Chapter 30

ऋषय ऊचुः- योऽसौ वेनस्त्वयाख्यातः पापाचारेण वर्तितः । तस्य पापस्य का वृत्तिः किं फलं प्राप्तवान्द्विज १। चरित्रं तस्य वेनस्य समाख्याहि यथा पुरा । विस्तरेण विदां श्रेष्ठ त्वं न एतन्महामते २। सूत उवाच- चरित्रं तस्य वेनस्य वैन्यस्यापि महात्मनः । प्रवक्ष्यामि सुपुण्यं च यथान्यायं श्रुतं पुरा ३। जाते पुत्रे महाभागस्तस्मिन्पृथौ महात्मनि । विमलत्वं गतो राजा धर्मत्वं गतवान्पुनः ४। महापापानि सर्वाणि अर्जितानि नराधमैः । तीर्थसंगप्रसंगेन तेषां पापं प्रयाति च ५। सतां संगात्प्रजायेत पुण्यमेव न संशयः । पापानां तु प्रसंगेन पापमेव प्रजायते ६। संभाषाद्दर्शनात्स्पर्शादासनाद्भोजनात्किल । पापिनां संगमाच्चैव किल्बिषं परिसंचरेत् ७। तथा पुण्यात्मकानां च पुण्यमेव प्रसंचरेत् । महातीर्थप्रसंगेन पापाः शुध्यंति नान्यथा ८। पुण्यां गतिं प्रयान्त्येते निर्द्धूताशेष कल्मषाः । ऋषय ऊचुः- तत्कथं यांति ते पापाः परां सिद्धिं द्विजोत्तम ९। तन्नो विस्तरतो ब्रूहि श्रोतुं श्रद्धा प्रवर्तते १०। सूत उवाच- लुब्धकाश्च महापापाः संजाता दासधीवराः । रेवा च यमुना गंगास्तासामंभसि संस्थिताः ११। ज्ञानतोऽज्ञानतः स्नात्वा संक्रीडंति च वै जले । महानद्याः प्रसंगेन ते यांति परमां गतिम् १२। दासत्वं पापसंघातं परित्यज्य व्रजंति ते । पुण्यतोयप्रसंगाच्च ह्याप्लुताः सर्व एव ते १३। महानद्याः प्रसंगाच्च अन्यासां नैव सत्तमाः । महापुण्यजनस्यापि पापं नश्यति पापिनाम् १४। प्रसंगाद्दर्शनात्स्पर्शान्नात्र कार्या विचारणा । अत्रार्थे श्रूयते विप्रा इतिहासोऽघनाशनः १५। तं वो अद्य प्रवक्ष्यामि बहुपुण्यप्रदायकम् । कश्चिदस्ति मृगव्याधः सुलोभाख्यो महावने १६। श्वभिर्वागुरिजालैश्च धनुर्बाणैस्तथैव च । मृगान्घातयते नित्यं पिशितास्वादलंपटः १७। एकदा तु सुदुष्टात्मा बाणपाणिर्धनुर्धरः । श्वभिः परिवृतो दुर्गं वनं विंध्यस्य वै गतः १८। मृगान्रुरून्वराहांश्च भीतान्सूदितवान्बहून् । रेवातीरं समासाद्य कश्चिच्छफरघातकः १९। शफरान्सूदयित्वा स निर्जगाम बहिर्जलात् । मृगव्याधस्य लोभस्य भयत्रस्ता ततो मृगी २०। जीवत्राणपरा सार्ता भीता चलितचेतना । त्वरमाणा पलायंती रेवातीरं समाश्रिता २१। श्वभिश्च चालिता सा तु बाणघातक्षतातुरा । श्वसनस्यापि वेगेन सुलभो मृगघातकः २२। पृष्ठ एव समायाति पुरतो याति सा मृगी । दृष्टवांस्तां शफरहा बाणपाणिः समुद्यतः २३। धनुरानम्य वेगेन अनुरुध्य च तां मृगीम् । तावल्लुब्धक लोभाख्यः श्वभिः सार्द्धं समागतः २४। न हंतव्या मदीयेयं मृगयां मे समागता । तस्य वाक्यं समाकर्ण्य मीनहा मांसलंपटः २५। बाणं मुमोच दुष्टात्मा तामुद्दिश्य महाबलः । निहता मृगलुब्धेन बाणेन निशितेन च २६। प्रमृता सा मृगी तत्र बाणाभ्यां पापचेतसोः । श्वभिर्दंतैः समाक्रांता त्वरमाणा पपात सा २७। शिखराच्च ह्रदे