Chapter 5

पञ्चमो ऽध्यायः अथ राधिका-कवचम् श्री-नारद उवाच— सर्वꣳ श्रुतꣳ जगन्-नाथ यद् यन् मनसि वाञ्छितम् । अधुना श्रोतुम् इच्छामि राधिका-कवचꣳ परम् ॥१॥ श्री-महादेव उवाच— क्षमस्व ब्रह्मनः पुत्र देवर्षे मुनि-पुङ्गव । यन् निषिद्धꣳ भगवता कृष्णेन परमात्मना ॥२॥ कथꣳ वक्ष्यामि हे वत्स सुगुप्तꣳ कवचꣳ मुने । कण्ठे दधार भगवान् भक्त्या रत्न-पुटेन यत् ॥३॥ परमानन्द-सन्दोह-कवचꣳ च सुदुर्लभम् । षड्-अक्षरीꣳ महा-विद्याꣳ नित्य-भक्त्या जपेद् धरिः ॥४॥ नित्यꣳ प्रपूजयेन् नित्यꣳ नित्यः सत्यः परात् परः । सा पूजयेत् प्रभुꣳ नित्यꣳ जपेद् एकादशाक्षरम् ॥५॥ मह्यꣳ च कवचꣳ दत्वा निषिद्धꣳ परमात्मना । इदम् एवेति कवचꣳ दत्तꣳ तेनैव ब्रह्मणे ॥६॥ धर्माय ब्रह्मणा दत्तꣳ तेन नारायणाय च । नारायणेन कण्ठ-स्थꣳ सुभद्राय ददे पुरा ॥७॥ क्षमस्व कथितुꣳ नालꣳ क्षमस्व भगवन् मुने । गुरुणा च निषिद्धꣳ च न वक्तव्यꣳ कदाचन ॥८॥ श्री-नारद उवाच— माꣳ भक्तम् अनुरक्तꣳ च नाथ मा कुरु वञ्चनाम् । त्वम् एव कृष्णस् त्वꣳ शम्भुर् द्वयोर् भेदो न साम्नि च ॥९॥ परतन्त्रो निषिद्धꣳ च वाक्यꣳ कथितुम् अक्षमः । शृणोति कस्य वा वाक्यꣳ यः स्व-तन्त्रः स्वयꣳ प्रभुः ॥१०॥ यदि माꣳ कवचꣳ नाथ न वक्ष्यसि सुदुर्लभम् । देहꣳ त्यक्त्वा ब्रह्म-हत्याꣳ दास्यामि तुभ्यम् ईश्वर ॥११॥ सद्-वꣳश-जातः शिष्यश् च शुद्धः सुब्राह्मणः सुधीः । मन्यते कृष्ण-तुल्यꣳ च गुरुꣳ परम-धार्मिकः ॥१२॥ देव-मन्यꣳ कृष्ण-तुल्यꣳ यो ब्रवीति नराधमः । ब्रह्म-हत्याꣳ च लभते महा-मूर्खो न सꣳशयः ॥१३॥ परमात्मा स्वयꣳ कृष्णो निर्गुणः प्रकृतेः परः । ततो देवास् तद्-अꣳशाश् च सगुणाः प्राकृताः स्मृताः ॥१४॥ सर्वे जन्याः कृत्रिमाश् च पुरा ब्रह्मादयः सुराः । सर्वेषाꣳ जनकः कृष्णः परमाद्यः परात् परः ॥१५॥ शृणु वक्ष्यामि विप्रेन्द्र राधिका-कवचꣳ शुभम् । परमानन्द-सन्दोहाभिधम् इष्टꣳ सुदुर्लभम् ॥१६॥ कृष्णेन दत्तꣳ मह्यꣳ च शत-शृङ्गे च पर्वते । निरामये च गोलोके पुण्ये वृन्दावने वने ॥१७॥ राधिका-सद्-विधाने च शोभने रास-मण्डले । गोप-गोपी-कदम्बैश् च वेष्टिते समभीप्सिते ॥१८॥ अहꣳ तुभ्यꣳ प्रदास्यामि प्रवक्तव्यꣳ न कस्यचित् । यद् धृत्वा पठनाद् भक्तो जीवन्-मुक्तो भवेद् ध्रुवम् ॥१९॥ ब्रह्म-हत्या-लक्ष-पापान् मुच्यते नात्र सꣳशयः । कोटि-जन्मात्जितात् पापाद् उपदेशात् प्रमुच्यते ॥२०॥ अश्व-मेध-सहस्रꣳ च राज-सूय-शतꣳ तथा । विप्रेन्द्र कवचस्यास्य कलाꣳ नार्हति षोडशीम् ॥२१॥ शिष्याय विष्णु-भक्ताय साधकाय प्रकाशयेत् । शठाय परिशिष्याय दत्वा मृत्युꣳ लभेन् नरः ॥२२॥ विप्रेन्द्र कवचस्यास्य र्षिर् नारायणः स्वयम् । कृष्णस्य भक्ति-दास्ये च विनियोगः प्रकीर्तितः ॥