Chapter 22

श्रीनारद उवाच - एकदा नंदराजोऽसौ कृत्वा चैकादशीव्रतम् । द्वादश्यां यमुनां स्नातुं गोपालैर्जलमाविशत् ॥ १ ॥ तं गृहीत्वा पाशिभृत्यः पाशिलोकं जगाम ह । तदा कोलाहले जाते गोपानां मैथिलेश्वर ॥ २ ॥ आश्वास्य सर्वान् भगवान् गतवान् वारुणीं पुरीम् । भस्मीचकार सहसा पुरीदुर्गं हरिः स्वयम् ॥ ३ ॥ कोटिमार्तंडसंकाशं दृष्ट्वा प्रकुपितं हरिम् । नत्वा कृतांजलिः पाशी परिक्रम्याह धर्षितः ॥ ४ ॥ वरुण उवाच - नमः श्रीकृष्णचंद्राय परिपूर्णतमाय च । असंख्यब्रह्मांडभृते गोलोकपतये नमः ॥ ५ ॥ चतुर्व्यूहाय महसे नमस्ते सर्वतेजसे । नमस्ते सर्वभावाय परस्मै ब्रह्मणे नमः ॥ ६ ॥ केनापि मूढेन ममानुगेन कृतं परं हेलनमद्य एव । तत्क्षम्यतां भोः शरणं गतं मां परेश भूमन् परिपाहि पाहि ॥ ७ ॥ श्रीनारद उवाच - इति प्रसन्नो भगवान् नंदं नीत्वा सुजीवितम् । सौख्यं प्रकाशयन्बंधून् व्रजमंडलमाययौ ॥ ८ ॥ नन्दराजमुखाच्छ्रुत्वा प्रभावं श्रीहरेस्तु तम् । गोपीगोपगणा ऊचुः श्रीकृष्णं नन्दनंदनम् ॥ ९ ॥ यदि त्वं भगवान्साक्षाल्लोकपालैः सुपूजितः । दर्शयाशु परं लोकं वैकुण्ठं तर्हि नः प्रभो ॥ १० ॥ नीत्वा सर्वान् ततः कृष्ण एत्य वैकुण्ठमंदिरम् । दर्शयामास रूपं स्वं ज्योतिर्मंडलमध्यगम् ॥ ११ ॥ सहस्रभूजसंयुक्तं किरीटकटकोज्ज्वलम् । शंखचक्रगदापद्मवनमालाविराजितम् ॥ १२ ॥ असंख्यकोटिमार्तंड संकाशं शेषसंस्थितम् । चामरांदोलदिव्याभं ब्रह्माद्यैः परिसेवितम् ॥ १३ ॥ तदैव तान् गोपगणान् पार्षदास्ते गदाधराः । ऋजुं कृत्वा नतिं धृत्वा दूरे स्थाप्य प्रयत्‍नतः ॥ १४ ॥ चकितानिव तान्वीक्ष्य प्रोचुस्ते पार्षदा गिरा । रे रे तूष्णीं प्रभवत मा वक्तव्यं वनेचराः ॥ १५ ॥ भाषणं मा प्रकुरुत न दृष्ट्वा किं सभा हरेः । वेदा वदंति चात्रैव साक्षाद्देवे स्थिते प्रभौ ॥ १६ ॥ इति शिक्षां गता गोपा हर्षिता मौनमास्थिताः । मनस्यूचुरयं कृष्ण उच्चसिंहासने स्थितः ॥ १७ ॥ अस्मान् दूरादधःकृत्वा ऽस्माभिर्वक्ति न कर्हिचित् । तस्माद्व्रजाद्वरं नास्ति कोपि लोको न सौख्यदः ॥ १८ ॥ यत्रानेन स्वभ्रात्रापि वार्ता स्याद्धि परस्परम् । इतिप्रवदतस्तान्वै नीत्वा श्रीभगवान् हरिः । व्रजमागतवान् राजन् परिपूर्णतमः प्रभुः ॥ १९ ॥ इति श्रीगर्गसंहितायां माधुर्यखण्डे श्रीनारद बहुलाश्व संवादे नन्दादिवैकुण्ठदर्शनं नाम द्वाविंशोऽध्यायः ॥ २२ ॥ हरिः ॐ तत्सच्छ्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

