Kārpaṇya-pañjikā-stotram

ध्यानः । कोणेनाक्ष्णोः पृथुरुचिः मिथो हारिणा लिह्यमाना वेकैकेन प्रचुरपुलकेनोपगुढौ भुजेन । गौरीश्यामौ वसनयुगलं श्यामगौरं वसानौ राधाकृष्णौ स्मरविलसितोद्दामतृष्णौ स्मरामि ॥ १॥

dhyānaḥ | koṇenākṣṇoḥ pṛthuruciḥ mitho hāriṇā lihyamānā vekaikena pracurapulakenopaguḍhau bhujena | gaurīśyāmau vasanayugalaṃ śyāmagauraṃ vasānau rādhākṛṣṇau smaravilasitoddāmatṛṣṇau smarāmi || 1||

अथ श्रीकार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रं श्रीवृन्दावनेशौ जयतः तिष्ठन् वृन्दाटवीकुञ्जे विज्ञप्तिं विदधत्यसौ । वृन्दाटवीशयोः पादपद्मेषु कृपनो जनः ॥ १॥

atha śrīkārpaṇyapañjikāstotraṃ śrīvṛndāvaneśau jayataḥ tiṣṭhan vṛndāṭavīkuñje vijñaptiṃ vidadhatyasau | vṛndāṭavīśayoḥ pādapadmeṣu kṛpano janaḥ || 1||

नवेन्दीवरसन्दोहसौन्दर्यास्कन्दनप्रभम् । चारुगोरोचनागर्वगौरवग्रासिगौरभाम् ॥ २॥

navendīvarasandohasaundaryāskandanaprabham | cārugorocanāgarvagauravagrāsigaurabhām || 2||

शातकुम्भकदम्बश्रीविडम्बिस्फुरदम्बरम् । हरता किंशुकस्यांशून् अंशुकेन विराजिताम् ॥ ३॥

śātakumbhakadambaśrīviḍambisphuradambaram | haratā kiṃśukasyāṃśūn aṃśukena virājitām || 3||

सर्वकैशोरवद्वृन्दचूडारूढहरिण्मणिम् । गोष्ठाशेषकिशोरीणां धम्मिल्लोत्तंसमल्लिकाम् ॥ ४॥

sarvakaiśoravadvṛndacūḍārūḍhahariṇmaṇim | goṣṭhāśeṣakiśorīṇāṃ dhammillottaṃsamallikām || 4||

श्रीशमुख्यात्मरूपणां रूपातिशयिविग्रहम् । रमोज्ज्वलव्रजवधूव्रजविस्मापिसौष्ठवाम् ॥ ५॥

śrīśamukhyātmarūpaṇāṃ rūpātiśayivigraham | ramojjvalavrajavadhūvrajavismāpisauṣṭhavām || 5||

सौरभ्यहृतगान्धर्वं गन्धोन्मादितमाधवाम् । राधारोधनवंशीकं महतीमोहिताच्युताम् ॥ ६॥

saurabhyahṛtagāndharvaṃ gandhonmāditamādhavām | rādhārodhanavaṃśīkaṃ mahatīmohitācyutām || 6||

राधाधृतिधनस्तेनलोचनाञ्चलचापलम् । दृगञ्चलकलाभृङ्गीदष्टकृष्णहृदम्बुजाम् ॥ ७॥

rādhādhṛtidhanastenalocanāñcalacāpalam | dṛgañcalakalābhṛṅgīdaṣṭakṛṣṇahṛdambujām || 7||

राधागूढपरीहासप्रौढिनिर्वचनीकृतम् । व्रजेन्द्रसुतनर्मोक्तिरोमाञ्चिततनूलताम् ॥ ८॥

rādhāgūḍhaparīhāsaprauḍhinirvacanīkṛtam | vrajendrasutanarmoktiromāñcitatanūlatām || 8||

दिव्यसद्गुणमाणिक्यश्रेणीरोहणपर्वतम् । उमादिरमणीव्यूहस्पृहणीयगुणोत्कराम् ॥ ९॥

divyasadguṇamāṇikyaśreṇīrohaṇaparvatam | umādiramaṇīvyūhaspṛhaṇīyaguṇotkarām || 9||

त्वां च वृन्दावनाधीश त्वां च वृन्दावनेश्वरि । काकुभिर्वन्दमानोऽयं मन्दं प्राऋथयते जनः ॥ १०॥

tvāṃ ca vṛndāvanādhīśa tvāṃ ca vṛndāvaneśvari | kākubhirvandamāno'yaṃ mandaṃ prāṛthayate janaḥ || 10||

