Chapter 4

श्रीनारद उवाच - अथ देवगणैः सार्द्धं शक्रस्तत्र समागतः । गतमानो गिरौ कृष्णं रहसि प्रणनाम ह ॥ १ ॥ इन्द्र उवाच - त्वं देवदेवः परमेश्वरः प्रभुः पूर्णः पुराणः पुरुषोत्तमोत्तमः । परात्परस्त्वं प्रकृतेः परो हरि- र्मां पाहि पाहि द्युपते जगत्पते ॥ २ ॥ दशावतारो भगवांस्त्वमेव रिरक्षया धर्मगवां श्रुतेश्च । अद्यैव जातः परिपूर्णदेवः कंसादि दैत्येन्द्रविनाशनाय ॥ ३ ॥ त्वन्मायया मोहितचित्तवृत्तिं मदोद्धतं हेलनभाजनं माम् । पितेव पुत्रं द्युपते क्षमस्व प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ४ ॥ ॐनमो गोवर्धनोद्धरणाय गोविन्दाय गोकुलनिवासाय गोपालाय गोपालपतये गोपीजनभर्त्रे गिरिगजोद्धर्त्रे करुणानिधये जगद्विधये जगन्मङ्गलाय जगन्निवासाय जगन्मोहनाय कोटिमन्मथमन्मथाय वृषभानुसुतावराय श्रीनन्दराजकुलप्रदीपाय श्रीकृष्णाय परिपूर्णतमाय तेऽसंख्यब्रह्माण्डपतये गोलोकधामधिषणाधिपतये स्वयम्भगवते सबलाय नमस्ते नमस्ते ॥ ५ ॥ श्रीनारद उवाच - इति शक्रकृतं स्तोत्रं प्रातरुत्थाय यः पठेत् । सर्वा सिद्धिर्भवेत्तस्य संकटान्न भयं भवेत् ॥ ६ ॥ इतिस्तुत्वा हरिं देवं सर्वैर्देवगणैः सह । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा प्रणनाम पुरन्दरः ॥ ७ ॥ अथ गोवर्धने रम्ये सुरभिर्गौः समुद्रजा । स्नापयामास गोपेशं दुग्धधाराभिरात्मनः ॥ ८ ॥ शुंडादण्डैश्चतुर्भिश्च द्युगंगाजलपूरितैः । श्रीकृष्णं स्नापयामास मत्त ऐरावतो गजः ॥ ९ ॥ ऋषिभिः श्रुतिभिः सर्वैर्देवगन्धर्वकिन्नराः । तुष्टुवुस्ते हरिं राजन् हर्षिताः पुष्पवर्षिणः ॥ १० ॥ कृष्णाभिषेके संजाते गिरिर्गोवर्धनो महान् । द्रवीभूतोऽवहद्‌राजन् हर्षानन्दादितस्ततः ॥ ११ ॥ प्रसन्नो भगवांस्तस्मिन्कृतवान्हस्तपंकजम् । तद्धस्तचिह्नमद्यापि दृश्यते तद्‌गिरौ नृप ॥ १२ ॥ तत्तीर्थं च परं भूतं नराणां पापनाशनम् । तदेव पादचिह्नं स्यात्तत्तीर्थं विद्धि मैथिल ॥ १३ ॥ एतावत्तस्य तत्रैव पादचिह्नं बभूव ह । सुरभेः पादचिह्नानि बभूवुस्तत्र मैथिल ॥ १४ ॥ द्युगङ्गाजलपातेन कृष्णस्नानेन मैथिल । तत्र वै मानसी गङ्गा गिरौ जाताऽघनाशिनी ॥ १५ ॥ सुरभेर्दुग्धधाराभिर्गोविन्दस्नानतो नृप । जातो गोविन्दकुण्डोऽद्रौ महापापहरः परः ॥ १६ ॥ कदाचित्तस्मिन्दुग्धस्य स्वादुत्वं प्रतिपद्यते । तत्र स्नात्वा नरः साक्षाद्‌‌गोविन्दपदमाप्नुयात् ॥ १७ ॥ प्रदक्षिणीकृत्य हरिं प्रणम्य वै दत्त्वा बलींस्तत्र पुरन्दरादयः । जयध्वनिं कृत्य सुपुष्पवर्षिणो ययुः सुराः सौख्ययुतास्त्रिविष्टपम् ॥ १८ ॥ कृष्णाभिषेकस्य कथां शृणोति यो दशाश्वमेधावभृथाधिकं फलम् । प्राप्नोति राजेन्द्र स एव भूयसः परं पदं याति परस्य वेधसः ॥ १९ ॥ इति श्रीगर्गसंहितायां गिरिराजखण्डे श्रीनारदबहुलाश्वसंवादे श्रीकृष्णाभिषेको नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४ ॥ हरिः ॐ तत्सच्छ्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

