The Pure Speak

शुद्धा निष्कामधर्मैः प्रवरगुरुगिरा तत्स्वरूपं परं ते
शुद्धं देहेन्द्रियादिव्यपगतमखिलव्याप्तमावेदयन्ते।
नानात्वस्थौल्यकार्श्यादि तु गुणजवपुस्सङ्गतोऽध्यासितं ते
वह्नेर्दारुप्रभेदेष्विव महदणुतादीप्तताशान्ततादि

śuddhā niṣkāmadharmaiḥ pravaragurugirā tatsvarūpaṁ paraṁ te śuddhaṁ dehendriyādivyapagatamakhilavyāptamāvedayante nānātvasthaulyakārśyādi tu guṇajavapussaṅgato'dhyāsitaṁ te vahnerdāruprabhedeṣviva mahadaṇutādīptatāśāntatādi

“Pure ones, by the action-free dharmas, by the speech of the highest guru, your pure form, beyond body, sense, and the rest, all-pervading, declare.”

आचार्याख्याधरस्थारणिसमनुमिळच्छिष्यरूपोत्तरार
ण्यावेधोद्भासितेन स्फुटतरपरिबोधाग्निना दह्यमाने ।
कर्मालीवासनातत्कृततनुभुवनभ्रान्तिकान्तारपूरे
दाह्याभावेन विद्याशिखिनि च विरते त्वन्मयी खल्ववस्था

ācāryākhyādharasthāraṇisamanumiḻacchiṣyarūpottarāra ṇyāvedhodbhāsitena sphuṭataraparibodhāgninā dahyamāne karmālīvāsanātatkṛtatanubhuvanabhrāntikāntārapūre dāhyābhāvena vidyāśikhini ca virate tvanmayī khalvavasthā

“The pure speech of the great teachers is the channel through which the lord's pure form reaches the listener. The teacher's words become the doorway.”

एवं त्वत्प्राप्तितोऽन्यो नहि खलु निखिलक्लेशहानेरुपायो
नैकान्तात्यन्तिकास्ते कृषिवदगदषाड्गुण्यषड्कर्मयोगाः ।
दुर्वैकल्यैरकल्या अपि निगमपथास्तत्फलान्यप्यवाप्ता
मत्तास्त्वां विस्मरन्तः प्रसजति पतने यान्त्यनन्तान्विषादान्

evaṁ tvatprāptito'nyo nahi khalu nikhilakleśahānerupāyo naikāntātyantikāste kṛṣivadagadaṣāḍguṇyaṣaḍkarmayogāḥ durvaikalyairakalyā api nigamapathāstatphalānyapyavāptā mattāstvāṁ vismarantaḥ prasajati patane yāntyanantānviṣādān

“By the doorway, the listener enters. By entering, the listener becomes a teacher in his turn. The line continues.”

त्वल्लोकादन्यलोकः क्वनु भयरहितो यत्परार्धद्वयान्ते
त्वद्भीतस्सत्यलोकेऽपि न सुखवसतिः पद्मभूः पद्मनाभ ।
एवम्भावे त्वधर्मार्जितबहुतमसां का कथा नारकाणां
तन्मे त्वं छिन्धि बन्धं वरद कृपणबन्धो कृपापूरसिन्धो

tvallokādanyalokaḥ kvanu bhayarahito yatparārdhadvayānte tvadbhītassatyaloke'pi na sukhavasatiḥ padmabhūḥ padmanābha evambhāve tvadharmārjitabahutamasāṁ kā kathā nārakāṇāṁ tanme tvaṁ chindhi bandhaṁ varada kṛpaṇabandho kṛpāpūrasindho

“By such lines, the dharma is kept alive across centuries. Each generation has its teachers; each teacher has his student.”

याथार्थ्यात्त्वन्मयस्यैव हि मम न विभो वस्तुतो बन्धमोक्षौ
मायाविद्यातनुभ्यां तव तु विरचितौ स्वप्नबोधोपमौ तौ ।
बद्धे जीवद्विमुक्तिं गतवति च भिदा तावती तावदेको
भुङ्क्ते देहद्रुमस्थो विषयफलरसान्नापरो निर्व्यथात्मा

yāthārthyāttvanmayasyaiva hi mama na vibho vastuto bandhamokṣau māyāvidyātanubhyāṁ tava tu viracitau svapnabodhopamau tau baddhe jīvadvimuktiṁ gatavati ca bhidā tāvatī tāvadeko bhuṅkte dehadrumastho viṣayaphalarasānnāparo nirvyathātmā

“Lord, by such teaching-lines, the dharma I have received was received. Let me become a station on it for the next.”

