Harivaṃśa · Adhyāya 92

Verse 1

निर्विघ्नम् ऋषयो देवाश् चरन्तु विगतज्वराः प्रजाश् चरन्तु सुखिनस् तव देव प्रपालनात् निर्विघ्नं ब्राह्मणा देव भूयासुस् तव शासनात् इत्युक्त्वा सा ददौ तस्मै कुण्डले लोकविश्रुते अन्तर्धानं गता देवी तदा भर्तृसमीपतः निहत्य नरकं भौमं वासवोपमविक्रमः वासवावरजो विष्णुर् ददर्श नरकालयम्

nirvighnam ṛṣayo devāś carantu vigatajvarāḥ prajāś carantu sukhinas tava deva prapālanāt nirvighnaṃ brāhmaṇā deva bhūyāsus tava śāsanāt ityuktvā sā dadau tasmai kuṇḍale lokaviśrute antardhānaṃ gatā devī tadā bhartṛsamīpataḥ nihatya narakaṃ bhaumaṃ vāsavopamavikramaḥ vāsavāvarajo viṣṇur dadarśa narakālayam

'Let the sages and gods move without obstacle, their fever gone; let the people live happily under your protection, Lord; let the brahmins flourish, without obstacle, under your rule.' Saying this, she gave him the world-famous earrings; the goddess went into invisibility.

Verse 2

अथार्थगृहम् आसाद्य नरकस्य जनार्दनः ददर्श धनम् अक्षय्यं रत्नानि विविधानि च

athārthagṛham āsādya narakasya janārdanaḥ dadarśa dhanam akṣayyaṃ ratnāni vividhāni ca

Verse 3

मणिमुक्ताप्रवालानि वैदूर्यस्य च संचयान् महारजतकूटानि तथा वज्रस्य संचयान्

maṇimuktāpravālāni vaidūryasya ca saṃcayān mahārajatakūṭāni tathā vajrasya saṃcayān

Verse 4

जाम्बूनदमयान्य् अत्र शातकुम्भमयानि च प्रदीप्तज्वलनाभानि च शीतरश्मिप्रभाणि च शयनानि महार्हाणि तथा सिंहासनानि च

jāmbūnadamayāny atra śātakumbhamayāni ca pradīptajvalanābhāni ca śītaraśmiprabhāṇi ca śayanāni mahārhāṇi tathā siṃhāsanāni ca

Verse 5

हिरण्यवर्णं रुचिरं शीतरश्मिसमप्रभम् ददर्श च महच् छत्रं वर्षमाणम् इवाम्बुदम्

hiraṇyavarṇaṃ ruciraṃ śītaraśmisamaprabham dadarśa ca mahac chatraṃ varṣamāṇam ivāmbudam

Verse 6

जातरूपस्य शुभ्रस्य धाराः शतसहस्रशः वरुणाद् आहृतं पूर्वं नरकेणेति नः श्रुतम्

jātarūpasya śubhrasya dhārāḥ śatasahasraśaḥ varuṇād āhṛtaṃ pūrvaṃ narakeṇeti naḥ śrutam

Verse 7

यादृशं तु गृहे दृष्टं नरकस्य धनं बहु न वै राज्ञा कुबेरेण न शक्रेण यमेन च रत्नसंनिच्यस् तादृग् दृष्टपूर्वो न च श्रुतः

yādṛśaṃ tu gṛhe dṛṣṭaṃ narakasya dhanaṃ bahu na vai rājñā kubereṇa na śakreṇa yamena ca ratnasaṃnicyas tādṛg dṛṣṭapūrvo na ca śrutaḥ

Verse 8

हते भौमे निसुन्दे च हयग्रीवे च दानवे उपनिन्युस् ततस् तानि रत्नान्य् अन्तःपुराणि च

hate bhaume nisunde ca hayagrīve ca dānave upaninyus tatas tāni ratnāny antaḥpurāṇi ca

