Chapter 208

नारद उवाच- विमलस्तं द्विजं नीत्वा द्वारकायामिहागतः । पुनस्तौ सस्नतुं धीरौ श्रीपतेर्भक्तिकाम्यया । भूयः खे मेघगंभीरा वागासीदिति भूपते १। आकाशवागुवाच- शृणुतं द्विजशार्दूलौ हरेस्तीर्थमिदं शुभम् । एतत्तीर्थ प्रसादाद्वां विष्णुभक्तिर्भविष्यति । यया जहाति लोकोऽयमविद्या मोहमुल्बणम् २। नारद उवाच- निशम्येतिद्विजश्रेष्ठौ तां वाचमशरीरिणीम् । प्रसादोऽयं हरेरासीदित्यूचाते परस्पराम् ३। स्नात्वा तौ विधिवत्तत्र लब्ध्वा भक्तिं हरेः पराम् । चेलतुः प्रणिपत्येदं भाषमाणौ मिथस्तदा ४। द्विजावूचतुः । यथावयोर्हि संयोगः पथिजातो विचारतः । यथा गृहकलत्रादि संयोगो भुवि जायते । सांप्रतं विरहोभावी यथा नौ मार्गवर्तिनौ ५। तथादारसुतादीनां कालव्यास्यवर्तिनाम् । धन्यः स पुरुषो लोके यो दारसुतसंगमम् ६। विज्ञाय क्षणिकं नित्यं संश्रयेत्श्रीपतिं भजेत् । नारद उवाच- स्मरणं करणीयं मे दासोऽहं त्वत्पदाश्रयः ७। संदेशः प्रेषणीयो मामित्युक्त्वा स्वगृहं गतौ । शृणु राजन्यथा तेन मित्रेण विमलस्य तु ८। मोक्षणं राक्षसीनां तु विहितं पथिगच्छता । व्रजन्स ब्राह्मणः प्राप्तस्तं देशं जलवर्जितम् ९। यत्र ताः पापविप्लुष्टा राक्षस्यः क्षुत्तृषाकुलाः । अथ ताः पथिगच्छंतं दूराद्दृष्ट्वा द्विजोत्तमम् १०। सजलामत्रहस्तं तं मिथस्त्विति बभाषिरे । राक्षस्य ऊचुः - आयाति पथिकः कश्चिज्जलपात्रं करे दधत् ११। अस्माकं क्षुत्तृषोः शांतिर्मनागपि भविष्यति । एनं संभक्षयिष्यामः पास्यामोऽस्य करे स्थितम् १२। पात्रं जलं वयं तृष्णा क्षुधार्ताः शतवर्षतः । नारद उवाच- काचिदाहेत्यहं पूर्वमस्योष्णं कालखंडकम् १३। भक्षयित्वा ततो रक्तं पीत्वा यास्यामि जीवितम् । अन्या प्राह कियद्द्रव्यं विद्यतेऽस्य गजानने १४। मम व्याघ्राननायास्तु पानायापि न दृश्यते । अन्या वै रथचक्राख्या श्रूयतां वचनं मम १५। करिष्ये कुंडलमहं केनांत्रैरस्य मेखलाम् । अन्यावददहं दंतैरेकतः श्यामलीकृतैः १६। रमे षोडशभिर्द्यूतशालायां तद्विशारदः । इत्युक्त्वा ताः मिथः सर्वास्तंद्विजं प्रति दुद्रुवुः १७। विवृतास्या ललज्जिह्वाः प्रद्योतैकमहाभुजाः । आयांतीस्ताः समालोक्य ब्राह्मणो भयविह्वलः १८। आत्मानमभितश्चक्रे रक्षां वेदोदितां नृप । ता आगत्य स्थिता दूरं राक्षस्यो भीमविक्रमाः १९। तेजसा तस्य मंत्रैश्च प्रत्यादिष्टा नराधिपः । ऊचुश्च को भवानत्र कुतः प्राप्तोऽसि तद्वद २०। त्वद्दर्शनान्मनोऽस्माकं प्रसादमधिगच्छति । त्वत्पादस्पर्शनात्किं नो न विप्र भविता फलम् । अतो मूर्द्धसु नो देहि स्वकीयं पादपंकजम् २१। नारद उवाच- इत्याकर्ण्य वचस्तासां जगाद हरिदत्तजः । द्विज उवाच- कृत्वा पवित्रतीर्थानि ब्राह्मणोऽहं समागतः २२। सांप्रतं पुष्करं यामि भवतीभिः किमिच्छते । यतस्तत्प्रार्थ्यतां