Śarad-vihāra: Autumn Pastimes

(ततः प्रविशति जटिला). जटिला: सुदं म-ए- अज्ज पि-अ-पदेन किद् उत्तरि-अ वहु घरे चित्थ-इ. त गदु-अ जहत्थं निद्धरि-अस्सम्. (परिक्रम्य पश्यन्ति). कधं एस विसह घुम्मि-अ घुम्मि-अ अलिन्दे पद-इ. त सद्द-इस्सम्. (इत्य् उपसृत्य) विसहे जदो एक्क-पहरो तहबि घुम्मसि.

(tataḥ praviśati jaṭilā). jaṭilā: sudaṃ ma-e- ajja pi-a-padena kid uttari-a vahu ghare cittha-i. ta gadu-a jahatthaṃ niddhari-assam. (parikramya paśyanti). kadhaṃ esa visaha ghummi-a ghummi-a alinde pada-i. ta sadda-issam. (ity upasṛtya) visahe jado ekka-paharo tahabi ghummasi.

(प्रविश्य) विशाखा: (स्वागतम्) सम्पदं रस-महुसव-गब्भसु सव्वरिसु कुदो निद्द-गन्धोबि अम्हनम्. त जुत्तं जेव्व घुम्मनम्. (इति हथद् दृशौ विकस्य. प्रकाशम्). अज्जे अज्ज भ-अवदि-ए निदेसेन दे-अद-अदने अम्हे दिन्न-ज-अरम्ह.

(praviśya) viśākhā: (svāgatam) sampadaṃ rasa-mahusava-gabbhasu savvarisu kudo nidda-gandhobi amhanam. ta juttaṃ jevva ghummanam. (iti hathad dṛśau vikasya. prakāśam). ajje ajja bha-avadi-e nidesena de-ada-adane amhe dinna-ja-aramha.

जटिला: (स्वागतम्) अहो जेव्व पदोसे वहु-ए सेज्ज सुन असि. (प्रकाशम्) विसहे अ-अरेहि वहु-अम्.

jaṭilā: (svāgatam) aho jevva padose vahu-e sejja suna asi. (prakāśam) visahe a-arehi vahu-am.

विशाखा: हल रहे इदो इदो.

viśākhā: hala rahe ido ido.

(प्रविश्य) राधा: (चक्सुसु विम्र्ज्य. स-ज्र्म्भम्) विसहे बधं निद्द-उलम्हि. (इति दृष्टिं दरोद्घत्य स-सङ्कं स्वागतम्) कधं इध ज्जेव्व अज्ज.

(praviśya) rādhā: (caksusu vimrjya. sa-jrmbham) visahe badhaṃ nidda-ulamhi. (iti dṛṣṭiṃ darodghatya sa-saṅkaṃ svāgatam) kadhaṃ idha jjevva ajja.

जटिला: (राधां निर्वर्ण्य. स्वागतम्) हद्धि हद्धि. सच्चं ज्जेव्व एदं पि-अम्बरम्.

jaṭilā: (rādhāṃ nirvarṇya. svāgatam) haddhi haddhi. saccaṃ jjevva edaṃ pi-ambaram.

राधिका: (जनन्तिकम्) हल सुदं म-ए सरन्गि-मुहदो जं निसिधे बुद्धि-अ-ए तस्सिं विलस-पुलिने गदं असि. त नुनं म्हे तत्थ दित्थम्हि.

rādhikā: (janantikam) hala sudaṃ ma-e sarangi-muhado jaṃ nisidhe buddhi-a-e tassiṃ vilasa-puline gadaṃ asi. ta nunaṃ mhe tattha ditthamhi.

विशाखा: न हु न हु. जं कधिदं वुन्द-ए- तुमं धेत्तुन तिरोहिदे कन्हे तथ अम्हेसु दोसु सहिसु स-सङ्कं तुह उद्देसस्स गदसु एस बुद्धि उवत्थिद.

viśākhā: na hu na hu. jaṃ kadhidaṃ vunda-e- tumaṃ dhettuna tirohide kanhe tatha amhesu dosu sahisu sa-saṅkaṃ tuha uddesassa gadasu esa buddhi uvatthida.

राधिका: तदो किस इ-अं कोह-भ-अङ्करि-ए मं पेक्खन्ति चित्थदि.

rādhikā: tado kisa i-aṃ koha-bha-aṅkari-e maṃ pekkhanti citthadi.

जटिला: (सेर्स्यम्) मिच्छ-जप्पिनि विसहे किं नम अन्धसि तुमम्.

jaṭilā: (sersyam) miccha-jappini visahe kiṃ nama andhasi tumam.

विशाखा: (राधां विलोक्य. स-खेदम्, जनन्तिकम्) अ-इ विलस-विम्हले किं क्खु इदम्.

viśākhā: (rādhāṃ vilokya. sa-khedam, janantikam) a-i vilasa-vimhale kiṃ kkhu idam.

राधिका: (स्वं वक्सो निरीक्ष्य स-सम्भ्रमम्) हल तुमं जेव्व सरनम्.

rādhikā: (svaṃ vakso nirīkṣya sa-sambhramam) hala tumaṃ jevva saranam.

विशाखा: (जटिलाम् अवेक्ष्य. सन्स्कृतेन) मुद क्षिपतिः पर्वोत्तरल-ह्र्दयभिर् युवतिभिः पयह्-पुरैः पिति-कृतम् अति-हरिद्र-द्रव-मयैः दुकुलं दोर्-मुलोपरि परिदधनं प्रिय-सखिं कथं राधाम् अर्ये कुतिलित-द्र्ग्-अन्तं कलयसि

viśākhā: (jaṭilām avekṣya. sanskṛtena) muda kṣipatiḥ parvottarala-hrdayabhir yuvatibhiḥ payah-puraiḥ piti-kṛtam ati-haridra-drava-mayaiḥ dukulaṃ dor-mulopari paridadhanaṃ priya-sakhiṃ kathaṃ rādhām arye kutilita-drg-antaṃ kalayasi

जटिला: (स-विस्रम्भम्) विसहे तु-ए ज्जेव्व चन्चल-ए मम पुत्त-घरं विनसिदं जं जोव्वनन्धनं गो-इनं मज्झे वहुदि-अ निज्ज-इ.

jaṭilā: (sa-visrambham) visahe tu-e jjevva cancala-e mama putta-gharaṃ vinasidaṃ jaṃ jovvanandhanaṃ go-inaṃ majjhe vahudi-a nijja-i.

विशाखा: अज्जे किं ति मं उवलहेसि. नं उवसन्नं दिव-मलि-अ-पब्ब-लच्छिं उवलहेदि ज-ए सव्वं अ-बल-वुद्धं गो-उलं ज्जेव्व उम्मदिदम्.

viśākhā: ajje kiṃ ti maṃ uvalahesi. naṃ uvasannaṃ diva-mali-a-pabba-lacchiṃ uvalahedi ja-e savvaṃ a-bala-vuddhaṃ go-ulaṃ jjevva ummadidam.

जटिला: वत्से सच्चं कहेसि. अज्ज रत्तिमि दिथ्थं म-ए सव्व-ओ गो-उल-किसोरि-ओ तत्थ पुलिने उम्मत्ति-भवि-अ किं पि किं चित्थन्दि.

jaṭilā: vatse saccaṃ kahesi. ajja rattimi diththaṃ ma-e savva-o go-ula-kisori-o tattha puline ummatti-bhavi-a kiṃ pi kiṃ citthandi.

(विशाखा स-द्र्ग्-भङ्गं राधिकाम् ईक्षते).

(viśākhā sa-drg-bhaṅgaṃ rādhikām īkṣate).

जटिला: (स-दैन्यम्) अ-इ विसहे पसिद पसिद. एस अन्गुलि-सिहरं मुहे निक्खिवि-अ अब्भत्थेमि. त म-इ एक्कं अनुग्गहं करेहि.

jaṭilā: (sa-dainyam) a-i visahe pasida pasida. esa anguli-siharaṃ muhe nikkhivi-a abbhatthemi. ta ma-i ekkaṃ anuggahaṃ karehi.

विशाखा: (सप्रस्रयम्) अज्जे किं ति एव्वं भनसि. निकमं अनवेहि.

viśākhā: (saprasrayam) ajje kiṃ ti evvaṃ bhanasi. nikamaṃ anavehi.

जटिला: वच्छे तुमं विसुद्धसि. त कन्ह-हत्थदो रक्खेहि वहुदि-अम्.

jaṭilā: vacche tumaṃ visuddhasi. ta kanha-hatthado rakkhehi vahudi-am.

विशाखा: अज्जे निच्चिन्त होहि ललिद क्खु एत्थ दक्ख वि-अक्खन अ.

viśākhā: ajje niccinta hohi lalida kkhu ettha dakkha vi-akkhana a.

जटिला: कहिं गद ललिद.

jaṭilā: kahiṃ gada lalida.

विशाखा: पेक्ख. प-उम-ए समं इदो जेव्व एस अ-अच्छदि.

viśākhā: pekkha. pa-uma-e samaṃ ido jevva esa a-acchadi.

(प्रविश्य पद्मय सह).

(praviśya padmaya saha).

ललिता: सहि प-उमे कुदो अ-अच्छसि.

lalitā: sahi pa-ume kudo a-acchasi.

पद्म: हल कन्हस्स स-असदो.

padma: hala kanhassa sa-asado.

ललिता: कहिं कन्हो.

lalitā: kahiṃ kanho.

पद्म: मलति-वति-अ-पेरन्ते.

padma: malati-vati-a-perante.

ललिता: किं कुनदि.

lalitā: kiṃ kunadi.

पद्म: महुमङ्गल-दुदि-ओ विहरदि.

padma: mahumaṅgala-dudi-o viharadi.

ललिता: (स-परिहस-स्मितम्) हल किं नम सम्पुरिदहित्थसि).

lalitā: (sa-parihasa-smitam) hala kiṃ nama sampuridahitthasi).

पद्म: (विहस्य) म अन्नध सम्भवेहि. म-ए मलदि-सेहरो एक्को गन्थि-अ तस्स उवहरि-किदो. (स्म्र्तिम् अभिनिय) हल कधिदं मे कन्हेन प-उमे तुमं जध सन्तदं मलं समप्पेसि एव्वं ललिद वि मे विचित्त-द-उ-लच्छिम्. त एस लेह-पत्ति-अ तु-ए तिस्स हत्थे दे-अ त्ति. (इति पत्रिकम् अर्पयति).

padma: (vihasya) ma annadha sambhavehi. ma-e maladi-seharo ekko ganthi-a tassa uvahari-kido. (smrtim abhiniya) hala kadhidaṃ me kanhena pa-ume tumaṃ jadha santadaṃ malaṃ samappesi evvaṃ lalida vi me vicitta-da-u-lacchim. ta esa leha-patti-a tu-e tissa hatthe de-a tti. (iti patrikam arpayati).