śrīnārada uvāca - ekadā naṃdarājo'sau kṛtvā caikādaśīvratam | dvādaśyāṃ yamunāṃ snātuṃ gopālairjalamāviśat || 1 || taṃ gṛhītvā pāśibhṛtyaḥ pāśilokaṃ jagāma ha | tadā kolāhale jāte gopānāṃ maithileśvara || 2 || āśvāsya sarvān bhagavān gatavān vāruṇīṃ purīm | bhasmīcakāra sahasā purīdurgaṃ hariḥ svayam || 3 || koṭimārtaṃḍasaṃkāśaṃ dṛṣṭvā prakupitaṃ harim | natvā kṛtāṃjaliḥ pāśī parikramyāha dharṣitaḥ || 4 || varuṇa uvāca - namaḥ śrīkṛṣṇacaṃdrāya paripūrṇatamāya ca | asaṃkhyabrahmāṃḍabhṛte golokapataye namaḥ || 5 || caturvyūhāya mahase namaste sarvatejase | namaste sarvabhāvāya parasmai brahmaṇe namaḥ || 6 || kenāpi mūḍhena mamānugena kṛtaṃ paraṃ helanamadya eva | tatkṣamyatāṃ bhoḥ śaraṇaṃ gataṃ māṃ pareśa bhūman paripāhi pāhi || 7 || śrīnārada uvāca - iti prasanno bhagavān naṃdaṃ nītvā sujīvitam | saukhyaṃ prakāśayanbaṃdhūn vrajamaṃḍalamāyayau || 8 || nandarājamukhācchrutvā prabhāvaṃ śrīharestu tam | gopīgopagaṇā ūcuḥ śrīkṛṣṇaṃ nandanaṃdanam || 9 || yadi tvaṃ bhagavānsākṣāllokapālaiḥ supūjitaḥ | darśayāśu paraṃ lokaṃ vaikuṇṭhaṃ tarhi naḥ prabho || 10 || nītvā sarvān tataḥ kṛṣṇa etya vaikuṇṭhamaṃdiram | darśayāmāsa rūpaṃ svaṃ jyotirmaṃḍalamadhyagam || 11 || sahasrabhūjasaṃyuktaṃ kirīṭakaṭakojjvalam | śaṃkhacakragadāpadmavanamālāvirājitam || 12 || asaṃkhyakoṭimārtaṃḍa saṃkāśaṃ śeṣasaṃsthitam | cāmarāṃdoladivyābhaṃ brahmādyaiḥ parisevitam || 13 || tadaiva tān gopagaṇān pārṣadāste gadādharāḥ | ṛjuṃ kṛtvā natiṃ dhṛtvā dūre sthāpya prayat‍nataḥ || 14 || cakitāniva tānvīkṣya procuste pārṣadā girā | re re tūṣṇīṃ prabhavata mā vaktavyaṃ vanecarāḥ || 15 || bhāṣaṇaṃ mā prakuruta na dṛṣṭvā kiṃ sabhā hareḥ | vedā vadaṃti cātraiva sākṣāddeve sthite prabhau || 16 || iti śikṣāṃ gatā gopā harṣitā maunamāsthitāḥ | manasyūcurayaṃ kṛṣṇa uccasiṃhāsane sthitaḥ || 17 || asmān dūrādadhaḥkṛtvā 'smābhirvakti na karhicit | tasmādvrajādvaraṃ nāsti kopi loko na saukhyadaḥ || 18 || yatrānena svabhrātrāpi vārtā syāddhi parasparam | itipravadatastānvai nītvā śrībhagavān hariḥ | vrajamāgatavān rājan paripūrṇatamaḥ prabhuḥ || 19 || iti śrīgargasaṃhitāyāṃ mādhuryakhaṇḍe śrīnārada bahulāśva saṃvāde nandādivaikuṇṭhadarśanaṃ nāma dvāviṃśo'dhyāyaḥ || 22 || hariḥ oṃ tatsacchrīkṛṣṇārpaṇamastu ||