पुण्ये रेवायाः पापनाशने । श्वानश्च त्वरमाणास्ते पतिता विमले ह्रदे २८। मृगव्याधो वदत्येव धीवरं क्रोधमूर्च्छितः । मदीयेयं मृगी दुष्ट कस्माद्बाणैर्हता त्वया २९। तमुवाच पुनः सोऽपि मीनहा मृगघातकम् । मदीयेयं न संदेहो अवलिप्त प्रभाषसे ३०। युध्यमानौ ततस्तौ तु द्वावेतौ तु परस्परम् । क्रोधलोभान्महाभागौ पतितौ विमले जले ३१। तस्मिन्काले महापर्व वर्तते गतिदायकम् । अमावास्या समायोगं महापुण्यफलप्रदम् ३२। वेलायां पतिताः सर्वे पर्वणस्तस्य सत्तम । जपध्यानविहीनास्ते भावसत्यविवर्जिताः ३३। तीर्थस्नानप्रसंगेन मृगी श्वा च स लुब्धकः । सर्वपापविनिर्मुक्तास्ते गताः परमां गतिम् ३४। तीर्थानां च प्रभावेण सतां संगाद्द्विजोत्तमाः । नाशयेत्पापिनां पापं दहेदग्निरिवेंधनम् ३५। सूत उवाच- तेषामेवं हि संसर्गादृषीणां च महात्मनाम् । संभाषाद्दर्शनान्नष्टं स्पर्शाच्चैव नृपस्य च ३६। वेनस्य कल्मषं नष्टं सतां संगात्पुरा किल । अत्युग्रपुण्यसंसर्गात्पापं नश्यति पापिनाम् ३७। अत्युग्रपापिनां संगात्पापमेव प्रसंचरेत् । मातामहस्य दोषेण संलिप्तो वेन एव सः ३८। ऋषय ऊचुः- मातामहस्य को दोषस्तं नो विस्तरतो वद । स मृत्युः स च वै कालः स यमो धर्म एव च ३९। न हिंसको हि कस्यापि पदे तस्मिन्प्रतिष्ठितः । चराचराश्च ये लोकाः स्वकर्मवशवर्तिनः ४०। जीवंति च म्रियंते च भुंजंत्येवं स्वकर्मभिः । पापाः पश्यंति तं घोरं तेषां कर्मविपाकतः ४१। निरयेषु च सर्वेषु कर्मणैवं सुपुण्यवान् । योजयेत्ताडयेत्सूत यम एष दिनेदिने ४२। सर्वेष्वेव सुपुण्येषु कर्मस्वेवं सपुण्यवान् । योजयत्येव धर्मात्मा तस्य दोषो न दृश्यते ४३। स मृत्योः केन दोषेण पापी वेनस्त्वजायत । सूत उवाच- स मृत्युः शासको नित्यं पापानां दुष्टचेतसाम् ४४। वर्तते कालरूपेण तेषां कर्म विमृश्यति । दुष्कृतं कर्म यस्यापि कर्मणा तेन घातयेत् ४५। तस्य पापं विदित्वाऽसौ नयत्येवं हि तं यमः । सुकृतात्मा लभेत्स्वर्गं कर्मणा सुकृतेन वै ४६। योजयत्येष तान्सर्वान्मृत्युरेव सुदूतकैः । महता सौख्यभावेन गीतमंगलकारिणा ४७। दानभोगादिभिश्चैव योजयेच्च कृतात्मकान् । पीडाभिर्विविधाभिश्च क्लेशैः काष्ठैश्च दारुणैः ४८। त्रासयेत्ताडयेद्विप्रान्स क्रोधो मृत्युरेव तान् । कर्मण्येवं हि तस्यापि व्यापारः परिवर्तते ४९। मृत्योश्चापि महाभाग लोभात्पुण्यात्प्रजायते । सुनीथा नाम वै कन्या संजातैषा महात्मनः ५०। पितुःकर्म विमृश्यैव क्रीडमाना सदैव सा । प्रजानां शास्ति कर्तारं पुण्यपापनिरीक्षणम् ५१। सा तु कन्या महाभागा सुनीथा नाम तस्य सा । रममाणा वनं प्राप्ता सखीभिः परिवारिता ५२। तत्रापश्यन्महाभागं गंधर्वतनयं वरम् । गीतकोलाहलस्यापि सुशंखं नाम सा तदा ५३। ददर्श चारुसर्वांगं तप्यंतं सुमहत्तपः । गीतविद्यासु सिद्ध्यर्थं ध्यायमानं सरस्वतीम् ५४। तस्योपघातमेवासौ सा चकार दिने