ललिता: (ग्र्हित्वा स्वागतम्) कद वि कन्हस्स म-ए द-उ-र-ओ न समप्पिदोत्थि. त एत्थ अवरेन केनवि रहस्सेन होदव्वम्.

lalitā: (grhitvā svāgatam) kada vi kanhassa ma-e da-u-ra-o na samappidotthi. ta ettha avarena kenavi rahassena hodavvam.

(इति प्रकाशं पत्रिकं वचयति) त्वय मुक्त-गिरिः पनौ ममतुच्छ-पद-स्थितिः निधियतम् अधिरक्षि रगि-धतु-परिच्छदः

(iti prakāśaṃ patrikaṃ vacayati) tvaya mukta-giriḥ panau mamatuccha-pada-sthitiḥ nidhiyatam adhirakṣi ragi-dhatu-paricchadaḥ

(इति क्षणं विम्र्स्य स्वागतम्) राधा मम पनौ निधियतम्. एव्व सन्केदेन इमिन अनत्तम्. (प्रकाशम्) सहि तथ करिस्सं त अग्गदो रहि-अं अपुच्छि-अ सहेहि.

(iti kṣaṇaṃ vimrsya svāgatam) rādhā mama panau nidhiyatam. evva sankedena imina anattam. (prakāśam) sahi tatha karissaṃ ta aggado rahi-aṃ apucchi-a sahehi.

पद्म: (राधिकां उपेत्य स-नर्म-स्मितम्) हल रहे दित्थि-अ निव्विवदं जदम्. जध गो-उलिन्द-नन्दनेन अम्हनं अम्सु-अ-इं अवहरिद-इं तध अम्हेहिं पि तस्स इदं पिदम्सु-अम्.

padma: (rādhikāṃ upetya sa-narma-smitam) hala rahe ditthi-a nivvivadaṃ jadam. jadha go-ulinda-nandanena amhanaṃ amsu-a-iṃ avaharida-iṃ tadha amhehiṃ pi tassa idaṃ pidamsu-am.

ललिता: (स्मित्वा) अ-इ निल्लज्जि कुङ्कुम-पङ्क-पिन्जरिदं पि-अ-सहि-ए उत्तरि-अं पेक्खि-अ किं ति अनत्थं असङ्कसि.

lalitā: (smitvā) a-i nillajji kuṅkuma-paṅka-pinjaridaṃ pi-a-sahi-e uttari-aṃ pekkhi-a kiṃ ti anatthaṃ asaṅkasi.

पद्म: (स-स्मितम्) हल रहे अनुजनिहि मम्. तुरि-अं सहित्थलिं गदु-अ कन्हस्स लिलं ग-अन्तिं पि-अ-सहिं चन्द-अलिं सुहव-इस्सम्.

padma: (sa-smitam) hala rahe anujanihi mam. turi-aṃ sahitthaliṃ gadu-a kanhassa lilaṃ ga-antiṃ pi-a-sahiṃ canda-aliṃ suhava-issam.

विशाखा: (विहस्य) प-उमे धन्न-ओ तुम्हे. जहिं अदम्सने वि कन्हस्स विलस-गिदिहिं नि-अ-सहि चन्द-अलि सुहवि-अदि.

viśākhā: (vihasya) pa-ume dhanna-o tumhe. jahiṃ adamsane vi kanhassa vilasa-gidihiṃ ni-a-sahi canda-ali suhavi-adi.

पद्म: विसहे तुम्हेहिं किस तथ न किज्ज-इ.

padma: visahe tumhehiṃ kisa tatha na kijja-i.

विशाखा: अ-इ कुदो अम्हनं इदि सम्भव्वे-अम्.

viśākhā: a-i kudo amhanaṃ idi sambhavve-am.

पद्म: हल कधं नत्थि.

padma: hala kadhaṃ natthi.

विशाखा: मुद्धे कन्हस्स नम-मेत्ते पत्थुदे सहि रहि-अ विक्खुब्भदि.

viśākhā: muddhe kanhassa nama-mette patthude sahi rahi-a vikkhubbhadi.

पद्म (स्वागतम्) सपक्खे पेमुक्करिसो इम-ए विक्खविदो. होदु. (प्रकाशम्) विसहे तुम्हे ज्जेव्व सुत्थु सुहिनि-ओ. अम्हनं क्खु कवि दुक्ख-दस अनुवत्तदि.

padma (svāgatam) sapakkhe pemukkariso ima-e vikkhavido. hodu. (prakāśam) visahe tumhe jjevva sutthu suhini-o. amhanaṃ kkhu kavi dukkha-dasa anuvattadi.

ललिता: प-उमे क्खु तुम्हनं किं पि दुक्खं सम्भवि-अदि.

lalitā: pa-ume kkhu tumhanaṃ kiṃ pi dukkhaṃ sambhavi-adi.

पद्मा: ललिदे म एव्वं भन. जं हर-गन्थन-केस-पसहन-बिम्बहर-रन्जन-पहुदि-ए चन्द-अलि-ए नेवच्छ-इं सव्वद कुनन्तिनं अम्हनं दुक्ख जलस्स अन्तो नत्थि.

Padmā: lalide ma evvaṃ bhana. jaṃ hara-ganthana-kesa-pasahana-bimbahara-ranjana-pahudi-e canda-ali-e nevaccha-iṃ savvada kunantinaṃ amhanaṃ dukkha jalassa anto natthi.

विशाखा: (विहस्य) हल प-उमे सच्चं तुम्हनं बहु-इं दुक्ख-इम्. अम्हनं उन एक्कं ज्जेव्व.

viśākhā: (vihasya) hala pa-ume saccaṃ tumhanaṃ bahu-iṃ dukkha-im. amhanaṃ una ekkaṃ jjevva.

पद्म: हल किं तत्.

padma: hala kiṃ tat.

विशाखा: प-उमे ज कवि मच्च-दुल्लह अगसतर पप्फुरदि तत्थ जदहिलसस्स कस्सवि कलिन्दि-कुल-नन्दिनो समदस्स गन्ध-कल-हिन्दस्स सव्वद अब्भत्थन-कदत्थनम्.

viśākhā: pa-ume ja kavi macca-dullaha agasatara papphuradi tattha jadahilasassa kassavi kalindi-kula-nandino samadassa gandha-kala-hindassa savvada abbhatthana-kadatthanam.

ललिता: (स्मित्वा) विसहे अन्नं पि एक्कं गरु-अं दुक्खं तु-ए कधं विसुमरिदम्.

lalitā: (smitvā) visahe annaṃ pi ekkaṃ garu-aṃ dukkhaṃ tu-e kadhaṃ visumaridam.

विशाखा: ललिदे किं तं सुमरवेहि.

viśākhā: lalide kiṃ taṃ sumaravehi.

ललिता: अ-इ र्ज्जु-ए रह-ए प-अ-पल्ल-अम्मि जव-अ-र-अस्स क्खने क्खने विर-अनम्.

lalitā: a-i rjju-e raha-e pa-a-palla-ammi java-a-ra-assa kkhane kkhane vira-anam.

विशाखा: (स-हसम्) अलि-अ-सन्किनि ललिदे विरमेहि विरमेहि. कन्हस्स उत्तमगे द-उ-र-ओ ज्जेव्व रेहदि न क्खु जव-अनम्.

viśākhā: (sa-hasam) ali-a-sankini lalide viramehi viramehi. kanhassa uttamage da-u-ra-o jjevva rehadi na kkhu java-anam.

राधिका: (स-लज्जम्) हल प-उमे इमनं दुम्मुहिनं पलवं अन-अनि-अ तुन्नं पि-अ-सहिं चन्द-अलिं ज्जेव्व जहि.

rādhikā: (sa-lajjam) hala pa-ume imanaṃ dummuhinaṃ palavaṃ ana-ani-a tunnaṃ pi-a-sahiṃ canda-aliṃ jjevva jahi.

पद्म: जध अदिसदि पि-अ-सहि. (इति निष्क्रान्त).

padma: jadha adisadi pi-a-sahi. (iti niṣkrānta).

ललिता: (स्वागतम्) एन्हिं कन्हस्स अन्नं करिस्सम्. (प्रकाशम्) हल रहे एहि. पुप्फं अवचिनि-अ भ-अवन्तं सुरं पु-एम्ह.

lalitā: (svāgatam) enhiṃ kanhassa annaṃ karissam. (prakāśam) hala rahe ehi. pupphaṃ avacini-a bha-avantaṃ suraṃ pu-emha.

राधिका: (स्वागतम्) दित्थि-अ हि-अ-अ-त्थिदो ज्जेव्व मे कमो इम-ए उवनिदो जं कन्हस्स दम्सनं एत्थ सम्भवे. (प्रकाशम्) जध हि रो-अदि पि-असहि-ए. (इति निष्क्रान्त).

rādhikā: (svāgatam) ditthi-a hi-a-a-tthido jjevva me kamo ima-e uvanido jaṃ kanhassa damsanaṃ ettha sambhave. (prakāśam) jadha hi ro-adi pi-asahi-e. (iti niṣkrānta).

(ततः प्रविशति मधुन गलेनोपस्यमनः कृष्णह्).

(tataḥ praviśati madhuna galenopasyamanaḥ kṛṣṇah).

कृष्णः: तव स्तबक-वल्लरि-चतुल-गन्ध-बन्दि-कृत- भ्रमद्-भ्रमर-झन्कृति-प्लुतम् उदग्र-गुन्जर्बुदम् सरत्-क्र्स-कलिन्दज-पुलिन-वृन्दा-सम्वर्धितं परिस्फुरति चन्द्रक-स्थगितम् अद्य वृन्दावनम्

kṛṣṇaḥ: tava stabaka-vallari-catula-gandha-bandi-kṛta- bhramad-bhramara-jhankṛti-plutam udagra-gunjarbudam sarat-krsa-kalindaja-pulina-vṛndā-samvardhitaṃ parisphurati candraka-sthagitam adya vṛndāvanam

(पुनर् निभल्य. सनन्दम्). सरदि मुखरितसस् तर नदवलिभिर् वलद्-अविचल-नेत्रः पश्य वृन्दावने ऽद्य विदधति रन-रङ्गं वसित-सङ्ग-हेतोः स-रभस-गुरु-स्र्न्गैः सङ्गवे पुन्गवेन्द्रः

(punar nibhalya. sanandam). saradi mukharitasas tara nadavalibhir valad-avicala-netraḥ paśya vṛndāvane 'dya vidadhati rana-raṅgaṃ vasita-saṅga-hetoḥ sa-rabhasa-guru-srngaiḥ saṅgave pungavendraḥ

मधुमङ्गलः: (सर्वतो विलोक्य) तुह सङ्गमेन नुनं मु-उन्द वुन्द-द-इ घन-च्छय उ-अ दम्भेन कुरन्त-अ-भरस्स पिदम्बरं धर-इ

madhumaṅgalaḥ: (sarvato vilokya) tuha saṅgamena nunaṃ mu-unda vunda-da-i ghana-cchaya u-a dambhena kuranta-a-bharassa pidambaraṃ dhara-i

