Citra-darśana: The Picture Gallery

(ततः प्रविशति नववृन्दा.) नव-वृन्दा: (पुरो ऽवलोक्य स-हर्षम्.) निर्मित-भुवन-विशुद्धिर् विधु-मधुरालोक-सधने निपुणा उल्लासित-परमहंसा भक्तिर् इवेयं शरन् मिलति

(tataḥ praviśati navavṛndā.) nava-vṛndā: (puro 'valokya sa-harṣam.) nirmita-bhuvana-viśuddhir vidhu-madhurāloka-sadhane nipuṇā ullāsita-paramahaṃsā bhaktir iveyaṃ śaran milati

(प्रविश्य) शरत्: सहि न-अ-वुन्दे कहिम् गदसि.

(praviśya) śarat: sahi na-a-vunde kahim gadasi.

नव-वृन्दा: शरल् लक्ष्मि गुरोर् अभ्यर्णे.

nava-vṛndā: śaral lakṣmi guror abhyarṇe.

शरत्: किम् त्ति.

śarat: kim tti.

नव-वृन्दा: देवस्य निदेसेण.

nava-vṛndā: devasya nideseṇa.

शरत्: कस्सिम् अत्थे सो निदेसो.

śarat: kassim atthe so nideso.

नव-वृन्दा: रैवते सद्मनां शोडश-सहस्री-निर्माणे.

nava-vṛndā: raivate sadmanāṃ śoḍaśa-sahasrī-nirmāṇe.

शरत्: तत्थ किम् निदाणं.

śarat: tattha kim nidāṇaṃ.

नव-वृन्दा: जगद्-विघ्नं निघ्नन्न् अपगत-नयम् क्षौणि-तनयं हृतान्य् अन्तर् गोष्ठात् कपट-कलिना तेन बलिना सहस्राण्य् अस्राली-वलयित-दृशां पङ्कज-दृशां शताढ्यानि क्रीडा-गुरुर् उदहरत् षोडश हरिः

nava-vṛndā: jagad-vighnaṃ nighnann apagata-nayam kṣauṇi-tanayaṃ hṛtāny antar goṣṭhāt kapaṭa-kalinā tena balinā sahasrāṇy asrālī-valayita-dṛśāṃ paṅkaja-dṛśāṃ śatāḍhyāni krīḍā-gurur udaharat ṣoḍaśa hariḥ

शरत्: (साद्भुतम्) किं ता-ओ च्चे-अ गो-उल-कण्णा-ओ.

śarat: (sādbhutam) kiṃ tā-o cce-a go-ula-kaṇṇā-o.

नव-वृन्दा: अथ किम् केशि-रिपोर् अवकेशी भजनाभास-क्षुपो ऽपि नेहास्ति किम् पुनर् अपूर्व-पर्वा प्रेमामर-पादपस् तासाम्

nava-vṛndā: atha kim keśi-ripor avakeśī bhajanābhāsa-kṣupo 'pi nehāsti kim punar apūrva-parvā premāmara-pādapas tāsām

शरत्: कहं रा-अ-कण्णा-ओ त्ति पसिधि सुव्व-इ.

śarat: kahaṃ rā-a-kaṇṇā-o tti pasidhi suvva-i.

नव-वृन्दा: कयापि कुमारीणां माधुर्य-मधु-धारया मोहितेन मही-सुनुना कामाख्य-प्रतरणाय तासां दानव-कुमारेभ्यः प्रतिपादनं मृषैव विस्रव्य राज-सुतत्वेन विख्यातिर् उद्भाविता.

nava-vṛndā: kayāpi kumārīṇāṃ mādhurya-madhu-dhārayā mohitena mahī-sununā kāmākhya-prataraṇāya tāsāṃ dānava-kumārebhyaḥ pratipādanaṃ mṛṣaiva visravya rāja-sutatvena vikhyātir udbhāvitā.

शरत्: सच्चं सच्चं. जं दु-अरवदि-पुरे तणं पत्थवणं कामक्ख-ए अहिमदं.

śarat: saccaṃ saccaṃ. jaṃ du-aravadi-pure taṇaṃ patthavaṇaṃ kāmakkha-e ahimadaṃ.

नव-वृन्दा: तयैव रुष्टया देव्या प्रेषितः पाकससनो द्वारवतीम् आसाद्य भौम-वधम् अर्थितवान्.

nava-vṛndā: tayaiva ruṣṭayā devyā preṣitaḥ pākasasano dvāravatīm āsādya bhauma-vadham arthitavān.

