Rādhā-prasādana: Winning Rādhā’s Favor

(ततः प्रविशति पौर्णमासी). पौर्णमासी: स्नेहः शोक-कृषणोर् विनोद-सदनं सदेति नातथ्यम् स्निग्धाद्य राधिकायं यद् अहं तेनासु दग्धास्मि

(tataḥ praviśati paurṇamāsī). paurṇamāsī: snehaḥ śoka-kṛṣaṇor vinoda-sadanaṃ sadeti nātathyam snigdhādya rādhikāyaṃ yad ahaṃ tenāsu dagdhāsmi

(पुरो ऽवलोक्य) केयं मधुमङ्गल-सन्गिनि मम् अभिवर्तते. (पुनर् निभल्य) अजनित-ससन-भङ्ग स्थिर-जङ्गम-मन्दलैः स्व-वने निखिल-प्रनि-रुत-ज्षा विन्दति पुरतः कथं वृन्दा

(puro 'valokya) keyaṃ madhumaṅgala-sangini mam abhivartate. (punar nibhalya) ajanita-sasana-bhaṅga sthira-jaṅgama-mandalaiḥ sva-vane nikhila-prani-ruta-jṣā vindati purataḥ kathaṃ vṛndā

(प्रविश्य) वृन्दा मधुमङ्गल च: अम्ब वन्दे.

(praviśya) vṛndā madhumaṅgala ca: amba vande.

पौर्णमासी: स्वस्ति युवभ्यम्.

paurṇamāsī: svasti yuvabhyam.

वृन्दा: भगवति कथं सोचन्त्य् असि.

vṛndā: bhagavati kathaṃ socanty asi.

पौर्णमासी: वत्से विदग्ध-पुन्गवस्यङ्ग-सङ्गम-लक्स्मनि राधिकायम् अभिलक्ष्य मन्युमन् अभिमन्युः सम्प्रति मधु-पुर्यं स-कुतुम्बो वस्तुम् उत्कन्थते. तत्रपि तद्-अम्ब तद्-इर्स्य-जम्बलवलि-ज्र्म्भयं कदम्बिनि-भवम् अलम्ब्य राधा-मरलिम् उद्वेजयति. तेनद्य सोचमि.

paurṇamāsī: vatse vidagdha-pungavasyaṅga-saṅgama-laksmani rādhikāyam abhilakṣya manyuman abhimanyuḥ samprati madhu-puryaṃ sa-kutumbo vastum utkanthate. tatrapi tad-amba tad-irsya-jambalavali-jrmbhayaṃ kadambini-bhavam alambya rādhā-maralim udvejayati. tenadya socami.

वृन्दा: पौर्णमासी-सुभसिस्-चन्द्रिकैव विघ्नन्धकर-सम्हरिनि.

vṛndā: paurṇamāsī-subhasis-candrikaiva vighnandhakara-samharini.

मधुमङ्गलः: अज्जे कहं रहोपरि तुज्झ वरित्थं पेम्मम्.

madhumaṅgalaḥ: ajje kahaṃ rahopari tujjha varitthaṃ pemmam.

पौर्णमासी: वत्स सत्य् अपि भुरिनि प्रेमोदय-करने तस्यम् अनन्यपैक्षि ममेदं प्रेम.

paurṇamāsī: vatsa saty api bhurini premodaya-karane tasyam ananyapaikṣi mamedaṃ prema.

वृन्दा: युक्तम् इदम्. यतः जगति किल विचित्रे कुत्रचिन् निस्चलत्म भवति निरभिसन्धिः कस्यचित् प्रेम-बन्धः विलसति समुदिर्ने कुम्भजे खष्जनलि कलितवति तथस्तं हन्त नसं प्रयति

vṛndā: yuktam idam. yataḥ jagati kila vicitre kutracin niscalatma bhavati nirabhisandhiḥ kasyacit prema-bandhaḥ vilasati samudirne kumbhaje khaṣjanali kalitavati tathastaṃ hanta nasaṃ prayati

मधुमङ्गलः: केरिसं निराहिसन्धिनो पेम्मस्स चिन्हम्.

madhumaṅgalaḥ: kerisaṃ nirāhisandhino pemmassa cinham.

पौर्णमासी: स्तोत्रं यत्र तट-स्थताम् प्रकटयच् चित्तस्य धत्ते व्यथां निन्दापि प्रमदं प्रयच्छति परीहास-ष्रियं बिभ्रती दोषेन क्षयितां गुणेन गुरुतां केनाप्य् अनातन्वती प्रेम्णः स्वारसिकस्य कस्यचिद् इयं विक्रीडति प्रक्रिया

paurṇamāsī: stotraṃ yatra taṭa-sthatām prakaṭayac cittasya dhatte vyathāṃ nindāpi pramadaṃ prayacchati parīhāsa-ṣriyaṃ bibhratī doṣena kṣayitāṃ guṇena gurutāṃ kenāpy anātanvatī premṇaḥ svārasikasya kasyacid iyaṃ vikrīḍati prakriyā

मधुमङ्गलः: एव्वम् रुब्बं क्खु दोनं रह-महवनं पेम्म.

madhumaṅgalaḥ: evvam rubbaṃ kkhu donaṃ raha-mahavanaṃ pemma.

पौर्णमासी: वत्स किं उच्यते. मधुर्य-सम्सर्गिनो नैसर्गिकस्य परस्पर-वल्लभनं विदग्ध-मिथुननं प्रेम-स्र्न्खअलबन्धस्य परमोत्कर्स-रेखयं दृष्टन्तः किल राधा-मधवयोर् भवम्र्त-भुम.

paurṇamāsī: vatsa kiṃ ucyate. madhurya-samsargino naisargikasya paraspara-vallabhanaṃ vidagdha-mithunanaṃ prema-srnkhaalabandhasya paramotkarsa-rekhayaṃ dṛṣṭantaḥ kila rādhā-madhavayor bhavamrta-bhuma.

वृन्दा: भगवति स्रुयतम् यस्तिं वस्ति न पनिन कलयितुं स्र्न्गे न सङ्गर्थितं धत्ते धतुभिर् अङ्ग-मन्दनमयिं नन्गि-करोति क्रियम् पर्नं वदयते न घुर्नित-मनस् तिरे कृतन्त-स्वसुः किन्तुत्क्लम्यति मुक्त-विभ्रम-गुन-ग्रमो ऽद्य दमोदरः

vṛndā: bhagavati sruyatam yastiṃ vasti na panina kalayituṃ srnge na saṅgarthitaṃ dhatte dhatubhir aṅga-mandanamayiṃ nangi-karoti kriyam parnaṃ vadayate na ghurnita-manas tire kṛtanta-svasuḥ kintutklamyati mukta-vibhrama-guna-gramo 'dya damodaraḥ

पौर्णमासी: (स-खेदम्) किम् इदम्.

paurṇamāsī: (sa-khedam) kim idam.

मधुमङ्गलः: ललिद-कौदिल्लेन.

madhumaṅgalaḥ: lalida-kaudillena.

पौर्णमासी: नुनं ललिताय हथनुवर्तित-मन वर्तते राधा.

paurṇamāsī: nunaṃ lalitāya hathanuvartita-mana vartate rādhā.

वृन्दा: अथ किम्.

vṛndā: atha kim.

पौर्णमासी: न जने क्व खल्व् अद्य ललितादयः.

paurṇamāsī: na jane kva khalv adya lalitādayaḥ.

वृन्दा: तसम् उद्देसय मय सुबलः प्रेसितो ऽस्ति.

vṛndā: tasam uddesaya maya subalaḥ presito 'sti.

(प्रविश्य) सुबलः: अज्जे वन्देमि.

(praviśya) subalaḥ: ajje vandemi.

पौर्णमासी: सुबल क्व दृष्ट राधादयः.

paurṇamāsī: subala kva dṛṣṭa rādhādayaḥ.

सुबलः: मुहर-घरोबन्त-वत्थिनो रसलस्स मुले.

subalaḥ: muhara-gharobanta-vatthino rasalassa mule.

पौर्णमासी: वत्स मधुमङ्गल तुर्नम् अनुसृत्य राधिकाम् अभिसरयन्त्य् अस्मि. तद् एतय सुक्ति-चन्द्रिकय त्वम् अनन्दय मुकुन्दम्.

paurṇamāsī: vatsa madhumaṅgala turnam anusṛtya rādhikām abhisarayanty asmi. tad etaya sukti-candrikaya tvam anandaya mukundam.

(मधुमङ्गलः स-हर्सं निष्क्रान्तह्).

(madhumaṅgalaḥ sa-harsaṃ niṣkrāntah).

वृन्दा: (जनन्तिकम्) सुबल मय समर्पितम् पद्यं त्वय किं नम विशाखायं सष्चरितम्.

vṛndā: (janantikam) subala maya samarpitam padyaṃ tvaya kiṃ nama viśākhāyaṃ saṣcaritam.

सुबलः: अध इम्.

subalaḥ: adha im.

पौर्णमासी: वृन्दे यवत् प्रसद्य प्रसध्य च राधां सष्चरयामि तवद् अधुनावभ्यं पुरः कदम्ब-निकुष्जे विस्रम्यतम्.

paurṇamāsī: vṛnde yavat prasadya prasadhya ca rādhāṃ saṣcarayāmi tavad adhunāvabhyaṃ puraḥ kadamba-nikuṣje visramyatam.

(वृन्दा सुबलेन सह निष्क्रान्ता).

(vṛndā subalena saha niṣkrāntā).

पौर्णमासी: (परिक्रम्य) कथं ललितेयम् अयति.

paurṇamāsī: (parikramya) kathaṃ laliteyam ayati.

ललिता: भ-अवदि तुम्ह स-असं गच्छन्ति म्हि.

lalitā: bha-avadi tumha sa-asaṃ gacchanti mhi.

पौर्णमासी: किम् अर्थम्.

paurṇamāsī: kim artham.

ललिता: अज्जे तिन धुत्तेन पुनो पुनो अबरष्जिद पि-अ-सहि लहवं अमनि-अ सुत्थु उक्कन्थेदि. त किं करिस्सम्.

lalitā: ajje tina dhuttena puno puno abaraṣjida pi-a-sahi lahavaṃ amani-a sutthu ukkanthedi. ta kiṃ karissam.

पौर्णमासी: वत्से मुन्च मुध-कलुस्यम्. नपराध्यति मधवः. किन्तु मधुमङ्गल-प्रमदितैव वः खेदय बभुव.

paurṇamāsī: vatse munca mudha-kalusyam. naparādhyati madhavaḥ. kintu madhumaṅgala-pramaditaiva vaḥ khedaya babhuva.

ललिता: (स्वगतम्) मम हि एव्वं नन्दिमुहि-ए कथिदम्. (प्रकसम्) अज्जे पेक्ख एस राहि रसलस्य मुले कम्पन्ति किम्पि जप्पदि.

lalitā: (svagatam) mama hi evvaṃ nandimuhi-e kathidam. (prakasam) ajje pekkha esa rāhi rasalasya mule kampanti kimpi jappadi.

