Chapter 17

मांधातोवाच - यमुनायाः स्तवं दिव्यं सर्वसिद्धिकरं परम् । सौभरे मुनिशार्दूल वद मां कृपया त्वरम् ॥ १ ॥ श्रीसौभरिरुवाच - मार्तंडकन्यकायास्तु स्तवं शृणु महामते । सर्वसिद्धिकरं भूमौ चातुर्वर्ग्यफलप्रदम् ॥ २ ॥ कृष्णवामांसभूतायै कृष्णायै सततं नमः । नमः श्रीकृष्णरूपिण्यै कृष्णे तुभ्यं नमो नमः ॥ ३ ॥ यः पापपंकांबुकलंककुत्सितः कामी कुधीः सत्सु कलिं करोति हि । वृन्दावनं धाम ददाति तस्मै नदन्मिलिन्दादि कलिन्दनन्दिनी ॥ ४ ॥ कृष्णे साक्षात्कृष्णरूपा त्वमेव वेगावर्ते वर्तसे मत्स्यरूपी । ऊर्मावूर्मौ कूर्मरूपी सदा ते बिंदौ बिंदौ भाति गोविन्ददेवः ॥ ५ ॥ वन्दे लीलावतीं त्वां सगनघननिभां कृष्णवामांसभूतां । वेगं वै वैरजाख्यं सकलजलचयं खण्डयंतीं बलात्स्वात् । छित्वा ब्रह्माण्डमारात् सुरनगरनगान् गण्डशैलादिदुर्गान् । भित्वा भूखण्डमध्ये तटनिधृतवतीमूर्मिमालां प्रयान्तीम् ॥ ६ ॥ दिव्यं कौ नामधेयं श्रुतमथ यमुने दण्डयत्यद्रितुल्यं । पापव्यूहं त्वखण्डं वसतु मम गिरां मण्डले तु क्षणं तत् । दण्ड्यांश्चाकार्यदण्ड्या सकृदपि वचसा खण्डितं यद्‍गृहीतं । भ्रातुर्मार्तंडसूनो- रटति पुरि दृढः ते प्रचण्डोऽतिदण्डः ॥ ७ ॥ रज्जुर्वा विषयांधकूपतरणे पापाखुदर्वीकरी । वेण्युष्णिक् च विराजमूर्तिशिरसो मालाऽस्ति वा सुन्दरी । धन्यं भाग्यमतः परं भुवि नृणां यत्रादिकृद्वल्लभा । गोलोकेऽप्यतिदुर्लभाऽतिशुभगा भात्यद्वितीया नदी ॥ ८ ॥ गोपीगोकुलगोपकेलिकलिते कालिन्दि कृष्णप्रभे । त्वत्कूले जललोलगोलविचलत् कल्लोलकोलाहलः । त्वत्कांतारकुतूहलालिकुलकृत् झंकारकेकाकुलः । कूजत्कोकिलसंकुलो व्रजलता लंकारभृत्पातु माम् ॥ ९ ॥ भवंति जिह्वास्तनुरोमतुल्या गिरो यदा भूसिकता इवाशु । तदप्यलं यान्ति न ते गुणांतं संतो महांतः किल शेषतुल्याः ॥ १० ॥ कलिन्दगिरिनन्दिनीस्तव उषस्ययं वापरः श्रुतश्च यदि पाठितो भुवि तनोति सन्मंगलम् । जनोऽपि यदि धारयेत्किल पठेच्च यो नित्यशः स याति परमं पदं निजनिकुञ्जलीलावृतम् ॥ ११ ॥ इति श्रीगर्गसंहितायां माधुर्यखण्डे श्रीनारदबहुलाश्वसंवादे श्रीसौभरिमांधातृसंवादे श्रीयमुनास्तवो नाम सप्तदशोऽध्यायः ॥ १७ ॥ हरिः ॐ तत्सच्छ्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

māṃdhātovāca - yamunāyāḥ stavaṃ divyaṃ sarvasiddhikaraṃ param | saubhare muniśārdūla vada māṃ kṛpayā tvaram || 1 || śrīsaubhariruvāca - mārtaṃḍakanyakāyāstu stavaṃ śṛṇu mahāmate | sarvasiddhikaraṃ bhūmau cāturvargyaphalapradam || 2 || kṛṣṇavāmāṃsabhūtāyai kṛṣṇāyai satataṃ namaḥ | namaḥ śrīkṛṣṇarūpiṇyai kṛṣṇe tubhyaṃ namo namaḥ || 3 || yaḥ pāpapaṃkāṃbukalaṃkakutsitaḥ kāmī kudhīḥ satsu kaliṃ karoti hi | vṛndāvanaṃ dhāma dadāti tasmai nadanmilindādi kalindanandinī || 4 || kṛṣṇe sākṣātkṛṣṇarūpā tvameva vegāvarte vartase matsyarūpī | ūrmāvūrmau kūrmarūpī sadā te biṃdau biṃdau bhāti govindadevaḥ || 5 || vande līlāvatīṃ tvāṃ saganaghananibhāṃ kṛṣṇavāmāṃsabhūtāṃ | vegaṃ vai vairajākhyaṃ sakalajalacayaṃ khaṇḍayaṃtīṃ balātsvāt | chitvā brahmāṇḍamārāt suranagaranagān gaṇḍaśailādidurgān | bhitvā bhūkhaṇḍamadhye taṭanidhṛtavatīmūrmimālāṃ prayāntīm || 6 || divyaṃ kau nāmadheyaṃ śrutamatha yamune daṇḍayatyadritulyaṃ | pāpavyūhaṃ tvakhaṇḍaṃ vasatu mama girāṃ maṇḍale tu kṣaṇaṃ tat | daṇḍyāṃścākāryadaṇḍyā sakṛdapi vacasā khaṇḍitaṃ yad‍gṛhītaṃ | bhrāturmārtaṃḍasūno- raṭati puri dṛḍhaḥ te pracaṇḍo'tidaṇḍaḥ || 7 || rajjurvā viṣayāṃdhakūpataraṇe pāpākhudarvīkarī | veṇyuṣṇik ca virājamūrtiśiraso mālā'sti vā sundarī | dhanyaṃ bhāgyamataḥ paraṃ bhuvi nṛṇāṃ yatrādikṛdvallabhā | goloke'pyatidurlabhā'tiśubhagā bhātyadvitīyā nadī || 8 || gopīgokulagopakelikalite kālindi kṛṣṇaprabhe | tvatkūle jalalolagolavicalat kallolakolāhalaḥ | tvatkāṃtārakutūhalālikulakṛt jhaṃkārakekākulaḥ | kūjatkokilasaṃkulo vrajalatā laṃkārabhṛtpātu mām || 9 || bhavaṃti jihvāstanuromatulyā giro yadā bhūsikatā ivāśu | tadapyalaṃ yānti na te guṇāṃtaṃ saṃto mahāṃtaḥ kila śeṣatulyāḥ || 10 || kalindagirinandinīstava uṣasyayaṃ vāparaḥ śrutaśca yadi pāṭhito bhuvi tanoti sanmaṃgalam | jano'pi yadi dhārayetkila paṭhecca yo nityaśaḥ sa yāti paramaṃ padaṃ nijanikuñjalīlāvṛtam || 11 || iti śrīgargasaṃhitāyāṃ mādhuryakhaṇḍe śrīnāradabahulāśvasaṃvāde śrīsaubharimāṃdhātṛsaṃvāde śrīyamunāstavo nāma saptadaśo'dhyāyaḥ || 17 || hariḥ oṃ tatsacchrīkṛṣṇārpaṇamastu ||