२३॥ सर्वाद्या मे शिरः पातु केशꣳ केशव-कामिनी । भालꣳ भगवती पातु लीला लोचन-युग्मकम् ॥२४॥ नासाꣳ नारायणी पातु सानन्दा चाधरौष्ठकम् । जिह्वाꣳ पातु जगन्-माता दन्तꣳ दामोदर-प्रिया ॥२५॥ कपोल-युग्मꣳ कृष्णेशा कण्ठꣳ कृष्ण-प्रियावतु । कर्ण-युग्मꣳ सदा पातु कालिन्दी-कूल-वासिनी ॥२६॥ वसुन्धरेशा वक्षो मे परमा सा पयो-धरम् । पद्म-नाभ-प्रिया नाभिꣳ जठरꣳ जाह्नवीश्वरी ॥२७॥ नित्या नितम्ब-युग्मꣳ मे कङ्कालꣳ कृष्ण-सेविता । परात् परा पातु पृष्ठꣳ सुश्रोणी श्रोणिकायुगम् ॥२८॥ परमाद्या पान-युग्मꣳ नखराꣳश् च नरोत्तमा । सर्वाङ्गꣳ मे सदा पातु सर्वेशा सर्व-मङ्गला ॥२९॥ पातु रामेश्वरी राधा स्वप्ने जागरणे च माम् । जले स्थले चान्तरीक्षे सेविता जल-शायिनी ॥३०॥ प्राच्याꣳ मे सततꣳ पातु परिपूर्णतम-प्रिया । वह्नीश्वरी वह्नि-कोणे दक्षिणे दुःख-नाशिनी ॥३१॥ नैरृते सततꣳ पातु नर-कार्णव-तारिणी । वारुणे वन-मालीशा वायव्याꣳ वायु-पूजिता ॥३२॥ कौबेरे माꣳ सदा पातु कूर्मेण परिषेविता । ऐशान्याम् ईश्वरी पातु शत-शृङ्ग-निवासिनी ॥३३॥ वने वन-चरी पातु वृन्दावन-विनोदिनी । सर्वत्र सन्ततꣳ पातु सर्वेशा विरजेश्वरी ॥३४॥ प्रथमे पूजिता या च कृष्णेन परमात्मना । षड्-अक्षर्या विद्यया च सा माꣳ रक्षतु कातरम् ॥३५॥ द्वितीये पूजिता देवी शम्भुना रास-मण्डले । नाना-सꣳभृत-सꣳभारैर् माया प्रकृतिर् ईश्वरी ॥३६॥ सप्ताक्षर्या विद्यया च पूज्यया प्रनवाद्यया । तृतीये पूजिता देवी ब्रह्मना परमादरम् ॥३७॥ श्री-बीज-युक्तया भक्त्या चाष्टाक्षर्या च विद्यया । चतुर्थे पूजिता देवी शिषेण विघ्न-नाशिनी ॥३८॥ तेनैव सेविता विद्या माया-युक्ता नवाक्षरी । विद्या सा चापि धर्मेण सेविता परमेश्वरी ॥३९॥ धर्मेण दत्ता सा विद्या पुत्र नारायणर्षये । नराय शुद्ध-भक्ताय सा च विद्या मनोहरा ॥४०॥ नवाक्षरी महा-विद्या कामदेवेन सेवीता । तद्-अधीनꣳ सर्व-विश्वꣳ पूज्यया विद्यया यया ॥४१॥ सम्प्राप दाहिकाꣳ शक्तिꣳ वह्निश् च विद्यया यया । नवाक्षरी महा-विद्या वायुना परिषेविता ॥४२॥ विश्वेषाꣳ प्राण-रूपश् च पूज्यया विद्यया यया । सर्वाधारश् च पूज्यश् च बलवान् सर्वतो ऽभवत् ॥४३॥ शेषाधारश् च कूर्मश् च पूज्यया विद्यया यया । विश्वाधारश् च शेषश् च तया च विद्यया यया ॥४४॥ धराधरा च सर्वेषाꣳ तया च विद्यया सदा । तयैव विद्यया शुद्धा रङ्गा भुवन-पावनी ॥४५॥ तयैव तुलसी शुद्धा तीर्थ-पूता बभूव सा । तया स्वाहा वह्नि-जाया पितृणाꣳ कामिनी स्वधा ॥४६॥ लक्ष्मीर् माया काम-वाणी सर्वाद्या प्रणवादिका । रामेश्वरी राधिका सा ङेन्ता वह्नि-प्रियान्तका ॥४७॥ तत्-षोडशी महा-विद्या परिपूर्णतमा श्रुतौ । काम-धेनु-स्वरूपा सा सर्व-सिद्धि-प्रदायिनी ॥४८॥ पुरा सनत्-कुमारेण षोडशी परिसेविता । सनकेन सनन्देन तथा सनातनेन च ॥४९॥ शुक्रेण गुरुणा पूज्या सिद्धा व्यासेन सेविता । पपौ समुद्रꣳ सो ऽगस्त्यः पूज्यया विद्यया यया ॥५०॥ रमेश्वरी ङेन्त-हीना षोडश्या मुनि-पङ्गव । दधीचिना सेविता सा विद्या च द्वादशाक्षरी ॥५१॥ तया तदस्थि चाव्यर्थ-मन्त्रम् एव बभूव ह । चतुर्-दशेन्द्रावच्छिन्नꣳ मुनिर् आसीन् निरापदः ॥५२॥ स्वेच्छामृत्युर् मुनिश् चैव जितः कालो ऽपि विद्यया । देवानाꣳ प्राथनेनैव तत्याज स कलेवरम् ॥५३॥ मत्तो मन्त्रꣳ गृहीत्वा च जजाप पुष्करे मुनिः । शत-वर्षꣳ तपस् तप्ता ददर्श परमेश्वरीम् ॥५४॥ दत्वा सा स्वपदꣳ तस्मै गोलोकꣳ च जगाम सा । देहꣳ त्यक्त्वा च स मुनिर् गोलोकꣳ प्रययौ पुरा ॥५५॥ इत्य् एवꣳ कथितꣳ वत्स कवचꣳ परमाद्भुतम् । परमानन्द-सन्देहꣳ वेदेषु च सुदुर्लभम् ॥५६॥ श्री-कृष्णेनैव कथितꣳ मह्यꣳ भक्ताय भक्तितः । मया तुभ्यꣳ प्रदत्तꣳ च प्रवक्तव्यꣳ न कस्यचित् ॥५७॥ गुरुम् अभ्यर्च्य विधिना वस्त्रालꣳकार-चन्दनैः । नमस् कृत्य परꣳ भक्त्या कवचꣳ धारयेत् सुधीः ॥५८॥ पठित्वा कवचꣳ दिव्यꣳ परमादर-पूर्वकम् । गुरवे दक्षिणाꣳ दत्वा लभेत् तस्य शुभाशिषम् ॥५९॥ महा-मूढो नोपदिष्टः कवचꣳ धारयेत् पठेत् । निष्फलꣳ तद् भवेत् सर्वꣳ शत-लक्षꣳ जपेद् यदि ॥६०॥ उपदिष्टो यदि पठेत् धारयेत् कण्ठ-देशतः । जले वह्नौ च शस्त्रास्ते मरणꣳ नो भवेद् ध्रुवम् ॥६१॥ कवचस्य प्रसादेन जीवन्-मुक्तो भवेन् नरः । अनेन कवचनेनैव शङ्ख-चूडः प्रतापवान् ॥६२॥ युयुधे स मया सार्धꣳ वर्षꣳ च नर्मदा-तटे । न विद्धो मम शूलेन दत्वा च कवचꣳ मृतः ॥६३॥ सर्वाण्य् एव हि दानानि व्रतानि नियमानि च । तपाꣳसि यज्ञाः पुण्यानि तीर्थान्य् अनशनानि च ॥६४॥ सर्वाणि कवचस्यास्य कलाꣳ नार्हन्ति षोडशीम् । इदꣳ कवचम् अज्ञात्वा भजेद् यः परमेश्वरीम् ॥६५॥ शत-लक्ष-प्रजप्तो ऽपि न मन्त्रः सिद्धि-दायकः । इत्य् एवꣳ कथितꣳ सर्वꣳ राधिका-कवचꣳ मुने ॥६६॥ इति श्री-नारद-पञ्च-रात्रे ज्ञानामृत-सारे द्वितीय-रात्रे हरि-भक्ति-ज्ञान-कथने कवच-प्रकाशनꣳ नाम पञ्चमो ऽध्यायः ॥५॥ …

pañcamo 'dhyāyaḥ atha rādhikā-kavacam śrī-nārada uvāca— sarvaṁ śrutaṁ jagan-nātha yad yan manasi vāñchitam | adhunā śrotum icchāmi rādhikā-kavacaṁ param ||1|| śrī-mahādeva uvāca— kṣamasva brahmanaḥ putra devarṣe muni-puṅgava | yan niṣiddhaṁ bhagavatā kṛṣṇena paramātmanā ||2|| kathaṁ vakṣyāmi he vatsa suguptaṁ kavacaṁ mune | kaṇṭhe dadhāra bhagavān bhaktyā ratna-puṭena