Chapter 58

अश्वमेधखण्डः - अष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः कृष्णाह्वाने मृतानां कंसादि भ्रातृगणानां वैकुण्ठात् उग्रसेनसभागमनं तथा कंसाय तेषां उपदेशः - श्रीगर्ग उवाच - ततः सर्वे समाहूताः श्रीकृष्णेन महात्मना ॥ वैकुण्ठादाययुः शीघ्रं कंसाद्या नव भ्रातरः ॥१॥ दृष्ट्वा तानागतान्सर्वे विस्मयं परमं ययुः ॥ ते समागत्य श्रीकृष्णं बलं प्रद्युम्नमेव च ॥२॥ अनिरुद्धं च कंसाद्या नेमुः सर्वे पृथक्पृथक् ॥ ददर्श चोग्रसेनस्तु सुधर्मायां सुतान्नृप ॥३॥ शक्रसिंहासनस्थो वै रुचिमत्या समन्वितः ॥ कंसादीन्स्वसुतान्प्रीतः कृष्णाकारांश्चतुर्भुजान् ॥४॥ शंखचक्रगदापद्मैर्भूषितान्पीतवाससः ॥ कृष्णपार्श्वे स्थितान्पुत्रानाह्वयामास भूपतिः ॥५॥ ततः कृष्णस्तु भगवान्कंसादीन्प्राह सस्मितः ॥ पश्य स्वमातापितरौ युष्माकं दर्शनोत्सुकौ ॥६॥ गत्वा समीपे हे वीरा यूयं नमत भक्तितः ॥ इति कृष्णस्य वचनं कृष्णभृत्या निशम्य च ॥७॥ ऊचुः प्रहर्षिताः सर्वे कंकन्यग्रोधकादयः ॥ कंसाद्या ऊचुः - ईदृशाः पितरोऽस्माकमीदृश्यो मातरश्च वै ॥८॥ बहवश्चाभवन्नाथ भ्रमतां तव मायया ॥ हरिः पिता तु जीवस्य श्रुतिरेषा सनातनी ॥९॥ तस्माच्चान्यं न पश्यामो वयं त्वन्निकटे स्थिताः ॥ पुरा विलोकितस्त्वं वै संग्रामे बलसंयुतः ॥१०॥ पश्चाञ्जातौ द्वारकायां न दृष्टौ कार्ष्णिकार्ष्णिजौ ॥ तस्माद्‌द्रष्टुं चतुर्व्यूहं वयमत्र समागताः ॥११॥ श्रीकृष्णो बलभद्रश्च श्रीप्रद्युम्न उषापतिः ॥ परिपूर्णतमा एते ह्यहोऽस्माभिर्विलोकिताः ॥१२॥ केन पूर्वेण पुण्येन दृष्टो यो दुर्लभः सताम् ॥ परिपूर्णश्चचतुर्व्यूहो न जानीमो वयं किल ॥१३॥ हे संकर्षण हे कृष्ण हे प्रद्युम्न उषापते ॥ मूढानां नः कुबुद्धीनामपराधं क्षमस्व च ॥१४॥ गच्छ गोविंद वैकुण्ठं शून्यं ते धाम सुन्दरम् ॥ धन्या त्वया द्वारका तु वैकुण्ठाच्च कृताधिका ॥१५॥ यदर्चितं ब्रह्मशचीशवह्निभि- रादित्यगौरीशमरुद्यमादिभिः ॥ पौलस्त्यतारेशजलेशपूजितं पादारविंदं सततं भजामहे ॥१६॥ मुनींद्रलक्ष्मीसुरभक्तसात्वतैः सुपूजितं चंदनगंधधूपकैः ॥ लाजाक्षतैश्चांकुरपूगचर्चितं पादारविंदं सततं भजामहे ॥१७॥ गर्ग उवाच - इत्युक्त्वा ते च कंसाद्या वैकुण्ठं प्रययुर्नृप ॥ सर्वेषां पश्यतां राजा विस्मितोऽभूत्सभार्यया ॥१८॥ इति श्रीगर्गसंहितायां हयमेधखण्डे कंसादिदर्शनं नामाष्टपंचाशत्तमोऽध्यायः ॥५८॥ हरिः ॐ तत्सत् श्रीकृष्णार्पणमस्तु ॥

