Chapter 11

श्रीनारद उवाच - इति श्रुत्वा सिद्धवाक्यं ब्राह्मणो विस्मयं गतः। पुनः पप्रच्छ तं राजन् गिरिराजप्रभाववित् ॥ १ ॥ ब्राह्मण उवाच - पुरा जन्मनि कस्त्वं भोस्त्वया किं कलुषं कृतम् । सर्वं वद महाभाग त्वं साक्षाद्दिव्यदर्शनः ॥ २ ॥ सिद्ध उवाच - पुरा जन्मनि वैश्योऽहं धनी वैश्यसुतो महान् । आबाल्याद्द्युतनिरतो विटगोष्ठीविशारदः ॥ ३ ॥ वेश्यारतः कुमार्गोऽहं मदिरामदविह्वलः । मात्रा पित्रा भार्ययापि भर्त्सितोऽहं सदा द्विज ॥ ४ ॥ एकदा तु मया विप्र पितरौ गरदानतः । मारितौ च तथा भार्या खड्‍गेन पथि मारिता ॥ ५ ॥ गृहीत्वा तद्धनं सर्वं वेश्यया सहितः खलः । दक्षिणाशां च गतवान् दस्युकर्माऽतिनिर्दयः ॥ ६ ॥ एकदा तु मया वेश्या निःक्षिप्ता ह्यंधकूपके । दस्युना हि मया पाशैर्मारिताः शतशो नराः ॥ ७ ॥ धनलोभेन भो विप्र ब्रह्महत्याशतं कृतम् । क्षत्रहत्या वैश्यहत्याः शूद्रहत्याः सहस्रशः ॥ ८ ॥ एकदा मांसमानेतुं मृगान् हन्तुं वने गतम् । सर्पोऽदशत्पदा स्पृष्टो दुष्टं मां निधनं गतम् ॥ ९ ॥ संताड्य मुद्‌गरैर्घोरैर्यमदूता भयंकराः । बद्‌ध्वा मां नरकं निन्युर्महापातकिनं खलम् ॥ १० ॥ मन्वन्तरं तु पतितः कुम्भीपाके महाखले । कल्पैकं तप्तसूर्मौ च महादुःखं गतः खलः ॥ ११ ॥ चतुरशीतिलक्षाणां नरकाणां पृथक् पृथक् । वर्षं वर्षं निपतितो निर्गतोऽहं यमेच्छया ॥ १२ ॥ ततस्तु भारते वर्षे प्राप्तोऽहं कर्मवासनाम् । दशवारं सूकरोऽहं व्याघ्रोऽहं शतजन्मसु ॥ १३ ॥ उष्ट्रोऽहं जन्मशतकं महिषः शतजन्मसु । सर्पोऽहं जन्मसाहस्रं मारितो दुष्टमानवैः ॥ १४ ॥ एवं वर्षायुतांते तु निर्जले विपिने द्विज । राक्षसश्चेदृशो जातो विकरालो महाखलः ॥ १५ ॥ कस्य शूद्रस्य देहं वै समारुह्य व्रजं गतः । वृन्दावनस्य निकटे यमुना निकटाच्छुभात् ॥ १६ ॥ समुत्थिता यष्टिहस्ताः श्यामलाः कृष्णपार्षदाः । तैस्ताडितो धर्षितोऽहं व्रजभूमौ पलायितः ॥ १७ ॥ बुभिक्षितो बहुदिनैस्त्वां खादितुमिहागतः । तावत्त्वया ताडितोऽहं गिरिराजाश्मना मुने ॥ १८ ॥ श्रीकृष्णकृपया साक्षात्कल्याणं मे बभूव ह । श्रीनारद उवाच - एवं प्रवदतस्तस्य गोलोकाच्च महारथः ॥ १९ ॥ सहस्रादित्यसंकाशो हयायुतसमन्वितः ॥ २० ॥ सहस्रचक्रध्वनिभृल्लक्षपार्षदमण्डितः । मंजीरकिंकिणीजालो मनोहरतरो नृप ॥ २१ ॥ पश्यतस्तस्य विप्रस्य तमानेतुं समागतः । तमागतं रथं दिव्यं नेमतुर्विप्रनिर्जरौ ॥ २२ ॥ ततः समारुह्य रथं स सिद्धो विरंजयन्मैथिल मण्डलं दिशाम् । श्रीकृष्णलोकं प्रययौ परात्परं निकुंजलीलाललितं मनोहरम् ॥ २३ ॥ विप्रोऽपि तस्मात् पुनरागतो गिरिं गोवर्धनं सर्वगिरिन्द्रदैवतम् । प्रदक्षिणीकृत्य पुनः प्रणम्य तं ययौ गृहं मैथिल तत्प्रभावित् ॥ २४ ॥ इदं मया ते कथितं प्रचण्डं सुमुक्तिदं श्रीगिरिराजखण्डम् । श्रुत्वा जनः पाप्यपि न प्रचण्डं स्वप्नेऽपि पश्येद्यममुग्रदण्डम् ॥ २५ ॥ यः शृणोतिगिरिराज यशस्यं गोपराज नवकेलिरहस्यम् । देवराज इव सोऽत्र समेति नन्दराज इव शान्तिममुत्र ॥ २६ ॥ इति श्रीगर्गसंहितायां गिरिराजखण्डे श्रीनारदबहुलाश्वसंवादे गिरिराजप्रभावप्रस्ताववर्णने सिद्धमोक्ष नाम एकादशोऽध्यायः ॥ ११ ॥ इति श्रीगिरिराजखण्डःसमाप्तः ॥ ३ ॥ हरिः ॐ तत्सच्छ्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