दातुं शक्तो दास्यामि चेत्तदा २३। राक्षस्य ऊचुः । येषु तीर्थेषु विप्रेंद्र त्वया स्नातं वदस्व नः । तानि सर्वाणि पुण्यानि मोचयातः कुजन्मनः । अस्मानतितरां तृष्णा क्षुद्भ्यां दारुणदुःखदात् २४। ब्राह्मण उवाच- अवंतीमाश्रमात्पूर्वमहं हरिपुरीमितः । गतोऽहं द्वारकां तस्मात्स्नात्वा सोमोद्भवा जले २५। ततः प्राप्तः प्रभासाख्यं तीर्थं नीरधितीरगम् । तस्मात्सेतुनिबंधेऽहं स्नातः परमपावने २६। तस्मादहं महापुण्यां किष्किंधां समुपागतः । हतो यत्र तु रामेण वाली कपिगणेश्वरः २७। तस्मान्मठं सरस्वत्यानर्मदातीरसंस्थितम् । समागतोऽहं यत्रास्ति भारती सर्वसेविता २८। ततोऽहंमावेशंवेणींतांनत्वादक्षिणापथे । शिवकांची विष्णुकांच्यौ दृष्टे तत्र मया पुरौ २९। ययोर्मरणतो जंतुः शिवो विष्णुश्च जायते । ततोऽहंमुत्कलं प्राप्तो यत्रास्ति हरिरीश्वरः ३०। चतुर्वर्गप्रदः साक्षाद्भक्तानामपि कांक्षितम् । तमर्चयित्वा विधिवद्भक्षयित्वा निवेदितम् ३१। प्रसादभूतं तस्यैव गंगासागरसंगमम् । तत्र देवानृषीन्पितॄंस्तर्पयित्वा यथाविधि ३२। यत्र गंगाशतमुखी जाता तत्राहमागमम् । ततो गयामुपागत्य पिंडान्दत्त्वा यथाविधि ३३। पितृभ्यस्तुलसीपुष्पचंदनोदकपूजितान् । कोशलां शरयूं वारिकर्णधारनभस्वता ३४। पवित्रिताखिलजनांस्पर्शनेनाहमागमम् । तत्रास्ति गोप्रताराख्यं तीर्थं त्रिदशदुर्ल्लभम् ३५। तत्र स्नानादिकं कर्म निशाचर्यः कृतं मया । ततः काशीमहंप्राप्तो राजधानीमुमापतेः ३६। नत्वा विश्वेश्वरं देवं बिंदुमाधवमेव च । स्नातं मणिकर्णिकायां ज्ञानवाप्यां च भक्तितः ३७। त्रिरात्रिमुषितस्तत्र प्रयागं पुनरागमम् । पौषशुक्लचतुर्दश्यां साक्षाद्यत्र प्रजापतिः ३८। एकस्मिन्माघमासे तु स्नानं कृत्वाऽरुणोदये । पुनस्तस्मात्समायातो नैमिषं गोमतीतटे ३९। यत्र तीर्थानि सर्वाणि वसंति च स्वमायया । ततोऽहं मथुरां प्राप्तो यत्र विश्रांतिसंज्ञकम् ४०। तीर्थं तत्सन्निधौ पुण्यमसिकुंडाख्यमुत्तमम् । कृष्णगंगा ध्रुवाक्रूर केशिकालीयतीर्थभृत् ४१। यमुनास्ति महापुण्या यत्र सर्वार्थदायिनी । उभयोः कूलयोस्तस्या वनानि द्वादश श्रिया ४२। राजमानानि खेचर्यः समस्तार्थकराणि च । संति तेषु नरः स्नात्वा पीत्वा भूयो न जायते ४३। ततोहमागमं पुण्यं हस्तिनापुरमुत्तमम् । यत्र श्रीपतिपादाब्ज जाता गंगा सरिद्वरा ४४। ततो नारायणस्थानं हिमवद्भूमिसंस्थितम् । आगत्य माधवं दृष्ट्वा केदारमहमागमम् ४५। तत्र संपूज्य विश्वेशं पीत्वा हंसोदकं पुनः । हरिद्वारं महापुण्यमागमं जाह्नवीतटे ४६। तत्र स्नात्वापितॄन्देवानृषीन्संतर्प्य चाप्यहम् । समागतः कुरुक्षेत्रे यत्र प्राची सरस्वती ४७। तत्राप्यहं क्रियाः सर्वाः कृतवान्नियतेंद्रियः । अर्चयित्वा च पादाब्जं श्रीपतेः पुष्करं प्रति ४८। चलितो