दिने । सुशंखः क्षमते नित्यं गच्छगच्छेति सोऽब्रवीत् ५५। प्रेषिता नैव गच्छेत्सा विघ्नमेव समाचरेत् । तेनाप्युक्ता सा हि क्रुद्धा ताडयत्तपसि स्थितम् ५६। तामुवाच ततः क्रुद्धः सुशंखः क्रोधमूर्च्छितः । दुष्टे पापसमाचारे कस्माद्विघ्नस्त्वया कृतः ५७। ताडनात्ताडनं दुष्टे न कुर्वंति महाजनाः । आक्रुष्टा नैव कुप्यंति इति धर्मस्य संस्थितिः ५८। त्वयाहं घातितः पापे निर्दोषस्तपसान्वितः । एवमुक्त्वा स धर्मात्मा सुनीथां पापचारिणीम् ५९। विरराम महाक्रोधाज्ज्ञात्वा नारीं निवर्तितः । ततः सा पापमोहाद्वा बाल्याद्वा तमिहैव च ६०। समुवाच महात्मानं सुशंखं तपसि स्थितम् । त्रैलोक्यवासिनां तातो ममैव परिघातकः ६१। असतो घातयेन्नित्यं सत्यान्स परिपालयेत् । नैव दोषो भवेत्तस्य महापुण्येन वर्तयेत् ६२। एवमुक्त्वा गता सा तु पितरं वाक्यमब्रवीत् । मया हि ताडितस्तात गंधर्वतनयो वने ६३। तपस्तपन्सदैकांते कामक्रोधविवर्जितः । स मामुवाच धर्मात्मा क्रोधरागसमन्वितः ६४। ताडयेन्नैव ताडंतं क्रोशंतं नैव क्रोशयेत् । इत्युवाच स मां तात तन्मे त्वं कारणं वद ६५। एवमुक्तः स वै मृत्युः सुनीथां द्विजसत्तमाः । किंचिन्नोवाच धर्मात्मा प्रश्नप्रत्युत्तरं ततः ६६। वनं प्राप्ता पुनः सा हि सुशंखो यत्र संस्थितः । कराघातैस्ततो दौष्ट्याद्घातितस्तपतां वरः ६७। सुशंखस्ताडितो विप्रा मृत्योश्चैव हि कन्यया । ततः क्रुद्धो महातेजाः शशाप तनुमध्यमाम् ६८। निर्दोषो हि यतो दुष्टे त्वयैव परिताडितः । अहमत्र वने संस्थस्तस्माच्छापं ददाम्यहम् ६९। गार्हस्थ्यं च समास्थाय सह भर्त्रा यदा शृणु । पापाचारमयः पुत्रो देवब्राह्मणनिंदकः ७०। सोमो विश्वविन्नीथा निनेषद्बृहस्पतिरुक्थामदानि शंसिषदिति ब्रह्म वै बृहस्पतिः क्षत्रं सोमः स्तुतशस्त्राणि नीथानि चोक्थमदानि च दैवेन चैवैतद्ब्रह्मणा प्रसूतो दैवेन च क्षत्रेणोक्थानि शंसत्येतौ ह वा अस्य सर्वस्य प्रसवस्येशाते यदिदं किंच - ऐब्रा. [https://sa.wikisource.org/s/vym २.३८], द्र. [https://sites.google.com/site/vedastudy/sudarsana-suparsva/suneethaa सुनीथा उपरि संदर्भाः]सर्वपापरतो दुष्टे तव गर्भे भविष्यति । एवं शप्त्वा गतः सोपि तप एव समाश्रितः ७१। गते तस्मिन्महाभागे सा सुनीथा गृहं गता । समाचष्ट महात्मानं पितरं तप्तमानसा ७२। यथा शप्ता तदा तेन गंधर्वतनयेन सा । तत्सर्वं संश्रुतं तेन मृत्युना परिभाषितम् ७३। कस्मात्कृतस्त्वयाघातस्तपति दोषवर्जिते । युक्तं नैव कृतं पुत्रि सत्यस्यैव हि ताडनम् ७४। एवमाभाष्य धर्मात्मा मृत्युः परमदुःखितः । बभूव स हि तत्तस्यादिष्टमेवं विचिंतयन् ७५। सूत उवाच- अत्रिपुत्रो महातेजा अंगो नाम प्रतापवान् । एकदा तु गतो विप्रा नंदनं प्रति स द्विजः ७६। तत्र दृष्ट्वा देवराजं तमिंद्रं पाकशासनम् । अप्सरसां गणैर्युक्तं गंधर्वैः किन्नरैस्तथा ७७। गीयमानं गीतगैश्च सुस्वरैः सप्तकैस्तथा । वीज्यमानं सुगंधैश्च व्यजनैः सर्व एव सः ७८। योषिद्भी रूपयुक्ताभिश्चामरैर्हंसगामिभिः । छत्रेण हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा ७९। राजमानं सहस्राक्षं सर्वाभरणभूषितम् । कामक्रीडागतं देवं दृष्टवानमितौजसम् ८०। तस्य पार्श्वे महाभागां पौलोमीं चारुमंगलाम् । रूपेण तेजसा चैव तपसा च यशस्विनीम् ८१। सौभाग्येन विराजंतीं पातिव्रत्येन तां सतीम् । तया सह सहस्राक्षः स रेमे नंदने वने ८२। तस्य लीलां समालोक्य अंगश्चैव द्विजोत्तमः । धन्यो वै देवराजोऽयमीदृशैः परिवारितः ८३। अहोऽस्य तपसो वीर्यं येन प्राप्तं महत्पदम् । यदा ममेदृशः पुत्रः सर्वलोकप्रधारकः ८४। भवेत्तदा महत्सौख्यं प्राप्स्यामीह न संशयः । इति चिंतापरो भूत्वा त्वरमाणो गृहागतः ८५। इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने त्रिंशोऽध्यायः ३०।

ṛṣaya ūcuḥ- yo'sau venastvayākhyātaḥ pāpācāreṇa vartitaḥ | tasya pāpasya kā vṛttiḥ kiṃ phalaṃ prāptavāndvija 1| caritraṃ tasya venasya samākhyāhi yathā purā | vistareṇa vidāṃ śreṣṭha tvaṃ na etanmahāmate 2| sūta uvāca- caritraṃ tasya venasya vainyasyāpi mahātmanaḥ | pravakṣyāmi supuṇyaṃ ca yathānyāyaṃ śrutaṃ purā 3| jāte putre mahābhāgastasminpṛthau mahātmani | vimalatvaṃ gato rājā dharmatvaṃ gatavānpunaḥ 4| mahāpāpāni sarvāṇi arjitāni narādhamaiḥ | tīrthasaṃgaprasaṃgena teṣāṃ pāpaṃ prayāti ca 5| satāṃ saṃgātprajāyeta puṇyameva na saṃśayaḥ | pāpānāṃ tu prasaṃgena pāpameva prajāyate 6| saṃbhāṣāddarśanātsparśādāsanādbhojanātkila | pāpināṃ saṃgamāccaiva kilbiṣaṃ parisaṃcaret 7| tathā puṇyātmakānāṃ ca puṇyameva prasaṃcaret | mahātīrthaprasaṃgena pāpāḥ śudhyaṃti nānyathā 8| puṇyāṃ gatiṃ prayāntyete nirddhūtāśeṣa kalmaṣāḥ | ṛṣaya ūcuḥ- tatkathaṃ yāṃti te pāpāḥ parāṃ siddhiṃ dvijottama 9| tanno vistarato brūhi śrotuṃ śraddhā pravartate 10| sūta uvāca- lubdhakāśca mahāpāpāḥ saṃjātā dāsadhīvarāḥ | revā ca yamunā gaṃgāstāsāmaṃbhasi saṃsthitāḥ 11| jñānato'jñānataḥ snātvā saṃkrīḍaṃti ca vai jale | mahānadyāḥ prasaṃgena te yāṃti paramāṃ gatim 12| dāsatvaṃ pāpasaṃghātaṃ parityajya vrajaṃti te | puṇyatoyaprasaṃgācca hyāplutāḥ sarva eva te 13| mahānadyāḥ prasaṃgācca anyāsāṃ naiva sattamāḥ | mahāpuṇyajanasyāpi pāpaṃ naśyati pāpinām 14| prasaṃgāddarśanātsparśānnātra kāryā vicāraṇā | atrārthe śrūyate viprā itihāso'ghanāśanaḥ 15| taṃ vo adya pravakṣyāmi bahupuṇyapradāyakam | kaścidasti mṛgavyādhaḥ sulobhākhyo mahāvane 16| śvabhirvāgurijālaiśca dhanurbāṇaistathaiva