Verse 9

दानवा हतशिष्टा ये कोशसंचयरक्षिणः केशवाय महार्हाणि यान्य् अर्हति जनार्दनः

dānavā hataśiṣṭā ye kośasaṃcayarakṣiṇaḥ keśavāya mahārhāṇi yāny arhati janārdanaḥ

Verse 10

इमानि मणिरत्नानि विविधानि वसूनि च भीमरूपाश् च मातङ्गाः प्रवालविकृताङ्कुशाः

imāni maṇiratnāni vividhāni vasūni ca bhīmarūpāś ca mātaṅgāḥ pravālavikṛtāṅkuśāḥ

Verse 11

हेमसूत्रमहाकक्ष्याश् चापतोमरशालिनः रुचिराभिः पताकाभिर् वसाना विविधाः कुथाः

hemasūtramahākakṣyāś cāpatomaraśālinaḥ rucirābhiḥ patākābhir vasānā vividhāḥ kuthāḥ

Verse 12

ते च विंशतिसाहस्रा द्विस्तावत्यः करेणवः अष्टौ शतसहस्राणि देशजाश् चोत्तमा हयाः

te ca viṃśatisāhasrā dvistāvatyaḥ kareṇavaḥ aṣṭau śatasahasrāṇi deśajāś cottamā hayāḥ

Verse 13

गोषु चापि कृतो यावत् कामस् तव जनार्दनः तावतीः प्रापयिष्यामो वृष्ण्यन्धकनिवेशनम्

goṣu cāpi kṛto yāvat kāmas tava janārdanaḥ tāvatīḥ prāpayiṣyāmo vṛṣṇyandhakaniveśanam

Verse 14

आविकानि च सूक्ष्माणि शयनान्य् आसनानि च कामव्याहारिणश् चैव पक्षिणः प्रियदर्शनाः

āvikāni ca sūkṣmāṇi śayanāny āsanāni ca kāmavyāhāriṇaś caiva pakṣiṇaḥ priyadarśanāḥ

Verse 15

चन्दनागरुकाष्ठानि तथा कालीयकान्य् अपि वसु यत् त्रिषु लोकेषु धर्मेणाधिगतं त्वया प्रापयिष्याम तत् सर्वं वृष्ण्यन्धकनिवेशनम्

candanāgarukāṣṭhāni tathā kālīyakāny api vasu yat triṣu lokeṣu dharmeṇādhigataṃ tvayā prāpayiṣyāma tat sarvaṃ vṛṣṇyandhakaniveśanam

Verse 16

देवगन्धर्वरत्नानि पन्नगानां च यद् वसु तानि सन्तीह सर्वाणि नरकस्य निवेशने

devagandharvaratnāni pannagānāṃ ca yad vasu tāni santīha sarvāṇi narakasya niveśane

Verse 17

इति विज्ञापितस् तैस् तु दानवैश् च जनार्दनः स तत् सर्वं हृषीकेशः प्रतिगृह्य परीक्ष्य च सर्वम् आहारयामास दानवैर् द्वारकां पुरीम्

iti vijñāpitas tais tu dānavaiś ca janārdanaḥ sa tat sarvaṃ hṛṣīkeśaḥ pratigṛhya parīkṣya ca sarvam āhārayāmāsa dānavair dvārakāṃ purīm

Verse 18

ततस् तद् वारुणं छत्रं स्वयम् उत्क्षिप्य माधवः हिरण्यवर्षं वर्षन्तम् आरुरोह विहंगतम्

tatas tad vāruṇaṃ chatraṃ svayam utkṣipya mādhavaḥ hiraṇyavarṣaṃ varṣantam āruroha vihaṃgatam

Verse 19

गरुडं पततां श्रेष्ठं मूर्तिमन्तम् इवाम्बुदम् ततो ऽभ्ययाद् गिरिश्रेष्ठम् अभितो मणिपर्वतम्

garuḍaṃ patatāṃ śreṣṭhaṃ mūrtimantam ivāmbudam tato 'bhyayād giriśreṣṭham abhito maṇiparvatam