मार्गमध्ये तु विमलो नाम मे सखा । मिलितो मां व्रजन्गेहमिंद्रप्रस्थात्तु तीर्थतः ४९। नीतोऽहं तेन राक्षस्यः पुनस्तत्र द्विजन्मना । तीर्थेति मे परावृत्य शक्रप्रस्थेऽखिलार्थदे ५०। तत्रास्ति द्वारका पुण्या निर्मिता विष्णुना स्वयम् । तत्रावलोकितः साक्षाद्विष्णुर्वाक्यान्नरूपतः ५१। तत्राहं स च संस्नातौ विष्णुभक्तिप्रलब्धये । दत्ता सा विष्णुना मह्यं तस्मै च कृष्णमूर्तिना ५२। श्रुत्वा तत्र हरेर्वाणी न रूपं वै विलोकितम् । भक्तिर्लब्धा ततः स्थानाद्यमहं पुष्करं प्रति ५३। तस्य तीर्थाधिपस्येदं द्वारकाख्यस्य वै जलम् । कमंडलुगतं पुण्यं निशाचर्यो वदाम्यहम् ५४। भवतीभिरहं पृष्टो यत्तदाख्यातमेव मे । दृष्ट्वा वो दुर्दशामेतां कृपा मे जायते हृदि ५५। उच्यतां किं करोम्यद्य भवतीनां वशो ह्यहम् । ज्ञानं भवतु युष्माकमिति ताः सिषिचेंभसा ५६। तास्तज्जलाभिमर्शात्तु सर्वेषां जन्मकर्मणां । संस्मृत्य तत्यजुश्चैव राक्षसं देहमुल्बणम् ५७। आसाद्य देवतादेहं विमानं सप्तमागतम् । आरुह्याप्सरसो भूत्वा ताः प्रणेमुर्द्विजन्मने ५८। ऊचुश्च भो द्विजश्रेष्ठ द्वारकाजलसंगमात् । राक्षसत्वाद्वयं मुक्ता गच्छामस्त्रिदशालयम् ५९। इंद्रप्रस्थांतरावर्तिन्येषा या द्वारका द्विज । नातः परतरं लोकेऽन्यत्तीर्थमखिलार्थदम् ६०। नारद उवाच- इत्युक्त्वा ताःसमारूढा विमानेषु महीपते । जग्मुः प्रार्चीं दिशं तेन दत्ताज्ञा वै द्विजन्मना ६१। यमुनातीरवर्तिन्या द्वारकाया महीपते । शृण्वन्माहात्म्यमेतस्या नरः पापैः प्रमुच्यते ६२। वेदज्ञानां ब्राह्मणानां शतस्येच्छासु भोजनात् । यत्फलं श्रवणादस्मान्महिम्नस्तत्प्रजायते ६३। गोविंदाराधने सम्यग्यथा वै सौख्यमिंद्रियम् । माहात्म्यश्रवणादस्या द्वारकायास्तथा नृप ६४। सूर्येंदुग्रहणे दानात्सुवर्णपलविंशतेः । यत्फलं शृण्वतैतस्या माहात्म्यं तदवाप्यते ६५। विमलस्य सुतप्राप्तिं श्रुत्वा सुत इहाप्यते । तत्सख्युर्भक्तिलाभं च लभ्यते भक्तिरुत्तमा ६६। राक्षसीनां विमोक्षं यः शृणोति श्रद्धयान्वितः । स याति ता इव श्रेष्ठं विमानेन सुरालयम् ६७। नृपवरमहिमा ते वर्णितो द्वारकायास्त्रिभुवनजनसेव्या शक्रतीर्थस्थितायाः । किमपरमतिपुण्यं वर्णयामि त्वदग्रे कथय न हि विधेयः श्रेयसि स्वे विलंबः ६८। इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे कालिन्दी। माहात्म्ये द्वारकायाख्यानंनाम अष्टाधिकद्विशततमोऽध्यायः २०८।