(ततः प्रविशति सनुतपं राधा). राधा: (सन्स्कृतेन) कर्नन्ते न कृत प्रियोक्ति-रचन क्षिप्रं मय दुरतो मल्लि-दम निकम-पथ्य-वचसे रुसः कल्पितः क्सोनि-लग्न-सिखन्द-सेखरम् असौ नभ्यर्थयन्न् इक्षितः स्वन्तं हन्त ममद्य तेन खदिरङ्गरेन दन्दह्यते

(tataḥ praviśati sanutapaṃ rādhā). rādhā: (sanskṛtena) karnante na kṛta priyokti-racana kṣipraṃ maya durato malli-dama nikama-pathya-vacase rusaḥ kalpitaḥ ksoni-lagna-sikhanda-sekharam asau nabhyarthayann ikṣitaḥ svantaṃ hanta mamadya tena khadiraṅgarena dandahyate

पौर्णमासी: पुत्रि प्रच्छन्नम् उपसृत्य स्र्नुवः प्रेम-विलसम्. (इत्य् उभे तथ स्थिते).

paurṇamāsī: putri pracchannam upasṛtya srnuvaḥ prema-vilasam. (ity ubhe tatha sthite).

राधिका: (स-चपलम्. पुनः सन्स्कृतेन) धन्यस् त हरिनि-दृशः स रमते यभिर् नविनो युव (पुनः स-सन्कम्) स्वैरं चपलम् अकलय्य ललिता मं हन्त निन्दिस्यति (पुनः सौत्सुक्यम्) गोविन्दं परिरब्धुम् इन्दु-वदनं ह चित्तम् उत्कन्थते (पुनः समर्सम्) धिग् वमं विधिम् अस्तु येन गरलं मनभिधं निर्ममे

rādhikā: (sa-capalam. punaḥ sanskṛtena) dhanyas ta harini-dṛśaḥ sa ramate yabhir navino yuva (punaḥ sa-sankam) svairaṃ capalam akalayya lalitā maṃ hanta nindisyati (punaḥ sautsukyam) govindaṃ parirabdhum indu-vadanaṃ ha cittam utkanthate (punaḥ samarsam) dhig vamaṃ vidhim astu yena garalaṃ manabhidhaṃ nirmame

ललिता: अदखिने चित्थ. स-अं जेव कन्हं निरकदु-अ भ्र्न्गि-ए मे दुसेसि.

lalitā: adakhine cittha. sa-aṃ jeva kanhaṃ nirakadu-a bhrngi-e me dusesi.

राधिका: (भ्र्न्गिम् अवेक्ष्य. सन्स्कृतेन) कृमिर् अपि नमितात्मा हन्त वृन्दावने ऽस्मिन् कलयति निज-मौलौ बर्ह-मौलेर् निदेशम् अनुनयति मुहुर् मां नेतु-कामालिनीयं यद्-अमल-मधुरोक्तिस् तस्य दृष्टिं षठस्य

rādhikā: (bhrngim avekṣya. sanskṛtena) kṛmir api namitātmā hanta vṛndāvane 'smin kalayati nija-maulau barha-mauler nideśam anunayati muhur māṃ netu-kāmālinīyaṃ yad-amala-madhuroktis tasya dṛṣṭiṃ ṣaṭhasya

पौर्णमासी: (स-नर्म-स्मितम्) निखिलम् एव वृन्दातवि-प्राणी-वृन्दां दूति-भूतम् इयं मन्यते महा-मानिनी.

paurṇamāsī: (sa-narma-smitam) nikhilam eva vṛndātavi-prāṇī-vṛndāṃ dūti-bhūtam iyaṃ manyate mahā-māninī.

राधिका: (प्रेमावेषं नतयन्ति. स-चमत्कारम्) कदाहं एषो मां मोत्तिमं परिरद्धुं उबसन्नो कन्हो.

rādhikā: (premāveṣaṃ natayanti. sa-camatkāram) kadāhaṃ eṣo māṃ mottimaṃ pariraddhuṃ ubasanno kanho.

पौर्णमासी: गम्भीरानुराग-विवर्तो ऽयम्. यद् अस्यम् माधवस्य विस्फुरानाम्.

paurṇamāsī: gambhīrānurāga-vivarto 'yam. yad asyam mādhavasya visphurānām.

राधिका: (स-हुङ्कारं परावृत्य) हन्त भो वङ्क-काल-शालि चण्ड-आलि-कोड-चिरसङ्ग-भङ्गुर-कुरङ्ग अवेहि. एषो तुमं परिभविससि म-ए. (इति कर्नोत्पलं क्षिपन्ति).

rādhikā: (sa-huṅkāraṃ parāvṛtya) hanta bho vaṅka-kāla-śāli caṇḍa-āli-koḍa-cirasaṅga-bhaṅgura-kuraṅga avehi. eṣo tumaṃ paribhavisasi ma-e. (iti karnotpalaṃ kṣipanti).

(सङ्स्कृतेन) यमुना-तीर-कदम्बः सम्प्रति मम हन्त सक्षिनो यूयम् एष बालान् माम् अबलां गोकुल-धूर्तः कदर्थयति

(saṅskṛtena) yamunā-tīra-kadambaḥ samprati mama hanta sakṣino yūyam eṣa bālān mām abalāṃ gokula-dhūrtaḥ kadarthayati

पौर्णमासी: ललिते परं कोतिम् अधिरुढ राधिकोत्कण्ठा. तद् इयं त्वरितम् अभिसर्यतम्.

paurṇamāsī: lalite paraṃ kotim adhiruḍha rādhikotkaṇṭhā. tad iyaṃ tvaritam abhisaryatam.

ललिता: (परिक्रम्य) हल राहि एक्क ज्जेव्व किं मन्तेसि.

lalitā: (parikramya) hala rāhi ekka jjevva kiṃ mantesi.

राधिका: (ललिदम् अलोक्य. स्वगतम्) कधं सच्चं जेव्व एक्कम्हि. जं कन्हो न दिस-इ. (इति सौत्सुक्यम्) हल ललिदे पर-तनु-पवेष-विज्ज कहम् इह समेन कमिन पधिद मम हि-अ-ए मनन्नि पविस्-इ-अ निव्वबिदो जेन

rādhikā: (lalidam alokya. svagatam) kadhaṃ saccaṃ jevva ekkamhi. jaṃ kanho na disa-i. (iti sautsukyam) hala lalide para-tanu-paveṣa-vijja kaham iha samena kamina padhida mama hi-a-e mananni pavis-i-a nivvabido jena

(प्रविश्य) विशाखा: हल सुबल-हत्थदो लद्ध इ-अं पत्ति-अ.

(praviśya) viśākhā: hala subala-hatthado laddha i-aṃ patti-a.

ललिता: (ग्र्हित्वा वचयति) मेध्यो ऽपि मधविक्कय मधुपो यद् एस क्षिप्तः स्वयं प्रचलता नव-पल्लवेन तस्यः खलु क्षितिर् इयं सु-समक्षयेन नन्दत्य् अयं तु विरुवन्न् अरविन्दिनीषु

lalitā: (grhitvā vacayati) medhyo 'pi madhavikkaya madhupo yad esa kṣiptaḥ svayaṃ pracalatā nava-pallavena tasyaḥ khalu kṣitir iyaṃ su-samakṣayena nandaty ayaṃ tu viruvann aravindinīṣu

राधिका: (स-विसदम्. सन्स्कृतेन) अजनि विमुखः सङ्के पङ्केरुहाक्षि विचक्षनो मयि मधु-रिपुर् दोष-स्रेनी-विहार-वन-श्रियम् अकलित-रसः शूची-विद्धो रजः प्रसरान्ध-धिर् न मधुप-युवा किं केतक्यं विरक्तिम् उपैष्यति

rādhikā: (sa-visadam. sanskṛtena) ajani vimukhaḥ saṅke paṅkeruhākṣi vicakṣano mayi madhu-ripur doṣa-srenī-vihāra-vana-śriyam akalita-rasaḥ śūcī-viddho rajaḥ prasarāndha-dhir na madhupa-yuvā kiṃ ketakyaṃ viraktim upaiṣyati

पौर्णमासी: न हि चन्द्रेन चन्द्रिकय मोक्षः कदपि सम्भवति.

paurṇamāsī: na hi candrena candrikaya mokṣaḥ kadapi sambhavati.

विशाखा: हल समस्सस. तुह उक्कन्थिदं तक्कि-अ म-ए कन्ह-प-उत्तिं विन्नदुं नन्दिमुहि पेसिदत्थि.

viśākhā: hala samassasa. tuha ukkanthidaṃ takki-a ma-e kanha-pa-uttiṃ vinnaduṃ nandimuhi pesidatthi.

(प्रविश्य) नन्दिमुखि: (सन्स्कृतेन) म्र्दुर् अपि निसर्गतस् त्वं कथम् अर्द्रे मधवे कथोरसि अथव नवनित-पुति हिम-द्रवे कक्खत प्रैक्षि

(praviśya) nandimukhi: (sanskṛtena) mrdur api nisargatas tvaṃ katham ardre madhave kathorasi athava navanita-puti hima-drave kakkhata praikṣi

राधिका: हल अबि नम सुहं वत्तदि महवो.

rādhikā: hala abi nama suhaṃ vattadi mahavo.

नन्दिमुखि: (सन्स्कृतेन) क्षनम् अपि न सुह्र्द्भिर् नर्म-गोस्थिं विधत्ते रचयति न च चुदं चम्पकनं चयेन परम् इह मुर-वैरि योगिवन् मुक्त-भोगस् तव सखि मुख-चन्द्रं चिन्तयन् निर्व्र्नोति

nandimukhi: (sanskṛtena) kṣanam api na suhrdbhir narma-gosthiṃ vidhatte racayati na ca cudaṃ campakanaṃ cayena param iha mura-vairi yogivan mukta-bhogas tava sakhi mukha-candraṃ cintayan nirvrnoti

राधिका: (विशाखां परिस्वज्य. सन्स्कृतेन) भुयो भुयः कलि-विलसितैः सपराधापि राधा स्लघ्येनहं यद् अघ-रिपुन बधम् अन्गि-कृतस्मि तत्र क्षमोदरि किम् अपरं करनं वः सखिनं दत्तमोदं प्रगुन-करुन-मष्जरिम् अन्तरेन

rādhikā: (viśākhāṃ parisvajya. sanskṛtena) bhuyo bhuyaḥ kali-vilasitaiḥ saparādhāpi rādhā slaghyenahaṃ yad agha-ripuna badham angi-kṛtasmi tatra kṣamodari kim aparaṃ karanaṃ vaḥ sakhinaṃ dattamodaṃ praguna-karuna-maṣjarim antarena

नेपथ्ये: गर्वोदग्रः कलम् अविलकं तन्वतम् अन्य-पुस्त निस्प्रत्युहं म्र्ग-युवतयः सस्यम् अस्वदयन्तु सिमन्तिन्यो ग्र्ह-नयमयिं सिलयन्तु प्रनलिं धुर्तो वेनुर् विहरति करे नद्य पितम्बरस्य

nepathye: garvodagraḥ kalam avilakaṃ tanvatam anya-pusta nispratyuhaṃ mrga-yuvatayaḥ sasyam asvadayantu simantinyo grha-nayamayiṃ silayantu pranaliṃ dhurto venur viharati kare nadya pitambarasya

राधिका: (वम्सिम् उद्घत्य. सोपलम्भम्) सद्-वंषतस् तव जनिः पुरुषोत्तमस्य पाणौ स्थितिर् मुरलिके सरलासि जात्या कस्मात् त्वया सखि गुरोर् विषमा गृहीता गोपाण्गना-गण-विमोहन-मन्त्र-दिक्षा

rādhikā: (vamsim udghatya. sopalambham) sad-vaṃṣatas tava janiḥ puruṣottamasya pāṇau sthitir muralike saralāsi jātyā kasmāt tvayā sakhi guror viṣamā gṛhītā gopāṇganā-gaṇa-vimohana-mantra-dikṣā

विशाखा: हल उच्चरि-अ इ-अं वम्सि जं मरुदहिमुहि-किद स-अं सद्द-एदि.

viśākhā: hala uccari-a i-aṃ vamsi jaṃ marudahimuhi-kida sa-aṃ sadda-edi.