॥ दशभिः कुलकम् ॥ योग्यता मे न काचिद् वां कृपालाभाय यद्यपि । महाकृपालुमौलित्वात् तथापि कुरुतं कृपाम् ॥ ११॥

|| daśabhiḥ kulakam || yogyatā me na kācid vāṃ kṛpālābhāya yadyapi | mahākṛpālumaulitvāt tathāpi kurutaṃ kṛpām || 11||

अयोग्ये सापराधेऽपि दृश्यन्ते कृपयाकुलाः । महाकृपालवो हन्त लोके लोकेशवन्दितौ ॥ १२॥

ayogye sāparādhe'pi dṛśyante kṛpayākulāḥ | mahākṛpālavo hanta loke lokeśavanditau || 12||

भक्तेर्वां करुणाहेतोर्लेशाभासोऽपि नास्ति मे । महालीलेशरतया तदप्यत्र प्रसीदतम् ॥ १३॥

bhaktervāṃ karuṇāhetorleśābhāso'pi nāsti me | mahālīleśaratayā tadapyatra prasīdatam || 13||

जने दुष्टेऽप्यभक्तेऽपि प्रसीदन्तो विलोकिताः । महालीलामहेशाश्च हा नाथौ बहवो भुवि ॥ १४॥

jane duṣṭe'pyabhakte'pi prasīdanto vilokitāḥ | mahālīlāmaheśāśca hā nāthau bahavo bhuvi || 14||

अधमोऽप्युत्तमं मत्वा स्वमज्ञेऽपि मनीषिणम् । शिष्टं दुष्टोऽप्ययं जन्तुर्मन्तुं व्यधित यद्यपि ॥ १५॥

adhamo'pyuttamaṃ matvā svamajñe'pi manīṣiṇam | śiṣṭaṃ duṣṭo'pyayaṃ janturmantuṃ vyadhita yadyapi || 15||

तथाप्यस्मिन् कदाचिद् वामधीशौ नामजल्पिनि । अवद्यवृन्दनिस्तारिनामाभासौ प्रसीदतम् ॥ १६॥

tathāpyasmin kadācid vāmadhīśau nāmajalpini | avadyavṛndanistārināmābhāsau prasīdatam || 16||

यदक्षम्यं नु युवयोः सकृद्भक्तिलवादपि । तदागः क्वापि नास्त्येव कृताशां प्रार्थये ततः ॥ १७॥

yadakṣamyaṃ nu yuvayoḥ sakṛdbhaktilavādapi | tadāgaḥ kvāpi nāstyeva kṛtāśāṃ prārthaye tataḥ || 17||

हन्त क्लीबोऽपि जीवोऽयं नीतः कष्टेन धृष्टताम् । मुहुः प्रार्थयते नाथौ प्रसादः कोऽप्युदञ्चतु ॥ १८॥

hanta klībo'pi jīvo'yaṃ nītaḥ kaṣṭena dhṛṣṭatām | muhuḥ prārthayate nāthau prasādaḥ ko'pyudañcatu || 18||

एष पापी रुदन्न् उच्चैरादाय रदनैस्तृणम् । हा नाथौ नाथेति प्राणी सीदत्यत्र प्रसीदतम् ॥ १९॥

eṣa pāpī rudann uccairādāya radanaistṛṇam | hā nāthau nātheti prāṇī sīdatyatra prasīdatam || 19||

हाहारावमसौ कुर्वन् दुर्भगो भिक्षते जनः । एतां मे शृणुतं काकुं काकुं शृणुतमीश्वरौ ॥ २०॥

hāhārāvamasau kurvan durbhago bhikṣate janaḥ | etāṃ me śṛṇutaṃ kākuṃ kākuṃ śṛṇutamīśvarau || 20||

याचे फुत्कृत्य फुत्कृत्य हा हा काकुभिराकुलः । प्रसीदतमयोग्येऽपि जनेऽस्मिन् करुणार्णवौ ॥ २१॥

yāce phutkṛtya phutkṛtya hā hā kākubhirākulaḥ | prasīdatamayogye'pi jane'smin karuṇārṇavau || 21||

