Chapter 6

षष्ठो‘ध्यायः श्रुति-फलम् श्री-महादेव उवाच— इत्य् एतत् कथितꣳ देवि राधा-नाम-सहस्रकम् । यः पठेत् पाठयद् वपि तस्य तुष्यति माधवः ॥१॥ किꣳ तस्य यमुनाभिर् वा नदीभिः सर्वतः प्रिये । कुरुक्षेत्रादि-तीर्थैश् च यस्य तुष्टो जनार्दनः ॥२॥ स्तोत्रस्यास्य प्रसादेन किꣳ न सिध्यति भू-तले । ब्राह्मणो ब्रह्म-वर्चस्वी क्षत्रियो जगति-पतिः ॥३॥ वैश्यो निधि-पतिर् भूयात् शूद्रो मुच्येत जन्मतः । ब्रह्म-हत्या-सुरा-पान- स्तेयादेर् अति-पातकात् ॥४॥ सद्यो मुच्येत देवेशि सत्यꣳ सत्यꣳ न सꣳशयः । राधा-नाम-सहस्रस्य समानꣳ नास्ति भू-तले ॥५॥ स्वर्गे वप्य् अथ पाताले गिरौ व जलतो ऽपि वा । नातः परꣳ शुभꣳ स्तोत्रम् तीर्थꣳ नातः परꣳ परम् ॥६॥ एकादश्याꣳ शुचिर् भूत्वा यः पठेत् सुसमाहितः । तस्य सर्वार्थ-सिद्धिः स्याच् छृणुयाद् व सु-शोभने ॥७॥ द्वादश्याꣳ पौर्णमास्याꣳ वा तुलसी-सन्निधौ शिवे । यः पठेत् शृणुयाद् वापि तस्य तत् तत् फलꣳ शृणु ॥८॥ अश्वमेधꣳ राजसूयꣳ बार्हस्पत्यꣳ तथा त्रिकम् । अति-रात्रꣳ वाजपेयम् अग्निष्टोमꣳ तथा शुभम् ॥९॥ कृत्वा यत् फलम् आप्नोति श्रुत्वा तत् फलम् आप्नुयात् । कार्त्तिके चाष्टमीꣳ प्राप्य पठेद् व शृणुयाद् अपि ॥१०॥ सहस्र-युग-कल्पान्तꣳ वैकुण्ठ-वसतिꣳ लभेत् । ततश् च ब्रह्म-भवने शिवस्य भवने पुनः ॥११॥ सुराधिनाथ-भवने पुनर् याति स-लोकताम् । गङ्गा-तीरꣳ समासाद्य यः पठेत् शृणुयाद् अपि ॥१२॥ विष्णोः सारूप्यम् आयाति सत्यꣳ सत्यꣳ सुरेश्वरि । मम वक्त्र-गिरेर् जाता पार्वती-वदनाश्रिता ॥१३॥ राधा-नाम-सहस्राख्या नदी त्रैलोक्य-पावनी । पठ्यते हि मया नित्यꣳ भक्त्या शक्त्या यथोचितम् ॥१४॥ मम प्राण-समꣳ ह्य् एतत् तव प्रीत्या प्रकाशितम् । नाभक्ताय प्रदातव्यꣳ पाषण्डाय कदाचन । नास्तिकायाविरागाय राग-युक्ताय सुन्दरि ॥१५॥ तथा देयꣳ महा-स्तोत्रꣳ हरि-भक्ताय शङ्करि । वैष्णवेषु यथा-शक्ति दात्रे पुण्यार्थ-शालिने ॥१६॥ राधा-नाम-सुधा-वारि मम वक्त्र-सुधाम्बुधेः उद्धृतासौ त्वया यत्नात् यतस् त्वꣳ वैष्णवाग्रणीः ॥१७॥ विशुद्ध-सत्त्वाय यथार्थ-वादिने द्विजस्य सेवा-निरताय मन्त्रिणे । दात्रे यथा-शक्ति सुभक्त-मानसे राधा-पद-ध्यान-पराय शोभने ॥१८॥ हरि-पादाब्ज-मधुप-मनो-भूताय मानसे । राधा-पाद-सुधास्वाद-शालिने वैष्णवाय च ॥१९॥ दद्यात् स्तोत्रꣳ महा-पुण्यꣳ हरि-भक्ति-प्रसाधनम् । जन्मान्तरꣳ न तस्यास्ति राधा-कृष्ण-पदार्थिनः ॥२०॥ मम प्राणा वैष्णवा हि तेषाꣳ रक्षार्थम् एव हि । शूलꣳ मया धर्यते हि नान्यथा मैत्र-कारणम् ॥२१॥ हरि-भक्ति-द्विषाम् अर्थे शूलꣳ सन्धर्यते मया । शृणु देवि यथार्थꣳ मे गदितꣳ त्वयि सु-व्रते ॥२२॥ भक्तासि मे प्रियासि त्वम् अदः स्नेहात् प्रकाशितम् । कदापि नोच्यते देवि मया नाम-सहस्रकम् ॥२३॥ किꣳ परꣳ त्वाꣳ प्रवक्ष्यामि प्राण-तुल्यꣳ मम प्रिये । स्तोत्रꣳ मन्त्रꣳ राधिकाया यन्त्रꣳ कवचम् एव हि ॥२४॥ इति श्री-नारद-पञ्चरात्रे ज्ञानामृत-सारे पञ्चम-रात्रे षष्थो’ध्यायः ॥६॥ …

