Complete witness positions 201–216

अथ मन्त्रं प्रवक्ष्यामि विष्णुभक्तिकरं नृणाम् । तारं रमानाथसैवतगः यदि मुदीर्य च ॥ २०१ ॥ पपञ्चमो भगाद्याश्च भक्तिं देहि ततः परम् । देहि देहि ततः पश्चात्तारं तत्र पुनर्वदेत् ॥ २०२ ॥ संप्रोक्तो मन्त्रराजोऽयं श्रीराधाया ऋषे तव । दशवारमसौ मन्त्रो जप्यश्च प्रथमं मुदा ॥ २०३ ॥ ततः सहस्रनामेदं पठितव्यं मुने त्वया । एककालस्य पठनाद्विष्णुभक्तो भवेद्यदि ॥ २०४ ॥ द्वित्रिकालस्य पठनाद्भक्तिः स्यादनपायिनी । एकोऽद्वयात्मको मन्त्रस्त्रिषु लोकेषु दुर्लभः ॥ २०५ ॥ गोपनीयः प्रयत्नेन कृष्णस्य पदमिच्छता । एकोऽद्वयात्मको मन्त्रस्तुभ्यमुक्तो मया मने । तस्मात्त्वयाऽपि धूर्तेभ्यः सन देयः कदाचन ॥ २०६ ॥ इदं खलाय पशवे वेदानां निन्दकाय च । अश्रद्धायातिमूर्खाय परस्त्रीलम्पटायच ॥ २०७ ॥ दुराचाराय मूढाय गीलायाव्रतरूपिणे । निर्दयायातिह्रस्वाय नास्तिकायात्मघातिने ॥ २०८ ॥ नैव देयं स्तोत्रमिदन्न प्रकाश्यं सुदुर्लभम् । ददातीदं य एतेभ्यः शिवहास निगद्यते ॥ २०९ ॥ भक्ताय भक्तियुक्ताय सर्वभूतदयालवे । शमदमादियुक्ताय स्वच्छान्तःकरणाय च ॥ २१० ॥ गुरुपूजापरायाथ श्रद्धाचारयुताय च । चिद्विलग्नाय योग्याय मुद्रामालाधराय च ॥ २११ ॥ जितक्रोधाय शान्ताय विष्णुव्रतपराय च । अन्यैरपि गुणैः शश्वत् तितिक्षाक्षान्तिरार्जवैः ॥ २१२ ॥ युक्ताय साधकायाथ देयं स्तोत्रमिदं मुदा । नन्वीदृशाय भक्ताय यो ददाति शुभं त्विदम् ॥ २१३ ॥ स वै पुण्यतमो लोके तत्परो नैव कश्चन । तस्मान्मुनेऽत्र विख्यातं मया त्वद्धितकाम्यया ॥ २१४ ॥ इदं पठस्वच शृणु यदीच्छसि हरिं प्रभुम् । एतस्य पठनाद्देवः कृष्णस्ते संप्रसीदति ॥ २१५ ॥ अथ किं बहुनोक्तेन वर्णनेन पुनः पुनः । वशयेद्राधिकाकृष्णौ नित्यं पाठकरः पुमान् ॥ २१६ ॥

atha mantraṃ pravakṣyāmi viṣṇubhaktikaraṃ nṛṇām | tāraṃ ramānāthasaivatagaḥ yadi mudīrya ca || 201 || papañcamo bhagādyāśca bhaktiṃ dehi tataḥ param | dehi dehi tataḥ paścāttāraṃ tatra punarvadet || 202 || saṃprokto mantrarājo'yaṃ śrīrādhāyā ṛṣe tava | daśavāramasau mantro japyaśca prathamaṃ mudā || 203 || tataḥ sahasranāmedaṃ paṭhitavyaṃ mune tvayā | ekakālasya paṭhanādviṣṇubhakto bhavedyadi || 204 || dvitrikālasya paṭhanādbhaktiḥ syādanapāyinī | eko'dvayātmako mantrastriṣu lokeṣu durlabhaḥ || 205 || gopanīyaḥ prayatnena kṛṣṇasya padamicchatā | eko'dvayātmako mantrastubhyamukto mayā mane | tasmāttvayā'pi dhūrtebhyaḥ sana deyaḥ kadācana || 206 || idaṃ khalāya paśave vedānāṃ nindakāya ca | aśraddhāyātimūrkhāya parastrīlampaṭāyaca || 207 || durācārāya mūḍhāya gīlāyāvratarūpiṇe | nirdayāyātihrasvāya nāstikāyātmaghātine || 208 || naiva deyaṃ stotramidanna prakāśyaṃ sudurlabham | dadātīdaṃ ya etebhyaḥ śivahāsa nigadyate || 209 || bhaktāya bhaktiyuktāya sarvabhūtadayālave | śamadamādiyuktāya svacchāntaḥkaraṇāya ca || 210 || gurupūjāparāyātha śraddhācārayutāya ca | cidvilagnāya yogyāya mudrāmālādharāya ca || 211 || jitakrodhāya śāntāya viṣṇuvrataparāya ca | anyairapi guṇaiḥ śaśvat titikṣākṣāntirārjavaiḥ || 212 || yuktāya sādhakāyātha deyaṃ stotramidaṃ mudā | nanvīdṛśāya bhaktāya yo dadāti śubhaṃ tvidam || 213 || sa vai puṇyatamo loke tatparo naiva kaścana | tasmānmune'tra vikhyātaṃ mayā tvaddhitakāmyayā || 214 || idaṃ paṭhasvaca śṛṇu yadīcchasi hariṃ prabhum | etasya paṭhanāddevaḥ kṛṣṇaste saṃprasīdati || 215 || atha kiṃ bahunoktena varṇanena punaḥ punaḥ | vaśayedrādhikākṛṣṇau nityaṃ pāṭhakaraḥ pumān || 216 ||