ca | mṛgānghātayate nityaṃ piśitāsvādalaṃpaṭaḥ 17| ekadā tu suduṣṭātmā bāṇapāṇirdhanurdharaḥ | śvabhiḥ parivṛto durgaṃ vanaṃ viṃdhyasya vai gataḥ 18| mṛgānrurūnvarāhāṃśca bhītānsūditavānbahūn | revātīraṃ samāsādya kaścicchapharaghātakaḥ 19| śapharānsūdayitvā sa nirjagāma bahirjalāt | mṛgavyādhasya lobhasya bhayatrastā tato mṛgī 20| jīvatrāṇaparā sārtā bhītā calitacetanā | tvaramāṇā palāyaṃtī revātīraṃ samāśritā 21| śvabhiśca cālitā sā tu bāṇaghātakṣatāturā | śvasanasyāpi vegena sulabho mṛgaghātakaḥ 22| pṛṣṭha eva samāyāti purato yāti sā mṛgī | dṛṣṭavāṃstāṃ śapharahā bāṇapāṇiḥ samudyataḥ 23| dhanurānamya vegena anurudhya ca tāṃ mṛgīm | tāvallubdhaka lobhākhyaḥ śvabhiḥ sārddhaṃ samāgataḥ 24| na haṃtavyā madīyeyaṃ mṛgayāṃ me samāgatā | tasya vākyaṃ samākarṇya mīnahā māṃsalaṃpaṭaḥ 25| bāṇaṃ mumoca duṣṭātmā tāmuddiśya mahābalaḥ | nihatā mṛgalubdhena bāṇena niśitena ca 26| pramṛtā sā mṛgī tatra bāṇābhyāṃ pāpacetasoḥ | śvabhirdaṃtaiḥ samākrāṃtā tvaramāṇā papāta sā 27| śikharācca hrade puṇye revāyāḥ pāpanāśane | śvānaśca tvaramāṇāste patitā vimale hrade 28| mṛgavyādho vadatyeva dhīvaraṃ krodhamūrcchitaḥ | madīyeyaṃ mṛgī duṣṭa kasmādbāṇairhatā tvayā 29| tamuvāca punaḥ so'pi mīnahā mṛgaghātakam | madīyeyaṃ na saṃdeho avalipta prabhāṣase 30| yudhyamānau tatastau tu dvāvetau tu parasparam | krodhalobhānmahābhāgau patitau vimale jale 31| tasminkāle mahāparva vartate gatidāyakam | amāvāsyā samāyogaṃ mahāpuṇyaphalapradam 32| velāyāṃ patitāḥ sarve parvaṇastasya sattama | japadhyānavihīnāste bhāvasatyavivarjitāḥ 33| tīrthasnānaprasaṃgena mṛgī śvā ca sa lubdhakaḥ | sarvapāpavinirmuktāste gatāḥ paramāṃ gatim 34| tīrthānāṃ ca prabhāveṇa satāṃ saṃgāddvijottamāḥ | nāśayetpāpināṃ pāpaṃ dahedagniriveṃdhanam 35| sūta uvāca- teṣāmevaṃ hi saṃsargādṛṣīṇāṃ ca mahātmanām | saṃbhāṣāddarśanānnaṣṭaṃ sparśāccaiva nṛpasya ca 36| venasya kalmaṣaṃ naṣṭaṃ satāṃ saṃgātpurā kila | atyugrapuṇyasaṃsargātpāpaṃ naśyati pāpinām 37| atyugrapāpināṃ saṃgātpāpameva prasaṃcaret | mātāmahasya doṣeṇa saṃlipto vena eva saḥ 38| ṛṣaya ūcuḥ- mātāmahasya ko doṣastaṃ no vistarato vada | sa mṛtyuḥ sa ca vai kālaḥ sa yamo dharma eva ca 39| na hiṃsako hi kasyāpi pade tasminpratiṣṭhitaḥ | carācarāśca ye lokāḥ svakarmavaśavartinaḥ 40| jīvaṃti ca mriyaṃte ca bhuṃjaṃtyevaṃ svakarmabhiḥ | pāpāḥ paśyaṃti taṃ ghoraṃ teṣāṃ karmavipākataḥ 41| nirayeṣu