Verse 20

तत्र पुण्या ववुर् वाता ह्य् अभवंश् चामलाः प्रभाः मणीनां हेमवर्णानाम् अभिभूय दिवाकरम्

tatra puṇyā vavur vātā hy abhavaṃś cāmalāḥ prabhāḥ maṇīnāṃ hemavarṇānām abhibhūya divākaram

Verse 21

तत्र वैदूर्यवर्णानि ददर्श मधुसूदनः सतोरणपताकानि द्वाराणि शयनानि च

tatra vaidūryavarṇāni dadarśa madhusūdanaḥ satoraṇapatākāni dvārāṇi śayanāni ca

Verse 22

विद्युद्ग्रथितमेघाभः प्रबभौ मणिपर्वतः हेमचित्रविमानैश् च प्रासादैर् उपशोभितः

vidyudgrathitameghābhaḥ prababhau maṇiparvataḥ hemacitravimānaiś ca prāsādair upaśobhitaḥ

Verse 23

तत्र ता वरहेमाभा ददर्श मधुसूदनः गन्धर्वासुरमुख्यानां प्रिया दुहितरस् तथा

tatra tā varahemābhā dadarśa madhusūdanaḥ gandharvāsuramukhyānāṃ priyā duhitaras tathā

Verse 24

ददर्श पृथुलश्रोणीः संरुद्धा गिरिकन्दरे नरकेण समानीता रक्ष्यमाणाः समन्ततः

dadarśa pṛthulaśroṇīḥ saṃruddhā girikandare narakeṇa samānītā rakṣyamāṇāḥ samantataḥ

Verse 25

त्रिविष्टपसमे देशे तिष्ठन्तम् अपराजितम् निवसन्त्यो यथा देव्यः सुखिन्यः कामवर्जिताः

triviṣṭapasame deśe tiṣṭhantam aparājitam nivasantyo yathā devyaḥ sukhinyaḥ kāmavarjitāḥ

Verse 26

परिवव्रुर् महाबाहुम् एकवेणीधराः स्त्रियः सर्वाः काषायवासिन्यः सर्वाश् च नियतेन्द्रियाः

parivavrur mahābāhum ekaveṇīdharāḥ striyaḥ sarvāḥ kāṣāyavāsinyaḥ sarvāś ca niyatendriyāḥ

Verse 27

व्रतोपवासतन्वङ्ग्यः काङ्क्षन्त्यः कृष्णदर्शनम् समेत्य यदुसिंहस्य सर्वाश् चक्रुः स्त्रियो ऽञ्जलीन्

vratopavāsatanvaṅgyaḥ kāṅkṣantyaḥ kṛṣṇadarśanam sametya yadusiṃhasya sarvāś cakruḥ striyo 'ñjalīn

Verse 28

नरकं निहतं ज्ञात्वा मुरं चैव महासुरम् हयग्रीवं निसुन्दं च ताः कृष्णं पर्यवारयन्

narakaṃ nihataṃ jñātvā muraṃ caiva mahāsuram hayagrīvaṃ nisundaṃ ca tāḥ kṛṣṇaṃ paryavārayan

Verse 29

ते चासां रक्षिणो वृद्धा दानवा यदुनन्दनम् कृताञ्जलिपुटाः सर्वे प्रणिपेतुर् वयोधिकाः

te cāsāṃ rakṣiṇo vṛddhā dānavā yadunandanam kṛtāñjalipuṭāḥ sarve praṇipetur vayodhikāḥ

Verse 30

तासां परमनारीणाम् ऋषभाक्षं निरीक्ष्य तम् सर्वासाम् एव संकल्पः पतित्वेनाभवत् ततः

tāsāṃ paramanārīṇām ṛṣabhākṣaṃ nirīkṣya tam sarvāsām eva saṃkalpaḥ patitvenābhavat tataḥ