ṣaṣṭho‘dhyāyaḥ śruti-phalam śrī-mahādeva uvāca— ity etat kathitaṁ devi rādhā-nāma-sahasrakam | yaḥ paṭhet pāṭhayad vApi tasya tuṣyati mādhavaḥ ||1|| kiṁ tasya yamunābhir vā nadībhiḥ sarvataḥ priye | kurukṣetrādi-tīrthaiś ca yasya tuṣṭo janārdanaḥ ||2|| stotrasyāsya prasādena kiṁ na sidhyati bhū-tale | brāhmaṇo brahma-varcasvī kṣatriyo jagati-patiḥ ||3|| vaiśyo nidhi-patir bhūyāt śūdro mucyeta janmataḥ | brahma-hatyā-surā-pāna- steyāder ati-pātakāt ||4|| sadyo mucyeta deveśi satyaṁ satyaṁ na saṁśayaḥ | rādhā-nāma-sahasrasya samānaṁ nāsti bhū-tale ||5|| svarge vapy atha pātāle girau va jalato 'pi vā | nātaḥ paraṁ śubhaṁ stotram tīrthaṁ nātaḥ paraṁ param ||6|| ekādaśyāṁ śucir bhūtvā yaḥ paṭhet susamāhitaḥ | tasya sarvārtha-siddhiḥ syāc chṛṇuyād va su-śobhane ||7|| dvādaśyāṁ paurṇamāsyāṁ vā tulasī-sannidhau śive | yaḥ paṭhet śṛṇuyād vāpi tasya tat tat phalaṁ śṛṇu ||8|| aśvamedhaṁ rājasūyaṁ bārhaspatyaṁ tathā trikam | ati-rātraṁ vājapeyam agniṣṭomaṁ tathā śubham ||9|| kṛtvā yat phalam āpnoti śrutvā tat phalam āpnuyāt | kārttike cāṣṭamīṁ prāpya paṭhed va śṛṇuyād api ||10|| sahasra-yuga-kalpāntaṁ vaikuṇṭha-vasatiṁ labhet | tataś ca brahma-bhavane śivasya bhavane punaḥ ||11|| surādhinātha-bhavane punar yāti sa-lokatām | gaṅgā-tīraṁ samāsādya yaḥ paṭhet śṛṇuyād api ||12|| viṣṇoḥ sārūpyam āyāti satyaṁ satyaṁ sureśvari | mama vaktra-girer jātā pārvatī-vadanāśritā ||13|| rādhā-nāma-sahasrākhyā nadī trailokya-pāvanī | paṭhyate hi mayā nityaṁ bhaktyā śaktyā yathocitam ||14|| mama prāṇa-samaṁ hy etat tava prītyā prakāśitam | nābhaktāya pradātavyaṁ pāṣaṇḍāya kadācana | nāstikāyāvirāgāya rāga-yuktāya sundari ||15|| tathā deyaṁ mahā-stotraṁ hari-bhaktāya śaṅkari | vaiṣṇaveṣu yathā-śakti dātre puṇyārtha-śāline ||16|| rādhā-nāma-sudhā-vāri mama vaktra-sudhāmbudheḥ uddhṛtāsau tvayā yatnāt yatas tvaṁ vaiṣṇavāgraṇīḥ ||17|| viśuddha-sattvāya yathārtha-vādine dvijasya sevā-niratāya mantriṇe | dātre yathā-śakti subhakta-mānase rādhā-pada-dhyāna-parāya śobhane ||18|| hari-pādābja-madhupa-mano-bhūtāya mānase | rādhā-pāda-sudhāsvāda-śāline vaiṣṇavāya ca ||19|| dadyāt stotraṁ mahā-puṇyaṁ hari-bhakti-prasādhanam | janmāntaraṁ na tasyāsti rādhā-kṛṣṇa-padārthinaḥ ||20|| mama prāṇā vaiṣṇavā hi teṣāṁ rakṣārtham eva hi | śūlaṁ mayā dharyate hi nānyathā maitra-kāraṇam ||21|| hari-bhakti-dviṣām arthe śūlaṁ sandharyate mayā | śṛṇu devi yathārthaṁ me gaditaṁ tvayi su-vrate ||22|| bhaktāsi me priyāsi tvam adaḥ snehāt prakāśitam | kadāpi nocyate devi mayā nāma-sahasrakam ||23|| kiṁ paraṁ tvāṁ pravakṣyāmi prāṇa-tulyaṁ mama priye | stotraṁ mantraṁ rādhikāyā yantraṁ kavacam eva hi ||24|| iti śrī-nārada-pañcarātre jñānāmṛta-sāre pañcama-rātre ṣaṣtho’dhyāyaḥ ||6|| …