राधिका: सहि परिक्खस्सम्. (इति तथा करोति).

rādhikā: sahi parikkhassam. (iti tathā karoti).

विशाखा: सुनिज्ज-उ महुर क-अलि. ललितां वरेहिं असुनोदु कन्हस्स परिवरः.

viśākhā: sunijja-u mahura ka-ali. lalitāṃ varehiṃ asunodu kanhassa parivaraḥ.

(प्रविश्य) वृन्दा: (प्रच्छन्नम्) भगवति न कदपि वम्सि देयेति स्रुतम् मय ललिता-दुर्मन्त्रितम्.

(praviśya) vṛndā: (pracchannam) bhagavati na kadapi vamsi deyeti srutam maya lalitā-durmantritam.

पौर्णमासी: वत्से युक्तिम् अयत्यं करिस्यमि.

paurṇamāsī: vatse yuktim ayatyaṃ karisyami.

(प्रविश्य) जतिल: नूनं इदो कन्हेन मिलिदं जं मुरलि वदिद. (विलोक्य) अव्वो कहं वसहनवि-हत्थे कन्हस्स वम्सि. त निन्हुदं गदु-अ नं गेहिस्सम्. (इति सहसोपसृत्य समर्सम्) अयि दुव्विनिद-गो-अल-पुत्ति-ए मुन्च मुरलि-अम्. (इत्य् अक्र्स्य ग्र्ह्नति).

(praviśya) jatila: nūnaṃ ido kanhena milidaṃ jaṃ murali vadida. (vilokya) avvo kahaṃ vasahanavi-hatthe kanhassa vamsi. ta ninhudaṃ gadu-a naṃ gehissam. (iti sahasopasṛtya samarsam) ayi duvvinida-go-ala-putti-e munca murali-am. (ity akrsya grhnati).

ललिता: हद्धि पमदो. कधं वुद्धि-अ अतक्किदं मुरलि अ-अत्थिद.

lalitā: haddhi pamado. kadhaṃ vuddhi-a atakkidaṃ murali a-atthida.

जतिल: नं क्खु भ-अवदि-ए पौर्णमासी-ए दम्स-इस्सं ज मज्ज भनिदं न पत्थि-अ-एदि.

jatila: naṃ kkhu bha-avadi-e paurṇamāsī-e damsa-issaṃ ja majja bhanidaṃ na patthi-a-edi.

पौर्णमासी: पुत्रि वृन्दे गहनं कस्तम् अपतितम्. पस्य जतिल ममोतज-दिसं प्रयति.

paurṇamāsī: putri vṛnde gahanaṃ kastam apatitam. pasya jatila mamotaja-disaṃ prayati.

वृन्दा: भगवति म चिन्तय. क्षिप्रम् असौ मुरलिं लुन्थयमि. (इति निष्क्रान्ता).

vṛndā: bhagavati ma cintaya. kṣipram asau muraliṃ lunthayami. (iti niṣkrāntā).

ललिता: (स-भयम् अनुसृत्य) अज्जे किस अलि-अं सन्कसि जं एस कलिन्दि-कुलम्हि अम्हेहि लद्ध.

lalitā: (sa-bhayam anusṛtya) ajje kisa ali-aṃ sankasi jaṃ esa kalindi-kulamhi amhehi laddha.

जतिल: (स-रोसम्) चबले दुम्हन्तिनि चित्थ चित्थ.

jatila: (sa-rosam) cabale dumhantini cittha cittha.

(प्रविश्य) सुबलः: अज्जे जदिले पेक्ख दहि-लम्पद मक्कदि तुज्झ घरं पविस-इ.

(praviśya) subalaḥ: ajje jadile pekkha dahi-lampada makkadi tujjha gharaṃ pavisa-i.

जतिल: (सचि-ग्रिवम् अलोक्य) सुबल सच्चं कहेसि. मक्खन-चोरिनि एस मक्कदि. (इति परवृत्य धवन्ति निष्क्रान्ता).

jatila: (saci-grivam alokya) subala saccaṃ kahesi. makkhana-corini esa makkadi. (iti paravṛtya dhavanti niṣkrāntā).

पौर्णमासी: नुनं वृन्दाय प्रेरितस्ति कक्खतियं नम जरन्-मर्कति.

paurṇamāsī: nunaṃ vṛndāya preritasti kakkhatiyaṃ nama jaran-markati.

सुबलः: नन्दिमुहि पेक्ख. पक्खित्तेन वेनुन मुध-जदिल-ए मक्कदि तदिद.

subalaḥ: nandimuhi pekkha. pakkhittena venuna mudha-jadila-e makkadi tadida.

पौर्णमासी: (स-हर्सम्) दिस्त्य मुरलिम् अदय कक्खतियं कदम्बम् अधिरुध.

paurṇamāsī: (sa-harsam) distya muralim adaya kakkhatiyaṃ kadambam adhirudha.

(सर्वः प्रहर्सं नतयन्ति).

(sarvaḥ praharsaṃ natayanti).

(प्रविश्य) जतिल: हद्धि वच्छ सुबल हत्थदो मे मुरलि गद. त तुज्झ निनम्छनं जमि. समप्पेहि मे वम्सि-अम्.

(praviśya) jatila: haddhi vaccha subala hatthado me murali gada. ta tujjha ninamchanaṃ jami. samappehi me vamsi-am.

सुबलः: अज्जे जहत्थ-नम एस कक्खति के-अलं तुज्झ बहिनि-पुत्तदो विसलदो भ-एदि. त गोवह्धन-सिन्गे खेलन्तं नं गदु-अ अभ्यत्थेहि.

subalaḥ: ajje jahattha-nama esa kakkhati ke-alaṃ tujjha bahini-puttado visalado bha-edi. ta govahdhana-singe khelantaṃ naṃ gadu-a abhyatthehi.

(जतिल निष्क्रान्ता).

(jatila niṣkrāntā).

पौर्णमासी: दिस्त्य व्यजेन जरतिं दुरम् अपसर्य धुर्तो ऽयं भ्रु-विभ्रमेन ललितां त्वरयति.

paurṇamāsī: distya vyajena jaratiṃ duram apasarya dhurto 'yaṃ bhru-vibhramena lalitāṃ tvarayati.

ललिता: (नेत्र-प्रन्तं कुनयन्ति) हल राहि एहि. वेनुं मग्गम्हे.

lalitā: (netra-prantaṃ kunayanti) hala rāhi ehi. venuṃ maggamhe.

राधिका: (स्वगतम्) दित्थि-अ अहिसरेदि मम्.

rādhikā: (svagatam) ditthi-a ahisaredi mam.

(प्रविश्यपति-क्षेपेन) मुखर: विसखे अहिमन्नु सन्दिस-इ अज्ज जो-इति-अनं उपदेसेन म-ए गोमङ्गल नम चन्दि पु-अनिज्ज. त पु-अनोपहरं घेतुन तुमं चेच्च-रुक्खस्स तले राहि-अं लम्भय त्ति.

(praviśyapati-kṣepena) mukhara: visakhe ahimannu sandisa-i ajja jo-iti-anaṃ upadesena ma-e gomaṅgala nama candi pu-anijja. ta pu-anopaharaṃ ghetuna tumaṃ cecca-rukkhassa tale rāhi-aṃ lambhaya tti.

राधिका: (स-खेदम् अपवर्य) हन्त दुद्दे-अस्स पदि-उल्लम्. (इति ललिता-मुखं इक्षते).

rādhikā: (sa-khedam apavarya) hanta dudde-assa padi-ullam. (iti lalitā-mukhaṃ ikṣate).

ललिता: हल सच्च-नम एसो अहिमन्नु. त गदु-अ पु-अनोबहरं चम्पदेम्हि.

lalitā: hala sacca-nama eso ahimannu. ta gadu-a pu-anobaharaṃ campademhi.

(इति सर्व निष्क्रान्तह्).

(iti sarva niṣkrāntah).

पौर्णमासी: (सुबलम् अनुसृत्य स-व्यथम्) वत्स दुह्समधनेयं गतिर् उपस्थित. तद् अद्य वृन्दाय सह गत्वा समस्वस्यतं त्वय पतवेन पुन्दरिकक्षः. मय तु प्रमनिक-पुरन्ध्रिनं गोस्तिम् असद्य जतिल-कौतिल्यं वर्नयिस्यते. (इति निष्क्रान्ता).

paurṇamāsī: (subalam anusṛtya sa-vyatham) vatsa duhsamadhaneyaṃ gatir upasthita. tad adya vṛndāya saha gatvā samasvasyataṃ tvaya patavena pundarikakṣaḥ. maya tu pramanika-purandhrinaṃ gostim asadya jatila-kautilyaṃ varnayisyate. (iti niṣkrāntā).

सुबलः: (परिक्रम्य) एस तमल-तले दहिन-हत्थे गहिद-वम्सि-अ वुन्द चित्थ-इ.

subalaḥ: (parikramya) esa tamala-tale dahina-hatthe gahida-vamsi-a vunda cittha-i.

(प्रविश्य) वृन्दा: भोः सुबल विलोकित-सर्वर्थस्मि. तद् अलं तद्-वर्तय.

(praviśya) vṛndā: bhoḥ subala vilokita-sarvarthasmi. tad alaṃ tad-vartaya.

सुबलः: वुन्दे तुरि-अं एहि. वेनुं जेव्व उबहरम्ह.

subalaḥ: vunde turi-aṃ ehi. venuṃ jevva ubaharamha.

(इत्य् उभौ परिक्रमतह्).

(ity ubhau parikramatah).

सुबलः: वुन्दे महुमङ्गलेन वद्धिदुक्कन्थो पि-अ-व-अस्सो मग्गं ज्जे-अ पेक्खन्तो चित्थ-इ. त न जने अकिदत्थनं अम्हनं तत्थ गमने क तस्स दस भवे.

subalaḥ: vunde mahumaṅgalena vaddhidukkantho pi-a-va-asso maggaṃ jje-a pekkhanto cittha-i. ta na jane akidatthanaṃ amhanaṃ tattha gamane ka tassa dasa bhave.