कृष्णः: (स्वागतम्) किम् अद्य निस्तन्कित-सन्केत-लेखर्थय पुर्न-मनोरथि-करिस्ये ऽहं ललिताय. हन्त सरद-मधुरि-सन्दोह-सन्दनितपि वृन्दातवि-कक्ष खन्जनक्षि-विप्रकर्सद् अनन्द-बिन्दुम् अपि न मे सन्दधति. तद् वेनु-सन्केतं सन्चरयमि. (इति तथ कुर्वन्)

kṛṣṇaḥ: (svāgatam) kim adya nistankita-sanketa-lekharthaya purna-manorathi-karisye 'haṃ lalitāya. hanta sarada-madhuri-sandoha-sandanitapi vṛndātavi-kakṣa khanjanakṣi-viprakarsad ananda-bindum api na me sandadhati. tad venu-sanketaṃ sancarayami. (iti tatha kurvan)

दिव्यो रथन्गि समयः सखि सङ्गमस्य जज्ने वरन्गि तरस कुरु पक्ष-पतम् अध्वनम् अर्ध-नयनेन विलोकमनः सोकद् अयं सहचरस् तव रौरविति

divyo rathangi samayaḥ sakhi saṅgamasya jajne varangi tarasa kuru pakṣa-patam adhvanam ardha-nayanena vilokamanaḥ sokad ayaṃ sahacaras tava rauraviti

मधुमङ्गलः: भो व-अस्स किम् एदं अपुव्वं वदिदम्.

madhumaṅgalaḥ: bho va-assa kim edaṃ apuvvaṃ vadidam.

कृष्णः: सखे कुरन्गि-लोकनर्थं ममयम् उद्यमः.

kṛṣṇaḥ: sakhe kurangi-lokanarthaṃ mamayam udyamaḥ.

मधुमङ्गलः: सच्चं कधिदम्. किं तु एक्कं अक्खरं अन्नध कि-अम्.

madhumaṅgalaḥ: saccaṃ kadhidam. kiṃ tu ekkaṃ akkharaṃ annadha ki-am.

कृष्णः: सखे सधु वदितं कुरन्गि-लोचनर्थम् एव.

kṛṣṇaḥ: sakhe sadhu vaditaṃ kurangi-locanartham eva.

(नेपथ्ये) पिबन्तिनं वम्सि-रव इह गवं कर्न-चुलुकैः पयह्-पुर दुरद् दिसि दिसि तथ सुस्रुवुर् अमि अकले पुस्पद्भिस् तरुभिर् अभितः सोभितम् इदं यथ वृन्दारन्यं दधि-मय-नदि-मत्र्कम् अभुत्

(nepathye) pibantinaṃ vamsi-rava iha gavaṃ karna-culukaiḥ payah-pura durad disi disi tatha susruvur ami akale puspadbhis tarubhir abhitaḥ sobhitam idaṃ yatha vṛndāranyaṃ dadhi-maya-nadi-matrkam abhut

कृष्णः: सखे दक्षिनतः पश्य पश्य. तुङ्गस् तम्रोरु-शृङ्गः स्फुरद्-अरुन-खुरो रम्य-पिङ्गेक्षण-श्रीः कण्ठ-व्यलम्बि-गन्तो धरनि-विलुलितोच्चन्द लन्गुल-दन्दः सो ऽयं कैलस-पन्दु-द्युतिर् अतुल-ककुन्-मन्दलो नैचिकिनं चक्रे भति प्रियो मे परिमल-तुलितोत्फुल्ल-पद्मः ककुद्मि

kṛṣṇaḥ: sakhe dakṣinataḥ paśya paśya. tuṅgas tamroru-śṛṅgaḥ sphurad-aruna-khuro ramya-piṅgekṣaṇa-śrīḥ kaṇṭha-vyalambi-ganto dharani-vilulitoccanda langula-dandaḥ so 'yaṃ kailasa-pandu-dyutir atula-kakun-mandalo naicikinaṃ cakre bhati priyo me parimala-tulitotphulla-padmaḥ kakudmi

(ततः प्रविशति सखिभ्यम् अनुगम्यमन राधा).

(tataḥ praviśati sakhibhyam anugamyamana rādhā).

राधा: (स्वागतम्) जदो दिसदो वेनु-सद्दो अ-अदो स दिस मोहिद-ए म-ए सम्भविद.

rādhā: (svāgatam) jado disado venu-saddo a-ado sa disa mohida-e ma-e sambhavida.

ललिता: (सोत्रस-स्मितम्) हल रहि-ए किस अकन्दे हरिन-कन्नि तुमं जदसि.

lalitā: (sotrasa-smitam) hala rahi-e kisa akande harina-kanni tumaṃ jadasi.

राधिका: ललिदे किं ति अप्पनो धम्मं परस्स अप्पेसि. सच्चं तुमं ज्जेव्व हरिनि जं कल-सद्देन हरिज्जन्ति दिसनि.

rādhikā: lalide kiṃ ti appano dhammaṃ parassa appesi. saccaṃ tumaṃ jjevva harini jaṃ kala-saddena harijjanti disani.

ललिता: रहे तुमं क्खु हरिनि जं रन्गिनि नम हरिनि तुम्ह सहि.

lalitā: rahe tumaṃ kkhu harini jaṃ rangini nama harini tumha sahi.

राधिका: (स्वागतम्) दित्थि-अ एस कवि सोरभ-धर-वदि-अ दोदुदिव्व मं अ-अत्थदि. (इति स-व्यजं पुरः प्रयति).

rādhikā: (svāgatam) ditthi-a esa kavi sorabha-dhara-vadi-a dodudivva maṃ a-atthadi. (iti sa-vyajaṃ puraḥ prayati).

विशाखा: (स्मित्वा) हल रहि किस तुमं भन्गिव गन्धं सप्पसि.

viśākhā: (smitvā) hala rahi kisa tumaṃ bhangiva gandhaṃ sappasi.

राधिका: विसहे अग्गदो फुल्ल-इं कुसुम-इं दिसन्ति. त एद-इं घेत्तुन तं मित्तं पु-अ-इस्सम्.

rādhikā: visahe aggado phulla-iṃ kusuma-iṃ disanti. ta eda-iṃ ghettuna taṃ mittaṃ pu-a-issam.

ललिता: सच्चं मित्तस्य अनुर-अं तुमं तरलेदि. भो दव गहन-चरस्स ज्जेव्व न क्खु ग-अन-चरस्स.

lalitā: saccaṃ mittasya anura-aṃ tumaṃ taraledi. bho dava gahana-carassa jjevva na kkhu ga-ana-carassa.

राधिका: (स-प्रनय-रोसम्) अ-इ अदक्खिने कमल-बन्धुं कधेमि.

rādhikā: (sa-pranaya-rosam) a-i adakkhine kamala-bandhuṃ kadhemi.

ललिता: सहि किस अ-अरं सन्गोवेसि.

lalitā: sahi kisa a-araṃ sangovesi.

विशाखा: ललिदे सवत्ति-ब-एन इस च्चे-अ सन्गोवेदि. न उन पि-अ-सहि.

viśākhā: lalide savatti-ba-ena isa cce-a sangovedi. na una pi-a-sahi.

राधा: (स-भ्रु-भङ्गम्) अ-इ वमे अत्तनो हि-अ-त्थिदं अत्थं पर-मुन्दे किस पदेसि. त तुवरेहि. जं नदि-दुरे ज्जेव्व सो तुम्हनं बिम्बहर-कन्दु-खन्दनो.

rādhā: (sa-bhru-bhaṅgam) a-i vame attano hi-a-tthidaṃ atthaṃ para-munde kisa padesi. ta tuvarehi. jaṃ nadi-dure jjevva so tumhanaṃ bimbahara-kandu-khandano.

ललिता: रहे अकोमरं अम्हे नं अक्खुदिदं कुलङ्गन-व्वदं वुन्दवन-लद-ओ ज्जेव्व जनेनेति. त अत्तनो मुहेन किं कध-इस्सम्ह.

lalitā: rahe akomaraṃ amhe naṃ akkhudidaṃ kulaṅgana-vvadaṃ vundavana-lada-o jjevva janeneti. ta attano muhena kiṃ kadha-issamha.

राधिका: (विहस्य) अ-इ प-इव्वदे जनेन्ति जनेन्ति. तदो ज्जेव्व कल्ले तुह भु-अ-वल्लिनो अन्के सङ्कमिदं दित्थं म-ए म-अर-कुन्दल-लन्छनम्. तध ज्जेव्व विसन-ए-तत्थ तुलि-ओवरि क्खुदिदं सिहन्द-किरिदम्.

rādhikā: (vihasya) a-i pa-ivvade janenti janenti. tado jjevva kalle tuha bhu-a-vallino anke saṅkamidaṃ ditthaṃ ma-e ma-ara-kundala-lanchanam. tadha jjevva visana-e-tattha tuli-ovari kkhudidaṃ sihanda-kiridam.

ललिता: (स्मित्वा) पर-परिवदिनि अवेहि अवेहि.

lalitā: (smitvā) para-parivadini avehi avehi.

विशाखा: रहे कित्तियं झम्पिस्ससि. न क्खु चन्दलो-ए चन्दकन्त-सिल अप्पसिन्न होदुं पहुवदि.

viśākhā: rahe kittiyaṃ jhampissasi. na kkhu candalo-e candakanta-sila appasinna hoduṃ pahuvadi.

राधिका: (पुरो स-चमत्करम्) ललिदे तुन्नं अनुजनेहि. पल-इस्सम्. (इत्य् उत्कम्पते)

rādhikā: (puro sa-camatkaram) lalide tunnaṃ anujanehi. pala-issam. (ity utkampate)

ललिता: (ससङ्कम्) राधे किस भ-एसि.

lalitā: (sasaṅkam) rādhe kisa bha-esi.

राधिका: (सभ्यसुयम्) अ-इ वन्के अलं इमिन उज्जु-अत्तनेन. नुनं इमस्स लम्पदस्स हत्थे पेक्खेदुं मं दुरे अनिदसि.

rādhikā: (sabhyasuyam) a-i vanke alaṃ imina ujju-attanena. nunaṃ imassa lampadassa hatthe pekkheduṃ maṃ dure anidasi.

ललिता: (निपुनं निभल्य स्वागतम्) नुनं दुरदो विलो-इज्जन्तं तमलं ज्जेव्व इ-अं कन्हं मन्नेदि. (प्रकाशम्) हुं दनिं कधं पल-इस्ससि. लद्धो म-ए ओसरो. (इति राधाम् अकर्सति).

lalitā: (nipunaṃ nibhalya svāgatam) nunaṃ durado vilo-ijjantaṃ tamalaṃ jjevva i-aṃ kanhaṃ mannedi. (prakāśam) huṃ daniṃ kadhaṃ pala-issasi. laddho ma-e osaro. (iti rādhām akarsati).