शरत्: हला सव्वणं गो-उल-कुमारीणं एत्थ सङ्गमो सम्वुत्तो. के-अलं प-उम-पमुहं च्चे-अ कण्णा-अ-च-उक्कं परिसित्थं.

śarat: halā savvaṇaṃ go-ula-kumārīṇaṃ ettha saṅgamo samvutto. ke-alaṃ pa-uma-pamuhaṃ cce-a kaṇṇā-a-ca-ukkaṃ parisitthaṃ.

नव-वृन्दा: सरले तासां पूर्वम् एव समाहृतिर् बभूव.

nava-vṛndā: sarale tāsāṃ pūrvam eva samāhṛtir babhūva.

शरत्: कहं स समहिति.

śarat: kahaṃ sa samahiti.

नव-वृन्दा: लीलयैव पशुपाल-पुङ्गवः स्तम्भयन् सपदि सप्त-पुङ्गवान् मग्न-दृष्टिम् अनुराग-सागरे नग्नजिद्-दुहितरं समाहरत्

nava-vṛndā: līlayaiva paśupāla-puṅgavaḥ stambhayan sapadi sapta-puṅgavān magna-dṛṣṭim anurāga-sāgare nagnajid-duhitaraṃ samāharat

किं च शैब्यां घन-प्रणय-घूर्णन-घोर-तृष्णां कन्दर्प-सर्प-गरल-ग्लपितम् च भद्राम् स्मेरावलोक-सुधया किल सङ्गमय्य रङ्ग-स्थलान् मुरहरस् तरसा जहार

kiṃ ca śaibyāṃ ghana-praṇaya-ghūrṇana-ghora-tṛṣṇāṃ kandarpa-sarpa-garala-glapitam ca bhadrām smerāvaloka-sudhayā kila saṅgamayya raṅga-sthalān muraharas tarasā jahāra

अपि च मीनस्य प्रतिबिम्बम् अम्भसि वर-स्तम्भस्य मूलार्पिते पश्यन् बिम्बम् अलक्षयन् भ्रमरिका-चक्रे भ्रमन्तं मुहुः उत्क्षिप्तेन शिली-मुखेन शकली-कृत्य प्रमोदाद् अमूं मद्राधीश्वर-नन्दिनीं पुनर् असौ लेभे सुभद्राग्रजः

api ca mīnasya pratibimbam ambhasi vara-stambhasya mūlārpite paśyan bimbam alakṣayan bhramarikā-cakre bhramantaṃ muhuḥ utkṣiptena śilī-mukhena śakalī-kṛtya pramodād amūṃ madrādhīśvara-nandinīṃ punar asau lebhe subhadrāgrajaḥ

शरत्: (सानन्दम्) दिट्ठि-आ पुणो वि गो-उल सोक्खं पेक्खिस्सं.

śarat: (sānandam) diṭṭhi-ā puṇo vi go-ula sokkhaṃ pekkhissaṃ.

नव-वृन्दा: सखि मधु-श्रिया सार्धम् अधुना मण्डय वृन्दाटवीम्. पश्यायं माधवो राधया सह साधयति.

nava-vṛndā: sakhi madhu-śriyā sārdham adhunā maṇḍaya vṛndāṭavīm. paśyāyaṃ mādhavo rādhayā saha sādhayati.

शरत्: कहं दे-इ-ए अनुमदि लद्ध.

śarat: kahaṃ de-i-e anumadi laddha.

नव-वृन्दा: माधवी-विरहितं मधुवीरः कुण्डिनेश्वर-सुतां निशमय्य नन्दयन् स्फुरद्-अमन्द-विलासैर् हास-कन्दल-लसन्-मुखम् आह

nava-vṛndā: mādhavī-virahitaṃ madhuvīraḥ kuṇḍineśvara-sutāṃ niśamayya nandayan sphurad-amanda-vilāsair hāsa-kandala-lasan-mukham āha

सत्याख्यास्य विलोकय लोकस्यात्म-भुवार्थितः प्रतिष्ठासुर् अहं देवि तत्रानुज्षा विधीयताम्

satyākhyāsya vilokaya lokasyātma-bhuvārthitaḥ pratiṣṭhāsur ahaṃ devi tatrānujṣā vidhīyatām

शरत्: सहि पमादो पमादो.