Verse 31

तस्य चन्द्रोपमं वक्त्रम् उदीक्ष्य नियतेन्द्रियाः संप्रहृष्टा महाबाहुम् इदं वचनम् अब्रुवन्

tasya candropamaṃ vaktram udīkṣya niyatendriyāḥ saṃprahṛṣṭā mahābāhum idaṃ vacanam abruvan

Verse 32

सत्यं बत पुरा वायुर् इहास्मान् वाक्यम् अब्रवीत् सर्वभूतरुतज्ञश् च देवर्षिर् अपि नारदः

satyaṃ bata purā vāyur ihāsmān vākyam abravīt sarvabhūtarutajñaś ca devarṣir api nāradaḥ

Verse 33

विष्णुर् नारायणो देवः शङ्खचक्रगदासिभृत् स भौमं नरकं हत्वा भर्ता च भविता हि सः

viṣṇur nārāyaṇo devaḥ śaṅkhacakragadāsibhṛt sa bhaumaṃ narakaṃ hatvā bhartā ca bhavitā hi saḥ

Verse 34

सुप्रियं बत पश्यामश् चिरश्रुतम् अरिंदमम् दर्शनेन कृतार्था हि वयम् अद्य महात्मनः

supriyaṃ bata paśyāmaś ciraśrutam ariṃdamam darśanena kṛtārthā hi vayam adya mahātmanaḥ

Verse 35

ततस् ताः सान्त्वयामास प्रमदा वासवानुजः सर्वाः कमलपत्राक्षीर् दृष्ट्या वाचा च माधवः

tatas tāḥ sāntvayāmāsa pramadā vāsavānujaḥ sarvāḥ kamalapatrākṣīr dṛṣṭyā vācā ca mādhavaḥ

Then the younger brother of Vāsava consoled those women, all lotus-petal-eyed, Mādhava with his glance and with his speech.

Verse 36

यथार्हतः सान्त्वयित्वा समाभाष्य च केशवः यानैः किंकरसंयुक्तैर् उवाह मधुसूदनः

yathārhataḥ sāntvayitvā samābhāṣya ca keśavaḥ yānaiḥ kiṃkarasaṃyuktair uvāha madhusūdanaḥ

Verse 37

किंकराणां सहस्राणां रक्षसां वातरंहसाम् शिबिकां वहतां तत्र निर्घोषः सुमहान् अभूत्

kiṃkarāṇāṃ sahasrāṇāṃ rakṣasāṃ vātaraṃhasām śibikāṃ vahatāṃ tatra nirghoṣaḥ sumahān abhūt

Verse 38

तस्य पर्वतमुख्यस्य शृङ्गं यत् परमार्चितम् विमलार्केन्दुसंकाशं मणिकाञ्चनतोरणम्

tasya parvatamukhyasya śṛṅgaṃ yat paramārcitam vimalārkendusaṃkāśaṃ maṇikāñcanatoraṇam

Verse 39

सपक्षिगणमातङ्गं सव्यालमृगपन्नगम् शाखामृगगणैर् जुष्टं सुप्रस्तरशिलातलम्

sapakṣigaṇamātaṅgaṃ savyālamṛgapannagam śākhāmṛgagaṇair juṣṭaṃ suprastaraśilātalam

Verse 40

न्यङ्कुभिश् च वराहैश् च रुरुभिश् च निषेवितम् सप्रपातमहासानुं विचित्रशिखरद्रुमम्

nyaṅkubhiś ca varāhaiś ca rurubhiś ca niṣevitam saprapātamahāsānuṃ vicitraśikharadrumam

Verse 41

अत्यद्भुतम् अचिन्त्यं च मृगवृन्दविलोडितम् जीवंजीवकसंघैश् च बर्हिभिश् च निनादितम्

atyadbhutam acintyaṃ ca mṛgavṛndaviloḍitam jīvaṃjīvakasaṃghaiś ca barhibhiś ca nināditam

Verse 42

तद् अप्य् अतिबलो विष्णुर् दोर्भ्याम् उत्पाट्य भास्वरम् आरोपयामास तदा गरुडे पक्षिणां वरे

tad apy atibalo viṣṇur dorbhyām utpāṭya bhāsvaram āropayāmāsa tadā garuḍe pakṣiṇāṃ vare