aśvamedhakhaṇḍaḥ - aṣṭapaṃcāśattamo'dhyāyaḥ kṛṣṇāhvāne mṛtānāṃ kaṃsādi bhrātṛgaṇānāṃ vaikuṇṭhāt ugrasenasabhāgamanaṃ tathā kaṃsāya teṣāṃ upadeśaḥ - śrīgarga uvāca - tataḥ sarve samāhūtāḥ śrīkṛṣṇena mahātmanā || vaikuṇṭhādāyayuḥ śīghraṃ kaṃsādyā nava bhrātaraḥ ||1|| dṛṣṭvā tānāgatānsarve vismayaṃ paramaṃ yayuḥ || te samāgatya śrīkṛṣṇaṃ balaṃ pradyumnameva ca ||2|| aniruddhaṃ ca kaṃsādyā nemuḥ sarve pṛthakpṛthak || dadarśa cograsenastu sudharmāyāṃ sutānnṛpa ||3|| śakrasiṃhāsanastho vai rucimatyā samanvitaḥ || kaṃsādīnsvasutānprītaḥ kṛṣṇākārāṃścaturbhujān ||4|| śaṃkhacakragadāpadmairbhūṣitānpītavāsasaḥ || kṛṣṇapārśve sthitānputrānāhvayāmāsa bhūpatiḥ ||5|| tataḥ kṛṣṇastu bhagavānkaṃsādīnprāha sasmitaḥ || paśya svamātāpitarau yuṣmākaṃ darśanotsukau ||6|| gatvā samīpe he vīrā yūyaṃ namata bhaktitaḥ || iti kṛṣṇasya vacanaṃ kṛṣṇabhṛtyā niśamya ca ||7|| ūcuḥ praharṣitāḥ sarve kaṃkanyagrodhakādayaḥ || kaṃsādyā ūcuḥ - īdṛśāḥ pitaro'smākamīdṛśyo mātaraśca vai ||8|| bahavaścābhavannātha bhramatāṃ tava māyayā || hariḥ pitā tu jīvasya śrutireṣā sanātanī ||9|| tasmāccānyaṃ na paśyāmo vayaṃ tvannikaṭe sthitāḥ || purā vilokitastvaṃ vai saṃgrāme balasaṃyutaḥ ||10|| paścāñjātau dvārakāyāṃ na dṛṣṭau kārṣṇikārṣṇijau || tasmād‌draṣṭuṃ caturvyūhaṃ vayamatra samāgatāḥ ||11|| śrīkṛṣṇo balabhadraśca śrīpradyumna uṣāpatiḥ || paripūrṇatamā ete hyaho'smābhirvilokitāḥ ||12|| kena pūrveṇa puṇyena dṛṣṭo yo durlabhaḥ satām || paripūrṇaścacaturvyūho na jānīmo vayaṃ kila ||13|| he saṃkarṣaṇa he kṛṣṇa he pradyumna uṣāpate || mūḍhānāṃ naḥ kubuddhīnāmaparādhaṃ kṣamasva ca ||14|| gaccha goviṃda vaikuṇṭhaṃ śūnyaṃ te dhāma sundaram || dhanyā tvayā dvārakā tu vaikuṇṭhācca kṛtādhikā ||15|| yadarcitaṃ brahmaśacīśavahnibhi- rādityagaurīśamarudyamādibhiḥ || paulastyatāreśajaleśapūjitaṃ pādāraviṃdaṃ satataṃ bhajāmahe ||16|| munīṃdralakṣmīsurabhaktasātvataiḥ supūjitaṃ caṃdanagaṃdhadhūpakaiḥ || lājākṣataiścāṃkurapūgacarcitaṃ pādāraviṃdaṃ satataṃ bhajāmahe ||17|| garga uvāca - ityuktvā te ca kaṃsādyā vaikuṇṭhaṃ prayayurnṛpa || sarveṣāṃ paśyatāṃ rājā vismito'bhūtsabhāryayā ||18|| iti śrīgargasaṃhitāyāṃ hayamedhakhaṇḍe kaṃsādidarśanaṃ nāmāṣṭapaṃcāśattamo'dhyāyaḥ ||58|| hariḥ oṃ tatsat śrīkṛṣṇārpaṇamastu ||