nārada uvāca- vimalastaṃ dvijaṃ nītvā dvārakāyāmihāgataḥ | punastau sasnatuṃ dhīrau śrīpaterbhaktikāmyayā | bhūyaḥ khe meghagaṃbhīrā vāgāsīditi bhūpate 1| ākāśavāguvāca- śṛṇutaṃ dvijaśārdūlau harestīrthamidaṃ śubham | etattīrtha prasādādvāṃ viṣṇubhaktirbhaviṣyati | yayā jahāti loko'yamavidyā mohamulbaṇam 2| nārada uvāca- niśamyetidvijaśreṣṭhau tāṃ vācamaśarīriṇīm | prasādo'yaṃ harerāsīdityūcāte parasparām 3| snātvā tau vidhivattatra labdhvā bhaktiṃ hareḥ parām | celatuḥ praṇipatyedaṃ bhāṣamāṇau mithastadā 4| dvijāvūcatuḥ | yathāvayorhi saṃyogaḥ pathijāto vicārataḥ | yathā gṛhakalatrādi saṃyogo bhuvi jāyate | sāṃprataṃ virahobhāvī yathā nau mārgavartinau 5| tathādārasutādīnāṃ kālavyāsyavartinām | dhanyaḥ sa puruṣo loke yo dārasutasaṃgamam 6| vijñāya kṣaṇikaṃ nityaṃ saṃśrayetśrīpatiṃ bhajet | nārada uvāca- smaraṇaṃ karaṇīyaṃ me dāso'haṃ tvatpadāśrayaḥ 7| saṃdeśaḥ preṣaṇīyo māmityuktvā svagṛhaṃ gatau | śṛṇu rājanyathā tena mitreṇa vimalasya tu 8| mokṣaṇaṃ rākṣasīnāṃ tu vihitaṃ pathigacchatā | vrajansa brāhmaṇaḥ prāptastaṃ deśaṃ jalavarjitam 9| yatra tāḥ pāpavipluṣṭā rākṣasyaḥ kṣuttṛṣākulāḥ | atha tāḥ pathigacchaṃtaṃ dūrāddṛṣṭvā dvijottamam 10| sajalāmatrahastaṃ taṃ mithastviti babhāṣire | rākṣasya ūcuḥ - āyāti pathikaḥ kaścijjalapātraṃ kare dadhat 11| asmākaṃ kṣuttṛṣoḥ śāṃtirmanāgapi bhaviṣyati | enaṃ saṃbhakṣayiṣyāmaḥ pāsyāmo'sya kare sthitam 12| pātraṃ jalaṃ vayaṃ tṛṣṇā kṣudhārtāḥ śatavarṣataḥ | nārada uvāca- kācidāhetyahaṃ pūrvamasyoṣṇaṃ kālakhaṃḍakam 13| bhakṣayitvā tato raktaṃ pītvā yāsyāmi jīvitam | anyā prāha kiyaddravyaṃ vidyate'sya gajānane 14| mama vyāghrānanāyāstu pānāyāpi na dṛśyate | anyā vai rathacakrākhyā śrūyatāṃ vacanaṃ mama 15| kariṣye kuṃḍalamahaṃ kenāṃtrairasya mekhalām | anyāvadadahaṃ daṃtairekataḥ śyāmalīkṛtaiḥ 16| rame ṣoḍaśabhirdyūtaśālāyāṃ tadviśāradaḥ | ityuktvā tāḥ mithaḥ sarvāstaṃdvijaṃ prati dudruvuḥ 17| vivṛtāsyā lalajjihvāḥ pradyotaikamahābhujāḥ | āyāṃtīstāḥ samālokya brāhmaṇo bhayavihvalaḥ 18| ātmānamabhitaścakre rakṣāṃ vedoditāṃ nṛpa | tā āgatya sthitā dūraṃ rākṣasyo bhīmavikramāḥ 19| tejasā tasya maṃtraiśca pratyādiṣṭā narādhipaḥ | ūcuśca ko bhavānatra kutaḥ prāpto'si tadvada 20| tvaddarśanānmano'smākaṃ prasādamadhigacchati | tvatpādasparśanātkiṃ no na vipra bhavitā phalam | ato mūrddhasu no dehi svakīyaṃ pādapaṃkajam 21| nārada uvāca- ityākarṇya vacastāsāṃ jagāda haridattajaḥ | dvija uvāca- kṛtvā pavitratīrthāni brāhmaṇo'haṃ samāgataḥ 22| sāṃprataṃ puṣkaraṃ yāmi bhavatībhiḥ kimicchate | yatastatprārthyatāṃ dātuṃ śakto dāsyāmi cettadā 23| rākṣasya ūcuḥ | yeṣu tīrtheṣu vipreṃdra