Chapter 31

श्रीनारायण उवाच शक्तेरुत्कीर्तनं श्रुत्वा सावित्री यमवक्त्रतः । साश्रुनेत्रा सपुलका यमं पुनरुवाच सा ॥ १ ॥ सावित्र्युवाच शक्तेरुत्कीर्तनं धर्म सकलोद्धारकारणम् । श्रोतॄणां चैव वक्तॄणां जन्ममृत्युजराहरम् ॥ २ ॥ दानवानां च सिद्धानां तपसां च परं पदम् । योगानां चैव वेदानां कीर्तनं सेवनं विभो ॥ ३ ॥ मुक्तित्वममरत्वं च सर्वसिद्धित्वमेव च । श्रीशक्तिसेवकस्यैव कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ ४ ॥ भजामि केन विधिना वद वेदविदांवर । शुभकर्मविपाकं च श्रुतं नॄणां मनोहरम् ॥ ५ ॥ कर्माशुभविपाकं च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि । इत्युक्त्वा च सती ब्रह्मन् भक्तिनम्रात्मकन्धरा ॥ ६ ॥ तुष्टाव धर्मराजं च वेदोक्तेन स्तवेन च । सावित्र्युवाच तपसा धर्ममाराध्य पुष्करे भास्करः पुरा ॥ ७ ॥ धर्मं सूर्यः सुतं प्राप धर्मराजं नमाम्यहम् । समता सर्वभूतेषु यस्य सर्वस्य साक्षिणः ॥ ८ ॥ अतो यन्नाम शमनमिति तं प्रणमाम्यहम् । येनान्तश्च कृतो विश्वे सर्वेषां जीविनां परम् ॥ ९ ॥ कामानुरूपं कालेन तं कृतान्तं नमाम्यहम् । बिभर्ति दण्डं दण्डाय पापिनां शुद्धिहेतवे ॥ १० ॥ नमामि तं दण्डधरं यः शास्ता सर्वजीविनाम् । विश्वं च कलयत्येव यः सर्वेषु च सन्ततम् ॥ ११ ॥ अतीव दुर्निवार्यं च तं कालं प्रणमाम्यहम् । तपस्वी ब्रह्मनिष्ठो यः संयमी सञ्जितेन्द्रियः ॥ १२ ॥ जीवानां कर्मफलदस्तं यमं प्रणमाम्यहम् । स्वात्मारामश्च सर्वज्ञो मित्रं पुण्यकृतां भवेत् ॥ १३ ॥ पापिनां क्लेशदो यस्तं पुण्यमित्रं नमाम्यहम् । यज्जन्म ब्रह्मणोंऽशेन ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा ॥ १४ ॥ यो ध्यायति परं ब्रह्म तमीशं प्रणमाम्यहम् । इत्युक्त्वा सा च सावित्री प्रणनाम यमं मुने ॥ १५ ॥ यमस्तां शक्तिभजनं कर्मपाकमुवाच ह । इदं यमाष्टकं नित्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत् ॥ १६ ॥ यमात्तस्य भयं नास्ति सर्वपापात्प्रमुच्यते । महापापी यदि पठेन्नित्यं भक्तिसमन्वितः । यमः करोति संशुद्धं कायव्यूहेन निश्चितम् ॥ १७ ॥

śrīnārāyaṇa uvāca śakterutkīrtanaṃ śrutvā sāvitrī yamavaktrataḥ | sāśrunetrā sapulakā yamaṃ punaruvāca sā || 1 || sāvitryuvāca śakterutkīrtanaṃ dharma sakaloddhārakāraṇam | śrotṝṇāṃ caiva vaktṝṇāṃ janmamṛtyujarāharam || 2 || dānavānāṃ ca siddhānāṃ tapasāṃ ca paraṃ padam | yogānāṃ caiva vedānāṃ kīrtanaṃ sevanaṃ vibho || 3 || muktitvamamaratvaṃ ca sarvasiddhitvameva ca | śrīśaktisevakasyaiva kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm || 4 || bhajāmi kena vidhinā vada vedavidāṃvara | śubhakarmavipākaṃ ca śrutaṃ nṝṇāṃ manoharam || 5 || karmāśubhavipākaṃ ca tanme vyākhyātumarhasi | ityuktvā ca satī brahman bhaktinamrātmakandharā || 6 || tuṣṭāva dharmarājaṃ ca vedoktena stavena ca | sāvitryuvāca tapasā dharmamārādhya puṣkare bhāskaraḥ purā || 7 || dharmaṃ sūryaḥ sutaṃ prāpa dharmarājaṃ namāmyaham | samatā sarvabhūteṣu yasya sarvasya sākṣiṇaḥ || 8 || ato yannāma śamanamiti taṃ praṇamāmyaham | yenāntaśca kṛto viśve sarveṣāṃ jīvināṃ param || 9 || kāmānurūpaṃ kālena taṃ kṛtāntaṃ namāmyaham | bibharti daṇḍaṃ daṇḍāya pāpināṃ śuddhihetave || 10 || namāmi taṃ daṇḍadharaṃ yaḥ śāstā sarvajīvinām | viśvaṃ ca kalayatyeva yaḥ sarveṣu ca santatam || 11 || atīva durnivāryaṃ ca taṃ kālaṃ praṇamāmyaham | tapasvī brahmaniṣṭho yaḥ saṃyamī sañjitendriyaḥ || 12 || jīvānāṃ karmaphaladastaṃ yamaṃ praṇamāmyaham | svātmārāmaśca sarvajño mitraṃ puṇyakṛtāṃ bhavet || 13 || pāpināṃ kleśado yastaṃ puṇyamitraṃ namāmyaham | yajjanma brahmaṇoṃ'śena jvalantaṃ brahmatejasā || 14 || yo dhyāyati paraṃ brahma tamīśaṃ praṇamāmyaham | ityuktvā sā ca sāvitrī praṇanāma yamaṃ mune || 15 || yamastāṃ śaktibhajanaṃ karmapākamuvāca ha | idaṃ yamāṣṭakaṃ nityaṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet || 16 || yamāttasya bhayaṃ nāsti sarvapāpātpramucyate | mahāpāpī yadi paṭhennityaṃ bhaktisamanvitaḥ | yamaḥ karoti saṃśuddhaṃ kāyavyūhena niścitam || 17 ||