Chapter 99

विष्णुरुवाच- स्तोत्रं पवित्रं परमं पुराणं पापापहं पुण्यमयं शिवं च । धन्यं सुसूक्तं परमं सुजाप्यं निशम्य राजा स सुखी बभूव १। गतासु तृष्णा क्षुधया समेता देवोपमो भूमिपतिर्बभूव । भार्या च तस्यापि विभाति रूपैर्युक्तावुभौ पापविबंधमाप्तौ २। देवः सुदेवैः परिवारितोसौ विप्रैः सुसिद्धैर्हरिभक्तियुक्तैः । आगत्य भूपं गतकल्मषं तं श्रीशंखचक्राब्जगदासिधर्ता ३। श्रीनारदो भार्गव व्यास पुण्या समागतस्तत्र मृकंडसूनुः । वाल्मीकि नामा मुनिर्विष्णुभक्तः समागतो ब्रह्मसुतो वसिष्ठः ४। गर्गो महात्मा हरिभक्तियुक्तो जाबालिरैभ्यावथ कश्यपश्च । आजग्मुरेते हरिणा समेता विष्णुप्रिया भागवतां वरिष्ठाः ५। पुण्याः सुधन्या गतकल्मषास्ते हरेः सुपादांबुजभक्तियुक्ताः । श्रीवासुदेवं परिवार्य तस्थुः स्तुवंति भूपं विविधप्रकारैः ६। देवाश्च सर्वे हुतभुङ्मुखाश्च ब्रह्मा हरिश्चापि सुदिव्यदेव्यः । गायंति दिव्यं मधुरं मनोहरं गंधर्वराजादिसुगायनाश्च ७। सुवेद युक्तैः परमार्थसंमितैः स्तवैः सुपुण्यैर्मुनयः स्तुवंति । दृष्ट्वा पतिं भूपतिमेव देवो हरिर्बभाषे वचनं मनोहरम् ८। वरं यथेष्टं वरयस्व भूपते ददाम्यहं ते परितोषितो यतः । हरेस्तु वाक्यं स निशम्य राजा दृष्ट्वा मुरारिं वदमानमग्रे ९। नीलोत्पलाभं मुरघातिनं प्रभुं तं शंखचक्रासिगदाप्रधारिणम् । श्रियासमेतं परमेश्वरं तं रत्नोज्ज्वलं कंकणहारभूषितम् १०। रविप्रभं देवगणैः सुसेवितं महार्घहाराभरणैः सुभूषितम् । सुदिव्यगंधैर्वरलेपनैर्हरिं सुभक्तिभावैरवनीं गतो नृपः ११। दंडप्रणामैः सततं नमाम जयेति वाचाथ महानृपस्तदा । दासोस्मि भृत्योस्मि पुरः स ते सदा भक्तिं न जाने न च भावमुत्तमम् १२। जायान्वितं मामिह चागतं हरे प्रपाहि वै त्वां शरणं प्रपन्नम् । धन्यास्तु ते माधव मानवा द्विजाः सदैव ते ध्यानमनोविलीनाः १३। समुच्चरंतो भव माधवेति प्रयांति वैकुंठमितः सुनिर्मलाः । तवैव पादांबुजनिर्गतं पयः पुण्यं तथा ये शिरसा वहंति १४। समस्ततीर्थोद्भव तोय आप्लुतास्ते मानवा यांति हरेः सुधाम १५। नास्ति योगो न मे भक्तिर्ज्ञानं नास्ति न मे क्रिया । कस्य पुण्यस्य संगेन वरं मह्यं प्रयच्छसि १६। हरिरुवाच- वासुदेवाभिधानं यन्महापातकनाशनम् । भवता विज्वलात्पुण्याच्छ्रुतं राजन्विकल्मषः १७। तेन त्वं मुक्तिभागी च संजातो नात्र संशयः । मम लोके प्रभुंक्ष्व त्वं दिव्यान्भोगान्मनोनुगान् १८। राजोवाच- यदिदेववरोदेयोममदीनस्यवैत्वया । विज्वलायप्रयच्छत्वंप्रथमंवरमुत्तमम् १९। हरिरुवाच- विज्वलस्य पिता पुण्यः कुंजलो ज्ञानमंडितः । वासुदेवमहास्तोत्रं नित्यं पठति भूपते २०। पुत्रैः प्रियासमेतोऽसौ मम गेहं प्रयास्यति । एतत्तु जपते स्तोत्रं सदा दास्याम्यहं फलम् २१। एवमुक्ते शुभे वाक्ये राजा केशवमब्रवीत् । इदं स्तोत्रं महापुण्यं सफलं कुरु केशव २२। हरिरुवाच-। कृते युगे महाराज यदा स्तोष्यंति मानवाः । तदा मोक्षं प्रयास्यंति तत्क्षणान्नात्र संशयः २३। त्रेतायां मासमात्रेण षड्भिर्मासैस्तु द्वापरे । वर्षेणैकेन च कलौ ये जपंति च मानवाः २४। स्वर्गं प्रयांति राजेंद्र वैष्णवं गतिदायकम् । त्रिकालमेककालं वा स्नातो जपति ब्राह्मणः २५। यं यं तु वांछते कामं स स तस्य भविष्यति । क्षत्रियो जयमाप्नोति धनधान्यैरलंकृतः २६। वैश्यो भविष्यति श्रीमान्सुखी शूद्रो भविष्यति । अंत्यजं श्रावयेद्योयं पापान्मुक्तो भविष्यति २७। श्रावको नरकं घोरं कदाचिन्नैव पश्यति । मम स्तोत्रप्रसादाच्च सर्वसिद्धो भविष्यति २८। ब्राह्मणैर्भोज्यमानैश्च श्राद्धकाले पठिष्यति । पितरो वैष्णवं लोकं तृप्ता यास्यंति भूपते २९। तर्पणांते जपं कुर्याद्ब्राह्मणो वाथ क्षत्रियः । पिबंति चामृतं तस्य पितरो हृष्टमानसाः ३०। होमेषु यज्ञमध्ये च भावाज्जपति मानवः । तत्र विघ्ना न जायंते सर्वसिद्धिर्भविष्यति ३१। विषमे दुर्गसंस्थाने हिंस्रव्याघ्रस्य संकटे । चौराणां संकटे प्राप्ते तत्र स्तोत्रमुदीरयेत् ३२। तत्र शांतिर्महाराज भविष्यति न संशयः । अन्येष्वेव सुभव्येषु राजद्वारे गते नरे ३३। वासुदेवाभिधानस्य अयुतं जपते नरः । ब्रह्मचर्येण संस्नातः क्रोधलोभविवर्जितः ३४। तिलतंडुलकैर्होमं दशांशमाज्यमिश्रितम् । वासुदेवं प्रपूज्यैव दद्यात्प्रयतमानसः ३५। श्लोकं प्रति ततो देयं होमं ध्यानेन मानवैः । तेषां सुभृत्यवन्नित्यं पार्श्वं नैव त्यजाम्यहम् ३६। कलौ युगे सुसंप्राप्ते स्तोत्रे दास्यं प्रयास्यति । वेदभंगप्रसंगेन यस्य कस्य न दीयते ३७। सर्वकामसमृद्धार्थः स चैव हि भविष्यति । एवं हि सफलं स्तोत्रं मया भूप कृतं शृणु ३८। ब्रह्मणा निर्मितं तेन जप्तं रुद्रेण वै पुरा । ब्रह्महत्याविनिर्मुक्त इंद्रो मुक्तश्च किल्बिषात् ३९। देवाश्च ऋषयो गुह्याः सिद्धविद्याधरामराः । नागैस्तु पूजितं स्तोत्रमापुः सिद्धिं मनीप्सिताम् ४०। पुण्यो धन्यः स वै दाता पुत्रवान्हि भविष्यति । जपिष्यति मम स्तोत्रं नात्र कार्या विचारणा ४१। आगच्छ त्वं स्त्रिया सार्धं मम स्थानं नृपोत्तम । हस्तावलंबनं दत्तं हरिणा तस्य भूपतेः ४२। नेदुर्दुंदुभयस्तत्र गंधर्वा ललितं जगुः । ननृतुश्चाप्सरः श्रेष्ठाः पुष्पवृष्टिं प्रचक्रिरे ४३। देवाश्च ऋषयः सर्वे वेदस्तोत्रैः स्तुवंति ते । ततो दयितया सार्द्धं जगाम नृपतिर्हरिम् ४४। तं स्तूयमानं सुरसिद्धसंघैः स विज्वलः पश्यति हृष्टमानसः । समागतस्तिष्ठति यत्र वै पिता माता च वेगेन महाप्रभावः ४५। इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे नवनवतितमोऽध्यायः ९९।

