Chapter 9

नवमोऽध्यायः योगकथनम् श्रीनारद उवाच— अधुना श्रोतुमिच्छामि रहस्यꣳ परामद्भुतम् । ये ये मन्त्राश्च श्रीमत्या राधिकायाः सुगोपिताः । तन्मे ब्रूहि महादेव यद्यनग्राह्यता मयि ॥१॥ श्रीमहादेव उवाच— शृणु नारद वक्ष्यामि पार्वत्यै यत् प्रकाशितम् । नैव तत्त्वाꣳ प्रवक्ष्यामि शृणुष्व गदतो मम ॥२॥ बह्निबीजꣳ क्रोशयुक्तꣳ तथा बिन्दुविभूषितम् । एतद्बीजꣳ मुनिश्रेष्ठ बीजꣳ त्रैलोक्यपूजितम् ॥३॥ णकाक्षरोऽयꣳ विप्रेन्द्र मनुः सर्वफलप्रदः । पुरश्चरणकृन्मत्री जपेल्लक्षद्वयꣳ सुधीः ॥४॥ अथान्यꣳ मन्त्रराजꣳ तु शृणु कल्पद्रुमꣳ महत् । निजबीजꣳ ततो माया कामबीजमतः परम् ॥५॥ राधायै बह्विजायान्तो मन्त्रोऽयꣳ कल्पपादपः । प्रातःकृत्यादिकꣳ सर्वꣳ पूर्ववत् परिकल्पयेत् ॥६॥ यागस्थानꣳ ततो गत्वा स्थानासनपरिग्रहम् । भूतशुद्ध्यादिकꣳ कृत्वा प्राणायामन्तु मूलतः ॥७॥ ऋषिरस्य महादेवो गायत्री छन्द एव च । देवता राधिका प्रोक्ता सर्वशास्त्रेषु गोपिता ॥८॥ एवꣳ ऋष्यादिकꣳ कृत्वाꣳ राꣳ-बीजेनाङ्गकल्पना । ततो ध्यायेत् पराꣳ देवी काञ्चनाभाꣳ वरप्रदाम् ॥९॥ किशोरीꣳ कृष्णसꣳहिता नीलाम्बरधराꣳ शुभाम् । दक्षिणे धृतताम्बूलाꣳ पाणौ वामे समुद्गकम् ॥१०॥ धारयन्तीꣳ स्वर्णभूषाꣳ सदा कृष्णानुरागिणीम् । कृष्णास्यनयनासक्ताꣳ हारनूपुरभूषिताम् ॥११॥ एवꣳ ध्यात्वा मानसैस्तामुपचारैः समर्चयेत् । ततो ध्यात्वा पुनर्देवीꣳ सꣳस्थाप्य स्वपुरःस्थले ॥१२॥ प्राणप्रतिष्ठामन्त्रेण प्राणान् प्राणेषु योजयेत् । ततः पाद्यादिकꣳ दत्त्वा मूलमन्त्रेण मन्त्रवित् ॥१३॥ यथाविधि धूपदीपनैवेद्यैः परिपूजयेत् । पुष्पाञ्जलि पञ्चधा च दत्त्वा मन्त्रेण वैष्णवः ॥१४॥ शुक्लपुष्पैः सदा पूज्या तुलसीपत्रसꣳयुता । करवीरꣳ तथा पद्मꣳ वकꣳ काञ्चनमेव च ॥१५॥ शुक्लैरक्तैस्तथा पूज्या अन्यथा न समाचरेत् । वैष्णवे सꣳगतिः कार्या वैष्णवे च सदा रतिः ॥१६॥ जन्माष्टमी समासाद्य रोहिणीसꣳयुता यदि । लभ्यते चोपवासो हि कर्तव्यः सर्वथा सदा ॥१७॥ नालाभे रोहिणीभे च सप्तमीꣳ परिवर्जयेत् । एवꣳप्रकारतो ब्रह्मान् तथा गोष्ठाष्टमी तिथिम् ॥१८॥ उपवासः सदा कार्यो नान्यथा सिद्धिहानिकृत् । वैष्णवो यदि भुञ्जीत एकादश्याꣳ प्रमादतः ॥१९॥ विष्णवर्चनꣳ वृथा तस्य नरकꣳ घोरमाप्नुयात् । वरꣳ पितृबधꣳ ब्रह्मन् मातृणाꣳ गमनꣳ वरम् ॥२०॥ एकादश्याꣳ वैष्णवस्तु न भुञ्जीत कदाचन । इत्येतत् कथितꣳ सर्वꣳ यत्पृष्ठोऽहमिह द्विज । हरेराश्चर्यभूतस्य किमन्यत् श्रोतुमिच्छसिः ॥२१॥ इति श्रीनारदपञ्चरात्रे ज्ञानामृतसारे पञ्चमरात्रे राधामन्त्रकथनꣳ नवमोऽध्यायः ॥९॥ …