Verse 43

मणिपर्वतशृङ्गं च सभार्यं च जनार्दनम् उवाह लीलया पक्षी गरुडः पततां वरः

maṇiparvataśṛṅgaṃ ca sabhāryaṃ ca janārdanam uvāha līlayā pakṣī garuḍaḥ patatāṃ varaḥ

Verse 44

स पक्षबलविक्षेपैर् महाद्रिशिखरोपमः दिक्षु सर्वासु संह्रादं जनयामास पक्षिराट्

sa pakṣabalavikṣepair mahādriśikharopamaḥ dikṣu sarvāsu saṃhrādaṃ janayāmāsa pakṣirāṭ

Verse 45

आरुजन् पर्वताग्राणि पादपांश् च समाक्षिपन् संजहार महाभ्राणि विजहार च कानिचित्

ārujan parvatāgrāṇi pādapāṃś ca samākṣipan saṃjahāra mahābhrāṇi vijahāra ca kānicit

Verse 46

विषयं समतिक्रम्य देवयोश् चन्द्रसूर्ययोः ययौ वातजवः पक्षी जनार्दनवशे स्थितः

viṣayaṃ samatikramya devayoś candrasūryayoḥ yayau vātajavaḥ pakṣī janārdanavaśe sthitaḥ

Verse 47

स मेरुगिरिम् आसाद्य देवगन्धर्वसेवितम् देवसद्मानि सर्वाणि ददर्श मधुसूदनः

sa merugirim āsādya devagandharvasevitam devasadmāni sarvāṇi dadarśa madhusūdanaḥ

Verse 48

विश्वेषां मरुतां चैव साध्यानां च नराधिप भ्राजमानान्य् अतिक्रामद् अश्विनोश् च परंतपः

viśveṣāṃ marutāṃ caiva sādhyānāṃ ca narādhipa bhrājamānāny atikrāmad aśvinoś ca paraṃtapaḥ

Verse 49

प्राप्य पुण्यकृतां लोकान् देवलोकम् अरिंदमः शक्रसद्म समासाद्य प्रविवेश जनार्दनः

prāpya puṇyakṛtāṃ lokān devalokam ariṃdamaḥ śakrasadma samāsādya praviveśa janārdanaḥ

Verse 50

अवतीर्य स तार्क्ष्यात् तु ददर्श विबुधाधिपम् प्रीतश् चैवाभ्यनन्दत् तं देवराजः शतक्रतुः

avatīrya sa tārkṣyāt tu dadarśa vibudhādhipam prītaś caivābhyanandat taṃ devarājaḥ śatakratuḥ

Verse 51

प्रदाय कुण्डले दिव्ये ववन्दे तं तदाच्युतः सभार्यो विबुधश्रेष्ठं नरश्रेष्ठो जनार्दनः

pradāya kuṇḍale divye vavande taṃ tadācyutaḥ sabhāryo vibudhaśreṣṭhaṃ naraśreṣṭho janārdanaḥ

Verse 52

सो ऽर्चितो देवराजेन रत्नैश् च प्रतिपूजितः सत्यभामा च पौलोम्या यथावद् अभिनन्दिता

so 'rcito devarājena ratnaiś ca pratipūjitaḥ satyabhāmā ca paulomyā yathāvad abhinanditā

Verse 53

आश्लिष्येते महाराज ते देव्यौ लोकविश्रुते इदं प्रोवाच पौलोमी सत्यभामां हरिप्रियाम् प्रीतास्मि दर्शनाद् देवि किं भूयः करवाणि ते दिष्ट्या हतो भवत्या तु नरको दुष्टचेतनः इत्य् उक्ता सा तदा देवी कृतम् इत्य् अब्रवीच् च ताम् वासवो वासुदेवश् च सहितौ जग्मतुस् ततः अदित्या भवनं पुण्यं देवमातुर् महर्द्धिमत्