राधिका: (स-कतर्यम्) सहि विसहे परित्तहि परित्तहि. सरन-अदम्हि.

rādhikā: (sa-kataryam) sahi visahe parittahi parittahi. sarana-adamhi.

विसखे: अ-इ पेम्म्-उब्भमिदे कधं तिल्लोकं ज्जेव दे कन्ह-एदि. पेक्ख एसो पलास्/इ न क्ज् क्खु ज्जेव्व विलसि.

visakhe: a-i pemm-ubbhamide kadhaṃ tillokaṃ jjeva de kanha-edi. pekkha eso palās/i na kj kkhu jjevva vilasi.

कृष्णः: कथं नेदनिम् अपि प्रत्यसन्न तन्व्-अन्गि. तन् मुरलिम् इरयमि. (इति तथ कुर्वन्).

kṛṣṇaḥ: kathaṃ nedanim api pratyasanna tanv-angi. tan muralim irayami. (iti tatha kurvan).

अयि सुधकर-मन्दलि मन्दय त्वम् अतविं म्र्दु-पद-विसर्पनैः उदय-सैल-तति-निहितेक्षणो ननु चकोर-युव परितप्यते

ayi sudhakara-mandali mandaya tvam ataviṃ mrdu-pada-visarpanaiḥ udaya-saila-tati-nihitekṣaṇo nanu cakora-yuva paritapyate

विशाखा: (स्वयं धैर्यम् अवस्तभ्य) हल रहे किस तुमं भमन्ति कलम्ब ओलम्बेसि.

Viśākhā: (svayaṃ dhairyam avastabhya) hala rahe kisa tumaṃ bhamanti kalamba olambesi.

ललिता: सहि वम्सि-ए वरं वरं तुमं वन्देमि. जं उग्घदिद-रहस्स तु-ए रहि किद.

lalitā: sahi vamsi-e varaṃ varaṃ tumaṃ vandemi. jaṃ ugghadida-rahassa tu-e rahi kida.

(राधिका स-लज्जम् अवहित्थं नतयति).

(rādhikā sa-lajjam avahitthaṃ natayati).

ललिता: (सन्स्कृतेन) विसद्भिः कर्नन्ते तव विस्र्मरैर् अद्य मुरलि- कलैर् उरु-स्थम्भो गुरुर् अजनि रम्भोरु तरस विलुप्तभुद् दृष्टिर् नयन-जल-व्र्स्ति-व्यतिकरैः प्रनितभिर् यत्नत् तद् अलम् अवहित्थ-लहरिभिः

lalitā: (sanskṛtena) visadbhiḥ karnante tava visrmarair adya murali- kalair uru-sthambho gurur ajani rambhoru tarasa viluptabhud dṛṣṭir nayana-jala-vrsti-vyatikaraiḥ pranitabhir yatnat tad alam avahittha-laharibhiḥ

विशाखा: ललिदे को दनिं अवहित्थ-ए ओसरो.

viśākhā: lalide ko daniṃ avahittha-e osaro.

(सन्स्कृतेन) त्रपाभिचरण-क्रमे परम-सिद्धिर् आथर्वनि अमरनल समिन्धने सपदि समिधेनि-ध्वनिः तथत्म-परमत्मनोर् उपनिसन्-मयि सङ्गमे विलस-मुरलि-भव विरुतिर् अद्य वैरयते

(sanskṛtena) trapābhicaraṇa-krame parama-siddhir ātharvani amaranala samindhane sapadi samidheni-dhvaniḥ tathatma-paramatmanor upanisan-mayi saṅgame vilasa-murali-bhava virutir adya vairayate

राधिका: (स-क्सोभम्) सहि सच्चं कधेसि. महनं व-इरिनि सम्वुत्त दरुनो वम्सि-अ. त उवल-इस्सम्.

rādhikā: (sa-ksobham) sahi saccaṃ kadhesi. mahanaṃ va-irini samvutta daruno vamsi-a. ta uvala-issam.

(इति सन्स्कृतेन) सुतिस् ते धनुसस् च वम्स-वरतो वन्दे तयोर् अन्तिमं विद्धो येन जनस् तनुं विहरयन् नन्तस् चिरं तम्यति विद्धानं हृदि मरा-पत्रि-विसमैर् ध्वनेसुभिर् मस् त्वय क्रूरे वंसि न जीवनं न च मृतिर् घोराविरासिद् दश

(iti sanskṛtena) sutis te dhanusas ca vamsa-varato vande tayor antimaṃ viddho yena janas tanuṃ viharayan nantas ciraṃ tamyati viddhānaṃ hṛdi marā-patri-visamair dhvanesubhir mas tvaya krūre vaṃsi na jīvanaṃ na ca mṛtir ghorāvirāsid daśa

कृष्णः: (पुरो विलोक्य सनन्दम्) भवित सविधे ऽत्र राधिका यद् इयं रिन्गति रन्गिनि पुरः म्र्ग-लन्छन-लेखयेव य म्र्ग-मुर्तिर् न तय वियुज्यते

kṛṣṇaḥ: (puro vilokya sanandam) bhavita savidhe 'tra rādhikā yad iyaṃ ringati rangini puraḥ mrga-lanchana-lekhayeva ya mrga-murtir na taya viyujyate

(पुनर् निरुप्य) सखे ज्नतं ज्नतम्. नसौ राधिका-न्यन्कुः. यद् निरन्को नेदियन् इन्दुः. (इति विस्मयम् अभिनिय).

(punar nirupya) sakhe jnataṃ jnatam. nasau rādhikā-nyankuḥ. yad niranko nediyan induḥ. (iti vismayam abhiniya).

अङ्कत् परित्यज्य पुरः कुरङ्गं सन्के सुधम्सुर् भुवम् अससद (पुनर् निभल्य) आं ज्षातम् उत्फुल्ल-विलास-वृन्दैर् आनन्दि राधा-वदनं चकास्ति (इत्य् अग्रे सरति).

aṅkat parityajya puraḥ kuraṅgaṃ sanke sudhamsur bhuvam asasada (punar nibhalya) āṃ jṣātam utphulla-vilāsa-vṛndair ānandi rādhā-vadanaṃ cakāsti (ity agre sarati).

मधुमङ्गलः: (स-परिहसम्) भो व-अस्स म धव. लहु जहि. अहव तुमं किं ति दुसिज्जसि जं धुत्त-किसोरिहिं दुत्थ-मन्तेन उम्मदिदोसि. त इमस्सिं जोग्गे ओसरे तुमं निवरि-अ सिन्हेहस्स निकिदं करिस्सम्. (इति पनिम् अदधति).

madhumaṅgalaḥ: (sa-parihasam) bho va-assa ma dhava. lahu jahi. ahava tumaṃ kiṃ ti dusijjasi jaṃ dhutta-kisorihiṃ duttha-mantena ummadidosi. ta imassiṃ jogge osare tumaṃ nivari-a sinhehassa nikidaṃ karissam. (iti panim adadhati).

कृष्णः: सखे सधु चेस्तसे यद् अद्य राधिकोपसर्पने कम्पेन कृत-विघ्नस्य मे दत्त-हस्तवलम्बो ऽसि. (इति परिक्रम्य)

kṛṣṇaḥ: sakhe sadhu cestase yad adya rādhikopasarpane kampena kṛta-vighnasya me datta-hastavalambo 'si. (iti parikramya)

इयम् अति-तृषितं वरानुरागो- ज्ज्वल-सुमनः कमनिय-पत्र-लेखः मम वार-तनुर् अचकर्ष चित्तं मधुपम् अशोक-लतेव पुष्पिताग्र

iyam ati-tṛṣitaṃ varānurāgo- jjvala-sumanaḥ kamaniya-patra-lekhaḥ mama vāra-tanur acakarṣa cittaṃ madhupam aśoka-lateva puṣpitāgra

राधिका: (कृष्णम् अपन्गेन विलोक्य. स्वागतम्. सन्स्कृतेन) नव-मनसिज-लीला-भ्रान्त-नेत्रान्त-भाजः स्फुत-किसलय-भङ्गी-सङ्गी-कर्णाष्चलस्य मिलित-मृदुल-मौलेर् मालया मालतीनां मदयति मम मेधं माधुरी माधवस्य

rādhikā: (kṛṣṇam apangena vilokya. svāgatam. sanskṛtena) nava-manasija-līlā-bhrānta-netrānta-bhājaḥ sphuta-kisalaya-bhaṅgī-saṅgī-karṇāṣcalasya milita-mṛdula-mauler mālayā mālatīnāṃ madayati mama medhaṃ mādhurī mādhavasya

विशाखा: (विहस्य सन्स्कृतेन) वसि-चक्रे कृष्णस् तव परिमलैर् एव बलिभिर् विअल्सनं वृन्दां कथम् इव मुध कन्दलयसि जये पनौ दत्ते रन-पतुभिर् अग्रे सर्भतैः स्वयं को विक्रन्तिं पुनर् इह जिगिसुः प्रनयति

viśākhā: (vihasya sanskṛtena) vasi-cakre kṛṣṇas tava parimalair eva balibhir vialsanaṃ vṛndāṃ katham iva mudha kandalayasi jaye panau datte rana-patubhir agre sarbhataiḥ svayaṃ ko vikrantiṃ punar iha jigisuḥ pranayati

राधिका: अ-इ दुम्मुहि पत्ति-अम्सि सङ्कदे मं स्रोवि-अ अज्जवि न विस्सन्तसि. त निक्किव-हि-अ-अं तुमं उज्झि-अ अहं सिनिद्ध-पि-सहिं ललिदं चरनं पविसमि. (इति तथ कृत्वा सन्स्कृतेन).

rādhikā: a-i dummuhi patti-amsi saṅkade maṃ srovi-a ajjavi na vissantasi. ta nikkiva-hi-a-aṃ tumaṃ ujjhi-a ahaṃ siniddha-pi-sahiṃ lalidaṃ caranaṃ pavisami. (iti tatha kṛtvā sanskṛtena).

अत्रयन्तं चलम् अपि हरिं लोकयन्ति बलिस्थं त्वम् अलम्ब्य प्रिय-सखि घने नस्मि कुन्जे निलिन

atrayantaṃ calam api hariṃ lokayanti balisthaṃ tvam alambya priya-sakhi ghane nasmi kunje nilina

ललिता: (स-नर्म-अमितम्. सन्स्कृतेन). अस्मन् मुग्धे ह्र्दय-निहितद् अद्य पितम्बरत् ते सक्तो नन्यः कुच-परिचये मत्-पुरो म व्यथिस्थः

lalitā: (sa-narma-amitam. sanskṛtena). asman mugdhe hrdaya-nihitad adya pitambarat te sakto nanyaḥ kuca-paricaye mat-puro ma vyathisthaḥ

कृष्णः: (सनन्दम्) कल्यनि कले लब्धसि. (इति राधाम् उपसर्पति).

kṛṣṇaḥ: (sanandam) kalyani kale labdhasi. (iti rādhām upasarpati).

