Chapter 7

ऋषय ऊचुः-। भारतस्यास्य वर्षस्य तथा हैमवतस्य च । प्रमाणमायुषः सूत बलं चापि शुभाशुभम् १। अनागतमतिक्रांतं वर्तमानं च सत्तम । आचक्ष्व नो विस्तरेण हरिवर्षं तथैव च २। सूत उवाच-। चत्वारि भारते वर्षे युगानि मुनिपुंगवाः । कृतं त्रेता द्वापरं च तिष्यं च द्विजसत्तमाः ३। पूर्वे कृतयुगं नाम ततस्त्रेतायुगं द्विजाः । तत्पश्चाद्द्वापरं चाथ ततस्तिष्यः प्रवर्तते ४। चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां मुनिपुंगवाः । आयुः संख्या कृतयुगे संख्याता हि तपोधनाः ५। तथा त्रीणि सहस्राणि त्रेतायामायुषो विदुः । द्वे सहस्रे द्वापरे तु भुवि तिष्ठंति सांप्रतम् ६। तत्प्रमाणस्थितिर्ह्यस्ति तिष्ये तु मुनिपुंगवाः । गर्भस्थाश्च म्रियंतेऽत्र तथा जाता म्रियंति च ७। महाबला महासत्त्वाः प्रज्ञागुणसमन्विताः । प्रजायंते च जाताश्च शतशोऽथ सहस्रशः ८। द्विजाः कृतयुगे विप्रा बलिनः प्रियदर्शनाः । प्रजायंते च जाताश्च मुनयो वै तपोधनाः ९। महोत्साहा महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः । प्रियदर्शा वपुष्मंतो महावीर्य्या धनुर्धराः १०। वीरा हि युधि जायंते क्षत्रियाः शूरसंमताः । त्रेतायां क्षत्रियास्तावत्सर्वे वै चक्रवर्तिनः ११। सर्ववर्णाश्च जायंते सदैव द्वापरे युगे । महोत्साहा वीर्यवंतः परस्परवधैषिणः १२। तेजसांधेनसंयुक्ताः क्रोधनाः पुरुषाः किल । लुब्धाश्चानृतकाश्चैव तिष्ये जायंति भो द्विजाः १३। ईर्ष्या मानस्तथा क्रोधो मायासूया तथैव च । तिष्ये भवंति भूतानां रागो लोभश्च सत्तमाः १४। संक्षेपो वर्त्तते विप्रा द्वापरे युगमध्यगे । गुणोत्तरं हैमवतं हरिवर्षं ततः परम् १५। इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे सप्तमोऽध्यायः ७।

ṛṣaya ūcuḥ-| bhāratasyāsya varṣasya tathā haimavatasya ca | pramāṇamāyuṣaḥ sūta balaṃ cāpi śubhāśubham 1| anāgatamatikrāṃtaṃ vartamānaṃ ca sattama | ācakṣva no vistareṇa harivarṣaṃ tathaiva ca 2| sūta uvāca-| catvāri bhārate varṣe yugāni munipuṃgavāḥ | kṛtaṃ tretā dvāparaṃ ca tiṣyaṃ ca dvijasattamāḥ 3| pūrve kṛtayugaṃ nāma tatastretāyugaṃ dvijāḥ | tatpaścāddvāparaṃ cātha tatastiṣyaḥ pravartate 4| catvāri tu sahasrāṇi varṣāṇāṃ munipuṃgavāḥ | āyuḥ saṃkhyā kṛtayuge saṃkhyātā hi tapodhanāḥ 5| tathā trīṇi sahasrāṇi tretāyāmāyuṣo viduḥ | dve sahasre dvāpare tu bhuvi tiṣṭhaṃti sāṃpratam 6| tatpramāṇasthitirhyasti tiṣye tu munipuṃgavāḥ | garbhasthāśca mriyaṃte'tra tathā jātā mriyaṃti ca 7| mahābalā mahāsattvāḥ prajñāguṇasamanvitāḥ | prajāyaṃte ca jātāśca śataśo'tha sahasraśaḥ 8| dvijāḥ kṛtayuge viprā balinaḥ priyadarśanāḥ | prajāyaṃte ca jātāśca munayo vai tapodhanāḥ 9| mahotsāhā mahātmāno dhārmikāḥ satyavādinaḥ | priyadarśā vapuṣmaṃto mahāvīryyā dhanurdharāḥ 10| vīrā hi yudhi jāyaṃte kṣatriyāḥ śūrasaṃmatāḥ | tretāyāṃ kṣatriyāstāvatsarve vai cakravartinaḥ 11| sarvavarṇāśca jāyaṃte sadaiva dvāpare yuge | mahotsāhā vīryavaṃtaḥ parasparavadhaiṣiṇaḥ 12| tejasāṃdhenasaṃyuktāḥ krodhanāḥ puruṣāḥ kila | lubdhāścānṛtakāścaiva tiṣye jāyaṃti bho dvijāḥ 13| īrṣyā mānastathā krodho māyāsūyā tathaiva ca | tiṣye bhavaṃti bhūtānāṃ rāgo lobhaśca sattamāḥ 14| saṃkṣepo varttate viprā dvāpare yugamadhyage | guṇottaraṃ haimavataṃ harivarṣaṃ tataḥ param 15| iti śrīpādme mahāpurāṇe svargakhaṃḍe saptamo'dhyāyaḥ 7|