yat ||3|| paramānanda-sandoha-kavacaṁ ca sudurlabham | ṣaḍ-akṣarīṁ mahā-vidyāṁ nitya-bhaktyā japed dhariḥ ||4|| nityaṁ prapūjayen nityaṁ nityaḥ satyaḥ parāt paraḥ | sā pūjayet prabhuṁ nityaṁ japed ekādaśākṣaram ||5|| mahyaṁ ca kavacaṁ datvā niṣiddhaṁ paramātmanā | idam eveti kavacaṁ dattaṁ tenaiva brahmaṇe ||6|| dharmāya brahmaṇā dattaṁ tena nārāyaṇāya ca | nārāyaṇena kaṇṭha-sthaṁ subhadrāya dade purā ||7|| kṣamasva kathituṁ nālaṁ kṣamasva bhagavan mune | guruṇā ca niṣiddhaṁ ca na vaktavyaṁ kadācana ||8|| śrī-nārada uvāca— māṁ bhaktam anuraktaṁ ca nātha mā kuru vañcanām | tvam eva kṛṣṇas tvaṁ śambhur dvayor bhedo na sāmni ca ||9|| paratantro niṣiddhaṁ ca vākyaṁ kathitum akṣamaḥ | śṛṇoti kasya vā vākyaṁ yaḥ sva-tantraḥ svayaṁ prabhuḥ ||10|| yadi māṁ kavacaṁ nātha na vakṣyasi sudurlabham | dehaṁ tyaktvā brahma-hatyāṁ dāsyāmi tubhyam īśvara ||11|| sad-vaṁśa-jātaḥ śiṣyaś ca śuddhaḥ subrāhmaṇaḥ sudhīḥ | manyate kṛṣṇa-tulyaṁ ca guruṁ parama-dhārmikaḥ ||12|| deva-manyaṁ kṛṣṇa-tulyaṁ yo bravīti narādhamaḥ | brahma-hatyāṁ ca labhate mahā-mūrkho na saṁśayaḥ ||13|| paramātmā svayaṁ kṛṣṇo nirguṇaḥ prakṛteḥ paraḥ | tato devās tad-aṁśāś ca saguṇāḥ prākṛtāḥ smṛtāḥ ||14|| sarve janyāḥ kṛtrimāś ca purā brahmādayaḥ surāḥ | sarveṣāṁ janakaḥ kṛṣṇaḥ paramādyaḥ parāt paraḥ ||15|| śṛṇu vakṣyāmi viprendra rādhikā-kavacaṁ śubham | paramānanda-sandohābhidham iṣṭaṁ sudurlabham ||16|| kṛṣṇena dattaṁ mahyaṁ ca śata-śṛṅge ca parvate | nirāmaye ca goloke puṇye vṛndāvane vane ||17|| rādhikā-sad-vidhāne ca śobhane rāsa-maṇḍale | gopa-gopī-kadambaiś ca veṣṭite samabhīpsite ||18|| ahaṁ tubhyaṁ pradāsyāmi pravaktavyaṁ na kasyacit | yad dhṛtvā paṭhanād bhakto jīvan-mukto bhaved dhruvam ||19|| brahma-hatyā-lakṣa-pāpān mucyate nātra saṁśayaḥ | koṭi-janmātjitāt pāpād upadeśāt pramucyate ||20|| aśva-medha-sahasraṁ ca rāja-sūya-śataṁ tathā | viprendra kavacasyāsya kalāṁ nārhati ṣoḍaśīm ||21|| śiṣyāya viṣṇu-bhaktāya sādhakāya prakāśayet | śaṭhāya pariśiṣyāya datvā mṛtyuṁ labhen naraḥ ||22|| viprendra kavacasyāsya rṣir nārāyaṇaḥ svayam | kṛṣṇasya bhakti-dāsye ca viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||23|| sarvādyā me śiraḥ pātu keśaṁ keśava-kāminī | bhālaṁ bhagavatī pātu līlā locana-yugmakam ||24|| nāsāṁ nārāyaṇī pātu sānandā cādharauṣṭhakam | jihvāṁ pātu jagan-mātā dantaṁ dāmodara-priyā ||25|| kapola-yugmaṁ kṛṣṇeśā kaṇṭhaṁ kṛṣṇa-priyāvatu | karṇa-yugmaṁ sadā pātu kālindī-kūla-vāsinī ||26|| vasundhareśā vakṣo me paramā sā payo-dharam | padma-nābha-priyā nābhiṁ jaṭharaṁ jāhnavīśvarī ||27|| nityā nitamba-yugmaṁ me kaṅkālaṁ kṛṣṇa-sevitā | parāt parā pātu pṛṣṭhaṁ suśroṇī śroṇikāyugam ||28|| paramādyā pāna-yugmaṁ nakharāṁś ca narottamā | sarvāṅgaṁ me sadā pātu sarveśā sarva-maṅgalā ||29|| pātu rāmeśvarī rādhā svapne jāgaraṇe ca mām | jale sthale cāntarīkṣe sevitā jala-śāyinī ||30|| prācyāṁ me satataṁ pātu paripūrṇatama-priyā | vahnīśvarī vahni-koṇe dakṣiṇe duḥkha-nāśinī ||31|| nairṛte satataṁ pātu nara-kārṇava-tāriṇī | vāruṇe vana-mālīśā vāyavyāṁ vāyu-pūjitā ||32|| kaubere māṁ sadā pātu kūrmeṇa pariṣevitā | aiśānyām īśvarī pātu śata-śṛṅga-nivāsinī ||33|| vane vana-carī pātu vṛndāvana-vinodinī | sarvatra santataṁ pātu sarveśā virajeśvarī ||34|| prathame pūjitā yā ca kṛṣṇena paramātmanā | ṣaḍ-akṣaryā vidyayā ca sā māṁ rakṣatu kātaram ||35|| dvitīye pūjitā devī śambhunā rāsa-maṇḍale | nānā-saṁbhṛta-saṁbhārair māyā prakṛtir īśvarī ||36|| saptākṣaryā vidyayā ca pūjyayā pranavādyayā | tṛtīye pūjitā devī brahmanā paramādaram ||37|| śrī-bīja-yuktayā bhaktyā cāṣṭākṣaryā ca vidyayā | caturthe pūjitā devī śiṣeṇa vighna-nāśinī ||38|| tenaiva sevitā vidyā māyā-yuktā navākṣarī | vidyā sā cāpi dharmeṇa sevitā parameśvarī ||39|| dharmeṇa dattā sā vidyā putra nārāyaṇarṣaye | narāya śuddha-bhaktāya sā ca vidyā manoharā ||40|| navākṣarī mahā-vidyā kāmadevena sevītā | tad-adhīnaṁ sarva-viśvaṁ pūjyayā vidyayā yayā ||41|| samprāpa dāhikāṁ śaktiṁ vahniś ca vidyayā yayā | navākṣarī mahā-vidyā vāyunā pariṣevitā ||42|| viśveṣāṁ prāṇa-rūpaś ca pūjyayā vidyayā yayā | sarvādhāraś ca pūjyaś ca balavān sarvato 'bhavat ||43|| śeṣādhāraś ca kūrmaś ca pūjyayā vidyayā yayā | viśvādhāraś ca śeṣaś ca tayā ca vidyayā yayā ||44|| dharādharā ca sarveṣāṁ tayā ca vidyayā sadā | tayaiva vidyayā śuddhā raṅgā bhuvana-pāvanī ||45|| tayaiva tulasī śuddhā tīrtha-pūtā babhūva sā | tayā svāhā vahni-jāyā pitṛṇāṁ kāminī svadhā ||46|| lakṣmīr māyā kāma-vāṇī sarvādyā praṇavādikā | rāmeśvarī rādhikā sā ṅentā vahni-priyāntakā ||47|| tat-ṣoḍaśī mahā-vidyā paripūrṇatamā śrutau | kāma-dhenu-svarūpā sā sarva-siddhi-pradāyinī ||48|| purā sanat-kumāreṇa ṣoḍaśī parisevitā | sanakena sanandena tathā sanātanena ca ||49|| śukreṇa guruṇā pūjyā siddhā vyāsena sevitā | papau samudraṁ so 'gastyaḥ pūjyayā vidyayā yayā ||50|| rameśvarī ṅenta-hīnā ṣoḍaśyā muni-paṅgava | dadhīcinā sevitā sā vidyā ca dvādaśākṣarī ||51|| tayā tadasthi cāvyartha-mantram eva babhūva ha | catur-daśendrāvacchinnaṁ munir āsīn nirāpadaḥ ||52|| svecchāmṛtyur muniś caiva jitaḥ kālo 'pi vidyayā | devānāṁ prāthanenaiva tatyāja sa kalevaram ||53|| matto mantraṁ gṛhītvā ca jajāpa puṣkare muniḥ | śata-varṣaṁ tapas taptā dadarśa parameśvarīm ||54|| datvā sā svapadaṁ tasmai golokaṁ ca jagāma sā | dehaṁ tyaktvā ca sa munir golokaṁ prayayau purā ||55|| ity evaṁ kathitaṁ vatsa kavacaṁ paramādbhutam | paramānanda-sandehaṁ vedeṣu ca sudurlabham ||56|| śrī-kṛṣṇenaiva kathitaṁ mahyaṁ bhaktāya bhaktitaḥ | mayā tubhyaṁ pradattaṁ ca pravaktavyaṁ na kasyacit ||57|| gurum abhyarcya vidhinā vastrālaṁkāra-candanaiḥ | namas kṛtya paraṁ bhaktyā kavacaṁ dhārayet sudhīḥ ||58|| paṭhitvā kavacaṁ divyaṁ paramādara-pūrvakam | gurave dakṣiṇāṁ datvā labhet tasya śubhāśiṣam ||59|| mahā-mūḍho nopadiṣṭaḥ kavacaṁ dhārayet paṭhet | niṣphalaṁ tad bhavet sarvaṁ śata-lakṣaṁ japed yadi ||60|| upadiṣṭo yadi paṭhet dhārayet kaṇṭha-deśataḥ | jale vahnau ca śastrāste maraṇaṁ no bhaved dhruvam ||61|| kavacasya prasādena jīvan-mukto bhaven naraḥ | anena kavacanenaiva śaṅkha-cūḍaḥ pratāpavān ||62|| yuyudhe sa mayā sārdhaṁ varṣaṁ ca narmadā-taṭe | na viddho mama śūlena datvā ca kavacaṁ mṛtaḥ ||63|| sarvāṇy eva hi dānāni vratāni niyamāni ca | tapāṁsi yajñāḥ puṇyāni tīrthāny anaśanāni ca ||64|| sarvāṇi kavacasyāsya kalāṁ nārhanti ṣoḍaśīm | idaṁ kavacam ajñātvā bhajed yaḥ parameśvarīm ||65|| śata-lakṣa-prajapto 'pi na mantraḥ siddhi-dāyakaḥ | ity evaṁ kathitaṁ sarvaṁ rādhikā-kavacaṁ mune ||66|| iti śrī-nārada-pañca-rātre jñānāmṛta-sāre dvitīya-rātre hari-bhakti-jñāna-kathane kavaca-prakāśanaṁ nāma pañcamo 'dhyāyaḥ ||5|| …