ललिता: (सतोपं परिक्रम्य कृष्णं वरयन्ति) छ-इल्ल न हु एस तुम्ह परिहस-जोग्ग अम्हनं पि-अ-सहि त अवेहि.

lalitā: (satopaṃ parikramya kṛṣṇaṃ varayanti) cha-illa na hu esa tumha parihasa-jogga amhanaṃ pi-a-sahi ta avehi.

कृष्णः: (स-स्मितम्) ललिते नेदं गोस्थङ्गनम्. पश्य वृन्दातवि-कुस्क्षिर् असौ. तन् नेह वः प्रभविस्नुत.

kṛṣṇaḥ: (sa-smitam) lalite nedaṃ gosthaṅganam. paśya vṛndātavi-kuskṣir asau. tan neha vaḥ prabhavisnuta.

ललिता: कन्ह अस्स-ओ त-ओ क्खु मुद्धि-अ-ओ ज-ओ तु-अत्तो वि सुत्थु भ-एन्ति. एसम्हि पसिद्ध ललिद.

lalitā: kanha assa-o ta-o kkhu muddhi-a-o ja-o tu-atto vi sutthu bha-enti. esamhi pasiddha lalida.

(राधिका चलपन्गेन कृष्णं विलोक्य कम्पं नतयति).

(rādhikā calapangena kṛṣṇaṃ vilokya kampaṃ natayati).

ललिता: रहे किस सज्झसेन कम्पसि जं एस जि-अदि ललिद.

lalitā: rahe kisa sajjhasena kampasi jaṃ esa ji-adi lalida.

राधिका: ललिदे गहि-द-इं बन्धुग-पुप्फ-इम्. त एहि. कलिन्दि-तिरं गच्छम्ह.

rādhikā: lalide gahi-da-iṃ bandhuga-puppha-im. ta ehi. kalindi-tiraṃ gacchamha.

कृष्णः: कथिरे कथं अहृत-बन्धुजिव विदुरं गन्तुम् उद्युक्तसि. (इति पन्थनम् अव्र्न्वन्).

kṛṣṇaḥ: kathire kathaṃ ahṛta-bandhujiva viduraṃ gantum udyuktasi. (iti panthanam avrnvan).

परितं स्र्न्गेन स्फुत-तर-सिल-स्यमल-रुचं वलद्-वेत्रं वम्स-व्यतिकर-लसन्-मेखलम् अमुम् अतिक्रम्यो त्तुङ्गं धरनि-धरम् अग्रे कथम् इतस् त्वय गन्तुं सक्य तरनि-दुहितुस् तिर-सरनिः

paritaṃ srngena sphuta-tara-sila-syamala-rucaṃ valad-vetraṃ vamsa-vyatikara-lasan-mekhalam amum atikramyo ttuṅgaṃ dharani-dharam agre katham itas tvaya gantuṃ sakya tarani-duhitus tira-saraniḥ

राधिका: (वक्रं विलोक्य हुं कुर्वति). न-अर मम दोसो नत्थि. दनिं एस गो-उलसरिं अनुसरिस्सम्.

rādhikā: (vakraṃ vilokya huṃ kurvati). na-ara mama doso natthi. daniṃ esa go-ulasariṃ anusarissam.

कृष्णः: राधे किं विभिसिकय. कमं गम्यतम्. तद्-भुज-मुल-स्थं पित-दुकुलम् एव ममनुकुलम्. (इति राधां दिधिर्सति).

kṛṣṇaḥ: rādhe kiṃ vibhisikaya. kamaṃ gamyatam. tad-bhuja-mula-sthaṃ pita-dukulam eva mamanukulam. (iti rādhāṃ didhirsati).

राधिका: (भ्रु-कुतिम् अबध्य. सन्स्कृतेन). सध्विनं धुरि धर्य ललिता-सन्गेन गर्वित चस्मि हितम् अलपमि मधवे पथि मद्य भुजङ्गतं रचय

rādhikā: (bhru-kutim abadhya. sanskṛtena). sadhvinaṃ dhuri dharya lalitā-sangena garvita casmi hitam alapami madhave pathi madya bhujaṅgataṃ racaya

कृष्णः: ललिते किं अस्रवि वग्-भन्गिर् अस्यह्. तद् अहं नपराध्यमि. (इति भुज-दन्दव् उद्दन्दयति).

kṛṣṇaḥ: lalite kiṃ asravi vag-bhangir asyah. tad ahaṃ naparādhyami. (iti bhuja-dandav uddandayati).

ललिता: (राधां प्र्स्थतः कृत्वा) कन्ह सव्व-लो-अ-सहलनिज्ज-गुनोवि तुमं गो-उलिन्दस्स नन्दनोसि. त नेदं दे दुल्लिलतनं अम्हेसु जोग्गम्.

lalitā: (rādhāṃ prsthataḥ kṛtvā) kanha savva-lo-a-sahalanijja-gunovi tumaṃ go-ulindassa nandanosi. ta nedaṃ de dullilatanaṃ amhesu joggam.

मधुमङ्गलः: अ-इ गव्विदे किं ति वुन्द-अनं विद्धम्सि-अ तुम्हेहिं अम्ह पि-अ-व-अस्स पुप्फ-इं हरिस्सन्ति.

madhumaṅgalaḥ: a-i gavvide kiṃ ti vunda-anaṃ viddhamsi-a tumhehiṃ amha pi-a-va-assa puppha-iṃ harissanti.

कृष्णः: सखे तुर्नं गनयसं पुस्पनि यथ तुत्सन्ख्यय कण्ठतो हर-मनिन् अहरमि.

kṛṣṇaḥ: sakhe turnaṃ ganayasaṃ puspani yatha tutsankhyaya kaṇṭhato hara-manin aharami.

मधुमङ्गलः: पि-अ-व-अस्स कि-अं गननम्. त रत्तनं पुप्फनं परिवत्थेन प-उम-रग-इं गेन्ह. पन्दरनं उन हिर-मौत्ति-अ-इम्.

madhumaṅgalaḥ: pi-a-va-assa ki-aṃ gananam. ta rattanaṃ pupphanaṃ parivatthena pa-uma-raga-iṃ genha. pandaranaṃ una hira-mautti-a-im.

कृष्णः: सखे पर्यलोचयम्. नमुनि पुस्प-मुल्य-तुल्यनि. ततः कतिभिर् एव पर्यप्तिः.

kṛṣṇaḥ: sakhe paryalocayam. namuni puspa-mulya-tulyani. tataḥ katibhir eva paryaptiḥ.

मधुमङ्गलः: (स-ककु-प्रपन्चम्) व-अस्स एसो अनुग्ग-इदो बम्हनो अब्भत्थेदि. त इमेहिं ज्जेव्व सन्तुत्थो होहि.

madhumaṅgalaḥ: (sa-kaku-prapancam) va-assa eso anugga-ido bamhano abbhatthedi. ta imehiṃ jjevva santuttho hohi.

कृष्णः: यथ ब्रविति व्यस्यः.

kṛṣṇaḥ: yatha braviti vyasyaḥ.

ललिता: (विहस्य) अज्ज समिनो जोग्गो ज्जेव्व अमच्चोसि.

lalitā: (vihasya) ajja samino joggo jjevva amaccosi.

विशाखा: (अलिक-सम्भ्रमम्) कन्ह दुरे चित्थेहि.

viśākhā: (alika-sambhramam) kanha dure citthehi.

कृष्णः: कुतिले किम् इति.

kṛṣṇaḥ: kutile kim iti.

विशाखा: पेक्ख. सम्रम्भेन सङ्गरं गमिद चन्द-हसं उल्लसेदि अम्ह पि-अ-सहि रह.

viśākhā: pekkha. samrambhena saṅgaraṃ gamida canda-hasaṃ ullasedi amha pi-a-sahi raha.

कृष्णः: (स्मित्वा) मुग्धे पश्य. अहं च प्रपन्चित-गध-रोमन्च-कन्चुको ऽस्मि. तद् अयत्नं रम-रत्नं हरिस्यमि. (इति राधाम् उपसर्पति).

kṛṣṇaḥ: (smitvā) mugdhe paśya. ahaṃ ca prapancita-gadha-romanca-kancuko 'smi. tad ayatnaṃ rama-ratnaṃ harisyami. (iti rādhām upasarpati).

ललिता: (सम्रम्भम् अभिनिय) कन्ह पेक्खमि दे सहसम्. रहि-अच्छ-अं पि तुमं फम्सेहि.

lalitā: (samrambham abhiniya) kanha pekkhami de sahasam. rahi-accha-aṃ pi tumaṃ phamsehi.

कृष्णः: सखे नुनं ललिता-रुपेन मह-भैरवियं प्रदुर्भुत.

kṛṣṇaḥ: sakhe nunaṃ lalitā-rupena maha-bhairaviyaṃ pradurbhuta.

राधिका: हल कल्लनि होहि. (इति ललितां सकुतम् अलिन्गति).

rādhikā: hala kallani hohi. (iti lalitāṃ sakutam alingati).

कृष्णः: (जनन्तिकम्) ललिते विमुन्च कथिन्यम्.

kṛṣṇaḥ: (janantikam) lalite vimunca kathinyam.

ललिता: उक्को-अं मे देहि.

lalitā: ukko-aṃ me dehi.

कृष्णः: (स्मित्वा) ललिते सत्यं ते ब्रविमि राधाम् अपि विप्रलम्भ्य सयम् अनङ्ग-सङ्गरे त्वम् एव प्रतिरिरयिस्ये.

kṛṣṇaḥ: (smitvā) lalite satyaṃ te bravimi rādhām api vipralambhya sayam anaṅga-saṅgare tvam eva pratirirayisye.

ललिता: (स-रोसं परव्र्त्य) अवेहि विदुसक अवेहि.

lalitā: (sa-rosaṃ paravrtya) avehi vidusaka avehi.

कृष्णः: कथयोत्कोचं यत्र ते तुस्तिह्.

kṛṣṇaḥ: kathayotkocaṃ yatra te tustih.

ललिता: न-अर पुप्फ-मग्गन-रन्गेन वुन्दवनं भम्मत्ति दुमेदि मे सहि. त दिव्व-पुप्फेहिं नं अलङ्कदु-अ सुहवेहि.

lalitā: na-ara puppha-maggana-rangena vundavanaṃ bhammatti dumedi me sahi. ta divva-pupphehiṃ naṃ alaṅkadu-a suhavehi.