śrīnārada uvāca - iti śrutvā siddhavākyaṃ brāhmaṇo vismayaṃ gataḥ| punaḥ papraccha taṃ rājan girirājaprabhāvavit || 1 || brāhmaṇa uvāca - purā janmani kastvaṃ bhostvayā kiṃ kaluṣaṃ kṛtam | sarvaṃ vada mahābhāga tvaṃ sākṣāddivyadarśanaḥ || 2 || siddha uvāca - purā janmani vaiśyo'haṃ dhanī vaiśyasuto mahān | ābālyāddyutanirato viṭagoṣṭhīviśāradaḥ || 3 || veśyārataḥ kumārgo'haṃ madirāmadavihvalaḥ | mātrā pitrā bhāryayāpi bhartsito'haṃ sadā dvija || 4 || ekadā tu mayā vipra pitarau garadānataḥ | māritau ca tathā bhāryā khaḍ‍gena pathi māritā || 5 || gṛhītvā taddhanaṃ sarvaṃ veśyayā sahitaḥ khalaḥ | dakṣiṇāśāṃ ca gatavān dasyukarmā'tinirdayaḥ || 6 || ekadā tu mayā veśyā niḥkṣiptā hyaṃdhakūpake | dasyunā hi mayā pāśairmāritāḥ śataśo narāḥ || 7 || dhanalobhena bho vipra brahmahatyāśataṃ kṛtam | kṣatrahatyā vaiśyahatyāḥ śūdrahatyāḥ sahasraśaḥ || 8 || ekadā māṃsamānetuṃ mṛgān hantuṃ vane gatam | sarpo'daśatpadā spṛṣṭo duṣṭaṃ māṃ nidhanaṃ gatam || 9 || saṃtāḍya mud‌garairghorairyamadūtā bhayaṃkarāḥ | bad‌dhvā māṃ narakaṃ ninyurmahāpātakinaṃ khalam || 10 || manvantaraṃ tu patitaḥ kumbhīpāke mahākhale | kalpaikaṃ taptasūrmau ca mahāduḥkhaṃ gataḥ khalaḥ || 11 || caturaśītilakṣāṇāṃ narakāṇāṃ pṛthak pṛthak | varṣaṃ varṣaṃ nipatito nirgato'haṃ yamecchayā || 12 || tatastu bhārate varṣe prāpto'haṃ karmavāsanām | daśavāraṃ sūkaro'haṃ vyāghro'haṃ śatajanmasu || 13 || uṣṭro'haṃ janmaśatakaṃ mahiṣaḥ śatajanmasu | sarpo'haṃ janmasāhasraṃ mārito duṣṭamānavaiḥ || 14 || evaṃ varṣāyutāṃte tu nirjale vipine dvija | rākṣasaścedṛśo jāto vikarālo mahākhalaḥ || 15 || kasya śūdrasya dehaṃ vai samāruhya vrajaṃ gataḥ | vṛndāvanasya nikaṭe yamunā nikaṭācchubhāt || 16 || samutthitā yaṣṭihastāḥ śyāmalāḥ kṛṣṇapārṣadāḥ | taistāḍito dharṣito'haṃ vrajabhūmau palāyitaḥ || 17 || bubhikṣito bahudinaistvāṃ khāditumihāgataḥ | tāvattvayā tāḍito'haṃ girirājāśmanā mune || 18 || śrīkṛṣṇakṛpayā sākṣātkalyāṇaṃ me babhūva ha | śrīnārada uvāca - evaṃ pravadatastasya golokācca mahārathaḥ || 19 || sahasrādityasaṃkāśo hayāyutasamanvitaḥ || 20 || sahasracakradhvanibhṛllakṣapārṣadamaṇḍitaḥ | maṃjīrakiṃkiṇījālo manoharataro nṛpa || 21 || paśyatastasya viprasya tamānetuṃ samāgataḥ | tamāgataṃ rathaṃ divyaṃ nematurvipranirjarau || 22 || tataḥ samāruhya rathaṃ sa siddho viraṃjayanmaithila maṇḍalaṃ diśām | śrīkṛṣṇalokaṃ prayayau parātparaṃ nikuṃjalīlālalitaṃ manoharam || 23 || vipro'pi tasmāt punarāgato giriṃ govardhanaṃ sarvagirindradaivatam | pradakṣiṇīkṛtya punaḥ praṇamya taṃ yayau gṛhaṃ maithila tatprabhāvit || 24 || idaṃ mayā te kathitaṃ pracaṇḍaṃ sumuktidaṃ śrīgirirājakhaṇḍam | śrutvā janaḥ pāpyapi na pracaṇḍaṃ svapne'pi paśyedyamamugradaṇḍam || 25 || yaḥ śṛṇotigirirāja yaśasyaṃ goparāja navakelirahasyam | devarāja iva so'tra sameti nandarāja iva śāntimamutra || 26 || iti śrīgargasaṃhitāyāṃ girirājakhaṇḍe śrīnāradabahulāśvasaṃvāde girirājaprabhāvaprastāvavarṇane siddhamokṣa nāma ekādaśo'dhyāyaḥ || 11 || iti śrīgirirājakhaṇḍaḥsamāptaḥ || 3 || hariḥ oṃ tatsacchrīkṛṣṇārpaṇamastu ||