navamo'dhyāyaḥ yogakathanam śrīnārada uvāca— adhunā śrotumicchāmi rahasyaṁ parāmadbhutam | ye ye mantrāśca śrīmatyā rādhikāyāḥ sugopitāḥ | tanme brūhi mahādeva yadyanagrāhyatā mayi ||1|| śrīmahādeva uvāca— śṛṇu nārada vakṣyāmi pārvatyai yat prakāśitam | naiva tattvāṁ pravakṣyāmi śṛṇuṣva gadato mama ||2|| bahnibījaṁ krośayuktaṁ tathā binduvibhūṣitam | etadbījaṁ muniśreṣṭha bījaṁ trailokyapūjitam ||3|| ṇakākṣaro'yaṁ viprendra manuḥ sarvaphalapradaḥ | puraścaraṇakṛnmatrī japellakṣadvayaṁ sudhīḥ ||4|| athānyaṁ mantrarājaṁ tu śṛṇu kalpadrumaṁ mahat | nijabījaṁ tato māyā kāmabījamataḥ param ||5|| rādhāyai bahvijāyānto mantro'yaṁ kalpapādapaḥ | prātaḥkṛtyādikaṁ sarvaṁ pūrvavat parikalpayet ||6|| yāgasthānaṁ tato gatvā sthānāsanaparigraham | bhūtaśuddhyādikaṁ kṛtvā prāṇāyāmantu mūlataḥ ||7|| ṛṣirasya mahādevo gāyatrī chanda eva ca | devatā rādhikā proktā sarvaśāstreṣu gopitā ||8|| evaṁ ṛṣyādikaṁ kṛtvāṁ rāṁ-bījenāṅgakalpanā | tato dhyāyet parāṁ devī kāñcanābhāṁ varapradām ||9|| kiśorīṁ kṛṣṇasaṁhitā nīlāmbaradharāṁ śubhām | dakṣiṇe dhṛtatāmbūlāṁ pāṇau vāme samudgakam ||10|| dhārayantīṁ svarṇabhūṣāṁ sadā kṛṣṇānurāgiṇīm | kṛṣṇāsyanayanāsaktāṁ hāranūpurabhūṣitām ||11|| evaṁ dhyātvā mānasaistāmupacāraiḥ samarcayet | tato dhyātvā punardevīṁ saṁsthāpya svapuraḥsthale ||12|| prāṇapratiṣṭhāmantreṇa prāṇān prāṇeṣu yojayet | tataḥ pādyādikaṁ dattvā mūlamantreṇa mantravit ||13|| yathāvidhi dhūpadīpanaivedyaiḥ paripūjayet | puṣpāñjali pañcadhā ca dattvā mantreṇa vaiṣṇavaḥ ||14|| śuklapuṣpaiḥ sadā pūjyā tulasīpatrasaṁyutā | karavīraṁ tathā padmaṁ vakaṁ kāñcanameva ca ||15|| śuklairaktaistathā pūjyā anyathā na samācaret | vaiṣṇave saṁgatiḥ kāryā vaiṣṇave ca sadā ratiḥ ||16|| janmāṣṭamī samāsādya rohiṇīsaṁyutā yadi | labhyate copavāso hi kartavyaḥ sarvathā sadā ||17|| nālābhe rohiṇībhe ca saptamīṁ parivarjayet | evaṁprakārato brahmān tathā goṣṭhāṣṭamī tithim ||18|| upavāsaḥ sadā kāryo nānyathā siddhihānikṛt | vaiṣṇavo yadi bhuñjīta ekādaśyāṁ pramādataḥ ||19|| viṣṇavarcanaṁ vṛthā tasya narakaṁ ghoramāpnuyāt | varaṁ pitṛbadhaṁ brahman mātṛṇāṁ gamanaṁ varam ||20|| ekādaśyāṁ vaiṣṇavastu na bhuñjīta kadācana | ityetat kathitaṁ sarvaṁ yatpṛṣṭho'hamiha dvija | harerāścaryabhūtasya kimanyat śrotumicchasiḥ ||21|| iti śrīnāradapañcarātre jñānāmṛtasāre pañcamarātre rādhāmantrakathanaṁ navamo'dhyāyaḥ ||9|| …