Skip to main content
राम
Vinaya Patrikā
PDF

पद 270

Will You Ever Look upon Me?

Complete pad 270 of 279

Original DevanagariSource scan 333

कबहुँ कृपा करि रघुबीर! मोहू चितैहो। भलो-बुरो जन आपनो, जिय जानि दयानिधि! अवगुन अमित बितैहो॥ १॥ जनम जनम हौं मन जित्यो, अब मोहि जितैहो। हौं सनाथ ह्वैहौं सही, तुमहू अनाथपति, जो लघुतहि न भितैहो॥ २॥ बिनय करौं अपभयहु तें, तुम्ह परम हिते हो। तुलसिदास कासों कहै, तुमही सब मेरे, प्रभु-गुरु, मातु-पिते हो॥ ३॥

Raghubīra, will you ever show grace and look upon me too? Treasury of Mercy, knowing in your heart that this servant—good or bad—is yours, will you bring his countless faults to an end? (1) Birth after birth my mind has conquered me; will you now make me conquer it? I shall indeed gain a protector, and you too will be Lord of the orphan, if you do not recoil from my littleness. (2) I make this petition out of fear of my own self; you are my supreme benefactor. To whom else can Tulsi speak? You alone are everything to me—Lord, teacher, mother, and father. (3)