कृष्णः: (स्मित्वा) यथभिरोचते तुभ्यम्. (इति परिक्रम्य दर्परभतिं नतयन्). ललिते बधं विक्रुस्यतम्. न त्वं त्र्नय मन्ये. (इति राधिका-हरं अक्रस्तुं करं प्रसरयति).

kṛṣṇaḥ: (smitvā) yathabhirocate tubhyam. (iti parikramya darparabhatiṃ natayan). lalite badhaṃ vikrusyatam. na tvaṃ trnaya manye. (iti rādhikā-haraṃ akrastuṃ karaṃ prasarayati).

ललिता: (वमं विलोक्य. स-स्मितम्) छ-इल्ल सुर-दे-अ-पु-अ किदे किद सिननं पि-अ-सहिं अकिद-सिननो क्खु तुमं म फम्सेहि.

lalitā: (vamaṃ vilokya. sa-smitam) cha-illa sura-de-a-pu-a kide kida sinanaṃ pi-a-sahiṃ akida-sinano kkhu tumaṃ ma phamsehi.

कृष्णः: अयि मदन्धे समन्तद् उल्लसिनि प्रखेदम्बु-पुरे मयि कथं कृत-महभिसेकं न पश्यसि.

kṛṣṇaḥ: ayi madandhe samantad ullasini prakhedambu-pure mayi kathaṃ kṛta-mahabhisekaṃ na paśyasi.

ललिता: (राधाम् अन्तरयन्ति स-मन्थर्यम्) हल उद्दन्द-कल-तमल-घोलेन वन-खन्देन इमस्स प-अन्दद दुसह किद. त अम्हे हरं रक्खिदुं क्खनं सोम्म होम्ह.

lalitā: (rādhām antarayanti sa-mantharyam) hala uddanda-kala-tamala-gholena vana-khandena imassa pa-andada dusaha kida. ta amhe haraṃ rakkhiduṃ kkhanaṃ somma homha.

मधुमङ्गलः: हिहि निज्जिद-ओ गव्विद-गिओवि-अ-ओ. (इति न्र्त्यति).

madhumaṅgalaḥ: hihi nijjida-o gavvida-giovi-a-o. (iti nrtyati).

राधिका: अ-इ मुद्धे ललिदे भ-अवन्तस्स उवसनं तु-ए अज्ज किं विसुमरिदम्.

rādhikā: a-i muddhe lalide bha-avantassa uvasanaṃ tu-e ajja kiṃ visumaridam.

मधुमङ्गलः: एहि रहि-ए के-अलं तुम्हे ज्जेव्व उवसनं कुराधा त्ति म गव्व-एव्व जं अम्हेपि उवसनं करेम्ह.

madhumaṅgalaḥ: ehi rahi-e ke-alaṃ tumhe jjevva uvasanaṃ kurādhā tti ma gavva-evva jaṃ amhepi uvasanaṃ karemha.

विशाखा: अज्ज किदिसं तम्.

viśākhā: ajja kidisaṃ tam.

मधुमङ्गलः: भोदि विसहे सुनहि. गन्ध-पुप्फ-पुरस्सरं नि-उन्ज-वेदि-अ-मज्झे उज्ज-अरन-भु-इत्थं तद् एकग्ग-चित्तद-ए कङ्कननं सद्दोवसनम्.

madhumaṅgalaḥ: bhodi visahe sunahi. gandha-puppha-purassaraṃ ni-unja-vedi-a-majjhe ujja-arana-bhu-itthaṃ tad ekagga-cittada-e kaṅkananaṃ saddovasanam.

(सर्वः स्मयन्ते).

(sarvaḥ smayante).

मधुमङ्गलः: (स-स्लघम्. सन्स्कृतेन). अदम्बरोज्ज्वल-गतिर् वर-कुन्ज-बद्धः स्वैरि परिस्फुरित-पुस्कर-चरु-हस्तः धन्यसि सुन्दरि यय म्र्दुलं हसन्त्य वन्दि-कृतस् तरल-बल्लव-कुन्जरो ऽयम्

madhumaṅgalaḥ: (sa-slagham. sanskṛtena). adambarojjvala-gatir vara-kunja-baddhaḥ svairi parisphurita-puskara-caru-hastaḥ dhanyasi sundari yaya mrdulaṃ hasantya vandi-kṛtas tarala-ballava-kunjaro 'yam

कृष्णः: प्रिये रुचिर सहचरिनं विथिभिः सेव्यमन मद-म्र्दुल-मरलि-रम्य-लिल-गति-श्रीः ससिमुखि गत-निद्रं कुर्वति मम् इदनिं सरद् इव भवतियं लोक-लक्स्मिन् तनोति

kṛṣṇaḥ: priye rucira sahacarinaṃ vithibhiḥ sevyamana mada-mrdula-marali-ramya-lila-gati-śrīḥ sasimukhi gata-nidraṃ kurvati mam idaniṃ sarad iva bhavatiyaṃ loka-laksmin tanoti

तद् अर्वचिनेन हरि-लवन्य-स्र्न्गरेन भवतिम् अलन्कुर्वनः सरदिं श्रीयम् अवद्न्ह्ययमि.

tad arvacinena hari-lavanya-srngarena bhavatim alankurvanaḥ saradiṃ śrīyam avadnhyayami.

मधुमङ्गलः: (सन्स्कृतेन) बलनुज कलपिनम् अवकलय्य कल-ज्नतं मनः किल बलियसिं मम बिभर्ति विस्मेरतम् यद् अद्य सरद्-अगमे तव विलोक्य लिलोत्कतं किरन्ति रुचि-मन्दलि-जुसम् अमि सिखन्दवलिम्

madhumaṅgalaḥ: (sanskṛtena) balanuja kalapinam avakalayya kala-jnataṃ manaḥ kila baliyasiṃ mama bibharti vismeratam yad adya sarad-agame tava vilokya lilotkataṃ kiranti ruci-mandali-jusam ami sikhandavalim

कृष्णः: सखे सधु लक्षितं तन्-मौलि-कल्पनय चन्द्रकन् अहरमि. (इति बतुन सह तथ करोति).

kṛṣṇaḥ: sakhe sadhu lakṣitaṃ tan-mauli-kalpanaya candrakan aharami. (iti batuna saha tatha karoti).

राधिका: सहि ललिदे जत्थ दिन्न-भर अहं निच्चिदम्हि स तुमं ज-इ सोम्मसि तदो जव कन्हो दुरे गदो तव कन्केल्लि-कुदङ्गं पवेसिस्सम्. (इति तथ इस्थित).

rādhikā: sahi lalide jattha dinna-bhara ahaṃ niccidamhi sa tumaṃ ja-i sommasi tado java kanho dure gado tava kankelli-kudaṅgaṃ pavesissam. (iti tatha isthita).

कृष्णः: सखे निर्मितं प्रचलक-सलकभिः किरितं खन्जरित-नेत्रयः सिमन्त-सिमनि विन्यस-सुअभग्यम् अलम्बतम्. (इति परिक्रम्य). ललिते क्व स ते प्रिय-सखि.

kṛṣṇaḥ: sakhe nirmitaṃ pracalaka-salakabhiḥ kiritaṃ khanjarita-netrayaḥ simanta-simani vinyasa-suabhagyam alambatam. (iti parikramya). lalite kva sa te priya-sakhi.

ललिता: अत्तनो घरं गद.

lalitā: attano gharaṃ gada.

कृष्णः: निस्थुरे तिस्थ. तुर्नम् असौ ते धुर्तत-गर्वम् अपहरमि. (इति समन्तत् पश्यन् स-हर्सम्). वयस्य पश्य. सहसेयम् अवप्त गौरन्गि प्रिय. (इत्य् उपसर्पति).

kṛṣṇaḥ: nisthure tistha. turnam asau te dhurtata-garvam apaharami. (iti samantat paśyan sa-harsam). vayasya paśya. sahaseyam avapta gaurangi priya. (ity upasarpati).

मधुमङ्गलः: (विहस्य) भो व-अस्स चक्कवदेन तिनवत्तेन भमिदस्स दे अज्जवि नुनं भमो न गदो. पेक्ख एस पिद-पर-अ-पुन्ज-पिन्जरिद थल-नलिनि.

madhumaṅgalaḥ: (vihasya) bho va-assa cakkavadena tinavattena bhamidassa de ajjavi nunaṃ bhamo na gado. pekkha esa pida-para-a-punja-pinjarida thala-nalini.

कृष्णः: (निरुप्य) सखे सत्यं ब्रविसि. (इत्य् अन्यतो गत्वा). भो सखे पश्य कुङ्कुमन्गि निस्तन्कितम् इदनिम् एव लब्ध. (इति दिधिर्सुह् प्राधावति).

kṛṣṇaḥ: (nirupya) sakhe satyaṃ bravisi. (ity anyato gatvā). bho sakhe paśya kuṅkumangi nistankitam idanim eva labdha. (iti didhirsuh prādhāvati).

मधुमङ्गलः: (स-हस्त-तलम् उच्चैर् विहस्य) भो व-अस्स एत्थ तुज्झ अवरहो नत्थि. किन्तु पेम-लहरि-ए ज्जेव्व. ज-ए सव्व वुन्दत-इ रहि-अ निम्मिदे.

madhumaṅgalaḥ: (sa-hasta-talam uccair vihasya) bho va-assa ettha tujjha avaraho natthi. kintu pema-lahari-e jjevva. ja-e savva vundata-i rahi-a nimmide.

कृष्णः: (स-वैलक्ष्यम्. विलोक्य). कथम् उत्फुल्लेयं सहचरि. (पर्स्वतो विलोक्य). ललितान्गि ललिते इतो वम्य-पर्वतद् अवरोहन्ति कन्तरम् इतस्य ददस्व मे हस्तवलम्बम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-vailakṣyam. vilokya). katham utphulleyaṃ sahacari. (parsvato vilokya). lalitāngi lalite ito vamya-parvatad avarohanti kantaram itasya dadasva me hastavalambam.

ललिता: (स्मित्वा) सुन्दर विसहं पुच्छेहि. एस क्खु नं जनदि. (इति सम्ज्नं नतयति).

lalitā: (smitvā) sundara visahaṃ pucchehi. esa kkhu naṃ janadi. (iti samjnaṃ natayati).

कृष्णः: (स-हर्सम् अपवर्य) सखे पश्य विशाखायः परोक्षं किन्चित् तिरो ऽवलम्बन्ति ललिता भ्रु-सम्ज्नय कदम्ब-कुन्जं सुचयति. तद् अत्र नस्ति मनग् अपि सन्दिग्धत. (इति परिक्रम्य स-दर्प-स्मितम्). प्रिये विलोकितसि. निर्गम्यतम्. (इत्य् उद्ग्रिविकं कृत्वा स-हसम्). ललिते सधु सधु. जतं तव धुर्तत-लतिकयः सफल्यम् इदम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-harsam apavarya) sakhe paśya viśākhāyaḥ parokṣaṃ kincit tiro 'valambanti lalitā bhru-samjnaya kadamba-kunjaṃ sucayati. tad atra nasti manag api sandigdhata. (iti parikramya sa-darpa-smitam). priye vilokitasi. nirgamyatam. (ity udgrivikaṃ kṛtvā sa-hasam). lalite sadhu sadhu. jataṃ tava dhurtata-latikayaḥ saphalyam idam.