tvayā snātaṃ vadasva naḥ | tāni sarvāṇi puṇyāni mocayātaḥ kujanmanaḥ | asmānatitarāṃ tṛṣṇā kṣudbhyāṃ dāruṇaduḥkhadāt 24| brāhmaṇa uvāca- avaṃtīmāśramātpūrvamahaṃ haripurīmitaḥ | gato'haṃ dvārakāṃ tasmātsnātvā somodbhavā jale 25| tataḥ prāptaḥ prabhāsākhyaṃ tīrthaṃ nīradhitīragam | tasmātsetunibaṃdhe'haṃ snātaḥ paramapāvane 26| tasmādahaṃ mahāpuṇyāṃ kiṣkiṃdhāṃ samupāgataḥ | hato yatra tu rāmeṇa vālī kapigaṇeśvaraḥ 27| tasmānmaṭhaṃ sarasvatyānarmadātīrasaṃsthitam | samāgato'haṃ yatrāsti bhāratī sarvasevitā 28| tato'haṃmāveśaṃveṇīṃtāṃnatvādakṣiṇāpathe | śivakāṃcī viṣṇukāṃcyau dṛṣṭe tatra mayā purau 29| yayormaraṇato jaṃtuḥ śivo viṣṇuśca jāyate | tato'haṃmutkalaṃ prāpto yatrāsti harirīśvaraḥ 30| caturvargapradaḥ sākṣādbhaktānāmapi kāṃkṣitam | tamarcayitvā vidhivadbhakṣayitvā niveditam 31| prasādabhūtaṃ tasyaiva gaṃgāsāgarasaṃgamam | tatra devānṛṣīnpitṝṃstarpayitvā yathāvidhi 32| yatra gaṃgāśatamukhī jātā tatrāhamāgamam | tato gayāmupāgatya piṃḍāndattvā yathāvidhi 33| pitṛbhyastulasīpuṣpacaṃdanodakapūjitān | kośalāṃ śarayūṃ vārikarṇadhāranabhasvatā 34| pavitritākhilajanāṃsparśanenāhamāgamam | tatrāsti gopratārākhyaṃ tīrthaṃ tridaśadurllabham 35| tatra snānādikaṃ karma niśācaryaḥ kṛtaṃ mayā | tataḥ kāśīmahaṃprāpto rājadhānīmumāpateḥ 36| natvā viśveśvaraṃ devaṃ biṃdumādhavameva ca | snātaṃ maṇikarṇikāyāṃ jñānavāpyāṃ ca bhaktitaḥ 37| trirātrimuṣitastatra prayāgaṃ punarāgamam | pauṣaśuklacaturdaśyāṃ sākṣādyatra prajāpatiḥ 38| ekasminmāghamāse tu snānaṃ kṛtvā'ruṇodaye | punastasmātsamāyāto naimiṣaṃ gomatītaṭe 39| yatra tīrthāni sarvāṇi vasaṃti ca svamāyayā | tato'haṃ mathurāṃ prāpto yatra viśrāṃtisaṃjñakam 40| tīrthaṃ tatsannidhau puṇyamasikuṃḍākhyamuttamam | kṛṣṇagaṃgā dhruvākrūra keśikālīyatīrthabhṛt 41| yamunāsti mahāpuṇyā yatra sarvārthadāyinī | ubhayoḥ kūlayostasyā vanāni dvādaśa śriyā 42| rājamānāni khecaryaḥ samastārthakarāṇi ca | saṃti teṣu naraḥ snātvā pītvā bhūyo na jāyate 43| tatohamāgamaṃ puṇyaṃ hastināpuramuttamam | yatra śrīpatipādābja jātā gaṃgā saridvarā 44| tato nārāyaṇasthānaṃ himavadbhūmisaṃsthitam | āgatya mādhavaṃ dṛṣṭvā kedāramahamāgamam 45| tatra saṃpūjya viśveśaṃ pītvā haṃsodakaṃ punaḥ | haridvāraṃ mahāpuṇyamāgamaṃ jāhnavītaṭe 46| tatra snātvāpitṝndevānṛṣīnsaṃtarpya cāpyaham | samāgataḥ kurukṣetre yatra prācī sarasvatī 