वृन्दा: सुबल सत्यं ब्रविसि. पस्ययं पुन्नग-तरोर् उपकन्थे समुत्कन्थते कम्सरिः.

vṛndā: subala satyaṃ bravisi. pasyayaṃ punnaga-taror upakanthe samutkanthate kamsariḥ.

सुबलः: वुन्दे भनमि. चिन्तेहि जुत्तिम्

subalaḥ: vunde bhanami. cintehi juttim

वृन्दा: (विम्रय) सुबल गोविन्दस्य क्षन-विनोदय चिन्तितोपयस्मि. तद् एहि, तन्-निस्पत्तये वेसं भजवः. (इति निष्क्रान्तौ).

vṛndā: (vimraya) subala govindasya kṣana-vinodaya cintitopayasmi. tad ehi, tan-nispattaye vesaṃ bhajavaḥ. (iti niṣkrāntau).

(ततः प्रविशति मधुमङ्गलेनोपस्यमनः कृष्णह्). कृष्णः: (सौत्सुक्यम्) राधा पुरः स्फुरति पस्चिमतस् च राधा राधाधिसव्यम् इह दक्षिनतस् च राधा राधा खलु क्षिति-तले गगने च राधा राधा-मयि मम बभुव कुतस् त्रि-लोकि

(tataḥ praviśati madhumaṅgalenopasyamanaḥ kṛṣṇah). kṛṣṇaḥ: (sautsukyam) rādhā puraḥ sphurati pascimatas ca rādhā rādhādhisavyam iha dakṣinatas ca rādhā rādhā khalu kṣiti-tale gagane ca rādhā rādhā-mayi mama babhuva kutas tri-loki

मधुमङ्गलः: पि-अ-व-अस्स भ-अवदि-ए अहिसरिदं दनिं जेव्व पेक्खिस्ससि राहि-अम्.

madhumaṅgalaḥ: pi-a-va-assa bha-avadi-e ahisaridaṃ daniṃ jevva pekkhissasi rāhi-am.

कृष्णः: करेनान्तस् तुष्ट्या स-ललितम् अवष्टाभ्य ललिता- कराङ्गुष्ठां राधा भृषम् अभिसरन्ती स-रभसाम् किम् अद्य स्मेराक्षि स्मर-परिमलोल्लासि-वलया- ध्वनिर् मां निर्मस्यत्य् अनुपम-चमत्कार-चतुलाम्

kṛṣṇaḥ: karenāntas tuṣṭyā sa-lalitam avaṣṭābhya lalitā- karāṅguṣṭhāṃ rādhā bhṛṣam abhisarantī sa-rabhasām kim adya smerākṣi smara-parimalollāsi-valayā- dhvanir māṃ nirmasyaty anupama-camatkāra-catulām

मधुमङ्गलः: भो भो म उत्तम्मस्स. कन्कन-झनकरो सुच्च-इ.

madhumaṅgalaḥ: bho bho ma uttammassa. kankana-jhanakaro succa-i.

(नेपथ्ये) हल ललिदे पेक्ख. स एसो पुन्न-अ-रुक्खो दिस-इ. (पुनस् तत्रैव) सहि रहे धित्थ-भमर-जम्पिदं पेक्ख नम्. त क्खनम् इध ज्जेव्व चित्थम्ह.

(nepathye) hala lalide pekkha. sa eso punna-a-rukkho disa-i. (punas tatraiva) sahi rahe dhittha-bhamara-jampidaṃ pekkha nam. ta kkhanam idha jjevva citthamha.

मधुमङ्गलः: (स-चपलम्) भो पि-अ-व-अस्स वमदो किं न पेच्छसि. एस ललिद-ए सद्धं राहि-अ सम-अद.

madhumaṅgalaḥ: (sa-capalam) bho pi-a-va-assa vamado kiṃ na pecchasi. esa lalida-e saddhaṃ rāhi-a sama-ada.

कृष्णः: (सोत्कन्थम्) दिस्त्य सक्षद् अद्य मद्-इक्षनयोः सौख्यं विस्तर्यते सख्य.

kṛṣṇaḥ: (sotkantham) distya sakṣad adya mad-ikṣanayoḥ saukhyaṃ vistaryate sakhya.

मधुमङ्गलः: (स-गर्वम्) भो किस न वित्थरिदव्वं जत्थ अहं वि-अद्धो दुदो म्हि.

madhumaṅgalaḥ: (sa-garvam) bho kisa na vittharidavvaṃ jattha ahaṃ vi-addho dudo mhi.

कृष्णः: सखे पुरह्-स्थयोर् मत्-प्रिययोर् अव्यलिकत नद्यप्य् अवधरित. यद् अभ्यं ने सन्निधियते.

kṛṣṇaḥ: sakhe purah-sthayor mat-priyayor avyalikata nadyapy avadharita. yad abhyaṃ ne sannidhiyate.

मधुमङ्गलः: पि-अ-व-अस्स सुत्थु पसन्नं राहिं जनहि. जं सदि-अष्चल-झम्पिद मुरलि झलक्क-इ.

madhumaṅgalaḥ: pi-a-va-assa sutthu pasannaṃ rāhiṃ janahi. jaṃ sadi-aṣcala-jhampida murali jhalakka-i.

कृष्णः: (स-स्नेहम्) विधुर् एति दिवा विरूपतां शत-पत्रं बत शर्वरी-मुखे इति केन सदा श्रियोज्ज्वलं तुलनाम् अर्हति मत्-प्रियाननम् (इति स-कौतुकम् अनुसर्पति).

kṛṣṇaḥ: (sa-sneham) vidhur eti divā virūpatāṃ śata-patraṃ bata śarvarī-mukhe iti kena sadā śriyojjvalaṃ tulanām arhati mat-priyānanam (iti sa-kautukam anusarpati).

(नेपथ्ये) वरिसहन-इ लच्छि इ-अं पुरो र-इनि समुग्गम-इ चन्द-अलि-कुतुम्ह-अच-ओर म ध-अ सुप्पसहम्

(nepathye) varisahana-i lacchi i-aṃ puro ra-ini samuggama-i canda-ali-kutumha-aca-ora ma dha-a suppasaham

मधुमङ्गलः: ललिदे भमिदसि. न क्खु च-ओरो. पेक्ख एसो रहन्गिरमनो जेन वरिसहन-इ लच्छि कमिज्ज-इ.

madhumaṅgalaḥ: lalide bhamidasi. na kkhu ca-oro. pekkha eso rahangiramano jena varisahana-i lacchi kamijja-i.

(नेपथ्ये पुनर् अन्यतह्). भो कन्ह सुनहि.

(nepathye punar anyatah). bho kanha sunahi.

मधुमङ्गलः: (विलोक्य स-सन्कम्) एस दहिने विसलस्स बहिनि सरन्गि नम बलि-अ.

madhumaṅgalaḥ: (vilokya sa-sankam) esa dahine visalassa bahini sarangi nama bali-a.

कृष्णः: सखे म सन्किस्थः. सुस्थु बलिकेयम्.

kṛṣṇaḥ: sakhe ma sankisthaḥ. susthu balikeyam.

(प्रविश्य) सरन्गि: भो कन्ह सुनहि. वुद्धि-अ मुहल भनदि किस तु-ए मम नत्तिनि अलि-अं दुसि-ज्ज-इ. जं तुज्झ वम्सि-अ अम्हेहिं कक्खलि-अ-हत्थे दित्थ त म गोहि नं ति.

(praviśya) sarangi: bho kanha sunahi. vuddhi-a muhala bhanadi kisa tu-e mama nattini ali-aṃ dusi-jja-i. jaṃ tujjha vamsi-a amhehiṃ kakkhali-a-hatthe dittha ta ma gohi naṃ ti.

कृष्णः: सरन्गिके विज्षापय मुखरं यद् अहं लब्ध-मुरलिको ऽस्मि.

kṛṣṇaḥ: sarangike vijṣāpaya mukharaṃ yad ahaṃ labdha-muraliko 'smi.

(नेपथ्ये) हल पच्छन्न होहि.

(nepathye) hala pacchanna hohi.

सरन्गि: (नेपथ्यभिमुखम् अवलोक्य. सेरस्यम्). हल राहि-ए चेच्च-रुक्खस्स तले तुमं विदुदि अ-अलेदि मे भदु-ओ. त तत्थ किं ति न गदसि.

sarangi: (nepathyabhimukham avalokya. serasyam). hala rāhi-e cecca-rukkhassa tale tumaṃ vidudi a-aledi me bhadu-o. ta tattha kiṃ ti na gadasi.

हदसे सह-सरङ्ग-मुखि सरन्गि-ए तुमं पि दुदि-अ जदिल सम्वुत्त. त वुद्ध-सद्दुलस्स तुन्द-कोदरे पदेहि.

hadase saha-saraṅga-mukhi sarangi-e tumaṃ pi dudi-a jadila samvutta. ta vuddha-saddulassa tunda-kodare padehi.

सरन्गि: (समर्सम्) ललिदे उल्लत्ति-अ मं जेव्व तुमं तज्जसि. त अहं गदु-अ म-उसि-अ-ए जदिल-ए विन्नविस्सम्. (इति निष्क्रान्ता).

sarangi: (samarsam) lalide ullatti-a maṃ jevva tumaṃ tajjasi. ta ahaṃ gadu-a ma-usi-a-e jadila-e vinnavissam. (iti niṣkrāntā).

मधुमङ्गलः: (सवज्षाम्) जदु नं बलि-अ-पलवे कस्स विसम्भो.

madhumaṅgalaḥ: (savajṣām) jadu naṃ bali-a-palave kassa visambho.

(नेपथ्ये) सखि रहे मुन्च मुन्च.

(nepathye) sakhi rahe munca munca.

मधुमङ्गलः: सुनहि सन्किदेन किं भनेदि ललिद.

madhumaṅgalaḥ: sunahi sankidena kiṃ bhanedi lalida.

(पुनर् नेपथ्ये) किं तस्करिं युवति-मन-धनस्य वम्सिम् अन्के करोसि विकिर त्वरय विदुरे एस प्रयतु वनितम्बर-तस्करय योग्येन सङ्गम् इह गच्छतु वस्तु योग्यम्

(punar nepathye) kiṃ taskariṃ yuvati-mana-dhanasya vamsim anke karosi vikira tvaraya vidure esa prayatu vanitambara-taskaraya yogyena saṅgam iha gacchatu vastu yogyam

कृष्णः: (स्मित्वा) सखे पस्येयम् अष्चलद् वम्सिं बलद् इवक्रय पुरस्तच् चिक्षेप. तद् इमं ग्र्हन.

kṛṣṇaḥ: (smitvā) sakhe pasyeyam aṣcalad vamsiṃ balad ivakraya purastac cikṣepa. tad imaṃ grhana.

(मधुमङ्गलः करोति).

(madhumaṅgalaḥ karoti).

(नेपथ्ये दुरतह्) अम्म सरन्गि-ए असच्चं न भनिदम्.

(nepathye duratah) amma sarangi-e asaccaṃ na bhanidam.

कृष्णः: (स-व्यथम्) सखे पस्य. पुरो निस्थुरेयं उपस्थित जरति.

kṛṣṇaḥ: (sa-vyatham) sakhe pasya. puro nisthureyaṃ upasthita jarati.

