Chapter 112

कुंजल उवाच- तदेव गानं च सुरांगनाभिर्गीतं समाकर्ण्य च गीतकैर्ध्रुवैः । समाकुला चापि बभूव तत्र सा शंभुपुत्री परिचिंतयाना १। आसनात्तूर्णमुत्थाय महोत्साहेन संयुता । तूर्णं गता वरारोहा तपोभावसमन्विता २। तं दृष्ट्वा देवसंकाशं दिव्यरूपसमप्रभम् । दिव्यगंधानुलिप्तांगं दिव्यमालाभिशोभितम् ३। दिव्यैराभरणैर्वस्त्रैः शोभितं नृपनंदनम् । दीप्तिमंतं यथा सूर्यं दिव्यलक्षणसंयुतम् ४। किं वा देवो महाप्राज्ञो गंधर्वो वा भविष्यति । किं वा नागसुतः सोयं किंवा विद्याधरो भवेत् ५। देवेषु नैव पश्यामि कुतो यक्षेषु जायते । अनया लीलया वीरः सहस्राक्षोपि जायते ६। शंभुरेष भवेत्किंवा किंवा चायं मनोभवः । किंवा पितुः सखा मे स्यात्पौलस्त्योऽयं धनाधिपः ७। एवं समा चिंतयती च यावत्तावत्त्वरं रूपगुणाधिपा सा । समेत्य रंभासु महासखीभिरुवाच तां शंभुसुतां प्रहस्य ८। इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ११२।

kuṃjala uvāca- tadeva gānaṃ ca surāṃganābhirgītaṃ samākarṇya ca gītakairdhruvaiḥ | samākulā cāpi babhūva tatra sā śaṃbhuputrī pariciṃtayānā 1| āsanāttūrṇamutthāya mahotsāhena saṃyutā | tūrṇaṃ gatā varārohā tapobhāvasamanvitā 2| taṃ dṛṣṭvā devasaṃkāśaṃ divyarūpasamaprabham | divyagaṃdhānuliptāṃgaṃ divyamālābhiśobhitam 3| divyairābharaṇairvastraiḥ śobhitaṃ nṛpanaṃdanam | dīptimaṃtaṃ yathā sūryaṃ divyalakṣaṇasaṃyutam 4| kiṃ vā devo mahāprājño gaṃdharvo vā bhaviṣyati | kiṃ vā nāgasutaḥ soyaṃ kiṃvā vidyādharo bhavet 5| deveṣu naiva paśyāmi kuto yakṣeṣu jāyate | anayā līlayā vīraḥ sahasrākṣopi jāyate 6| śaṃbhureṣa bhavetkiṃvā kiṃvā cāyaṃ manobhavaḥ | kiṃvā pituḥ sakhā me syātpaulastyo'yaṃ dhanādhipaḥ 7| evaṃ samā ciṃtayatī ca yāvattāvattvaraṃ rūpaguṇādhipā sā | sametya raṃbhāsu mahāsakhībhiruvāca tāṃ śaṃbhusutāṃ prahasya 8| iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne gurutīrthamāhātmye cyavanacaritre nahuṣākhyāne dvādaśādhikaśatatamo'dhyāyaḥ 112|