Chapter 73

पिप्पल उवाच- गते तस्मिन्महाभागे दूत इंद्रस्य वै पुनः । किं चकार स धर्मात्मा ययातिर्नहुषात्मजः १। सुकर्मोवाच- तस्मिन्गते देववरस्य दूते स चिंतयामास नरेंद्रसूनुः । आहूय दूतान्प्रवरान्स सत्वरं धर्मार्थयुक्तं वच आदिदेश २। गच्छंतु दूताः प्रवराः पुरोत्तमे देशेषु द्वीपेष्वखिलेषु लोके । कुर्वंतु वाक्यं मम धर्मयुक्तं व्रजंतु लोकाः सुपथा हरेश्च ३। भावैः सुपुण्यैरमृतोपमानैर्ध्यानैश्च ज्ञानैर्यजनैस्तपोभिः । यज्ञैश्च दानैर्मधुसूदनैकमर्चंतु लोका विषयान्विहाय ४। सर्वत्र पश्यंत्वसुरारिमेकं शुष्केषु चार्द्रेष्वपि स्थावरेषु । अभ्रेषु भूमौ सचराचरेषु स्वीयेषु कायेष्वपि जीवरूपम् ५। देवं तमुद्दिश्य ददंतु दानमातिथ्यभावैः परिपैत्रिकैश्च । नारायणं देववरं यजध्वं दोषैर्विमुक्ता अचिराद्भविष्यथ ६। यो मामकं वाक्यमिहैव मानवो लोभाद्विमोहादपि नैव कारयेत् । स शास्यतां यास्यति निर्घृणो ध्रुवं ममापि चौरो हि यथा निकृष्टः ७। आकर्ण्य वाक्यं नृपतेश्च दूताःसंहृष्टभावाः सकलां च पृथ्वीम् । आचख्युरेवं नृपतेः प्रणीतमादेशभावं सकलं प्रजासु ८। विप्रादिमर्त्या अमृतं सुपुण्यमानीतमेवं भुवि तेन राज्ञा । पिबंतु पुण्यं परिवैष्णवाख्यं दोषैर्विहीनं परिणाममिष्टम् ९। श्रीकेशवं क्लेशहरं वरेण्यमानंदरूपं परमार्थमेवम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः १०। सखड्गपाणिं मधुसूदनाख्यं तं श्रीनिवासं सगुणं सुरेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः ११। श्रीपद्मनाथं कमलेक्षणं च आधाररूपं जगतां महेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः १२। पापापहं व्याधिविनाशरूपमानंददं दानवदैत्यनाशनम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः १३। यज्ञांगरूपं चरथांगपाणिं पुण्याकरं सौख्यमनंतरूपम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः १४। विश्वाधिवासं विमलं विरामं रामाभिधानं रमणं मुरारिम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः १५। आदित्यरूपं तमसां विनाशं बंधस्यनाशं मतिपंकजानाम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः १६। नामामृतं सत्यमिदं सुपुण्यमधीत्य यो मानव विष्णुभक्तः । प्रभातकाले नियतो महात्मा स याति मुक्तिं न हि कारणं च १७। इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययातिचरिते त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ७३।

pippala uvāca- gate tasminmahābhāge dūta iṃdrasya vai punaḥ | kiṃ cakāra sa dharmātmā yayātirnahuṣātmajaḥ 1| sukarmovāca- tasmingate devavarasya dūte sa ciṃtayāmāsa nareṃdrasūnuḥ | āhūya dūtānpravarānsa satvaraṃ dharmārthayuktaṃ vaca ādideśa 2| gacchaṃtu dūtāḥ pravarāḥ purottame deśeṣu dvīpeṣvakhileṣu loke | kurvaṃtu vākyaṃ mama dharmayuktaṃ vrajaṃtu lokāḥ supathā hareśca 3| bhāvaiḥ supuṇyairamṛtopamānairdhyānaiśca jñānairyajanaistapobhiḥ | yajñaiśca dānairmadhusūdanaikamarcaṃtu lokā viṣayānvihāya 4| sarvatra paśyaṃtvasurārimekaṃ śuṣkeṣu cārdreṣvapi sthāvareṣu | abhreṣu bhūmau sacarācareṣu svīyeṣu kāyeṣvapi jīvarūpam 5| devaṃ tamuddiśya dadaṃtu dānamātithyabhāvaiḥ paripaitrikaiśca | nārāyaṇaṃ devavaraṃ yajadhvaṃ doṣairvimuktā acirādbhaviṣyatha 6| yo māmakaṃ vākyamihaiva mānavo lobhādvimohādapi naiva kārayet | sa śāsyatāṃ yāsyati nirghṛṇo dhruvaṃ mamāpi cauro hi yathā nikṛṣṭaḥ 7| ākarṇya vākyaṃ nṛpateśca dūtāḥsaṃhṛṣṭabhāvāḥ sakalāṃ ca pṛthvīm | ācakhyurevaṃ nṛpateḥ praṇītamādeśabhāvaṃ sakalaṃ prajāsu 8| viprādimartyā amṛtaṃ supuṇyamānītamevaṃ bhuvi tena rājñā | pibaṃtu puṇyaṃ parivaiṣṇavākhyaṃ doṣairvihīnaṃ pariṇāmamiṣṭam 9| śrīkeśavaṃ kleśaharaṃ vareṇyamānaṃdarūpaṃ paramārthamevam | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 10| sakhaḍgapāṇiṃ madhusūdanākhyaṃ taṃ śrīnivāsaṃ saguṇaṃ sureśam | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 11| śrīpadmanāthaṃ kamalekṣaṇaṃ ca ādhārarūpaṃ jagatāṃ maheśam | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 12| pāpāpahaṃ vyādhivināśarūpamānaṃdadaṃ dānavadaityanāśanam | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 13| yajñāṃgarūpaṃ carathāṃgapāṇiṃ puṇyākaraṃ saukhyamanaṃtarūpam | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 14| viśvādhivāsaṃ vimalaṃ virāmaṃ rāmābhidhānaṃ ramaṇaṃ murārim | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 15| ādityarūpaṃ tamasāṃ vināśaṃ baṃdhasyanāśaṃ matipaṃkajānām | nāmāmṛtaṃ doṣaharaṃ surājñā ānītamastyeva pibaṃtu lokāḥ 16| nāmāmṛtaṃ satyamidaṃ supuṇyamadhītya yo mānava viṣṇubhaktaḥ | prabhātakāle niyato mahātmā sa yāti muktiṃ na hi kāraṇaṃ ca 17| iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne pitṛtīrthavarṇane yayāticarite trisaptatitamo'dhyāyaḥ 73|