मधुमङ्गलः: हन्त स-अन-कसुन-भु-अन्गिव कुर-मुहि एस रोस-वेसेन लत्थिं खिवन्ति परुसं गज्ज-इ जदिल.

madhumaṅgalaḥ: hanta sa-ana-kasuna-bhu-angiva kura-muhi esa rosa-vesena latthiṃ khivanti parusaṃ gajja-i jadila.

(नेपथ्ये) भो दुकुलङ्गर-धुम-लेह पच्चहं वन्चेसि दनिं क प-त्ति.

(nepathye) bho dukulaṅgara-dhuma-leha paccahaṃ vancesi daniṃ ka pa-tti.

मधुमङ्गलः: हद्धि क-अलिव कम्प-इ राहि-अ.

madhumaṅgalaḥ: haddhi ka-aliva kampa-i rāhi-a.

(नेपथ्ये) अज्जे पसिद. न क्खु अम्हे अबरज्झम्ह.

(nepathye) ajje pasida. na kkhu amhe abarajjhamha.

मधुमङ्गलः: पेक्ख राहि-अं हत्थे घेत्तुन ललिद-ए सम वुद्धि-अ.

madhumaṅgalaḥ: pekkha rāhi-aṃ hatthe ghettuna lalida-e sama vuddhi-a.

कृष्णः: (स-खेदम्) सखे न जने किम् अद्य प्रतिपद्यते कथोरेयं जतिल. तद् उपसृत्य तत्त्वम् अवधर्यतम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-khedam) sakhe na jane kim adya pratipadyate kathoreyaṃ jatila. tad upasṛtya tattvam avadharyatam.

(मधुमङ्गलो निष्क्रान्तह्).

(madhumaṅgalo niṣkrāntah).

कृष्णः: (निहवस्य) व्यक्तिं गते मम रहस्य-विनोद-वृत्ते रुस्तो लघिस्थ-ह्र्दयस् तरसभिमन्युः राधां निरुध्य सदने विनिगुहते व ह हन्त लम्भयति व यदु-रजधनिम्

kṛṣṇaḥ: (nihavasya) vyaktiṃ gate mama rahasya-vinoda-vṛtte rusto laghistha-hrdayas tarasabhimanyuḥ rādhāṃ nirudhya sadane viniguhate va ha hanta lambhayati va yadu-rajadhanim

मधुमङ्गलः: भो पि-अ-व-अस्स अच्चरि-अम्. नुनं राहि-अ कम्पि विज्जं जन-इ.

madhumaṅgalaḥ: bho pi-a-va-assa accari-am. nunaṃ rāhi-a kampi vijjaṃ jana-i.

कृष्णः: कथ्यतं किदृशि विद्य.

kṛṣṇaḥ: kathyataṃ kidṛśi vidya.

मधुमङ्गलः: कुल-वुद्धहिरि-मन्दले निवित्थ-ए भ-अवदि-ए अग्गदो विक्कोसन्ति जदिल राहि-अं निद.

madhumaṅgalaḥ: kula-vuddhahiri-mandale nivittha-e bha-avadi-e aggado vikkosanti jadila rāhi-aṃ nida.

कृष्णः: ततस् ततः.

kṛṣṇaḥ: tatas tataḥ.

मधुमङ्गलः: तदो दित्थं म-ए सिनेहेन विक्खुहिदसु तसु सव्वसु राहि-अ-ओग्गुन्थनं उत्सरि-अ हसन्तो सु-अलो सम्वुत्तो.

madhumaṅgalaḥ: tado ditthaṃ ma-e sinehena vikkhuhidasu tasu savvasu rāhi-a-oggunthanaṃ utsari-a hasanto su-alo samvutto.

कृष्णः: (स्मित्वा) ततस् ततः.

kṛṣṇaḥ: (smitvā) tatas tataḥ.

मधुमङ्गलः: तदो हस-कोलहले उबरदे रुत्थहिं सव्वहिं निब्भच्छिद लज्ज-ए नद-मुहि जदिल पल-इद.

madhumaṅgalaḥ: tado hasa-kolahale ubarade rutthahiṃ savvahiṃ nibbhacchida lajja-e nada-muhi jadila pala-ida.

कृष्णः: कथ्यतम्. तयोर् द्वितिय कथम् अभुत्.

kṛṣṇaḥ: kathyatam. tayor dvitiya katham abhut.

मधुमङ्गलः: राहि-अ-ए कन्ने पधिदेन केन बि मन्तेन पधं जेव्व स वुन्द किद.

madhumaṅgalaḥ: rāhi-a-e kanne padhidena kena bi mantena padhaṃ jevva sa vunda kida.

कृष्णः: सखे न राधिकायः खल्व् इयं विद्य. किन्तु तं अभिमन्युन समह्र्तं अवधर्य मद्-विनोदय यद् वृन्दाय प्रनितं इदं कौतुहलम्.

kṛṣṇaḥ: sakhe na rādhikāyaḥ khalv iyaṃ vidya. kintu taṃ abhimanyuna samahrtaṃ avadharya mad-vinodaya yad vṛndāya pranitaṃ idaṃ kautuhalam.

मधुमङ्गलः: (सत्त-हसम्) भो सच्चं वि-अ कहेसि. दित्थं म-ए- पुनोबि वुन्द-ए. निम्मिद-रह-वेसो सु-अलो मुहर-घरे पवित्थो.

madhumaṅgalaḥ: (satta-hasam) bho saccaṃ vi-a kahesi. ditthaṃ ma-e- punobi vunda-e. nimmida-raha-veso su-alo muhara-ghare pavittho.

(नेपथ्ये) दधन मध्यह्न-ज्वलद्-अरुन-कन्त-प्रतिमय वपुस् तुल्यं गन्द-स्थल-तुलित-करन्दव-रुचिः क्र्सन्गियं निद्र-परिमल-दरिद्रक्षि-कवल सखि-बधं राधा हरि-विरह-खिन्न प्रथयति

(nepathye) dadhana madhyahna-jvalad-aruna-kanta-pratimaya vapus tulyaṃ ganda-sthala-tulita-karandava-ruciḥ krsangiyaṃ nidra-parimala-daridrakṣi-kavala sakhi-badhaṃ rādhā hari-viraha-khinna prathayati

कृष्णः: (स-दृष्टि-क्षेपम्) सखे दिस्त्य किरेनमुन समस्वसितो ऽस्मि.

kṛṣṇaḥ: (sa-dṛṣṭi-kṣepam) sakhe distya kirenamuna samasvasito 'smi.

मधुमङ्गलः: नुनं वुन्द-भसिदं अनुकरेदि किरो.

madhumaṅgalaḥ: nunaṃ vunda-bhasidaṃ anukaredi kiro.

कृष्णः: सखे द्रष्टुम् इच्छामि तदृशौ वृन्दा-सुबलौ. ततस् त्वर्यतम्.

kṛṣṇaḥ: sakhe draṣṭum icchāmi tadṛśau vṛndā-subalau. tatas tvaryatam.

(मधुमङ्गलो वम्सिं कृष्ण-करे निक्षिप्य परिक्रमति).

(madhumaṅgalo vamsiṃ kṛṣṇa-kare nikṣipya parikramati).

कृष्णः: सु-विच्युतं वम्सिम् उपलब्धो ऽस्मि. तद् एनं पुरयमि. (इति तथ करोति).

kṛṣṇaḥ: su-vicyutaṃ vamsim upalabdho 'smi. tad enaṃ purayami. (iti tatha karoti).

मधुमङ्गलः: (क्षनम् उत्कर्नो भवन्, सन्स्कृतेन) मनोहरि को ऽपि प्रतिमुख-विसरि म्र्दुतय विरवो ऽयं वर्यं स्रवन-परि चर्यं रचयति ततः कर्नोत्तम्सि-कृत-चतुल-वम्सि कल-रुतिर् निरतन्क सन्के मिलति कलविन्कवलिर् इतः

madhumaṅgalaḥ: (kṣanam utkarno bhavan, sanskṛtena) manohari ko 'pi pratimukha-visari mrdutaya viravo 'yaṃ varyaṃ sravana-pari caryaṃ racayati tataḥ karnottamsi-kṛta-catula-vamsi kala-rutir niratanka sanke milati kalavinkavalir itaḥ

(पुनर् विलोक्य) हि हि. सद्द-सधम्मेन पदरिदो म्हि. कन्कन-सिन्जिदम् क्खु एदम्.

(punar vilokya) hi hi. sadda-sadhammena padarido mhi. kankana-sinjidam kkhu edam.

राधिका: अमि-अं पि-असि सु-महुरं वमसि रु-अं विस्समोहनं विसमं तुज्झ न दुसनं अधव मुरलि जदो दरुनसि किद

rādhikā: ami-aṃ pi-asi su-mahuraṃ vamasi ru-aṃ vissamohanaṃ visamaṃ tujjha na dusanaṃ adhava murali jado darunasi kida

ललिता: हल पुरदो पुन्न-अस्स मुले कन्हो रेहदि.

lalitā: hala purado punna-assa mule kanho rehadi.

मधुमङ्गलः: (विलोक्य स-हर्सम्) दुरे मग्गनिज्जो अत्थो कहं स-अं जेव्व हत्थे उबत्थिदो. (इति परवृत्य) पि-अ-व-अस्स पेक्ख. वुन्द-ए सद्धं सुबलो तुज्झ सम्निहिं लद्धो.

madhumaṅgalaḥ: (vilokya sa-harsam) dure magganijjo attho kahaṃ sa-aṃ jevva hatthe ubatthido. (iti paravṛtya) pi-a-va-assa pekkha. vunda-e saddhaṃ subalo tujjha samnihiṃ laddho.

कृष्णः: (स-स्नेहम् अलोक्य) हन्त प्रिय-सख्यौ प्रविश्त मे दृष्टिः प्रकमम् अमोदते. (इति परिक्रम्य) भो सखिनं सिख-मने तरस सन्निधियतम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-sneham alokya) hanta priya-sakhyau praviśta me dṛṣṭiḥ prakamam amodate. (iti parikramya) bho sakhinaṃ sikha-mane tarasa sannidhiyatam.

राधिका: (स-स्मितम् अपवर्य) हल ललिदे मं क्खु सु-अलम् जेव्व जनदि दे व-अस्सो.

rādhikā: (sa-smitam apavarya) hala lalide maṃ kkhu su-alam jevva janadi de va-asso.

कृष्णः: सखे मधुमङ्गल पस्य सम्विधनकस्य सौस्थवम् असौ सक्षद् अग्रतो राधिकाइव स-वयस्य प्रतिभति.

kṛṣṇaḥ: sakhe madhumaṅgala pasya samvidhanakasya sausthavam asau sakṣad agrato rādhikāiva sa-vayasya pratibhati.

ललिता: हल राहि-ए परिफुल्लो एसो सुर-वल्लहो.

lalitā: hala rāhi-e pariphullo eso sura-vallaho.

