Chapter 7

सप्तमोऽध्यायः श्रीमहादेव उवाच— अथ वक्ष्यामि कवचꣳ गोपालस्य जगद्गुरोः । यस्य स्मरणमात्रेण जीवनन्मुक्तो भवेन्नरः ॥१॥ शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सावधानावधारय । नारदोऽस्य ऋषिर्देवि छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् ॥२॥ देवता बालकृष्णश्च चतुर्वर्गप्रदायकः । शिरो मे बालकृष्णश्च पातु नित्यꣳ मम श्रुती ॥३॥ नारायणः पातु कण्ठꣳ गोपीवन्द्यः कपोलकम् । नासिके मधुहा पातु चक्षुषी नन्दनन्दनः ॥४॥ जनार्दनः पातु दन्तानधरे माधवस्तथा । ऊर्ध्वैष्ठꣳ पातु वाराहश्चिवुकꣳ केशिसूदनः ॥५॥ हृदयꣳ गोपिकानाथो नाभिꣳ सेतुप्रदः सदा । हस्तौ गोवर्धनधरः पादौ पीताम्बरोऽवतु ॥६॥ कराङ्गुली श्रीधरो मे पादाङ्गुल्यः कृपामयः । लिङ्गꣳ पातु गदापाणिर्बालक्रीडामनोरमः ॥७॥ जगन्नाथः पातु पूर्वꣳ श्रीरामोऽवतु पश्चिमम् । उत्तरꣳ कैटभारिश्च दक्षिणꣳ हनुमत्प्रभुः ॥८॥ आग्नेयाꣳ पातु गोविन्दो नैरृति पात् केशवः । वायव्याꣳ पातु दैत्यारिरैशान्याꣳ गोपनन्दनः ॥९॥ ऊर्ध्वꣳ पातु प्रलम्बारिरधः कैटभमर्दनः । शयानꣳ पातु पूतात्मा गतौ पातु श्रियः पतिः ॥१०॥ शेषः पातु निरालम्बे जाग्रद्भावे ह्यपाꣳ पतिः । भोजने केशिहा पातु कृष्णः सर्वाङ्गसन्धिषु ॥११॥ गणनासु निशानाथो दिवानाथो दिनक्षये । इति ते कथितꣳ दिव्यꣳ कवचꣳ परमाद्भुतम् ॥१२॥ यः पठेन्नित्यमेवेदꣳ कवचꣳ प्रयतो नरः । तस्याशु विपदो देवि नश्यन्ति रिपुसङ्घतः ॥१३॥ अन्ते गोपालचरणꣳ प्राप्नोति परमेश्वरि । त्रिसन्ध्यमेकसन्ध्यꣳ वा यः पठेत् शृणुयादपि ॥१४॥ तत्सर्वदो रमानाथः परिपाति चतुर्भुजः । अज्ञात्वा कवचꣳ देवि गोपालꣳ पूजयेद्यदि ॥१५॥ सर्वꣳ तस्य वृथा देवि जपहोमार्चनादिकम् । स शस्त्रघातꣳ सꣳप्राप्य मृत्युमेति न सꣳशयः ॥१६॥ इति गोपालकवचꣳ समाप्तम् इति श्रीनारदपञ्चरात्रे ज्ञानामृतसारे चतुर्थरात्रे सप्तमोऽध्यायः ॥७॥ …

saptamo'dhyāyaḥ śrīmahādeva uvāca— atha vakṣyāmi kavacaṁ gopālasya jagadguroḥ | yasya smaraṇamātreṇa jīvananmukto bhavennaraḥ ||1|| śṛṇu devi pravakṣyāmi sāvadhānāvadhāraya | nārado'sya ṛṣirdevi chando'nuṣṭubudāhṛtam ||2|| devatā bālakṛṣṇaśca caturvargapradāyakaḥ | śiro me bālakṛṣṇaśca pātu nityaṁ mama śrutī ||3|| nārāyaṇaḥ pātu kaṇṭhaṁ gopīvandyaḥ kapolakam | nāsike madhuhā pātu cakṣuṣī nandanandanaḥ ||4|| janārdanaḥ pātu dantānadhare mādhavastathā | ūrdhvaiṣṭhaṁ pātu vārāhaścivukaṁ keśisūdanaḥ ||5|| hṛdayaṁ gopikānātho nābhiṁ setupradaḥ sadā | hastau govardhanadharaḥ pādau pītāmbaro'vatu ||6|| karāṅgulī śrīdharo me pādāṅgulyaḥ kṛpāmayaḥ | liṅgaṁ pātu gadāpāṇirbālakrīḍāmanoramaḥ ||7|| jagannāthaḥ pātu pūrvaṁ śrīrāmo'vatu paścimam | uttaraṁ kaiṭabhāriśca dakṣiṇaṁ hanumatprabhuḥ ||8|| āgneyāṁ pātu govindo nairṛti pāt keśavaḥ | vāyavyāṁ pātu daityāriraiśānyāṁ gopanandanaḥ ||9|| ūrdhvaṁ pātu pralambāriradhaḥ kaiṭabhamardanaḥ | śayānaṁ pātu pūtātmā gatau pātu śriyaḥ patiḥ ||10|| śeṣaḥ pātu nirālambe jāgradbhāve hyapāṁ patiḥ | bhojane keśihā pātu kṛṣṇaḥ sarvāṅgasandhiṣu ||11|| gaṇanāsu niśānātho divānātho dinakṣaye | iti te kathitaṁ divyaṁ kavacaṁ paramādbhutam ||12|| yaḥ paṭhennityamevedaṁ kavacaṁ prayato naraḥ | tasyāśu vipado devi naśyanti ripusaṅghataḥ ||13|| ante gopālacaraṇaṁ prāpnoti parameśvari | trisandhyamekasandhyaṁ vā yaḥ paṭhet śṛṇuyādapi ||14|| tatsarvado ramānāthaḥ paripāti caturbhujaḥ | ajñātvā kavacaṁ devi gopālaṁ pūjayedyadi ||15|| sarvaṁ tasya vṛthā devi japahomārcanādikam | sa śastraghātaṁ saṁprāpya mṛtyumeti na saṁśayaḥ ||16|| iti gopālakavacaṁ samāptam iti śrīnāradapañcarātre jñānāmṛtasāre caturtharātre saptamo'dhyāyaḥ ||7|| …