Chapter 12

बलभद्रखण्डः - द्वादशोऽध्यायः बलराम कवचम् - दुर्योधन उवाच - गोपीभ्यः कवचं दत्तं गर्गाचार्येण धीमता ॥ सर्वरक्षाकरं दिव्यं देहि मह्यं महामुने ॥१॥ प्राड्‌विपाक उवाच - स्नात्वा जले क्षौमधरः कुशासनः पवित्रपाणिः कृतमन्त्रमार्जनः ॥ स्मृत्वाथ नत्वा बलमच्युताग्रजं संधारयेद्धर्मसमाहितो भवेत् ॥२॥ गोलोकधामाधिपतिः परेश्वरः परेषु मां पातु पवित्रकीर्तनः ॥ भूमण्डलं सर्षपवद्विलक्ष्यते यन्मूर्ध्नि मां पातु स भूमिमण्डले ॥३॥ सेनासु मां रक्षतु सीरपाणि- र्युद्धे सदा रक्षतु मां हली च ॥ दुर्गेषु चाव्यान्मुसली सदा मां वनेषु संकर्षण आदिदेवः ॥४॥ कलिंदजावेगहरो जलेषु नीलांबरो रक्षतु मां सदाग्नौ ॥ वायौ च रामोऽवतु खे बलश्च महार्णवेऽनन्तवपुः सदा माम् ॥५॥ श्रीवासुदेवोऽवतु पर्वतेषु सहस्रशीर्षा च महाविवादे ॥ रोगेषु मां रक्षतु रौहिणेयो मां कामपालोऽवतु वा विपत्सु ॥६॥ कामात्सदा रक्षतु धेनुकारिः क्रोधत्सदा मां द्विविदप्रहारी ॥ लोभात्सदा रक्षतु बल्वलारि- र्मोहात्सदा मां किल मागधारिः ॥७॥ प्रातः सदा रक्षतु वृष्णिधुर्यः प्राह्णे सदा मां मथुरापुरेन्द्रः ॥ मध्यन्दिने गोपसखः प्रपातु स्वराट् पराह्णेऽवतु मां सदैव ॥८॥ सायं फणींद्रोऽवतु मां सदैव परात्परो रक्षतु मां प्रदोषे ॥ पूर्णे निशीथे च दुरन्तवीर्यः प्रत्यूषकालेऽवतु मां सदैव ॥९॥ विदिक्षु मां रक्षतु रेवतीपति- र्दिक्षु प्रलंबारिरधो यदूद्वहः ॥ ऊर्ध्वं सदा मां बलभद्र आरा- त्तथा समन्ताद्‌बलदेव एव हि ॥१०॥ अन्तः सदाव्यात्पुरुषोत्तमो बहि- र्नागेन्द्रलीलोऽवतु मां महाबलः ॥ सदांतरात्मा च वसन् हरिः स्वयं प्रपातु पूर्णः परमेश्वरो महान् ॥११॥ देवासुराणां भयनाशनं च हुताशनं पापचयेन्धनानाम् ॥ विनाशनं विघ्नघटस्य विद्धि सिद्धासनं वर्मवरं बलस्य ॥१२॥ इति श्रीगर्गसंहितायां बलभद्रखण्डे स्तोत्रकवचवर्णनं नाम द्वादशोऽध्यायः ॥१२॥ हरिः ॐ तत्सत् श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

balabhadrakhaṇḍaḥ - dvādaśo'dhyāyaḥ balarāma kavacam - duryodhana uvāca - gopībhyaḥ kavacaṃ dattaṃ gargācāryeṇa dhīmatā || sarvarakṣākaraṃ divyaṃ dehi mahyaṃ mahāmune ||1|| prāḍ‌vipāka uvāca - snātvā jale kṣaumadharaḥ kuśāsanaḥ pavitrapāṇiḥ kṛtamantramārjanaḥ || smṛtvātha natvā balamacyutāgrajaṃ saṃdhārayeddharmasamāhito bhavet ||2|| golokadhāmādhipatiḥ pareśvaraḥ pareṣu māṃ pātu pavitrakīrtanaḥ || bhūmaṇḍalaṃ sarṣapavadvilakṣyate yanmūrdhni māṃ pātu sa bhūmimaṇḍale ||3|| senāsu māṃ rakṣatu sīrapāṇi- ryuddhe sadā rakṣatu māṃ halī ca || durgeṣu cāvyānmusalī sadā māṃ vaneṣu saṃkarṣaṇa ādidevaḥ ||4|| kaliṃdajāvegaharo jaleṣu nīlāṃbaro rakṣatu māṃ sadāgnau || vāyau ca rāmo'vatu khe balaśca mahārṇave'nantavapuḥ sadā mām ||5|| śrīvāsudevo'vatu parvateṣu sahasraśīrṣā ca mahāvivāde || rogeṣu māṃ rakṣatu rauhiṇeyo māṃ kāmapālo'vatu vā vipatsu ||6|| kāmātsadā rakṣatu dhenukāriḥ krodhatsadā māṃ dvividaprahārī || lobhātsadā rakṣatu balvalāri- rmohātsadā māṃ kila māgadhāriḥ ||7|| prātaḥ sadā rakṣatu vṛṣṇidhuryaḥ prāhṇe sadā māṃ mathurāpurendraḥ || madhyandine gopasakhaḥ prapātu svarāṭ parāhṇe'vatu māṃ sadaiva ||8|| sāyaṃ phaṇīṃdro'vatu māṃ sadaiva parātparo rakṣatu māṃ pradoṣe || pūrṇe niśīthe ca durantavīryaḥ pratyūṣakāle'vatu māṃ sadaiva ||9|| vidikṣu māṃ rakṣatu revatīpati- rdikṣu pralaṃbāriradho yadūdvahaḥ || ūrdhvaṃ sadā māṃ balabhadra ārā- ttathā samantād‌baladeva eva hi ||10|| antaḥ sadāvyātpuruṣottamo bahi- rnāgendralīlo'vatu māṃ mahābalaḥ || sadāṃtarātmā ca vasan hariḥ svayaṃ prapātu pūrṇaḥ parameśvaro mahān ||11|| devāsurāṇāṃ bhayanāśanaṃ ca hutāśanaṃ pāpacayendhanānām || vināśanaṃ vighnaghaṭasya viddhi siddhāsanaṃ varmavaraṃ balasya ||12|| iti śrīgargasaṃhitāyāṃ balabhadrakhaṇḍe stotrakavacavarṇanaṃ nāma dvādaśo'dhyāyaḥ ||12|| hariḥ oṃ tatsat śrīkṛṣṇārpaṇamastu ||