viṣṇuruvāca- stotraṃ pavitraṃ paramaṃ purāṇaṃ pāpāpahaṃ puṇyamayaṃ śivaṃ ca | dhanyaṃ susūktaṃ paramaṃ sujāpyaṃ niśamya rājā sa sukhī babhūva 1| gatāsu tṛṣṇā kṣudhayā sametā devopamo bhūmipatirbabhūva | bhāryā ca tasyāpi vibhāti rūpairyuktāvubhau pāpavibaṃdhamāptau 2| devaḥ sudevaiḥ parivāritosau vipraiḥ susiddhairharibhaktiyuktaiḥ | āgatya bhūpaṃ gatakalmaṣaṃ taṃ śrīśaṃkhacakrābjagadāsidhartā 3| śrīnārado bhārgava vyāsa puṇyā samāgatastatra mṛkaṃḍasūnuḥ | vālmīki nāmā munirviṣṇubhaktaḥ samāgato brahmasuto vasiṣṭhaḥ 4| gargo mahātmā haribhaktiyukto jābāliraibhyāvatha kaśyapaśca | ājagmurete hariṇā sametā viṣṇupriyā bhāgavatāṃ variṣṭhāḥ 5| puṇyāḥ sudhanyā gatakalmaṣāste hareḥ supādāṃbujabhaktiyuktāḥ | śrīvāsudevaṃ parivārya tasthuḥ stuvaṃti bhūpaṃ vividhaprakāraiḥ 6| devāśca sarve hutabhuṅmukhāśca brahmā hariścāpi sudivyadevyaḥ | gāyaṃti divyaṃ madhuraṃ manoharaṃ gaṃdharvarājādisugāyanāśca 7| suveda yuktaiḥ paramārthasaṃmitaiḥ stavaiḥ supuṇyairmunayaḥ stuvaṃti | dṛṣṭvā patiṃ bhūpatimeva devo harirbabhāṣe vacanaṃ manoharam 8| varaṃ yatheṣṭaṃ varayasva bhūpate dadāmyahaṃ te paritoṣito yataḥ | harestu vākyaṃ sa niśamya rājā dṛṣṭvā murāriṃ vadamānamagre 9| nīlotpalābhaṃ muraghātinaṃ prabhuṃ taṃ śaṃkhacakrāsigadāpradhāriṇam | śriyāsametaṃ parameśvaraṃ taṃ ratnojjvalaṃ kaṃkaṇahārabhūṣitam 10| raviprabhaṃ devagaṇaiḥ susevitaṃ mahārghahārābharaṇaiḥ subhūṣitam | sudivyagaṃdhairvaralepanairhariṃ subhaktibhāvairavanīṃ gato nṛpaḥ 11| daṃḍapraṇāmaiḥ satataṃ namāma jayeti vācātha mahānṛpastadā | dāsosmi bhṛtyosmi puraḥ sa te sadā bhaktiṃ na jāne na ca bhāvamuttamam 12| jāyānvitaṃ māmiha cāgataṃ hare prapāhi vai tvāṃ śaraṇaṃ prapannam | dhanyāstu te mādhava mānavā dvijāḥ sadaiva te dhyānamanovilīnāḥ 13| samuccaraṃto bhava mādhaveti prayāṃti vaikuṃṭhamitaḥ sunirmalāḥ | tavaiva pādāṃbujanirgataṃ payaḥ puṇyaṃ tathā ye śirasā vahaṃti 14| samastatīrthodbhava toya āplutāste mānavā yāṃti hareḥ sudhāma 15| nāsti yogo na me bhaktirjñānaṃ nāsti na me kriyā | kasya puṇyasya saṃgena varaṃ mahyaṃ prayacchasi 16| hariruvāca- vāsudevābhidhānaṃ yanmahāpātakanāśanam | bhavatā vijvalātpuṇyācchrutaṃ rājanvikalmaṣaḥ 17| tena tvaṃ muktibhāgī ca saṃjāto nātra saṃśayaḥ | mama loke prabhuṃkṣva tvaṃ divyānbhogānmanonugān 18| rājovāca- yadidevavarodeyomamadīnasyavaitvayā | vijvalāyaprayacchatvaṃprathamaṃvaramuttamam 19| hariruvāca- vijvalasya pitā puṇyaḥ kuṃjalo jñānamaṃḍitaḥ | vāsudevamahāstotraṃ nityaṃ paṭhati bhūpate 20| putraiḥ priyāsameto'sau mama gehaṃ prayāsyati | etattu japate stotraṃ sadā dāsyāmyahaṃ phalam 21| evamukte śubhe vākye rājā keśavamabravīt | idaṃ stotraṃ mahāpuṇyaṃ saphalaṃ kuru keśava 22| hariruvāca-| kṛte