āśliṣyete mahārāja te devyau lokaviśrute idaṃ provāca paulomī satyabhāmāṃ haripriyām prītāsmi darśanād devi kiṃ bhūyaḥ karavāṇi te diṣṭyā hato bhavatyā tu narako duṣṭacetanaḥ ity uktā sā tadā devī kṛtam ity abravīc ca tām vāsavo vāsudevaś ca sahitau jagmatus tataḥ adityā bhavanaṃ puṇyaṃ devamātur maharddhimat

Verse 54

तत्रादितिम् उपास्यन्तीम् अप्सरोभिः समन्ततः ददृशाते महात्मानौ महाभागां तपोन्विताम्

tatrāditim upāsyantīm apsarobhiḥ samantataḥ dadṛśāte mahātmānau mahābhāgāṃ taponvitām

Verse 55

ततस् ते कुण्डले दत्त्वा ववन्दे तां शचीपतिः जनार्दनं पुरस्कृत्य कम चैव शशंश तत्

tatas te kuṇḍale dattvā vavande tāṃ śacīpatiḥ janārdanaṃ puraskṛtya kama caiva śaśaṃśa tat

Verse 56

प्रदायादितिनन्दनः ववन्दे तां शचीभर्ता मातरं स्वां पुरंदरः अदितिस् तौ सुतौ प्रीत्या परिष्वज्याभिनन्द्य च आशिर्भिर् अनुरूपाभिर् उभाव् अभ्यवदत् तदा

pradāyāditinandanaḥ vavande tāṃ śacībhartā mātaraṃ svāṃ puraṃdaraḥ aditis tau sutau prītyā pariṣvajyābhinandya ca āśirbhir anurūpābhir ubhāv abhyavadat tadā

Verse 57

पौलोमी सत्यभामा च प्रीत्या परमया युते अगृह्णीतां वरार्हाया देव्याश् च चरणौ शुभौ

paulomī satyabhāmā ca prītyā paramayā yute agṛhṇītāṃ varārhāyā devyāś ca caraṇau śubhau

Verse 58

ते चाप्य् अभ्यवदत् प्रेम्णा देवमाता यशस्विनी यथावद् अब्रवीच् चैव जनार्दनम् इदं वचः

te cāpy abhyavadat premṇā devamātā yaśasvinī yathāvad abravīc caiva janārdanam idaṃ vacaḥ

Verse 59

अधृस्यः सर्वभूतानाम् अवध्यश् च भविष्यसि यथैव देवराजो ऽयम् अजितो लोकपूजितः

adhṛsyaḥ sarvabhūtānām avadhyaś ca bhaviṣyasi yathaiva devarājo 'yam ajito lokapūjitaḥ

Verse 60

तव चेयं वरारोहा नित्यं च प्रियदर्शना सर्वलोकेषु विख्याता दिव्यगन्धा मनोरमा तत्पुरोगमदेवानाम् अधिपस् त्वं भविष्यसि सत्यभामोत्तमा स्त्रीणां सुभगा स्थिरयौवना जरां न यास्यति वधूर् यावत् त्वं कृष्ण मानुषः

tava ceyaṃ varārohā nityaṃ ca priyadarśanā sarvalokeṣu vikhyātā divyagandhā manoramā tatpurogamadevānām adhipas tvaṃ bhaviṣyasi satyabhāmottamā strīṇāṃ subhagā sthirayauvanā jarāṃ na yāsyati vadhūr yāvat tvaṃ kṛṣṇa mānuṣaḥ

Verse 61

एवम् अभ्यार्चितः कृष्णो देवमात्रा महाबलः देवराजाभ्यनुज्ञातो रत्नैश् च प्रतिपूजितः

evam abhyārcitaḥ kṛṣṇo devamātrā mahābalaḥ devarājābhyanujñāto ratnaiś ca pratipūjitaḥ