śrīnārada uvāca - atha devagaṇaiḥ sārddhaṃ śakrastatra samāgataḥ | gatamāno girau kṛṣṇaṃ rahasi praṇanāma ha || 1 || indra uvāca - tvaṃ devadevaḥ parameśvaraḥ prabhuḥ pūrṇaḥ purāṇaḥ puruṣottamottamaḥ | parātparastvaṃ prakṛteḥ paro hari- rmāṃ pāhi pāhi dyupate jagatpate || 2 || daśāvatāro bhagavāṃstvameva rirakṣayā dharmagavāṃ śruteśca | adyaiva jātaḥ paripūrṇadevaḥ kaṃsādi daityendravināśanāya || 3 || tvanmāyayā mohitacittavṛttiṃ madoddhataṃ helanabhājanaṃ mām | piteva putraṃ dyupate kṣamasva prasīda deveśa jagannivāsa || 4 || oṃnamo govardhanoddharaṇāya govindāya gokulanivāsāya gopālāya gopālapataye gopījanabhartre girigajoddhartre karuṇānidhaye jagadvidhaye jaganmaṅgalāya jagannivāsāya jaganmohanāya koṭimanmathamanmathāya vṛṣabhānusutāvarāya śrīnandarājakulapradīpāya śrīkṛṣṇāya paripūrṇatamāya te'saṃkhyabrahmāṇḍapataye golokadhāmadhiṣaṇādhipataye svayambhagavate sabalāya namaste namaste || 5 || śrīnārada uvāca - iti śakrakṛtaṃ stotraṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet | sarvā siddhirbhavettasya saṃkaṭānna bhayaṃ bhavet || 6 || itistutvā hariṃ devaṃ sarvairdevagaṇaiḥ saha | kṛtāñjalipuṭo bhūtvā praṇanāma purandaraḥ || 7 || atha govardhane ramye surabhirgauḥ samudrajā | snāpayāmāsa gopeśaṃ dugdhadhārābhirātmanaḥ || 8 || śuṃḍādaṇḍaiścaturbhiśca dyugaṃgājalapūritaiḥ | śrīkṛṣṇaṃ snāpayāmāsa matta airāvato gajaḥ || 9 || ṛṣibhiḥ śrutibhiḥ sarvairdevagandharvakinnarāḥ | tuṣṭuvuste hariṃ rājan harṣitāḥ puṣpavarṣiṇaḥ || 10 || kṛṣṇābhiṣeke saṃjāte girirgovardhano mahān | dravībhūto'vahad‌rājan harṣānandāditastataḥ || 11 || prasanno bhagavāṃstasminkṛtavānhastapaṃkajam | taddhastacihnamadyāpi dṛśyate tad‌girau nṛpa || 12 || tattīrthaṃ ca paraṃ bhūtaṃ narāṇāṃ pāpanāśanam | tadeva pādacihnaṃ syāttattīrthaṃ viddhi maithila || 13 || etāvattasya tatraiva pādacihnaṃ babhūva ha | surabheḥ pādacihnāni babhūvustatra maithila || 14 || dyugaṅgājalapātena kṛṣṇasnānena maithila | tatra vai mānasī gaṅgā girau jātā'ghanāśinī || 15 || surabherdugdhadhārābhirgovindasnānato nṛpa | jāto govindakuṇḍo'drau mahāpāpaharaḥ paraḥ || 16 || kadācittasmindugdhasya svādutvaṃ pratipadyate | tatra snātvā naraḥ sākṣād‌‌govindapadamāpnuyāt || 17 || pradakṣiṇīkṛtya hariṃ praṇamya vai dattvā balīṃstatra purandarādayaḥ | jayadhvaniṃ kṛtya supuṣpavarṣiṇo yayuḥ surāḥ saukhyayutāstriviṣṭapam || 18 || kṛṣṇābhiṣekasya kathāṃ śṛṇoti yo daśāśvamedhāvabhṛthādhikaṃ phalam | prāpnoti rājendra sa eva bhūyasaḥ paraṃ padaṃ yāti parasya vedhasaḥ || 19 || iti śrīgargasaṃhitāyāṃ girirājakhaṇḍe śrīnāradabahulāśvasaṃvāde śrīkṛṣṇābhiṣeko nāma caturtho'dhyāyaḥ || 4 || hariḥ oṃ tatsacchrīkṛṣṇārpaṇamastu ||