मधुमङ्गलः: व-अस्स एस म— ए ज्जेव्व लद्ध तुह राधा.

madhumaṅgalaḥ: va-assa esa ma— e jjevva laddha tuha rādhā.

कृष्णः: (स-कौतुकम्) वयस्य ललितेव कच्चिद् अविस्रम्भनिय-भनितिर् नस्ति.

kṛṣṇaḥ: (sa-kautukam) vayasya laliteva kaccid avisrambhaniya-bhanitir nasti.

मधुमङ्गलः: ग-अत्ति-ए सवमि.

madhumaṅgalaḥ: ga-atti-e savami.

कृष्णः: (स-विस्रम्भम्) सखे क्व स दर्सय सिघ्रम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-visrambham) sakhe kva sa darsaya sighram.

मधुमङ्गलः: तुम्ह हत्थ-गदं ज्जेव्व नं करेमि. त देहि मे परितोसि-अम्.

madhumaṅgalaḥ: tumha hattha-gadaṃ jjevva naṃ karemi. ta dehi me paritosi-am.

(कृष्णः स-स्लघं मलति-मलय मन्दयति).

(kṛṣṇaḥ sa-slaghaṃ malati-malaya mandayati).

मधुमङ्गलः: घेप्पिज्ज-उ एस. (इति राधा इति वर्ण-द्वयि-भजं पत्र-लेखम् अर्पयति).

madhumaṅgalaḥ: gheppijja-u esa. (iti rādhā iti varṇa-dvayi-bhajaṃ patra-lekham arpayati).

कृष्णः: (स्मित्वा) सखे सत्यम् अनेनपि भवद्-अर्पितेन तर्पितो ऽस्मि. यतः.

kṛṣṇaḥ: (smitvā) sakhe satyam anenapi bhavad-arpitena tarpito 'smi. yataḥ.

क्रमत् कक्षम् अक्स्नोः परिसर-भुवं व स्रवनयोर् मनग् अध्यरुधं प्रनयि-जननम् अक्षर-पदम् कम् अप्य् अन्तस् तोसं वितरद् अवलम्बद् अनुपदं निसर्गद् विस्वेसं ह्र्दय-पदविम् उत्सुकयति

kramat kakṣam aksnoḥ parisara-bhuvaṃ va sravanayor manag adhyarudhaṃ pranayi-jananam akṣara-padam kam apy antas tosaṃ vitarad avalambad anupadaṃ nisargad visvesaṃ hrdaya-padavim utsukayati

(इति परव्र्त्य दक्षिनतो विकसन्तम् असोकम् अवलोक्य स-विस्मयम्).

(iti paravrtya dakṣinato vikasantam asokam avalokya sa-vismayam).

सन्के सन्कुलितन्तर् अद्य निबिद-क्रिदनु बन्धेच्छय कुन्जे वन्जुल-सखिनः ससिमुखि लिन वरिवर्ति स नो चेद् एस तद्-अन्घ्रि-सङ्गम-विनभवद् अकले कथं पुस्पमोद-निनम्त्रितलि-पतलि-स्तोत्रस्य पत्रि-भवेत्

sanke sankulitantar adya nibida-kridanu bandhecchaya kunje vanjula-sakhinaḥ sasimukhi lina varivarti sa no ced esa tad-anghri-saṅgama-vinabhavad akale kathaṃ puspamoda-ninamtritali-patali-stotrasya patri-bhavet

(इति परिक्रम्यन् उद्ग्रिविकय राधां दृष्ट्वा सनन्दम्). प्रिये कथ्यतम् इदनिं क व वर्त.

(iti parikramyan udgrivikaya rādhāṃ dṛṣṭvā sanandam). priye kathyatam idaniṃ ka va varta.

राधिका: (स-प्रनयेर्स्यम्) तु-अत्तो भ-एन जेव्व पल-एदम्हि. एत्थ वि मं विदम्बेदुं लद्धोसि.

rādhikā: (sa-pranayersyam) tu-atto bha-ena jevva pala-edamhi. ettha vi maṃ vidambeduṃ laddhosi.

कृष्णः: (सत्म-स्लघम्) दृष्ट मे पतवरभति, यतस् तिरोधन-विद्यपहरेन निर्जित युयम्.

kṛṣṇaḥ: (satma-slagham) dṛṣṭa me patavarabhati, yatas tirodhana-vidyapaharena nirjita yuyam.

ललिता: (सन्स्कृतेन) हन्तो भो वन् मत्र-जित-कसिन् अस्मिन्न् एक-सरोजसम्भव-कृत-स्तोत्रो ऽसि वृन्दावने राधा भुरि-हिरन्यगर्भ-रचित-प्रत्यङ्ग-कन्ति-स्तव हस्तोदस्त-महिधरस् त्वम् असक्र्न् नेत्रन्त-भन्गि-च्छत- क्र्स्तोच्चैर् धरनिधर मम सखि तद् विर महन्कृथः

lalitā: (sanskṛtena) hanto bho van matra-jita-kasin asminn eka-sarojasambhava-kṛta-stotro 'si vṛndāvane rādhā bhuri-hiranyagarbha-racita-pratyaṅga-kanti-stava hastodasta-mahidharas tvam asakrn netranta-bhangi-cchata- krstoccair dharanidhara mama sakhi tad vira mahankṛthaḥ

कृष्णः: ललिते निलिने मयि विलोकिते नतथ्यम् तव विकत्थनं भवतिनं विदङ्करवनि.

kṛṣṇaḥ: lalite niline mayi vilokite natathyam tava vikatthanaṃ bhavatinaṃ vidaṅkaravani.

सर्वः: एव्वं होदु.

sarvaḥ: evvaṃ hodu.

कृष्णः: इयम् उत्तरस् चन्चरिक-सन्चय-रोचिर् उल्लसि-स्य्मल-पलस-गुलुछ्ह दुरतस् तपिच्छ-विच्छोलि. तद् एस सवर्णतय सखि-भवम् अपन्न मम् अत्र सन्गोपयिस्यति. (इति स-वयस्यो निष्क्रान्तह्).

kṛṣṇaḥ: iyam uttaras cancarika-sancaya-rocir ullasi-symala-palasa-guluchha duratas tapiccha-viccholi. tad esa savarṇataya sakhi-bhavam apanna mam atra sangopayisyati. (iti sa-vayasyo niṣkrāntah).

ललिता: हल रहे कन्हस्स अदम्सनेन म उत्तम्म. नं दित्थं जेव्व जनेहि. त विजुत्त असव्वदो उपसप्पम्ह.

lalitā: hala rahe kanhassa adamsanena ma uttamma. naṃ ditthaṃ jevva janehi. ta vijutta asavvado upasappamha.

राधिका: जध भनदि पि-अ-सहि.

rādhikā: jadha bhanadi pi-a-sahi.

(इति तिस्रं तथ कुर्वन्ति).

(iti tisraṃ tatha kurvanti).

राधिका: (उत्तरं वन-लेखं असद्य स-विमर्सम्). नुनं कन्हो एत्थ पत्तो हुविस्सदि जं मे पेक्खन्तो दक्खिनं प-इत्थो.

rādhikā: (uttaraṃ vana-lekhaṃ asadya sa-vimarsam). nunaṃ kanho ettha patto huvissadi jaṃ me pekkhanto dakkhinaṃ pa-ittho.

स हरिति भवतीभिः स्वान्त-हारी हरिन्यो हरिर् इह किम् अपाङ्गातिथ्य-सङ्गि व्यधायि यद् अनुरनित-वंशी-काकलीभिर् मुखेभ्यः सुख-तृण-कवला वः सामि-लीधः स्खलन्ति

sa hariti bhavatībhiḥ svānta-hārī harinyo harir iha kim apāṅgātithya-saṅgi vyadhāyi yad anuranita-vaṃśī-kākalībhir mukhebhyaḥ sukha-tṛṇa-kavalā vaḥ sāmi-līdhaḥ skhalanti

(पुरो ऽभ्युपेत्य समन्तत् पश्यन्ति. सन्स्कृतेन). यद् अगलित-मरन्दं वर्तते शाखि-वृन्दां मिलति च यद् अलब्ध-प्रेम-घूर्णा खगालितद् इह न हि शिखान्दोत्तंषिनी सा प्रविष्टा निखिल-भुवन-चेतो-हारिनी कापि विद्या

(puro 'bhyupetya samantat paśyanti. sanskṛtena). yad agalita-marandaṃ vartate śākhi-vṛndāṃ milati ca yad alabdha-prema-ghūrṇā khagālitad iha na hi śikhāndottaṃṣinī sā praviṣṭā nikhila-bhuvana-ceto-hārinī kāpi vidyā

(इति सव्यतः परिक्रम्य. सन्स्कृतेन). विघूर्णान्तः पौष्पं न मधु लिहते ऽमी मधुलिहः सुको ऽयं नदत्ते कलित-जदिम ददिम-फलम् विवर्ण-पर्नग्रं चरति हरिनियं न हरितं पथनेन स्वमि तद् इभवर-गमि ध्रुवम् अगत्

(iti savyataḥ parikramya. sanskṛtena). vighūrṇāntaḥ pauṣpaṃ na madhu lihate 'mī madhulihaḥ suko 'yaṃ nadatte kalita-jadima dadima-phalam vivarṇa-parnagraṃ carati hariniyaṃ na haritaṃ pathanena svami tad ibhavara-gami dhruvam agat

(पुरो गत्वा) एस वमदो कलि तमल-अलि दिस-इ. (इति सचि-कन्धरं निभल्य. सन्स्कृतेन). नैसर्गिकन्य् अपि निरर्गल-चपलनि हित्वद्य सन्कुल-तनुः पुलकन्कुरेन दृष्टिं चिरेन परिरब्ध-तमल-सख सख-म्र्गि-ततिर् इयं किम् अधस् तनोति

(puro gatvā) esa vamado kali tamala-ali disa-i. (iti saci-kandharaṃ nibhalya. sanskṛtena). naisargikany api nirargala-capalani hitvadya sankula-tanuḥ pulakankurena dṛṣṭiṃ cirena parirabdha-tamala-sakha sakha-mrgi-tatir iyaṃ kim adhas tanoti

त एस मन्जुल तविन्छ-नि-उन्ज-सलि-अ पेक्खिदव्व.

ta esa manjula tavincha-ni-unja-sali-a pekkhidavva.

(प्रविश्य) कृष्णः: (स्वागतम्) सत्यम् अस्यं चित्त-चत्वर-सङ्ग-त्वरि प्रेमवलिर् एव मद्-उद्देस-दुति. यद् अलम्बितं विज्नत-भुयिस्थो ऽस्मि सम्व्र्त्तः. ततः स्थनुर् इव निस्चलं तिस्थमि. (इति तथ स्थितह्).

(praviśya) kṛṣṇaḥ: (svāgatam) satyam asyaṃ citta-catvara-saṅga-tvari premavalir eva mad-uddesa-duti. yad alambitaṃ vijnata-bhuyistho 'smi samvrttaḥ. tataḥ sthanur iva niscalaṃ tisthami. (iti tatha sthitah).

राधिका: (मुर्धनम् अनमय्य कृष्णं पश्यन्ति. स-व्यजम्). एत्थ कन्हो नत्थि.

rādhikā: (murdhanam anamayya kṛṣṇaṃ paśyanti. sa-vyajam). ettha kanho natthi.

कृष्णः: (स्वागतम्) दिस्त्य न दृष्टो ऽस्मि.

kṛṣṇaḥ: (svāgatam) distya na dṛṣṭo 'smi.

राधिका: (स-स्मितम्) एसो निलो मनि किलो ज्जेव्व रेहदि.

rādhikā: (sa-smitam) eso nilo mani kilo jjevva rehadi.

कृष्णः: नुनं घनन्धकरतो नहं प्रत्यभिज्नतः.

kṛṣṇaḥ: nunaṃ ghanandhakarato nahaṃ pratyabhijnataḥ.

राधिका: अम्हहे उज्जलद इन्दनिल-किलस्स.

rādhikā: amhahe ujjalada indanila-kilassa.

कृष्णः: (स-हर्सम् अपवर्य) रे ध्वन्त-मन्दल सखे सरनगतो ऽस्मि विस्तरयस्व तरस निज-वैभवनि अभ्यसम् अभ्युपगतपि मुहुर् यथ स नवैति मं नव-कुरङ्ग-तरन्गि-नेत्र

kṛṣṇaḥ: (sa-harsam apavarya) re dhvanta-mandala sakhe saranagato 'smi vistarayasva tarasa nija-vaibhavani abhyasam abhyupagatapi muhur yatha sa navaiti maṃ nava-kuraṅga-tarangi-netra

राधिका: (स्मित्वा) अच्चरि-अं अच्चरि-अम्. इमस्स निलोवलस्स अन्तरले पदिबिम्बिद चन्द-अलि लक्खि-अदि.

rādhikā: (smitvā) accari-aṃ accari-am. imassa nilovalassa antarale padibimbida canda-ali lakkhi-adi.

कृष्णः: (स्मितं कृत्वा स्वागतम्) कथं सम्विदन खलु नर्मतनोति. (इत्य् उत्थय. प्रकाशम्). प्रिये सत्यम् अत्थ. यद् अयं त्वद्-अस्य— चन्द्रो मे ह्र्द्-व्र्त्ति-तरन्गेसु बिम्बितस् चन्द्रवलि बभुव.

kṛṣṇaḥ: (smitaṃ kṛtvā svāgatam) kathaṃ samvidana khalu narmatanoti. (ity utthaya. prakāśam). priye satyam attha. yad ayaṃ tvad-asya— candro me hrd-vrtti-tarangesu bimbitas candravali babhuva.

राधिका: अम्हहे. कथं तुमं जेव्व. तदो नेदं अच्चरि-अम्.

rādhikā: amhahe. kathaṃ tumaṃ jevva. tado nedaṃ accari-am.

कृष्णः: विलसिनि किम् अनेन विस्लेस-सम्पद्येन केलि-नर्मन. तद् एहि. दन-गन्धिन कुसुम-व्र्न्देसु पुर्न-मुर्धनि सप्तपर्न-कुन्जे क्षणं विस्रम-सकुख्यम् अनुभवम. (इति तथ स्थितौ).

kṛṣṇaḥ: vilasini kim anena vislesa-sampadyena keli-narmana. tad ehi. dana-gandhina kusuma-vrndesu purna-murdhani saptaparna-kunje kṣaṇaṃ visrama-sakukhyam anubhavama. (iti tatha sthitau).

ललिता: विसहे पेक्ख. कन्हेन सङ्गद पि-अ-सहि. जं तस्स पदेहिं सम्मिस्सिद-इं एद-ए पद-इं दिसन्ति.

lalitā: visahe pekkha. kanhena saṅgada pi-a-sahi. jaṃ tassa padehiṃ sammissida-iṃ eda-e pada-iṃ disanti.

विशाखा: (पदङ्कन् अनुसृत्य सन्स्कृतेन). प्रिय-सखि परिरम्भन् अनुमुख्यनुबन्धद् असदृश-विनिवेसन् नर्म-लौल्योर्जितनि इयम् अविसम-मन्द-न्यसतो जल्प-गोस्थिं पद-ततिर् इह राधा-कृष्णयोर् अतनोति

viśākhā: (padaṅkan anusṛtya sanskṛtena). priya-sakhi parirambhan anumukhyanubandhad asadṛśa-vinivesan narma-laulyorjitani iyam avisama-manda-nyasato jalpa-gosthiṃ pada-tatir iha rādhā-kṛṣṇayor atanoti

कृष्णः: प्रिये नति-दुरे कोमलो ऽयं कन्चि-ध्वनिर् उदचति. ततस् तुस्निं स्र्नुवः.

kṛṣṇaḥ: priye nati-dure komalo 'yaṃ kanci-dhvanir udacati. tatas tusniṃ srnuvaḥ.

विशाखा: हल वित्थिन्न-वल्लि-मन्दल-कुन्दलिदे वि वन-खन्दे पि-अ-सहि-ए कधं कन्हो तुरि-अं लद्धो.

viśākhā: hala vitthinna-valli-mandala-kundalide vi vana-khande pi-a-sahi-e kadhaṃ kanho turi-aṃ laddho.

ललिता: गरु-अं रम-इ जहिं जो न तस्स सो हो-इ दुल्लहो भुवने म-उलन्तम्मि-रसले कलकण्ठि तक्खनं मिल-इ

lalitā: garu-aṃ rama-i jahiṃ jo na tassa so ho-i dullaho bhuvane ma-ulantammi-rasale kalakaṇṭhi takkhanaṃ mila-i

कृष्णः: प्रिये प्रत्यसन्ने तव सख्यौ. तद् उभे परिहसिस्यन्न् अन्तरितो भवमि. (इति तथ स्थितह्).

kṛṣṇaḥ: priye pratyasanne tava sakhyau. tad ubhe parihasisyann antarito bhavami. (iti tatha sthitah).

ललिता: (परिक्रम्य पुरो राधाम् अलोक्य च स-हर्सम्). हल कुदो सो न-अरो.

lalitā: (parikramya puro rādhām alokya ca sa-harsam). hala kudo so na-aro.

राधिका: (स-स्मितम्) क क्खु तं जनदि.

rādhikā: (sa-smitam) ka kkhu taṃ janadi.

ललिता: (स-नर्म-स्मितं सन्स्कृतेन अश्रीत्य). कच मुक्त मुक्तवलिर् अपि ययौ निर्गुन-दसं विसुद्धं ते दन्तच्छद-युगम् अभुद् दन्त-ह्र्दये अबन्धसित् कन्चि तद् इव सखि युक्तसि हरिन सतिनं वः कृत्यं किम् उचितम् इदं गोकुल-भुवम्

lalitā: (sa-narma-smitaṃ sanskṛtena aśrītya). kaca mukta muktavalir api yayau nirguna-dasaṃ visuddhaṃ te dantacchada-yugam abhud danta-hrdaye abandhasit kanci tad iva sakhi yuktasi harina satinaṃ vaḥ kṛtyaṃ kim ucitam idaṃ gokula-bhuvam

कृष्णः: (पुरो ऽनुसृत्य) ललिते नहम् अपराध्यमि सख्यै. वने सन्गोपितो ऽस्मि.

kṛṣṇaḥ: (puro 'nusṛtya) lalite naham aparādhyami sakhyai. vane sangopito 'smi.

ललिता: किं ति पि-अ-सहि-ए सन्गोविनिज्जो तुमम्.

lalitā: kiṃ ti pi-a-sahi-e sangovinijjo tumam.

कृष्णः: सुन्दरि निज-कन्दर्प-कल-प्रगल्भ्यस्यपलपय. (इत्य् अन्गुल्य दर्सयन्). पश्य पश्य.

kṛṣṇaḥ: sundari nija-kandarpa-kala-pragalbhyasyapalapaya. (ity angulya darsayan). paśya paśya.

कथोरग्रैर् भुयो व्रनम् अजनयद् वक्षसि नखैर् बलद् अक्रमन्ति व्यकिरद् अपि मं पिच्छ-रचनम् विक्र्स्य छिन्नन्गिम् अकृत-वन-मलं च रुचिरम् इदनिं जनिते न किम् अपि पुरस् ते प्रिय-सखि

kathoragrair bhuyo vranam ajanayad vakṣasi nakhair balad akramanti vyakirad api maṃ piccha-racanam vikrsya chinnangim akṛta-vana-malaṃ ca ruciram idaniṃ janite na kim api puras te priya-sakhi

राधा: (सपत्रपम्) हुं अप्पन कदु-अ परं दुसेदुं पन्दिदोसि.

rādhā: (sapatrapam) huṃ appana kadu-a paraṃ duseduṃ pandidosi.

(नेपथ्ये) जटिला— -पुद-मन्जरिहिम्. (इत्य् अर्धोक्ते).

(nepathye) jaṭilā— -puda-manjarihim. (ity ardhokte).

राधिका: (स-त्रसम्) अच्चहिदं अच्चहिदम्. भ-अङ्करि बुद्धि-अ. त तुरि-अं पल-एम्ह. (इति सखिभ्यं सह निस्त्रन्त).

rādhikā: (sa-trasam) accahidaṃ accahidam. bha-aṅkari buddhi-a. ta turi-aṃ pala-emha. (iti sakhibhyaṃ saha nistranta).

(नेपथ्ये) विहुदिमन्तो पर-अ-पुन्जेन हर-भत्त वि-अ सव-ए प्फुरन्ति सत्त-च्छद-प्प-अरः.

(nepathye) vihudimanto para-a-punjena hara-bhatta vi-a sava-e pphuranti satta-cchada-ppa-araḥ.

कृष्णः: (स-वैलक्ष्यम्) हन्त सप्तेपर्न वर्णयत जतिलेति कतुद्गरेन बतुन कदर्थितो ऽस्मि. तद् अग्रे सुह्र्न्-मन्दलम् एव प्रयमि. (इति निष्क्रान्तः सर्वे).

kṛṣṇaḥ: (sa-vailakṣyam) hanta sapteparna varṇayata jatileti katudgarena batuna kadarthito 'smi. tad agre suhrn-mandalam eva prayami. (iti niṣkrāntaḥ sarve).