47| tatrāpyahaṃ kriyāḥ sarvāḥ kṛtavānniyateṃdriyaḥ | arcayitvā ca pādābjaṃ śrīpateḥ puṣkaraṃ prati 48| calito mārgamadhye tu vimalo nāma me sakhā | milito māṃ vrajangehamiṃdraprasthāttu tīrthataḥ 49| nīto'haṃ tena rākṣasyaḥ punastatra dvijanmanā | tīrtheti me parāvṛtya śakraprasthe'khilārthade 50| tatrāsti dvārakā puṇyā nirmitā viṣṇunā svayam | tatrāvalokitaḥ sākṣādviṣṇurvākyānnarūpataḥ 51| tatrāhaṃ sa ca saṃsnātau viṣṇubhaktipralabdhaye | dattā sā viṣṇunā mahyaṃ tasmai ca kṛṣṇamūrtinā 52| śrutvā tatra harervāṇī na rūpaṃ vai vilokitam | bhaktirlabdhā tataḥ sthānādyamahaṃ puṣkaraṃ prati 53| tasya tīrthādhipasyedaṃ dvārakākhyasya vai jalam | kamaṃḍalugataṃ puṇyaṃ niśācaryo vadāmyaham 54| bhavatībhirahaṃ pṛṣṭo yattadākhyātameva me | dṛṣṭvā vo durdaśāmetāṃ kṛpā me jāyate hṛdi 55| ucyatāṃ kiṃ karomyadya bhavatīnāṃ vaśo hyaham | jñānaṃ bhavatu yuṣmākamiti tāḥ siṣiceṃbhasā 56| tāstajjalābhimarśāttu sarveṣāṃ janmakarmaṇāṃ | saṃsmṛtya tatyajuścaiva rākṣasaṃ dehamulbaṇam 57| āsādya devatādehaṃ vimānaṃ saptamāgatam | āruhyāpsaraso bhūtvā tāḥ praṇemurdvijanmane 58| ūcuśca bho dvijaśreṣṭha dvārakājalasaṃgamāt | rākṣasatvādvayaṃ muktā gacchāmastridaśālayam 59| iṃdraprasthāṃtarāvartinyeṣā yā dvārakā dvija | nātaḥ parataraṃ loke'nyattīrthamakhilārthadam 60| nārada uvāca- ityuktvā tāḥsamārūḍhā vimāneṣu mahīpate | jagmuḥ prārcīṃ diśaṃ tena dattājñā vai dvijanmanā 61| yamunātīravartinyā dvārakāyā mahīpate | śṛṇvanmāhātmyametasyā naraḥ pāpaiḥ pramucyate 62| vedajñānāṃ brāhmaṇānāṃ śatasyecchāsu bhojanāt | yatphalaṃ śravaṇādasmānmahimnastatprajāyate 63| goviṃdārādhane samyagyathā vai saukhyamiṃdriyam | māhātmyaśravaṇādasyā dvārakāyāstathā nṛpa 64| sūryeṃdugrahaṇe dānātsuvarṇapalaviṃśateḥ | yatphalaṃ śṛṇvataitasyā māhātmyaṃ tadavāpyate 65| vimalasya sutaprāptiṃ śrutvā suta ihāpyate | tatsakhyurbhaktilābhaṃ ca labhyate bhaktiruttamā 66| rākṣasīnāṃ vimokṣaṃ yaḥ śṛṇoti śraddhayānvitaḥ | sa yāti tā iva śreṣṭhaṃ vimānena surālayam 67| nṛpavaramahimā te varṇito dvārakāyāstribhuvanajanasevyā śakratīrthasthitāyāḥ | kimaparamatipuṇyaṃ varṇayāmi tvadagre kathaya na hi vidheyaḥ śreyasi sve vilaṃbaḥ 68| iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsāhasryāṃ saṃhitāyāmuttarakhaṃḍe kālindī| māhātmye dvārakāyākhyānaṃnāma aṣṭādhikadviśatatamo'dhyāyaḥ 208|