मधुमङ्गलः: (सेर्स्यम्) थग्गिनि वुन्दे अज्ज बि किं ति अम्हनं पुरदो राहि राहिति भनमि. सु-अल त्ति उज्जु-अं कहेहि.

madhumaṅgalaḥ: (sersyam) thaggini vunde ajja bi kiṃ ti amhanaṃ purado rāhi rāhiti bhanami. su-ala tti ujju-aṃ kahehi.

कृष्णः: सखे मलम् एवं ब्रविः. प्रकमम् राधाभिधनं धिनोति मम्. तद् अनेनहम् अप्य् अमन्त्रयिस्ये. (इति सन्निधय) सखि राधे परिस्वजस्व मम्. क्षनम् अहं तद् एव प्रियभिमर्स-सौख्यम् अनुभवमि.

kṛṣṇaḥ: sakhe malam evaṃ braviḥ. prakamam rādhābhidhanaṃ dhinoti mam. tad anenaham apy amantrayisye. (iti sannidhaya) sakhi rādhe parisvajasva mam. kṣanam ahaṃ tad eva priyabhimarsa-saukhyam anubhavami.

ललिता: (राधां प्रथतः कृत्वा) न-अर तत्थ गदु-अ सु-अलं जेव्व अलिन्गेहि. अलम् इमिन दम्भ-मुद्द— अ-उ-एन.

lalitā: (rādhāṃ prathataḥ kṛtvā) na-ara tattha gadu-a su-alaṃ jevva alingehi. alam imina dambha-mudda— a-u-ena.

मधुमङ्गलः: (स-रोसम्) वुन्दे तुमं प-इदि-एबि नुनं ललिद सम्वुत्त जं पज्जुस्सु-अं पि-अ-अस्सं वरेसि.

madhumaṅgalaḥ: (sa-rosam) vunde tumaṃ pa-idi-ebi nunaṃ lalida samvutta jaṃ pajjussu-aṃ pi-a-assaṃ varesi.

(प्रविश्य) वृन्दा: सखि राधे त्वद्-भुज-वल्लरि-स्पर्स-कमो ऽयं पुरस्तद् पुन्नगः. तद् एनं दोहद-दनेनोत्फुल्लय.

(praviśya) vṛndā: sakhi rādhe tvad-bhuja-vallari-sparsa-kamo 'yaṃ purastad punnagaḥ. tad enaṃ dohada-danenotphullaya.

मधुमङ्गलः: (स-विस्मयम्) व-अस्स दित्थं वुन्द-ए इन्दजलम्. (इति स-कौतुकं अवेक्ष्य) इन्दजलिनि वुन्दे घन-इदि बि धुम-लेह वि-अद्ध-सरङ्गं अकत्थिदुं नरिहदि.

madhumaṅgalaḥ: (sa-vismayam) va-assa ditthaṃ vunda-e indajalam. (iti sa-kautukaṃ avekṣya) indajalini vunde ghana-idi bi dhuma-leha vi-addha-saraṅgaṃ akatthiduṃ narihadi.

वृन्दा: अर्य तदिद्-दम-कन्थियं कदम्बिनि प्रतियतम्.

vṛndā: arya tadid-dama-kanthiyaṃ kadambini pratiyatam.

कृष्णः: (निभल्य. स-विस्मयम्) कथं सत्यं एवनय रङ्गनमलिकय दुस्त्यज-कस्थियं प्रिय मे वर्सभनवि.

kṛṣṇaḥ: (nibhalya. sa-vismayam) kathaṃ satyaṃ evanaya raṅganamalikaya dustyaja-kasthiyaṃ priya me varsabhanavi.

मधुमङ्गलः: अ-इ दे-इ वुन्दे पसिद. म क्खु बुद्धिं मोहेहि. जं रह चैच्च-रुक्ख-मुले पत्थिद.

madhumaṅgalaḥ: a-i de-i vunde pasida. ma kkhu buddhiṃ mohehi. jaṃ raha caicca-rukkha-mule patthida.

कृष्णः: (राधाम् अलोक्य) तवनुकरत् सुबलं दिद्र्क्सुन मय त्वम् अप्त पुरतः सुदुर्लभ सदृश्यतः कचम् इवभिलस्यत प्रेमग्र-भुमिर् वनिज हरिन्मनिः

kṛṣṇaḥ: (rādhām alokya) tavanukarat subalaṃ didrksuna maya tvam apta purataḥ sudurlabha sadṛśyataḥ kacam ivabhilasyata premagra-bhumir vanija harinmaniḥ

राधिका: चित्थ. विन्नदो सि.

rādhikā: cittha. vinnado si.

ललिता: जल-इ सहि मह रह मन्द जम् हो-इ निलिनि-र-अ कन्ह तुमं नन्दसि जं धन्नो हलिद्द-र-ओ सि

lalitā: jala-i sahi maha raha manda jam ho-i nilini-ra-a kanha tumaṃ nandasi jaṃ dhanno halidda-ra-o si

कृष्णः: रोहिन्य्-अधर-सोभय विहरसे ज्येस्थसि वम-भ्रुवं वन्य रजसि चित्रय परिजनेस्व् अर्द्रं धियं यच्छसि राधे त्वं स्रवनोत्तरेति परितस् तरोदयोल्लसिनि नस्लेसर्पन-दिक्षिते मयि कथं दक्षिन्यम् अथ्सिथसि

kṛṣṇaḥ: rohiny-adhara-sobhaya viharase jyesthasi vama-bhruvaṃ vanya rajasi citraya parijanesv ardraṃ dhiyaṃ yacchasi rādhe tvaṃ sravanottareti paritas tarodayollasini naslesarpana-dikṣite mayi kathaṃ dakṣinyam athsithasi

वृन्दा: मुध मनोन्नहद् ग्लपयसि किम् अङ्गनि कथिने रुसं धत्से किं व प्रिय-परिजनभ्यर्थन-विधौ प्रकमं ते कुष्जलय-ग्र्हपतिस् तम्यति पुरः क्र्प-लक्स्मिवन्तं चतुलय द्र्ग्-अन्तं क्षनम् इह

vṛndā: mudha manonnahad glapayasi kim aṅgani kathine rusaṃ dhatse kiṃ va priya-parijanabhyarthana-vidhau prakamaṃ te kuṣjalaya-grhapatis tamyati puraḥ krpa-laksmivantaṃ catulaya drg-antaṃ kṣanam iha

कृष्णः: निस्थुर भव म्र्द्वि व प्रनस् त्वम् असि राधिके अस्ति नन्य चकोरस्य चन्द्र-लेखं विन गतिः

kṛṣṇaḥ: nisthura bhava mrdvi va pranas tvam asi rādhike asti nanya cakorasya candra-lekhaṃ vina gatiḥ

राधा: सच्चं म-इनं बि तुमं मोहनो सि. (इति स-सब्दं क्रनदति).

rādhā: saccaṃ ma-inaṃ bi tumaṃ mohano si. (iti sa-sabdaṃ kranadati).

ललिता: (सन्कृतेन) धर बस्पमयि न यति विरतिं लोकस्य निर्मित्सतः प्रेमस्मिन्न् इति नन्द-नन्दन-रतं लोभन् मनो म कृथःइत्थं भुरि निवरितपि तरले मद्-वचि सचि-कृत- भ्रु-द्वन्द्व न हि गौरवम् त्वम् अकरोः किं नद्य रोदिस्यसि

lalitā: (sankṛtena) dhara baspamayi na yati viratiṃ lokasya nirmitsataḥ premasminn iti nanda-nandana-rataṃ lobhan mano ma kṛthaḥitthaṃ bhuri nivaritapi tarale mad-vaci saci-kṛta- bhru-dvandva na hi gauravam tvam akaroḥ kiṃ nadya rodisyasi

(कृष्णः कररविन्देन राधिकास्रु-बिन्दुन् अपसरयति).

(kṛṣṇaḥ kararavindena rādhikāsru-bindun apasarayati).

राधिका: मुद्ध-जने बि वन्कं ववहरन्तो किस न लज्जसि.

rādhikā: muddha-jane bi vankaṃ vavaharanto kisa na lajjasi.

कृष्णः: स्मर-क्रिद-लुब्धः पसुप रमनिसु स्फुतम् अहं तथप्य् अक्स्नोर् वर्तिस् त्वम् असि मम दिव्यष्जनमयितपद्यः किं भ्र्न्गं प्र्थुलं र्तु-लक्स्मिर् न भजते रसोल्लसद् एनं तद् अपि हि मधु-स्रिर् मदय्ति

kṛṣṇaḥ: smara-krida-lubdhaḥ pasupa ramanisu sphutam ahaṃ tathapy aksnor vartis tvam asi mama divyaṣjanamayitapadyaḥ kiṃ bhrngaṃ prthulaṃ rtu-laksmir na bhajate rasollasad enaṃ tad api hi madhu-srir madayti

वृन्दा: सखि यथर्थं वक्ति-वनमलि.

vṛndā: sakhi yatharthaṃ vakti-vanamali.

कृष्णः: प्रिये त्वय सहचर्य वन-विहरम् अन्गि-कर्तुम् इच्छमि.

kṛṣṇaḥ: priye tvaya sahacarya vana-viharam angi-kartum icchami.

वृन्दा: तेनहं सखि वृन्दाम् अपधपयमि. (इति परितः पस्यन्ति). स्मितं वितसु मधवि प्रथय मल्लि हसोद्गमं मुद विकस पतले पुरत-युथि निद्रं त्यज प्रसिद सत-पत्रिके भज लवङ्ग-वल्लि स्रियं दधर सह राधाय हरिर् अयं विहर-स्प्र्हम्

vṛndā: tenahaṃ sakhi vṛndām apadhapayami. (iti paritaḥ pasyanti). smitaṃ vitasu madhavi prathaya malli hasodgamaṃ muda vikasa patale purata-yuthi nidraṃ tyaja prasida sata-patrike bhaja lavaṅga-valli sriyaṃ dadhara saha rādhāya harir ayaṃ vihara-sprham

मधुमङ्गलः: हि हि. कहं कन्तर-जक्खिन्नि-ए व-अ-मत्त-एन उप्फुल्लि-कि-अं वल्लि-मन्दलम्.

madhumaṅgalaḥ: hi hi. kahaṃ kantara-jakkhinni-e va-a-matta-ena upphulli-ki-aṃ valli-mandalam.

कृष्णः: सखे चित्तम् अमोदयन्ति पुस्पमोदवत्यो विरुधः.

kṛṣṇaḥ: sakhe cittam amodayanti puspamodavatyo virudhaḥ.

मधुमङ्गलः: व-अस्स तुम्हनं सव्व-ओ चित्तं अमोदेन्ति लद. मम उन एक्क हेम-जुहि ज्जेव ज गोकुलेसरि-ए सखि अङ्गब्ब-धि-अं धोरे-इ.

madhumaṅgalaḥ: va-assa tumhanaṃ savva-o cittaṃ amodenti lada. mama una ekka hema-juhi jjeva ja gokulesari-e sakhi aṅgabba-dhi-aṃ dhore-i.

ललिता: (स्मित्वा) अज्ज तदो क्खु प-अदिद दे रसन्नद.

lalitā: (smitvā) ajja tado kkhu pa-adida de rasannada.