yuge mahārāja yadā stoṣyaṃti mānavāḥ | tadā mokṣaṃ prayāsyaṃti tatkṣaṇānnātra saṃśayaḥ 23| tretāyāṃ māsamātreṇa ṣaḍbhirmāsaistu dvāpare | varṣeṇaikena ca kalau ye japaṃti ca mānavāḥ 24| svargaṃ prayāṃti rājeṃdra vaiṣṇavaṃ gatidāyakam | trikālamekakālaṃ vā snāto japati brāhmaṇaḥ 25| yaṃ yaṃ tu vāṃchate kāmaṃ sa sa tasya bhaviṣyati | kṣatriyo jayamāpnoti dhanadhānyairalaṃkṛtaḥ 26| vaiśyo bhaviṣyati śrīmānsukhī śūdro bhaviṣyati | aṃtyajaṃ śrāvayedyoyaṃ pāpānmukto bhaviṣyati 27| śrāvako narakaṃ ghoraṃ kadācinnaiva paśyati | mama stotraprasādācca sarvasiddho bhaviṣyati 28| brāhmaṇairbhojyamānaiśca śrāddhakāle paṭhiṣyati | pitaro vaiṣṇavaṃ lokaṃ tṛptā yāsyaṃti bhūpate 29| tarpaṇāṃte japaṃ kuryādbrāhmaṇo vātha kṣatriyaḥ | pibaṃti cāmṛtaṃ tasya pitaro hṛṣṭamānasāḥ 30| homeṣu yajñamadhye ca bhāvājjapati mānavaḥ | tatra vighnā na jāyaṃte sarvasiddhirbhaviṣyati 31| viṣame durgasaṃsthāne hiṃsravyāghrasya saṃkaṭe | caurāṇāṃ saṃkaṭe prāpte tatra stotramudīrayet 32| tatra śāṃtirmahārāja bhaviṣyati na saṃśayaḥ | anyeṣveva subhavyeṣu rājadvāre gate nare 33| vāsudevābhidhānasya ayutaṃ japate naraḥ | brahmacaryeṇa saṃsnātaḥ krodhalobhavivarjitaḥ 34| tilataṃḍulakairhomaṃ daśāṃśamājyamiśritam | vāsudevaṃ prapūjyaiva dadyātprayatamānasaḥ 35| ślokaṃ prati tato deyaṃ homaṃ dhyānena mānavaiḥ | teṣāṃ subhṛtyavannityaṃ pārśvaṃ naiva tyajāmyaham 36| kalau yuge susaṃprāpte stotre dāsyaṃ prayāsyati | vedabhaṃgaprasaṃgena yasya kasya na dīyate 37| sarvakāmasamṛddhārthaḥ sa caiva hi bhaviṣyati | evaṃ hi saphalaṃ stotraṃ mayā bhūpa kṛtaṃ śṛṇu 38| brahmaṇā nirmitaṃ tena japtaṃ rudreṇa vai purā | brahmahatyāvinirmukta iṃdro muktaśca kilbiṣāt 39| devāśca ṛṣayo guhyāḥ siddhavidyādharāmarāḥ | nāgaistu pūjitaṃ stotramāpuḥ siddhiṃ manīpsitām 40| puṇyo dhanyaḥ sa vai dātā putravānhi bhaviṣyati | japiṣyati mama stotraṃ nātra kāryā vicāraṇā 41| āgaccha tvaṃ striyā sārdhaṃ mama sthānaṃ nṛpottama | hastāvalaṃbanaṃ dattaṃ hariṇā tasya bhūpateḥ 42| nedurduṃdubhayastatra gaṃdharvā lalitaṃ jaguḥ | nanṛtuścāpsaraḥ śreṣṭhāḥ puṣpavṛṣṭiṃ pracakrire 43| devāśca ṛṣayaḥ sarve vedastotraiḥ stuvaṃti te | tato dayitayā sārddhaṃ jagāma nṛpatirharim 44| taṃ stūyamānaṃ surasiddhasaṃghaiḥ sa vijvalaḥ paśyati hṛṣṭamānasaḥ | samāgatastiṣṭhati yatra vai pitā mātā ca vegena mahāprabhāvaḥ 45| iti śrīpadmapurāṇe bhūmikhaṃḍe venopākhyāne gurutīrthe cyavanacaritre navanavatitamo'dhyāyaḥ 99|