क्रोशत्यार्तस्वरैरास्ये न्यस्याङ्गुष्ठमसौ जनः । कुरुतं कुरुतं नाथौ करुणाकणिकामपि ॥ २२॥

krośatyārtasvarairāsye nyasyāṅguṣṭhamasau janaḥ | kurutaṃ kurutaṃ nāthau karuṇākaṇikāmapi || 22||

वाचेह दीनया याचे साक्रन्दमतिमन्दधीः । किरतं करुणस्वान्तौ करुणोर्मिच्छटामपि ॥ २३॥

vāceha dīnayā yāce sākrandamatimandadhīḥ | kirataṃ karuṇasvāntau karuṇormicchaṭāmapi || 23||

मधुराः सन्ति यावन्तो भावाः सर्वत्र चेतसः । तेभ्योऽपि प्रेममधुरं प्रसादीकुरुतं निजम् ॥ २४॥

madhurāḥ santi yāvanto bhāvāḥ sarvatra cetasaḥ | tebhyo'pi premamadhuraṃ prasādīkurutaṃ nijam || 24||

सेवामेवाद्य वां देवावीहे किञ्चन नापरम् । प्रसादाभिमुखौ हन्त भवन्तौ भवतां मयि ॥ २५॥

sevāmevādya vāṃ devāvīhe kiñcana nāparam | prasādābhimukhau hanta bhavantau bhavatāṃ mayi || 25||

नाथितं परमेवेदमनाथजनवत्सलौ । स्वं साक्षाद्दास्यमेवास्मिन् प्रसादीकुरुतं जने ॥ २६॥

nāthitaṃ paramevedamanāthajanavatsalau | svaṃ sākṣāddāsyamevāsmin prasādīkurutaṃ jane || 26||

अञ्जलिं मूर्ध्नि विन्यस्य दीनोऽयं भिक्षते जनः । अस्य सिद्धिरभीष्टस्य सकृदप्युपपाद्यताम् ॥ २७॥

añjaliṃ mūrdhni vinyasya dīno'yaṃ bhikṣate janaḥ | asya siddhirabhīṣṭasya sakṛdapyupapādyatām || 27||

अमलो वां पारिमलः कदा परिमलन् वने । अनर्घेण प्रमोदेन घ्राणं मे घूर्णयिष्यति ॥ २८॥

amalo vāṃ pārimalaḥ kadā parimalan vane | anargheṇa pramodena ghrāṇaṃ me ghūrṇayiṣyati || 28||

रञ्जयिस्यति कर्णौ मे हंसगुञ्जितगञ्जनम् । मञ्जुलं किं नु युवयोर्मञ्जीरकलसिञ्जितम् ॥ २९॥

rañjayisyati karṇau me haṃsaguñjitagañjanam | mañjulaṃ kiṃ nu yuvayormañjīrakalasiñjitam || 29||

सौभाग्याङ्करथाङ्गादिलक्षितानि पदानि वाम् । कदा वृन्दावने पश्यन्न् उन्मदिष्यत्ययं जनः ॥ ३०॥

saubhāgyāṅkarathāṅgādilakṣitāni padāni vām | kadā vṛndāvane paśyann unmadiṣyatyayaṃ janaḥ || 30||

सर्वसौन्दर्यमर्यादानीराज्यपदनीरजौ । किमपूर्वाणि पर्वाणि हा ममाक्ष्णोर्विधास्यथ ॥ ३१॥

sarvasaundaryamaryādānīrājyapadanīrajau | kimapūrvāṇi parvāṇi hā mamākṣṇorvidhāsyatha || 31||

सुचिराशाफलाभोगपदाम्भोजविलोकनौ । युवां साक्षाज्जनस्यास्य भवेतामिह किं भवे ॥ ३२॥

sucirāśāphalābhogapadāmbhojavilokanau | yuvāṃ sākṣājjanasyāsya bhavetāmiha kiṃ bhave || 32||

कदा वृन्दाटवीकुञ्जकन्दरे सुन्दरोदयौ । खेलन्तौ वां विलोकिष्ये सुरतौ नातिदूरतः ॥ ३३॥

kadā vṛndāṭavīkuñjakandare sundarodayau | khelantau vāṃ vilokiṣye suratau nātidūrataḥ || 33||

गुर्वायत्ततया क्वापि दुर्लभान्योन्यवीक्षणौ । मिथः सन्देशसीधुभ्यां नन्दयिस्यामि वां कदा ॥ ३४॥

gurvāyattatayā kvāpi durlabhānyonyavīkṣaṇau | mithaḥ sandeśasīdhubhyāṃ nandayisyāmi vāṃ kadā || 34||

