Chapter 31

सूत उवाच- अथ त्वंगो महातेजा दृष्ट्वा इंद्रस्य संपदम् । भोगं चैव विलासं च लीलां तस्य महात्मनः १। कथं मे इंद्र सदृशः पुत्रः स्याद्धर्मसंयुतः । चिंतयित्वा क्षणं चैव अंगो धर्मभृतां वरः २। स्वकं गेहं समायातः स त्वंगः सत्यतत्परः । अत्रिं पप्रच्छ पितरं प्रणतो नम्रकंधरः ३। कोऽयं पुण्यः समाचारैरिंद्रत्वं भुंजते महत् । कस्य पुण्यस्य वै पुष्टिः किं कृतं कर्म कीदृशम् ४। कीदृशं तप एतस्य कमाराधितवान्पुरा । एतन्मे विस्तरेण त्वं ब्रूहि सत्यवतां वर ५। अत्रिरुवाच- साधुसाधु महाभाग यद्येवं पृच्छसे मयि । चरित्रमिंद्रस्य वत्स तन्मे निगदतः शृणु ६। सुव्रतो नाम मेधावी पुरा ब्राह्मणसत्तमः । तेन कृष्णो हृषीकेशस्तपसा चैव तोषितः ७। पुण्यगर्भं पुनः प्राप्तो ह्यदित्याः कश्यपात्किल । विष्णोश्चैव प्रसादेन सुरराजो बभूव ह ८। अंग उवाच- कथमिंद्रसमः पुत्रो मम स्यात्पुत्रवत्सल । तदुपायं समाचक्ष्व भवाञ्ज्ञानवतां वरः ९। अत्रिरुवाच- समासेनैव तस्यैव सुव्रतस्य महात्मनः । चरित्रमखिलं पुण्यं निशामय महामते १०। यथा सुव्रत मेधावी पुराराधितवान्हरिम् । तस्य भावं च भक्तिं च ध्यानं चैव महात्मनः ११। समालोक्य जगन्नाथो दत्तवान्वै महत्पदम् । स ऐंद्रं सर्वभोगाढ्यं त्रैलोक्यं सचराचरम् १२। विष्णोश्चैव प्रसादाच्च पदं भुंक्ते त्रिलोकधृक् । एवं ते सर्वमाख्यातमिंद्रस्यापि विचेष्टितम् १३। भक्त्या तुष्यति गोविंदो भावध्यानेन सत्तम । सर्वं ददाति तुष्टात्मा भक्त्या संतोषितो हरिः १४। तस्मादाराध्य गोविंदं सर्वदं सर्वसंभवम् । सर्वज्ञं सर्ववेत्तारं सर्वेषां पुरुषं वरम् १५। तस्मात्प्राप्स्यसि सर्वं त्वं यद्यदिच्छसि नंदन १६। सुखस्य दाता परमार्थदाता मोक्षस्य दाता जगतां हि नाथः । तस्मात्तमाराधय गच्छ पुत्र संप्राप्स्यसे इंद्रसमं हि पुत्रम् १७। आकर्ण्य वाक्यं परमार्थयुक्तमुक्तं महात्मा ऋषिणा हि तेन । संगृह्य तत्त्वं वचनस्य तस्य प्रणम्य तं शाश्वतमभ्ययात्सः १८। आमंत्र्य चांगः पितरं महात्मा ब्रह्मात्मजं ब्रह्मसमानमेव । संप्राप्तवान्मेरुगिरेस्तु शृंगं तं कांचनै रत्नमयैः समेतम् १९। इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे। वेनोपाख्याने एकत्रिंशोऽध्यायः ३१

sūta uvāca- atha tvaṃgo mahātejā dṛṣṭvā iṃdrasya saṃpadam | bhogaṃ caiva vilāsaṃ ca līlāṃ tasya mahātmanaḥ 1| kathaṃ me iṃdra sadṛśaḥ putraḥ syāddharmasaṃyutaḥ | ciṃtayitvā kṣaṇaṃ caiva aṃgo dharmabhṛtāṃ varaḥ 2| svakaṃ gehaṃ samāyātaḥ sa tvaṃgaḥ satyatatparaḥ | atriṃ papraccha pitaraṃ praṇato namrakaṃdharaḥ 3| ko'yaṃ puṇyaḥ samācārairiṃdratvaṃ bhuṃjate mahat | kasya puṇyasya vai puṣṭiḥ kiṃ kṛtaṃ karma kīdṛśam 4| kīdṛśaṃ tapa etasya kamārādhitavānpurā | etanme vistareṇa tvaṃ brūhi satyavatāṃ vara 5| atriruvāca- sādhusādhu mahābhāga yadyevaṃ pṛcchase mayi | caritramiṃdrasya vatsa tanme nigadataḥ śṛṇu 6| suvrato nāma medhāvī purā brāhmaṇasattamaḥ | tena kṛṣṇo hṛṣīkeśastapasā caiva toṣitaḥ 7| puṇyagarbhaṃ punaḥ prāpto hyadityāḥ kaśyapātkila | viṣṇoścaiva prasādena surarājo babhūva ha 8| aṃga uvāca- kathamiṃdrasamaḥ putro mama syātputravatsala | tadupāyaṃ samācakṣva bhavāñjñānavatāṃ varaḥ 9| atriruvāca- samāsenaiva tasyaiva suvratasya mahātmanaḥ | caritramakhilaṃ puṇyaṃ niśāmaya mahāmate 10| yathā suvrata medhāvī purārādhitavānharim | tasya bhāvaṃ ca bhaktiṃ ca dhyānaṃ caiva mahātmanaḥ 11| samālokya jagannātho dattavānvai mahatpadam | sa aiṃdraṃ sarvabhogāḍhyaṃ trailokyaṃ sacarācaram 12| viṣṇoścaiva prasādācca padaṃ bhuṃkte trilokadhṛk | evaṃ te sarvamākhyātamiṃdrasyāpi viceṣṭitam 13| bhaktyā tuṣyati goviṃdo bhāvadhyānena sattama | sarvaṃ dadāti tuṣṭātmā bhaktyā saṃtoṣito hariḥ 14| tasmādārādhya goviṃdaṃ sarvadaṃ sarvasaṃbhavam | sarvajñaṃ sarvavettāraṃ sarveṣāṃ puruṣaṃ varam 15| tasmātprāpsyasi sarvaṃ tvaṃ yadyadicchasi naṃdana 16| sukhasya dātā paramārthadātā mokṣasya dātā jagatāṃ hi nāthaḥ | tasmāttamārādhaya gaccha putra saṃprāpsyase iṃdrasamaṃ hi putram 17| ākarṇya vākyaṃ paramārthayuktamuktaṃ mahātmā ṛṣiṇā hi tena | saṃgṛhya tattvaṃ vacanasya tasya praṇamya taṃ śāśvatamabhyayātsaḥ 18| āmaṃtrya cāṃgaḥ pitaraṃ mahātmā brahmātmajaṃ brahmasamānameva | saṃprāptavānmerugirestu śṛṃgaṃ taṃ kāṃcanai ratnamayaiḥ sametam 19| iti śrīpadmapurāṇe paṃcapaṃcāśatsahasrasaṃhitāyāṃ bhūmikhaṃḍe| venopākhyāne ekatriṃśo'dhyāyaḥ 31