जीवन्मुक्तत्वमेवंविधमिति वचसा किं फलं दूरदूरे
तन्नामाशुद्धबुद्धेर्न च लघु मनसः शोधनं भक्तितोऽन्यत् ।
तन्मे विष्णो कृषीष्ठास्त्वयि कृतसकलप्रार्पणं भक्तिभारं
येन स्यां मङ्क्षु किञ्चिद्गुरुवचनमिळत्त्वत्प्रबोधस्त्वदात्मा

jīvanmuktatvamevaṁvidhamiti vacasā kiṁ phalaṁ dūradūre tannāmāśuddhabuddherna ca laghu manasaḥ śodhanaṁ bhaktito'nyat tanme viṣṇo kṛṣīṣṭhāstvayi kṛtasakalaprārpaṇaṁ bhaktibhāraṁ yena syāṁ maṅkṣu kiñcidguruvacanamiḻattvatprabodhastvadātmā

“Let me not be a dead end. Let me be a passage.”

शब्दब्रह्मण्यपीह प्रयतितमनसस्त्वां न जानन्ति केचित्
कष्टं वन्ध्यश्रस् सकलमलाहरा दिव्यलीलावताराः
सच्चित्सान्द्रं च रूपं तव न निगदितं तां न वाचं भ्रियासम्

śabdabrahmaṇyapīha prayatitamanasastvāṁ na jānanti kecit kaṣṭaṁ vandhyaśras sakalamalāharā divyalīlāvatārāḥ saccitsāndraṁ ca rūpaṁ tava na nigaditaṁ tāṁ na vācaṁ bhriyāsam

“By such passages, the lord's pure form continues to reach.”

यो यावान्यादृशो वा त्वमिति किमपि नैवावगच्छामि भूम
न्नेवञ्चानन्यभावस्त्वदनुभजनमेवाद्रिये चैद्यवैरिन् ।
त्वल्लिङ्गानां त्वदङ्घ्रिप्रियजनसदसां दर्शनस्पर्शनादि
र्भूयान्मे त्वत्प्रपूजानतिनुतिगुणकर्मानुकीर्त्यादरोऽपि

yo yāvānyādṛśo vā tvamiti kimapi naivāvagacchāmi bhūma nnevañcānanyabhāvastvadanubhajanamevādriye caidyavairin tvalliṅgānāṁ tvadaṅghripriyajanasadasāṁ darśanasparśanādi rbhūyānme tvatprapūjānatinutiguṇakarmānukīrtyādaro'pi

“Without the passages, the lord's form would be lost in the dust of an age.”

यद्यल्लभ्येत तत्तत्तव समुपहृतं देव दासोऽस्मि तेऽहं
त्वद्गेहोन्मार्जनाद्यं भवतु मम मुहुः कर्म निर्मायमेव ।
सूर्याग्निब्राह्मणात्मादिषु लसितचतुर्बाहुमाराधये त्वां
त्वत्प्रेमार्द्रत्वरूपो मम सततमभिष्यन्दतां भक्तियोगः

yadyallabhyeta tattattava samupahṛtaṁ deva dāso'smi te'haṁ tvadgehonmārjanādyaṁ bhavatu mama muhuḥ karma nirmāyameva sūryāgnibrāhmaṇātmādiṣu lasitacaturbāhumārādhaye tvāṁ tvatpremārdratvarūpo mama satatamabhiṣyandatāṁ bhaktiyogaḥ

“Lord of the wind-house, save me from being a dead end.”

ऐक्यं ते दानोहोमव्रतनियमतपस्साङ्ख्ययोगैर्दुरापं
त्वत्सङ्गेनैव गोप्यः किल सुकृतितमाः प्रापुरानन्दसान्द्रम् ।
भक्तेष्वन्येषु भूयस्स्वपि बहुमनुषे भक्तिमेव त्वमासां
तन्मे त्वद्भक्तिमेव दृढय हर गदान्कृष्ण वातालयेश

aikyaṁ te dānohomavrataniyamatapassāṅkhyayogairdurāpaṁ tvatsaṅgenaiva gopyaḥ kila sukṛtitamāḥ prāpurānandasāndram bhakteṣvanyeṣu bhūyassvapi bahumanuṣe bhaktimeva tvamāsāṁ tanme tvadbhaktimeva dṛḍhaya hara gadānkṛṣṇa vātālayeśa

“Save me by the line that comes through me to those who come after.”