गवेषयन्तावन्योऽन्यं कदा वृन्दावनान्तरे । सङ्गमय्य युवां लप्स्ये हारिणं पारितोषिकम् ॥ ३५॥

gaveṣayantāvanyo'nyaṃ kadā vṛndāvanāntare | saṅgamayya yuvāṃ lapsye hāriṇaṃ pāritoṣikam || 35||

पणीकृतमिथोहारलुञ्चनव्यग्रहस्तयोः । कलिं द्यूते विलोकिष्ये कदा वां जितकाशिनोः ॥ ३६॥

paṇīkṛtamithohāraluñcanavyagrahastayoḥ | kaliṃ dyūte vilokiṣye kadā vāṃ jitakāśinoḥ || 36||

कुञ्जे कुसुमशय्यायां कदा वामर्पिताङ्गयोः । पादसंवाहनं हन्त जनोऽयं रचयिष्यति ॥ ३७॥

kuñje kusumaśayyāyāṃ kadā vāmarpitāṅgayoḥ | pādasaṃvāhanaṃ hanta jano'yaṃ racayiṣyati || 37||

कन्दर्पकलहोद्घट्टत्रुटितानां लतागृहे । कदा गुम्फाय हाराणां भवन्तौ मां नियोक्ष्यतः ॥ ३८॥

kandarpakalahodghaṭṭatruṭitānāṃ latāgṛhe | kadā gumphāya hārāṇāṃ bhavantau māṃ niyokṣyataḥ || 38||

केलिकल्लोलविस्रस्तान् हन्त वृन्दावनेश्वरौ । कर्हि बर्हिपतत्रैर्वां मण्डयिष्यामि कुन्तलान् ॥ ३९॥

kelikallolavisrastān hanta vṛndāvaneśvarau | karhi barhipatatrairvāṃ maṇḍayiṣyāmi kuntalān || 39||

कन्दर्पकेलिपाण्डित्यखण्डिताकल्पयोरहम् । कदा वामलिकद्वन्द्वं करिष्ये तिलकोज्ज्वलम् ॥ ४०॥

kandarpakelipāṇḍityakhaṇḍitākalpayoraham | kadā vāmalikadvandvaṃ kariṣye tilakojjvalam || 40||

देवारम्भे वनस्रग्भिर्दृशौ ते देवि कज्जलैः । अयं जनः कदा कुञ्जमण्डपे मण्डयिष्यति ॥ ४१॥

devārambhe vanasragbhirdṛśau te devi kajjalaiḥ | ayaṃ janaḥ kadā kuñjamaṇḍape maṇḍayiṣyati || 41||

जाम्बूनदाभताम्बूलीपर्णान्यवदलय्य वाम् । वदनाम्बुजयोरेष निधास्यति जनः कदा ॥ ४२॥

jāmbūnadābhatāmbūlīparṇānyavadalayya vām | vadanāmbujayoreṣa nidhāsyati janaḥ kadā || 42||

क्वासौ दुष्कृतकर्माहं क्व वामभ्यर्थनेदृशी । किं वा कं वा न युवयोरुन्मादयति माधुरी ॥ ४३॥

kvāsau duṣkṛtakarmāhaṃ kva vāmabhyarthanedṛśī | kiṃ vā kaṃ vā na yuvayorunmādayati mādhurī || 43||

यया वृन्दावने जन्तुरनर्होऽप्येष वास्यते । तयैव कृपया नाथौ सिद्धिं कुरुतमीप्सितम् ॥ ४४॥

yayā vṛndāvane janturanarho'pyeṣa vāsyate | tayaiva kṛpayā nāthau siddhiṃ kurutamīpsitam || 44||

कार्पण्यपञ्जिकामेतां सदा वृन्दाटवीनटौ । गिरैव जल्पतोऽप्यस्य जन्तोः सिध्यतु वाञ्छितम् ॥ ४५॥

kārpaṇyapañjikāmetāṃ sadā vṛndāṭavīnaṭau | giraiva jalpato'pyasya jantoḥ sidhyatu vāñchitam || 45||

इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां श्रीकार्पण्यपञ्जिकास्तोत्रं समाप्तम् ।

iti śrīrūpagosvāmiviracitastavamālāyāṃ śrīkārpaṇyapañjikāstotraṃ samāptam |