Chapter 147

महादेव उवाच। देवि वै श्रूयतां तीर्थं देवानामपि दुर्ल्लभम् । खड्गतीर्थमिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् १। खड्गतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा खङ्गेश्वरं शिवम् । न नरो दुर्गतिं गच्छेत्स्वर्गलोकं प्रगच्छति २। खड्गधारेश्वरं देवं यः पश्यति सुरोत्तमे । कार्तिक्यां तु विशेषेण पूजनं तत्र कारयेत् ३। अयं विश्वेश्वरो देवः सर्वदा भुवि वल्लभे । सर्वं ददाति सर्वेशो वांच्छितार्थप्रदायकः ४। वैशाखे राज्यकामार्थी यः पश्यति तमीश्वरम् । तमर्थं लभते क्षिप्रं विश्वनाथप्रसादतः ५। पुष्पैर्धूपैश्च नैवेद्यैर्दीपैर्वा नगनंदिनि । फलप्रदानैर्बिल्वैश्च विश्वेशं पूजयेत्ततः ६। धनधान्यप्रदं चाशु पुत्रपौत्रादिसंपदः । प्राप्यंते नात्र संदेहः श्रीविश्वेश्वरपूजनात् ७।

mahādeva uvāca| devi vai śrūyatāṃ tīrthaṃ devānāmapi durllabham | khaḍgatīrthamiti khyātaṃ sarvapāpapraṇāśanam 1| khaḍgatīrthe naraḥ snātvā dṛṣṭvā khaṅgeśvaraṃ śivam | na naro durgatiṃ gacchetsvargalokaṃ pragacchati 2| khaḍgadhāreśvaraṃ devaṃ yaḥ paśyati surottame | kārtikyāṃ tu viśeṣeṇa pūjanaṃ tatra kārayet 3| ayaṃ viśveśvaro devaḥ sarvadā bhuvi vallabhe | sarvaṃ dadāti sarveśo vāṃcchitārthapradāyakaḥ 4| vaiśākhe rājyakāmārthī yaḥ paśyati tamīśvaram | tamarthaṃ labhate kṣipraṃ viśvanāthaprasādataḥ 5| puṣpairdhūpaiśca naivedyairdīpairvā naganaṃdini | phalapradānairbilvaiśca viśveśaṃ pūjayettataḥ 6| dhanadhānyapradaṃ cāśu putrapautrādisaṃpadaḥ | prāpyaṃte nātra saṃdehaḥ śrīviśveśvarapūjanāt 7|