मधुमङ्गलः: (सेर्स्यम्) व-अस्स पेक्ख. इम-ओ रत्त अबि वन्क-किम्सु-अ-ल-इ-अ-ओ गो-इ-अ वि-अ मं न सुहवेदि.

madhumaṅgalaḥ: (sersyam) va-assa pekkha. ima-o ratta abi vanka-kimsu-a-la-i-a-o go-i-a vi-a maṃ na suhavedi.

ललिता: वुन्दे एदे वल्ल-अ वि-अ- पेक्खि-अन्तु जव त्थव-अ- ज क्खु लो-अन-लोहनिज्ज बि नमोदं वित्थरेन्ति.

lalitā: vunde ede valla-a vi-a- pekkhi-antu java tthava-a- ja kkhu lo-ana-lohanijja bi namodaṃ vittharenti.

मधुमङ्गलः: (स-रोसम्) जनम्ह तुम्हनं गो-इ-अनं कम्म ज-ओ रस-कुम्भं बि दिधं निम्मन्थि-अ सिनेहं कद्धन्ति.

madhumaṅgalaḥ: (sa-rosam) janamha tumhanaṃ go-i-anaṃ kamma ja-o rasa-kumbhaṃ bi didhaṃ nimmanthi-a sinehaṃ kaddhanti.

वृन्दा: (स्मित्वा) सखि ललिते ये दन्द-पस-भजः स्फुतं वहन्तो मनः सिलकल्पम् कन्तरम् अस्रयन्ते तेभ्यो वः क्षेमम् उल्लसतु

vṛndā: (smitvā) sakhi lalite ye danda-pasa-bhajaḥ sphutaṃ vahanto manaḥ silakalpam kantaram asrayante tebhyo vaḥ kṣemam ullasatu

कृष्णः: (स्मित्वा) वृन्दे ज्षातं ज्षातम्. बुद्धिं मुर्छयत कुर्चिक लोभेन गोपिकष्चल-ग्राहिनि त्वं कृतसि.

kṛṣṇaḥ: (smitvā) vṛnde jṣātaṃ jṣātam. buddhiṃ murchayata kurcika lobhena gopikaṣcala-grāhini tvaṃ kṛtasi.

(नेपथ्ये) कस्तुरिकेव दुरवच्छद-सङ्गमेयं गोपि-ततिर् मदमयि किल पिच्छिल च दक्षिन्यतस् तनुभ्र्तम् अनुरष्जनो ऽयं वसन्त-वयुर् इव हन्त मुरन्तकरि

(nepathye) kasturikeva duravacchada-saṅgameyaṃ gopi-tatir madamayi kila picchila ca dakṣinyatas tanubhrtam anuraṣjano 'yaṃ vasanta-vayur iva hanta murantakari

कृष्णः: (प्र्स्थतो दृष्टिं क्षिप्त्वा) सहु भो किर-रज सधु.

kṛṣṇaḥ: (prsthato dṛṣṭiṃ kṣiptvā) sahu bho kira-raja sadhu.

मधुमङ्गलः: विहङ्ग-पुन्ग-अ च-उद्दह-विज्ज-वि-अक्खनो दिह-उ होहि.

madhumaṅgalaḥ: vihaṅga-punga-a ca-uddaha-vijja-vi-akkhano diha-u hohi.

ललिता: हन्दे चन्दल-किर प-अन्द-सस-अन-तुन्द-रहुनो पहुनो होदु दे पिन्द-ससि.

lalitā: hande candala-kira pa-anda-sasa-ana-tunda-rahuno pahuno hodu de pinda-sasi.

कृष्णः: सखे तुर्नम् अस्मै समर्पय पकिमनि ददिमि-बिजनि.

kṛṣṇaḥ: sakhe turnam asmai samarpaya pakimani dadimi-bijani.

मधुमङ्गलः: भो विन्दवन-बिहप्प-ए ददिमि-बि-अ-हिन्दोबि सुस्थु कन्तं ललिद-ए दन्त-पत्तिं दे द-इस्सम्.

madhumaṅgalaḥ: bho vindavana-bihappa-e dadimi-bi-a-hindobi susthu kantaṃ lalida-e danta-pattiṃ de da-issam.

(पुनर् नेपथ्ये) चष्चल-सष्झघन वि-अ मुहुत्त-र-अं तनोदि दे सामि वह-इ सिनेहिं राहि के-अलं न-अनि-अ-पुत्तिव्व

(punar nepathye) caṣcala-saṣjhaghana vi-a muhutta-ra-aṃ tanodi de sāmi vaha-i sinehiṃ rāhi ke-alaṃ na-ani-a-puttivva

ललिता: (सनन्दम्) सहि सरि-ए सोहग्गवदि दोहि. जं पच्चुतरेन निज्जिदो तु-ए दुम्महो किरो.

lalitā: (sanandam) sahi sari-e sohaggavadi dohi. jaṃ paccutarena nijjido tu-e dummaho kiro.

कृष्णः: (स्वगतम्) ध्रुवं वृन्दाव्येदम् अध्यपित-कौसलं विहङ्गयोर् द्वन्द्वम्.

kṛṣṇaḥ: (svagatam) dhruvaṃ vṛndāvyedam adhyapita-kausalaṃ vihaṅgayor dvandvam.

मधुमङ्गलः: (स-क्रोधम्) हज्जे भज्जेमि दे तिक्क-जप्पिनं चन्चु-पुदम्.

madhumaṅgalaḥ: (sa-krodham) hajje bhajjemi de tikka-jappinaṃ cancu-pudam.

(इति स-व्यजं दन्दं क्षिपति).

(iti sa-vyajaṃ dandaṃ kṣipati).

राधिका: हन्त कधम् उद्दिनं ववदु-अं विहङ्ग-मिहुनम्.

rādhikā: hanta kadham uddinaṃ vavadu-aṃ vihaṅga-mihunam.

कृष्णः: (राधाम् अवेक्ष्य) सेवन्ते तरु-गेहिनः सुमनसं वृन्दाइर् मधु-स्यन्दिभिर् यत्रोत्फुल्ल-लत-वधुभिर् अभितः सङ्गत्य भ्र्न्गतिथिन् सम्वित पसुभिस् तथ खग-कुलैः खेलद्भिर् अव्यहतं न स्यत् कस्य सुकन्थि सेयम् अधिकनन्दय वृन्दातवि

kṛṣṇaḥ: (rādhām avekṣya) sevante taru-gehinaḥ sumanasaṃ vṛndāir madhu-syandibhir yatrotphulla-lata-vadhubhir abhitaḥ saṅgatya bhrngatithin samvita pasubhis tatha khaga-kulaiḥ kheladbhir avyahataṃ na syat kasya sukanthi seyam adhikanandaya vṛndātavi

अथव हरिनिर् विदम्बयसि नेत्र-खेलय ललिताइर् लत-पिक-कुलं कलोतिभिः सिखिनस् च कुन्तल-कलप-विभ्रमैर् इति ते पुरः किम् इव मे वन-स्रिय

athava harinir vidambayasi netra-khelaya lalitāir lata-pika-kulaṃ kalotibhiḥ sikhinas ca kuntala-kalapa-vibhramair iti te puraḥ kim iva me vana-sriya

वृन्दा: पस्य पस्य विरतोर्मिर् इयं सु-निरज ध्र्त-सुद्धोज्ज्वल-सत्त्व-सन्ततिःस्फुत-कृष्ण-रुचिर् यमद्र्त मुनि-गोस्थिव चकस्ति भनुज

vṛndā: pasya pasya viratormir iyaṃ su-niraja dhrta-suddhojjvala-sattva-santatiḥsphuta-kṛṣṇa-rucir yamadrta muni-gosthiva cakasti bhanuja

कृष्णः: प्रिये पस्य पस्य स्मित-रुचि-विरजितं ते मुखम् इव निरजयत्य् अधिरक्षि निरज-बन्धव-दुहितुर् निरज-रजि मरुद्-भ्रमित

kṛṣṇaḥ: priye pasya pasya smita-ruci-virajitaṃ te mukham iva nirajayaty adhirakṣi niraja-bandhava-duhitur niraja-raji marud-bhramita

वृन्दा: (परिक्रम्य. निरजन्य् अह्र्त्य च). पुन्दरिकक्ष स्तोकोत्फुल्लम् इदं ग्र्हन लिल-पुन्दरिकम्. तथवतम्सोचितं कोकनद-द्वन्द्वम्.

vṛndā: (parikramya. nirajany ahrtya ca). pundarikakṣa stokotphullam idaṃ grhana lila-pundarikam. tathavatamsocitaṃ kokanada-dvandvam.

कृष्णः: (स-हर्सम् अदय) वृन्दे रक्तोत्पले राधा-कर्नयोर् अधनेन स्रियं लभतम्. (इति तथ कृत्व. स-कौतुकम्) हन्त पुन्दरिक-कोसे चष्चरिको वर्तते.

kṛṣṇaḥ: (sa-harsam adaya) vṛnde raktotpale rādhā-karnayor adhanena sriyaṃ labhatam. (iti tatha kṛtva. sa-kautukam) hanta pundarika-kose caṣcariko vartate.

वृन्दा: मधुपः कमलेन सर्धम् उद्यन्- मकरन्देन मुकुन्दम् अससद सरसेसु विनिर्मितो हि सङ्गः परमनन्द-भरोन्नतिं तनोति

vṛndā: madhupaḥ kamalena sardham udyan- makarandena mukundam asasada sarasesu vinirmito hi saṅgaḥ paramananda-bharonnatiṃ tanoti

कृष्णः: प्रिये पस्य पस्य अस्मिन् मदिय-कर-सन्गिनि पुन्दरिक- कोसे क्षनं किल विलम्ब्य सिलिमुखो ऽयम् कर्नवलम्ब्य तव कोकनदं प्रपेदे कं व बलन् न हि हरत्य् अनुरग-लक्स्मिः

kṛṣṇaḥ: priye pasya pasya asmin madiya-kara-sangini pundarika- kose kṣanaṃ kila vilambya silimukho 'yam karnavalambya tava kokanadaṃ prapede kaṃ va balan na hi haraty anuraga-laksmiḥ

(राधिका सम्भ्रमं नतयन्ति भुज-लतं क्षिपति).

(rādhikā sambhramaṃ natayanti bhuja-lataṃ kṣipati).

कृष्णः: (स्फुतं विहस्य) कर्नोत्तम्सित-रक्त-पन्कज-जुसो भ्र्न्गि-पतेर् झन्क्रिय भ्रन्तेनद्य द्र्ग्-अष्चलेन दधति भ्र्न्गवलि-विभ्रमम् त्रसन्दोलित-दोर्-लतन्त-विचलच्-चुद झनत्-करिनि राधे व्यकुलतं गतपि भवति मोदम् ममध्यस्यति

kṛṣṇaḥ: (sphutaṃ vihasya) karnottamsita-rakta-pankaja-juso bhrngi-pater jhankriya bhrantenadya drg-aṣcalena dadhati bhrngavali-vibhramam trasandolita-dor-latanta-vicalac-cuda jhanat-karini rādhe vyakulataṃ gatapi bhavati modam mamadhyasyati

राधिका: (स-त्रसम् चेलष्चलम् उदष्चयन्ति) कथं अज्जबि न चलदि धित्थो.

rādhikā: (sa-trasam celaṣcalam udaṣcayanti) kathaṃ ajjabi na caladi dhittho.

