Chapter 79

महादेव उवाच- अपामार्जनकं दिव्यं परमाद्भुतमेव च । पठितव्यं विशेषेण पुत्रकामार्थसिद्धये १। एतत्स्तोत्रं पठेत्प्राज्ञः सर्वकामार्थसिद्धये । एककालं द्विकालं वा ये पठंति द्विजातयः २। आयुश्च श्रीर्बलं तस्य वर्द्धयंति दिने दिने । ब्राह्मणो लभते विद्यां क्षत्रियो राज्यमेव वा ३। वैश्यो धनसमृद्धिं च शूद्रो भक्तिं च विंदति । अन्यैश्च लभते भक्तिं पठनाच्छ्रवणाज्जपात् ४। सामवेदफलं तस्य जायते नगनन्दिनि । अखिलं पापसंघातं तत्क्षणादेव नश्यति ५। इति ज्ञात्वा तु भो देवि पठितव्यं समाहितैः । पुत्राश्चैव तथा लक्ष्मीः संपूर्णा भवति ध्रुवम् ६। लिखित्वा भूर्जपत्रे तु यो धारयति वैष्णवः । इहलोके सुखं भुक्त्वा याति विष्णोः परं पदम् ७। पठित्वा श्लोकमेकं तु तुलसीं यः समर्पयेत् । सर्वं तीर्थं कृतं तेन तुलस्याः पूजने कृते ८। एतत्स्तोत्रं तु परमं वैष्णवं मुक्तिदायकम् । पृथ्वीदानसमं पाठाद्विष्णुलोकं तु गच्छति ९। जपेत्स्तोत्रं विशेषेण विष्णुलोकस्य वांछया । बालानां जीवनार्थाय पठितव्यं समाहितैः १०। रोगग्रहाभिभूतानां बालानां शांतिकारकम् । भूत ग्रह विषं चैव पठनादेव नश्यति ११। कंठे तुलसिजां मालां धृत्वा विप्रो हि यः पठेत् । स च वै वैष्णवो ज्ञेयो विष्णुलोकं स गच्छति १२। कंठे माला धृता येन शंखचक्रादिचिह्नितः । वैष्णवः प्रोच्यते विप्रः स्तोत्रं चैतत्पठन्सदा १३। इहलोकं परित्यज्य विष्णुलोकं स गच्छति । मोहमायापरित्यक्तो दंभतृष्णाविवर्जितः १४। एतत्स्तोत्रं पठेद्दिव्यं परं निर्वाणमाप्नुयात् । ते धन्याः संति भूर्लोके ये विप्रा वैष्णवाः स्मृताः १५। स्वात्मा वै तारितस्तैस्तु सकुलं नात्र संशयः । ते वै धन्यतमा लोके नारायणपरायणाः । तैर्भक्तिश्च सदा कार्या ते वै भागवता नराः १६। इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुमापतिनारदसंवादे अपामार्जनमहिमानामैकोनाशीतितमोऽध्यायः ७९।

mahādeva uvāca- apāmārjanakaṃ divyaṃ paramādbhutameva ca | paṭhitavyaṃ viśeṣeṇa putrakāmārthasiddhaye 1| etatstotraṃ paṭhetprājñaḥ sarvakāmārthasiddhaye | ekakālaṃ dvikālaṃ vā ye paṭhaṃti dvijātayaḥ 2| āyuśca śrīrbalaṃ tasya varddhayaṃti dine dine | brāhmaṇo labhate vidyāṃ kṣatriyo rājyameva vā 3| vaiśyo dhanasamṛddhiṃ ca śūdro bhaktiṃ ca viṃdati | anyaiśca labhate bhaktiṃ paṭhanācchravaṇājjapāt 4| sāmavedaphalaṃ tasya jāyate naganandini | akhilaṃ pāpasaṃghātaṃ tatkṣaṇādeva naśyati 5| iti jñātvā tu bho devi paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ | putrāścaiva tathā lakṣmīḥ saṃpūrṇā bhavati dhruvam 6| likhitvā bhūrjapatre tu yo dhārayati vaiṣṇavaḥ | ihaloke sukhaṃ bhuktvā yāti viṣṇoḥ paraṃ padam 7| paṭhitvā ślokamekaṃ tu tulasīṃ yaḥ samarpayet | sarvaṃ tīrthaṃ kṛtaṃ tena tulasyāḥ pūjane kṛte 8| etatstotraṃ tu paramaṃ vaiṣṇavaṃ muktidāyakam | pṛthvīdānasamaṃ pāṭhādviṣṇulokaṃ tu gacchati 9| japetstotraṃ viśeṣeṇa viṣṇulokasya vāṃchayā | bālānāṃ jīvanārthāya paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ 10| rogagrahābhibhūtānāṃ bālānāṃ śāṃtikārakam | bhūta graha viṣaṃ caiva paṭhanādeva naśyati 11| kaṃṭhe tulasijāṃ mālāṃ dhṛtvā vipro hi yaḥ paṭhet | sa ca vai vaiṣṇavo jñeyo viṣṇulokaṃ sa gacchati 12| kaṃṭhe mālā dhṛtā yena śaṃkhacakrādicihnitaḥ | vaiṣṇavaḥ procyate vipraḥ stotraṃ caitatpaṭhansadā 13| ihalokaṃ parityajya viṣṇulokaṃ sa gacchati | mohamāyāparityakto daṃbhatṛṣṇāvivarjitaḥ 14| etatstotraṃ paṭheddivyaṃ paraṃ nirvāṇamāpnuyāt | te dhanyāḥ saṃti bhūrloke ye viprā vaiṣṇavāḥ smṛtāḥ 15| svātmā vai tāritastaistu sakulaṃ nātra saṃśayaḥ | te vai dhanyatamā loke nārāyaṇaparāyaṇāḥ | tairbhaktiśca sadā kāryā te vai bhāgavatā narāḥ 16| iti śrīpādme mahāpurāṇe paṃcapaṃcāśatsāhasryāṃ saṃhitāyāmumāpatināradasaṃvāde apāmārjanamahimānāmaikonāśītitamo'dhyāyaḥ 79|