śarat: sahi pamādo pamādo.

नव-वृन्दा: कः प्रमदह्.

nava-vṛndā: kaḥ pramadah.

शरत्: मण्डन-करण्डि-अं सम्प्पि-अ माहवी-ए दे-एसिणो सिस्स सु-अण्ठी णाम किण्णरी तत्थ पेसिदट्ठि.

śarat: maṇḍana-karaṇḍi-aṃ samppi-a māhavī-e de-esiṇo sissa su-aṇṭhī ṇāma kiṇṇarī tattha pesidaṭṭhi.

नववृन्दा: नात्र कापि शङ्का. यद् इयं सत्यायाम् अनुरागिणी.

navavṛndā: nātra kāpi śaṅkā. yad iyaṃ satyāyām anurāgiṇī.

शरत्: तदो विसद्ध एस पत्थिदम्हि. (इति निष्क्रान्ता.)

śarat: tado visaddha esa patthidamhi. (iti niṣkrāntā.)

(ततः प्रविशति राधाम् आनन्दयन् कृष्णह्.)

(tataḥ praviśati rādhām ānandayan kṛṣṇah.)

कृष्णः: निर्धूतामृत-माधुरी-परिमलः कल्याणि बिम्बाधरो वक्त्रं पङ्कज-सौरभं कुहरित-श्लाघाभिधस् ते गिरः अङ्गश् चन्दन-शीतलस् तनुर् इयं सौन्दर्य-सर्वस्व-भाक् त्वाम् आसादय ममेदम् इन्द्रिय-कुलं राधे मुहुर् मोदते

kṛṣṇaḥ: nirdhūtāmṛta-mādhurī-parimalaḥ kalyāṇi bimbādharo vaktraṃ paṅkaja-saurabhaṃ kuharita-ślāghābhidhas te giraḥ aṅgaś candana-śītalas tanur iyaṃ saundarya-sarvasva-bhāk tvām āsādaya mamedam indriya-kulaṃ rādhe muhur modate

(समन्ताद् आलोक्य) लक्ष्मीः कैरव-काननेषु परितः शुद्धेषु विद्योतते सन्-मार्ग-द्रुहि सर्व-शार्वर-कुले प्रोन्मीलति क्षिणता नक्षत्रेषु किलोद्भवत्य् अपचितिः क्सुद्रात्मसु प्रायिकी शङ्के शङ्कर-मौलिर् अभ्युदयते राजा पुरस्ताद् दिशि

(samantād ālokya) lakṣmīḥ kairava-kānaneṣu paritaḥ śuddheṣu vidyotate san-mārga-druhi sarva-śārvara-kule pronmīlati kṣiṇatā nakṣatreṣu kilodbhavaty apacitiḥ ksudrātmasu prāyikī śaṅke śaṅkara-maulir abhyudayate rājā purastād diśi

नव-वृन्दा: (उपसृत्य) हृत-भुवन-तमः क्रमाद् विरागः कलय कलनिधि-वैष्णवो विशुद्धः रुचिम् अमृतमयीं क्षिपन् विदूरे प्रविशति विष्णु-पद-प्रपत्ति-वीथीम्

nava-vṛndā: (upasṛtya) hṛta-bhuvana-tamaḥ kramād virāgaḥ kalaya kalanidhi-vaiṣṇavo viśuddhaḥ rucim amṛtamayīṃ kṣipan vidūre praviśati viṣṇu-pada-prapatti-vīthīm

कृष्णः: सखे कौस्तुभ सो ऽयम् विलासिनी-विश्लेष-लब्ध- शोकः कोकवीति कोक-ग्रामणीस् तद् विस्तारय मयूख-लेखाम्.

kṛṣṇaḥ: sakhe kaustubha so 'yam vilāsinī-viśleṣa-labdha- śokaḥ kokavīti koka-grāmaṇīs tad vistāraya mayūkha-lekhām.

(राधा स-कौतुकं पश्यति.)

(rādhā sa-kautukaṃ paśyati.)