ca sarveṣu karmaṇaivaṃ supuṇyavān | yojayettāḍayetsūta yama eṣa dinedine 42| sarveṣveva supuṇyeṣu karmasvevaṃ sapuṇyavān | yojayatyeva dharmātmā tasya doṣo na dṛśyate 43| sa mṛtyoḥ kena doṣeṇa pāpī venastvajāyata | sūta uvāca- sa mṛtyuḥ śāsako nityaṃ pāpānāṃ duṣṭacetasām 44| vartate kālarūpeṇa teṣāṃ karma vimṛśyati | duṣkṛtaṃ karma yasyāpi karmaṇā tena ghātayet 45| tasya pāpaṃ viditvā'sau nayatyevaṃ hi taṃ yamaḥ | sukṛtātmā labhetsvargaṃ karmaṇā sukṛtena vai 46| yojayatyeṣa tānsarvānmṛtyureva sudūtakaiḥ | mahatā saukhyabhāvena gītamaṃgalakāriṇā 47| dānabhogādibhiścaiva yojayecca kṛtātmakān | pīḍābhirvividhābhiśca kleśaiḥ kāṣṭhaiśca dāruṇaiḥ 48| trāsayettāḍayedviprānsa krodho mṛtyureva tān | karmaṇyevaṃ hi tasyāpi vyāpāraḥ parivartate 49| mṛtyoścāpi mahābhāga lobhātpuṇyātprajāyate | sunīthā nāma vai kanyā saṃjātaiṣā mahātmanaḥ 50| pituḥkarma vimṛśyaiva krīḍamānā sadaiva sā | prajānāṃ śāsti kartāraṃ puṇyapāpanirīkṣaṇam 51| sā tu kanyā mahābhāgā sunīthā nāma tasya sā | ramamāṇā vanaṃ prāptā sakhībhiḥ parivāritā 52| tatrāpaśyanmahābhāgaṃ gaṃdharvatanayaṃ varam | gītakolāhalasyāpi suśaṃkhaṃ nāma sā tadā 53| dadarśa cārusarvāṃgaṃ tapyaṃtaṃ sumahattapaḥ | gītavidyāsu siddhyarthaṃ dhyāyamānaṃ sarasvatīm 54| tasyopaghātamevāsau sā cakāra dine dine | suśaṃkhaḥ kṣamate nityaṃ gacchagaccheti so'bravīt 55| preṣitā naiva gacchetsā vighnameva samācaret | tenāpyuktā sā hi kruddhā tāḍayattapasi sthitam 56| tāmuvāca tataḥ kruddhaḥ suśaṃkhaḥ krodhamūrcchitaḥ | duṣṭe pāpasamācāre kasmādvighnastvayā kṛtaḥ 57| tāḍanāttāḍanaṃ duṣṭe na kurvaṃti mahājanāḥ | ākruṣṭā naiva kupyaṃti iti dharmasya saṃsthitiḥ 58| tvayāhaṃ ghātitaḥ pāpe nirdoṣastapasānvitaḥ | evamuktvā sa dharmātmā sunīthāṃ pāpacāriṇīm 59| virarāma mahākrodhājjñātvā nārīṃ nivartitaḥ | tataḥ sā pāpamohādvā bālyādvā tamihaiva ca 60| samuvāca mahātmānaṃ suśaṃkhaṃ tapasi sthitam | trailokyavāsināṃ tāto mamaiva parighātakaḥ 61| asato ghātayennityaṃ satyānsa paripālayet | naiva doṣo bhavettasya mahāpuṇyena vartayet 62| evamuktvā gatā sā tu pitaraṃ vākyamabravīt | mayā hi tāḍitastāta gaṃdharvatanayo vane 63| tapastapansadaikāṃte kāmakrodhavivarjitaḥ | sa māmuvāca dharmātmā krodharāgasamanvitaḥ 64| tāḍayennaiva tāḍaṃtaṃ krośaṃtaṃ naiva krośayet | ityuvāca sa māṃ tāta tanme tvaṃ kāraṇaṃ vada 65| evamuktaḥ sa vai mṛtyuḥ sunīthāṃ dvijasattamāḥ | kiṃcinnovāca