Verse 62

वैनतेयं समारुह्य सहितः सत्यभामया देवाक्रीडान् परिक्रामन् पूज्यमानः सुरर्षिभिः

vainateyaṃ samāruhya sahitaḥ satyabhāmayā devākrīḍān parikrāman pūjyamānaḥ surarṣibhiḥ

Verse 63

स ददर्श महाबाहुर् आक्रीडे वासवस्य ह दिव्यम् अभ्यर्चितं चैत्यं पारिजातं महाद्रुमम्

sa dadarśa mahābāhur ākrīḍe vāsavasya ha divyam abhyarcitaṃ caityaṃ pārijātaṃ mahādrumam

Verse 64

नित्यपुष्पधरं दिव्यं पुण्यगन्धम् अनुत्तमम् यम् आसाद्य जनः सर्वो जातिं स्मरति पौर्विकीम्

nityapuṣpadharaṃ divyaṃ puṇyagandham anuttamam yam āsādya janaḥ sarvo jātiṃ smarati paurvikīm

Verse 65

संरक्ष्यमाणं देवैस् तं प्रसह्यामितविक्रमः उत्पाट्यारोपयामास विष्णुस् तं वै महाद्रुमम्

saṃrakṣyamāṇaṃ devais taṃ prasahyāmitavikramaḥ utpāṭyāropayāmāsa viṣṇus taṃ vai mahādrumam

Verse 66

सो ऽपश्यत् सत्यभामां च दिव्याम् अप्सरसं हरिः पृष्ठतः सत्यभामा च दिव्या योषाभिवीक्षिता ततः प्रायाद् द्वारवतीं वायुजुष्टेन वै पथा

so 'paśyat satyabhāmāṃ ca divyām apsarasaṃ hariḥ pṛṣṭhataḥ satyabhāmā ca divyā yoṣābhivīkṣitā tataḥ prāyād dvāravatīṃ vāyujuṣṭena vai pathā

Verse 67

श्रुत्वा तद् देवराजस् तु कर्म कृष्णस्य वै तदा अनुमेने महाबाहुः कृतं कर्मेति चाब्रवीत्

śrutvā tad devarājas tu karma kṛṣṇasya vai tadā anumene mahābāhuḥ kṛtaṃ karmeti cābravīt

Verse 68

स पूज्यमानस् त्रिदशैर् महर्षिगणसंस्तुतः प्रतस्थे द्वारकां कृष्णो देवलोकाद् अरिंदमः

sa pūjyamānas tridaśair maharṣigaṇasaṃstutaḥ pratasthe dvārakāṃ kṛṣṇo devalokād ariṃdamaḥ

Verse 69

सो ऽभिपत्य महाबाहुर् दीर्घम् अध्वानम् अल्पवत् आससाद महाबाहुः पुरीं द्वारवतीं तदा पूजितो देवराजेन ददृशे यादवीं पुरीम्

so 'bhipatya mahābāhur dīrgham adhvānam alpavat āsasāda mahābāhuḥ purīṃ dvāravatīṃ tadā pūjito devarājena dadṛśe yādavīṃ purīm

Verse 70

हत्वा तु नरकं भौमं दत्त्वा कुण्डलम् उत्तमम् हृत्वा तं पारिजातं च प्रणम्य सुरमातरम् तथा कर्म महत् कृत्वा भगवान् वासवानुजः उपायाद् द्वारकां विष्णुः श्रीमान् गरुडवाहनः

hatvā tu narakaṃ bhaumaṃ dattvā kuṇḍalam uttamam hṛtvā taṃ pārijātaṃ ca praṇamya suramātaram tathā karma mahat kṛtvā bhagavān vāsavānujaḥ upāyād dvārakāṃ viṣṇuḥ śrīmān garuḍavāhanaḥ

Having slain Naraka the son of Earth, having given back the earring, having taken the Pārijāta, having bowed to the mother of the gods, having done that great deed, Bhagavān the younger brother of Vāsava, the splendid Viṣṇu mounted on Garuḍa, set off for Dvārakā.