कृष्णः: पश्य पश्य मध्ये-व्योमाधिरूढ-द्युमणि-सम-मणि-ग्रामणी-धाम- पाली- व्यालीढ-ध्वान्त-पूरान् वर-तनु परितः प्रेक्षमाणस् तटान्तान् पारे-कालिन्दी रत्राव् अपि दिवस-धियाक्रान्त-चेता गभीरैर् उत्कण्ठा-चक्रवालै रथचरान-युवा कान्तया जाघटीति

kṛṣṇaḥ: paśya paśya madhye-vyomādhirūḍha-dyumaṇi-sama-maṇi-grāmaṇī-dhāma- pālī- vyālīḍha-dhvānta-pūrān vara-tanu paritaḥ prekṣamāṇas taṭāntān pāre-kālindī ratrāv api divasa-dhiyākrānta-cetā gabhīrair utkaṇṭhā-cakravālai rathacarāna-yuvā kāntayā jāghaṭīti

(प्रविश्य करण्डिका-पाणिः सुकण्ठी.) सुकण्ठी: दिट्ठि-आ एत्थ भत्त सच्चा-ए सद्धं रमेदि. ता लदन्तरिद भवि-अ पेक्खमि. (इति तथा स्थिता.)

(praviśya karaṇḍikā-pāṇiḥ sukaṇṭhī.) sukaṇṭhī: diṭṭhi-ā ettha bhatta saccā-e saddhaṃ ramedi. tā ladantarida bhavi-a pekkhami. (iti tathā sthitā.)

नव-वृन्दा: कुन्द-दन्ति दृशोर् द्वन्द्वं चन्द्रकान्त-मयं तव उदिते हरि-वक्त्रेन्दौ स्यन्दते कथम् अन्यथा कुन्द-दन्ति - ओ गिर्ल् wहोसे तेएथ् अरे अस् बेऔतिफ़ुल् अस् जस्मिने

nava-vṛndā: kunda-danti dṛśor dvandvaṃ candrakānta-mayaṃ tava udite hari-vaktrendau syandate katham anyathā kunda-danti - O girl whose teeth are as beautiful as jasmine

राधा: (साश्चर्यम्) कधं एत्थ प-उम-अरे चन्दालो-ए वि प-उम-इंपप्फुल्ल-इं.

rādhā: (sāścaryam) kadhaṃ ettha pa-uma-are candālo-e vi pa-uma-iṃpapphulla-iṃ.

कृष्णः: शुद्ध-कच-स्थली पश्य पुरः पद्माकरायते पद्मानि पद्मरागाणि यत्र फुल्लान्य् अहर्-निशम्

kṛṣṇaḥ: śuddha-kaca-sthalī paśya puraḥ padmākarāyate padmāni padmarāgāṇi yatra phullāny ahar-niśam

(नेपथ्ये) वृन्दावने स्फुरत्य् एषा माधवी सुमनस्विनी (इत्य् अर्धोक्ते.)

(nepathye) vṛndāvane sphuraty eṣā mādhavī sumanasvinī (ity ardhokte.)

कृष्णः: (स-सम्भ्रमम्) हन्त देवी प्रत्यसीदति. तद् अस्माकम् अस्मद्-अपक्रमः श्रेयान्. (इति सर्वे सर्वतो निष्क्रान्ताः.)

kṛṣṇaḥ: (sa-sambhramam) hanta devī pratyasīdati. tad asmākam asmad-apakramaḥ śreyān. (iti sarve sarvato niṣkrāntāḥ.)

(पुनर् नेपथ्ये) भवति स्तवको यस्य जगभूषान-भूषणम्

(punar nepathye) bhavati stavako yasya jagabhūṣāna-bhūṣaṇam

सुकण्ठी: हद्धी हद्धी. महुमङ्गल-हत्थ-गदेण तिणा कामरुबुप्पण्णेण सु-अ-व-इण विग्घो किदो. त एत्थ कन्दरे प- इत्थम् सच्चभामां अनुसरिस्सं. (इति तथा करोति.)

sukaṇṭhī: haddhī haddhī. mahumaṅgala-hattha-gadeṇa tiṇā kāmarubuppaṇṇeṇa su-a-va-iṇa viggho kido. ta ettha kandare pa- ittham saccabhāmāṃ anusarissaṃ. (iti tathā karoti.)

(प्रविश्य) राधा: हन्त हन्त कधं दित्थम्हि. जं क वि प्पविसदि.

(praviśya) rādhā: hanta hanta kadhaṃ ditthamhi. jaṃ ka vi ppavisadi.

सुकण्ठी: समिनि विसद्ध होहि. एसा किङ्करी दे सु-अन्थि.

sukaṇṭhī: samini visaddha hohi. esā kiṅkarī de su-anthi.