dharmātmā praśnapratyuttaraṃ tataḥ 66| vanaṃ prāptā punaḥ sā hi suśaṃkho yatra saṃsthitaḥ | karāghātaistato dauṣṭyādghātitastapatāṃ varaḥ 67| suśaṃkhastāḍito viprā mṛtyoścaiva hi kanyayā | tataḥ kruddho mahātejāḥ śaśāpa tanumadhyamām 68| nirdoṣo hi yato duṣṭe tvayaiva paritāḍitaḥ | ahamatra vane saṃsthastasmācchāpaṃ dadāmyaham 69| gārhasthyaṃ ca samāsthāya saha bhartrā yadā śṛṇu | pāpācāramayaḥ putro devabrāhmaṇaniṃdakaḥ 70| somo viśvavinnīthā nineṣadbṛhaspatirukthāmadāni śaṃsiṣaditi brahma vai bṛhaspatiḥ kṣatraṃ somaḥ stutaśastrāṇi nīthāni cokthamadāni ca daivena caivaitadbrahmaṇā prasūto daivena ca kṣatreṇokthāni śaṃsatyetau ha vā asya sarvasya prasavasyeśāte yadidaṃ kiṃca - aibrā. [https://sa.wikisource.org/s/vym 2.38], dra. [https://sites.google.com/site/vedastudy/sudarsana-suparsva/suneethaa sunīthā upari saṃdarbhāḥ]sarvapāparato duṣṭe tava garbhe bhaviṣyati | evaṃ śaptvā gataḥ sopi tapa eva samāśritaḥ 71| gate tasminmahābhāge sā sunīthā gṛhaṃ gatā | samācaṣṭa mahātmānaṃ pitaraṃ taptamānasā 72| yathā śaptā tadā tena gaṃdharvatanayena sā | tatsarvaṃ saṃśrutaṃ tena mṛtyunā paribhāṣitam 73| kasmātkṛtastvayāghātastapati doṣavarjite | yuktaṃ naiva kṛtaṃ putri satyasyaiva hi tāḍanam 74| evamābhāṣya dharmātmā mṛtyuḥ paramaduḥkhitaḥ | babhūva sa hi tattasyādiṣṭamevaṃ viciṃtayan 75| sūta uvāca- atriputro mahātejā aṃgo nāma pratāpavān | ekadā tu gato viprā naṃdanaṃ prati sa dvijaḥ 76| tatra dṛṣṭvā devarājaṃ tamiṃdraṃ pākaśāsanam | apsarasāṃ gaṇairyuktaṃ gaṃdharvaiḥ kinnaraistathā 77| gīyamānaṃ gītagaiśca susvaraiḥ saptakaistathā | vījyamānaṃ sugaṃdhaiśca vyajanaiḥ sarva eva saḥ 78| yoṣidbhī rūpayuktābhiścāmarairhaṃsagāmibhiḥ | chatreṇa haṃsavarṇena caṃdrabiṃbānukāriṇā 79| rājamānaṃ sahasrākṣaṃ sarvābharaṇabhūṣitam | kāmakrīḍāgataṃ devaṃ dṛṣṭavānamitaujasam 80| tasya pārśve mahābhāgāṃ paulomīṃ cārumaṃgalām | rūpeṇa tejasā caiva tapasā ca yaśasvinīm 81| saubhāgyena virājaṃtīṃ pātivratyena tāṃ satīm | tayā saha sahasrākṣaḥ sa reme naṃdane vane 82| tasya līlāṃ samālokya aṃgaścaiva dvijottamaḥ | dhanyo vai devarājo'yamīdṛśaiḥ parivāritaḥ 83| aho'sya tapaso vīryaṃ yena prāptaṃ mahatpadam | yadā mamedṛśaḥ putraḥ sarvalokapradhārakaḥ 84| bhavettadā mahatsaukhyaṃ prāpsyāmīha na saṃśayaḥ | iti ciṃtāparo bhūtvā tvaramāṇo gṛhāgataḥ 85| iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne triṃśo'dhyāyaḥ 30|