कृष्णः: मधुरक्षि मुधथ सम्भ्रमेन क्षिप चेलष्चलम् अष्जस न भुयः पिबतु स्रवनोत्पलोद्गतं ते मधुपो ऽयं मधु-मङ्गलं क्र्सन्गि

kṛṣṇaḥ: madhurakṣi mudhatha sambhramena kṣipa celaṣcalam aṣjasa na bhuyaḥ pibatu sravanotpalodgataṃ te madhupo 'yaṃ madhu-maṅgalaṃ krsangi

मधुमङ्गलः: भो व-अस्स किस बम्हनं मं महुबेन विब-एसि. (इति दन्देन भ्रमरं तदयति).

madhumaṅgalaḥ: bho va-assa kisa bamhanaṃ maṃ mahubena viba-esi. (iti dandena bhramaraṃ tadayati).

राधिका: (स-स्लघम्) अज्ज पि-अन्करो ममसि सम्वुत्तः.

rādhikā: (sa-slagham) ajja pi-ankaro mamasi samvuttaḥ.

मधुमङ्गलः: कहं महुसु-अनो तक्कल जेव्व तिरोहिदो जं कुदो बि न लक्खि-अदि.

madhumaṅgalaḥ: kahaṃ mahusu-ano takkala jevva tirohido jaṃ kudo bi na lakkhi-adi.

राधिका: (स-व्यमोहम्) हद्धि हद्धि. कहिं गदो महुमहनो. (इति सन्स्कृतेन) समजनि दवद् वित्रस्तनं किम् अर्त-रवो गिरं मयि किम् अभवद् वैगुन्यं व निरकुसं इक्षितम् व्यरचि निभ्र्तम्, किं व हुतिः कयचिद् अभिस्तय यद् इह सहस मम् अत्यक्षिद् वने वनजेक्षनः (कृष्णः सम्ज्षाय सर्वन् निवर्य स्मितं करोति).

rādhikā: (sa-vyamoham) haddhi haddhi. kahiṃ gado mahumahano. (iti sanskṛtena) samajani davad vitrastanaṃ kim arta-ravo giraṃ mayi kim abhavad vaigunyaṃ va nirakusaṃ ikṣitam vyaraci nibhrtam, kiṃ va hutiḥ kayacid abhistaya yad iha sahasa mam atyakṣid vane vanajekṣanaḥ (kṛṣṇaḥ samjṣāya sarvan nivarya smitaṃ karoti).

राधिका: हन्त (सन्स्कृतेन) वसन्तिभिर् अयं न मे कच-भरः कम्सरिनोत्तम्सितस् तस्योर-स्थल-चुम्बि-चम्पक-मयैर् नगुम्फि मल्यं मय मल्लिभिस् च निरर्गलं परिहसन् नयं बलत् तदितः प्ररम्भे ऽद्य वनोत्सवस्य विरह-च्छद्मद् अयः प्रोदगत्

rādhikā: hanta (sanskṛtena) vasantibhir ayaṃ na me kaca-bharaḥ kamsarinottamsitas tasyora-sthala-cumbi-campaka-mayair nagumphi malyaṃ maya mallibhis ca nirargalaṃ parihasan nayaṃ balat taditaḥ prarambhe 'dya vanotsavasya viraha-cchadmad ayaḥ prodagat

वृन्दे: (अपवर्य) कमम् अन्धकरिनि प्रेम-बन्ध-कन्दलि य खलु विस्पस्तम् अपि ननुसन्धपयति.

vṛnde: (apavarya) kamam andhakarini prema-bandha-kandali ya khalu vispastam api nanusandhapayati.

राधिका: सहि वुन्दे रक्खेहि मम्. (इति त्रसं नतयन्ति). सप्प सप्प-इ भिन्ग-पन्ति-मिसदो कलि रसलन्कुरे रत्तसो-अ-सिरे विरेह-इ तध पुप्फ-च्छलदो सिहि सिन्गे केसु-अ-सहिनो अ कलि-अ-दम्भेन सम्भेदिनि मं भेत्तुं कुसुम-उहस्स वल-इ क्कुरद्ध-चन्द-अलि (इति वैवस्यं नतयति).

rādhikā: sahi vunde rakkhehi mam. (iti trasaṃ natayanti). sappa sappa-i bhinga-panti-misado kali rasalankure rattaso-a-sire vireha-i tadha puppha-cchalado sihi singe kesu-a-sahino a kali-a-dambhena sambhedini maṃ bhettuṃ kusuma-uhassa vala-i kkuraddha-canda-ali (iti vaivasyaṃ natayati).

कृष्णः: (सम्भ्रमद् अभ्युपेत्य पनिं ग्र्ह्नन्न् उच्चैह्) सुकुमरि किम् अकन्दे कतरसि. यतह् त्वन्-मुख-लक्स्मि-ग्लपित चन्द्रवलिर् इह बिभेति पुर्नपि प्रनयद् ये तव कर्तुं किम् अर्ध-चन्द्रवलि क्षमते

kṛṣṇaḥ: (sambhramad abhyupetya paniṃ grhnann uccaih) sukumari kim akande katarasi. yatah tvan-mukha-laksmi-glapita candravalir iha bibheti purnapi pranayad ye tava kartuṃ kim ardha-candravali kṣamate

राधिका: (स-धैर्यं लज्जं नतयन्ति स्वग्तम्) कधं अच्छि-लग्गं च्चे-अ हरिदं मनन्ति खिन्नम्हि.

rādhikā: (sa-dhairyaṃ lajjaṃ natayanti svagtam) kadhaṃ acchi-laggaṃ cce-a haridaṃ mananti khinnamhi.

कृष्णः: प्रिये पस्य पस्य परिनत-वर-बिज-स्पर्धि-दन्तोरु-भसः कुसुमम् उपहसन्त्यस् तन्वि दन्त-च्छदेन फल-विजयि-कुचयस् त्वद्-भयद् ददिमियं म्र्दुल-पवन-दोल-दम्भतः कम्पते ऽद्य

kṛṣṇaḥ: priye pasya pasya parinata-vara-bija-spardhi-dantoru-bhasaḥ kusumam upahasantyas tanvi danta-cchadena phala-vijayi-kucayas tvad-bhayad dadimiyaṃ mrdula-pavana-dola-dambhataḥ kampate 'dya

वृन्दा: सखि निर्वर्नय तव कर्निकोचित-कोरकं कर्निकरम् अमुम्.

vṛndā: sakhi nirvarnaya tava karnikocita-korakaṃ karnikaram amum.

राधिका: न-अ-कन्नि-अर-कुसुमे भसलो रस-लोह-निच्चलो भेदि.

rādhikā: na-a-kanni-ara-kusume bhasalo rasa-loha-niccalo bhedi.

कृष्णः: कष्चन-मष्च-निविस्तो रस-रजो ऽयं सरिरिव.

kṛṣṇaḥ: kaṣcana-maṣca-nivisto rasa-rajo 'yaṃ saririva.

राधिका: पेक्ख पेक्ख, (सन्स्कृतेन) उद्धुर-मरन्द-मत्त रुद्धे सरेन गन्ध-विसरेन इह सुन्दर-मल्लि-गने रोलम्ब हन्त गुष्जन्ति

rādhikā: pekkha pekkha, (sanskṛtena) uddhura-maranda-matta ruddhe sarena gandha-visarena iha sundara-malli-gane rolamba hanta guṣjanti

कृष्णः: उद्धर-मरन्द-इत्य्-अदि पथति.

kṛṣṇaḥ: uddhara-maranda-ity-adi pathati.

वृन्दा: पितति-सुक्स्म-सिखर चम्पक-कलिकेयम् अभति.

vṛndā: pitati-suksma-sikhara campaka-kalikeyam abhati.

कृष्णः: मनवति-ह्र्न्-मथिनि हैमि कमस्य सक्तिर् इव

kṛṣṇaḥ: manavati-hrn-mathini haimi kamasya saktir iva

मधुमङ्गलः: भो व-अस्स एस कमस्स सत्ति न हो-इ. पेक्ख जदिल-खित्त स हरि-अल-गोरि ल-उदि-अ.

madhumaṅgalaḥ: bho va-assa esa kamassa satti na ho-i. pekkha jadila-khitta sa hari-ala-gori la-udi-a.

(प्रविश्य) जतिल: अरे जम्ह बम्हन एत्थ लगुदि म-ए विसुमरिद.

(praviśya) jatila: are jamha bamhana ettha lagudi ma-e visumarida.

राधिका: (अपवर्य. स-भयम्) सहि परित्तहि परित्तहि. एस कल-रत्तिव दरुन वुद्धि मं दित्थवदि. (इति ललिता-वृन्दाभ्यं निष्क्रान्ता).

rādhikā: (apavarya. sa-bhayam) sahi parittahi parittahi. esa kala-rattiva daruna vuddhi maṃ ditthavadi. (iti lalitā-vṛndābhyaṃ niṣkrāntā).

कृष्णः: (अपवर्य) मम सङ्गमम्र्त-रसं न जिघ्र्क्षति न च जिहसति प्रकतम् जतिल-व्यग्रि-चकित त्र्सित राधा-कुरन्गियम्

kṛṣṇaḥ: (apavarya) mama saṅgamamrta-rasaṃ na jighrkṣati na ca jihasati prakatam jatila-vyagri-cakita trsita rādhā-kurangiyam

मधुमङ्गलः: भो सरम-लन्गुल-कुतिले घेप्प अप्पनो जुत्तिम्.

madhumaṅgalaḥ: bho sarama-langula-kutile gheppa appano juttim.

जतिल: (यस्तिम् अदय) अरे सु-अल, किस तुमं बहुदि-अवेसेन सद विदम्बेसि.

jatila: (yastim adaya) are su-ala, kisa tumaṃ bahudi-avesena sada vidambesi.

कृष्णः: (स्वगतम्) दिस्त्य सुबलतय ज्षातम् अभुत्. (प्रकसम्. स-नर्म-स्मितम्) जतिले गुरुभ्यः सपमनो ऽस्मि. राधिकाइव सधयति. न खल्व् असौ सुबलः.

kṛṣṇaḥ: (svagatam) distya subalataya jṣātam abhut. (prakasam. sa-narma-smitam) jatile gurubhyaḥ sapamano 'smi. rādhikāiva sadhayati. na khalv asau subalaḥ.

जतिल: रे धुत्त-वि-अक्खन हं सव्वं परिक्खिदुं खमम्हि. त अलं एत्थ थग्गत्तनेन. (इति निष्क्रान्ता).

jatila: re dhutta-vi-akkhana haṃ savvaṃ parikkhiduṃ khamamhi. ta alaṃ ettha thaggattanena. (iti niṣkrāntā).

कृष्णः: सखे समगच्छ. गोकुलम् एव प्रविशमः. (इति निष्क्रान्तौ) (इति निष्क्रान्तः सर्वे).

kṛṣṇaḥ: sakhe samagaccha. gokulam eva praviśamaḥ. (iti niṣkrāntau) (iti niṣkrāntaḥ sarve).