राधा: (स-हर्षम्) सु-अण्ठी जाणामि जाणामि.

rādhā: (sa-harṣam) su-aṇṭhī jāṇāmi jāṇāmi.

सुकण्ठी: समिनि कीस ओल्लंसु-असि.

sukaṇṭhī: samini kīsa ollaṃsu-asi.

राधा: त्थल-ब्भमेन जले खलिदम्हि.

rādhā: tthala-bbhamena jale khalidamhi.

सुकण्ठी: माहवी-ए पेसिदं एदं पसहणं गेण्ह.

sukaṇṭhī: māhavī-e pesidaṃ edaṃ pasahaṇaṃ geṇha.

राधा: पेक्ख एत्थ पत्थरे किं पि अलेक्खं लक्खि-अदि. त इमस्स दंसणे जुत्तिं कुण.

rādhā: pekkha ettha patthare kiṃ pi alekkhaṃ lakkhi-adi. ta imassa daṃsaṇe juttiṃ kuṇa.

सुकण्ठी: बहिरे गदु-अ अलो-अस्स उब-अं करिस्सं.

sukaṇṭhī: bahire gadu-a alo-assa uba-aṃ karissaṃ.

राधा: अहं पि ओल्लम्सु-अं परिहरामि. (इति वरांशुकम् आदाय निष्क्रान्ता.)

rādhā: ahaṃ pi ollamsu-aṃ pariharāmi. (iti varāṃśukam ādāya niṣkrāntā.)

सुकण्ठी: (निष्क्रम्य) कधं महुमङ्गलेण सद्धं भत्त पुरदो वत्तदि.

sukaṇṭhī: (niṣkramya) kadhaṃ mahumaṅgaleṇa saddhaṃ bhatta purado vattadi.

ततः प्रविशति कृष्णह्.) कृष्णः: सखे क्वानर्थ-करस् तव हस्त-वर्ती स किरः.

tataḥ praviśati kṛṣṇah.) kṛṣṇaḥ: sakhe kvānartha-karas tava hasta-vartī sa kiraḥ.

मधुमङ्गलः: उड्डीय पुरो दाडिमे पडिदो.

madhumaṅgalaḥ: uḍḍīya puro dāḍime paḍido.

कृष्णः: तद् एहि प्राण-वल्लभम् एव मृगयामहे.

kṛṣṇaḥ: tad ehi prāṇa-vallabham eva mṛgayāmahe.

(इति मारुतम् उपलभ्य) भजसि न हि रजस्त्वं द्ःइर दाक्षिण्य-चर्याम् अनुसरसि विधत्से माधवस्यानुवृत्तिम् इति मलय-समीर त्वम् सखे प्रार्थये ऽहं कथय कुवलयाक्षी कुत्र मे राधिकासि

(iti mārutam upalabhya) bhajasi na hi rajastvaṃ dḥira dākṣiṇya-caryām anusarasi vidhatse mādhavasyānuvṛttim iti malaya-samīra tvam sakhe prārthaye 'haṃ kathaya kuvalayākṣī kutra me rādhikāsi

मधुमङ्गल: भो निहुदं भण.

madhumaṅgala: bho nihudaṃ bhaṇa.

कृष्णः: (परिक्रम्य) लब्धा कुरङ्गि नव-जङ्गम-हेम-वल्ली रम्या स्फुटं विपिन-सीमनि राधिकात्र अस्यास् त्वया सखि गुरोर् यद् इयं गृहीता माधुर्य-वाल्गित-विलोचन-केलि-दीक्षा

kṛṣṇaḥ: (parikramya) labdhā kuraṅgi nava-jaṅgama-hema-vallī ramyā sphuṭaṃ vipina-sīmani rādhikātra asyās tvayā sakhi guror yad iyaṃ gṛhītā mādhurya-vālgita-vilocana-keli-dīkṣā

(पुरो दाडिमीम् उपलभ्य) कान्तिं पीतां शुक स्फीतां बिभ्रती विक्षिता वने मयाद्य मृग्यमाना सा त्वया मृग-विलोचना

(puro dāḍimīm upalabhya) kāntiṃ pītāṃ śuka sphītāṃ bibhratī vikṣitā vane mayādya mṛgyamānā sā tvayā mṛga-vilocanā

मधुमङ्गल: व-अस्स तुम्ह पन्हं अणुवदन्तेण च्चे- उत्तरं दिण्णं किरेण.

madhumaṅgala: va-assa tumha panhaṃ aṇuvadanteṇa cce- uttaraṃ diṇṇaṃ kireṇa.

सुकण्ठी: (उपसृत्य) ज-अदु ज-अदु भत्त.

sukaṇṭhī: (upasṛtya) ja-adu ja-adu bhatta.

मधुमङ्गलः: (स-भयम्) भोदि किं त्ति अ-अदसि.

madhumaṅgalaḥ: (sa-bhayam) bhodi kiṃ tti a-adasi.

सुकण्ठी: इमस्स पन्होत्तरस्स सरिक्खं अण्णं वि महुरं सुनिदुं.

sukaṇṭhī: imassa panhottarassa sarikkhaṃ aṇṇaṃ vi mahuraṃ suniduṃ.

मधुमङ्गलः: भोदि पन्होत्तरं वि तु-ए सुनिदं.

madhumaṅgalaḥ: bhodi panhottaraṃ vi tu-e sunidaṃ.

सुकण्ठी: न के-अलं इदं जेव्व.

sukaṇṭhī: na ke-alaṃ idaṃ jevva.

मधुमङ्गल: अबरं किं.

madhumaṅgala: abaraṃ kiṃ.

सुकण्ठी: जं किं पि दिट्ठं तं गदु-अ दे-इ-ए निवेदिस्सं. (इति परिक्रमति.)

sukaṇṭhī: jaṃ kiṃ pi diṭṭhaṃ taṃ gadu-a de-i-e nivedissaṃ. (iti parikramati.)

कृष्णः: (स-सम्भ्रमम्) भद्रे सुकण्ठि मा खलु देवी-मनः-कलुष्याय समुद्यथाः. वृणीस्व मत्तः सङ्गीत-विद्या-सम्राज्यम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-sambhramam) bhadre sukaṇṭhi mā khalu devī-manaḥ-kaluṣyāya samudyathāḥ. vṛṇīsva mattaḥ saṅgīta-vidyā-samrājyam.

सुकण्ठी: एत्थ दे-इ-पसादेण रुद्दाणी-ग-अणिहिं वि वन्दित- चरणम्हि. ता किं इमिणा.

sukaṇṭhī: ettha de-i-pasādeṇa ruddāṇī-ga-aṇihiṃ vi vandita- caraṇamhi. tā kiṃ imiṇā.

कृष्णः: तर्हि प्रार्थयस्व. किम् तवाभीष्टम्.

kṛṣṇaḥ: tarhi prārthayasva. kim tavābhīṣṭam.

सुकण्ठी: दे-अ एक्कं पत्थ-इस्सं.

sukaṇṭhī: de-a ekkaṃ pattha-issaṃ.

कृष्णः: कामम् आवेद्यताम्.

kṛṣṇaḥ: kāmam āvedyatām.

सुकण्ठी: एत्थ कन्दरे किं पि अलेक्खं विलो-इदुं मह अरहणिज्ज एक्क विहज्जरि उक्कण्ठेदि. ता कोत्थुहलो-एण णं प- आसि-अ पसदि-करेदु भत्त.

sukaṇṭhī: ettha kandare kiṃ pi alekkhaṃ vilo-iduṃ maha arahaṇijja ekka vihajjari ukkaṇṭhedi. tā kotthuhalo-eṇa ṇaṃ pa- āsi-a pasadi-karedu bhatta.

कृष्णः: (स्मित्वा परिक्रमन्) सखे कौस्तुभ रत्न- मण्डली-मूर्धाभिषिक्त साधु साधु यद् अनुक्तो ऽपि मे मनोरथंकरोषि.

kṛṣṇaḥ: (smitvā parikraman) sakhe kaustubha ratna- maṇḍalī-mūrdhābhiṣikta sādhu sādhu yad anukto 'pi me manorathaṃkaroṣi.

मधुमङ्गल: हन्त हन्त दरि-मज्झे मज्झन्दिणदो वि जदो बलित्थो उज्जोदो.

madhumaṅgala: hanta hanta dari-majjhe majjhandiṇado vi jado balittho ujjodo.

(ततः प्रविशति राधा.) राधा: (सङ्गम् अवेक्ष्य) कधं माहवी-ए दे-ई-पस- इणं पेसिदं.

(tataḥ praviśati rādhā.) rādhā: (saṅgam avekṣya) kadhaṃ māhavī-e de-ī-pasa- iṇaṃ pesidaṃ.

(परिक्रम्य कृष्णम् पश्यन्ति.) अष्जलि-मेत्तं सलिलं सभरी-ए अहिलस्सन्ती-ए उबरि स-अं ण-अ-जलदो धार-वरिसि समुल्लस-ए

(parikramya kṛṣṇam paśyanti.) aṣjali-mettaṃ salilaṃ sabharī-e ahilassantī-e ubari sa-aṃ ṇa-a-jalado dhāra-varisi samullasa-e

मधुमङ्गलः: (अपवर्य) भो व-अस्स दुट्ठ-दासी-ए धिद-ए वने-अरि-ए महा-शङ्कदे पडिदम्हि.

madhumaṅgalaḥ: (apavarya) bho va-assa duṭṭha-dāsī-e dhida-e vane-ari-e mahā-śaṅkade paḍidamhi.

कृष्णः: सखे किं नाम शङ्कतम्.

kṛṣṇaḥ: sakhe kiṃ nāma śaṅkatam.

मधुमङ्गलः: (स-रोषम्) मं जेव्व पुच्छसि. वमे पेक्ख.

madhumaṅgalaḥ: (sa-roṣam) maṃ jevva pucchasi. vame pekkha.

कृष्णः: (समीक्ष्य सवेगम्) कथम् अत्र देवी.

kṛṣṇaḥ: (samīkṣya savegam) katham atra devī.

राधा: (स्वगतम्) हद्धी हद्धी कन्दरे वि दे-इ प-इत्थ. (इत्य् अन्तरिता भवति.)

rādhā: (svagatam) haddhī haddhī kandare vi de-i pa-ittha. (ity antaritā bhavati.)

कृष्णः: (स्वगतम्) नूनं मन्यु-सम्रम्भस्य गम्भीरतया प्रच्छन्नेयं बभूव.

kṛṣṇaḥ: (svagatam) nūnaṃ manyu-samrambhasya gambhīratayā pracchanneyaṃ babhūva.

मधुमङ्गलः: (नीचैः) हदसे किन्णारी पि-अ-व-अस्से वि तुज्झ जुत्त एरिसी णि-इदि.

madhumaṅgalaḥ: (nīcaiḥ) hadase kinṇārī pi-a-va-asse vi tujjha jutta erisī ṇi-idi.

सुकण्ठी: (स्वगतम्) गहिद-दे-इ-णेवच्छं सच्चभामां च्चे-अ दे-ईं तक्कि-अ भ-एदि एसो. त गदु-अ विण्णवेमि. (इत्य् उपसृत्य जनान्तिकम्) समिनी एव्वम् णेदम्.

sukaṇṭhī: (svagatam) gahida-de-i-ṇevacchaṃ saccabhāmāṃ cce-a de-īṃ takki-a bha-edi eso. ta gadu-a viṇṇavemi. (ity upasṛtya janāntikam) saminī evvam ṇedam.

राधा: (स-स्मितम्) परिहसेहि णं.

rādhā: (sa-smitam) parihasehi ṇaṃ.

सुकण्ठी: (परिक्रम्य) अज्ज महुमङ्गल रुत्थ क्खु दे-इ भणदि.

sukaṇṭhī: (parikramya) ajja mahumaṅgala ruttha kkhu de-i bhaṇadi.

मधुमङ्गलः: किं तं.

madhumaṅgalaḥ: kiṃ taṃ.

सुकण्ठी: अन्त-उरे गदम् णं बम्ह-बन्धुम् बन्धि-अ रक्खिस्सं.

sukaṇṭhī: anta-ure gadam ṇaṃ bamha-bandhum bandhi-a rakkhissaṃ.

मधुमङ्गलः: (स-भयम्) भो सहे दाणिं वि थम्भो वि-अ गम्भीरोसि.

madhumaṅgalaḥ: (sa-bhayam) bho sahe dāṇiṃ vi thambho vi-a gambhīrosi.

कृष्णः: सखे विस्मयेन स्तम्भितो ऽस्मि. यद् इयम् दक्षिणा नैसर्गिकीम् अपि धीरताम् अवधीरितवती.

kṛṣṇaḥ: sakhe vismayena stambhito 'smi. yad iyam dakṣiṇā naisargikīm api dhīratām avadhīritavatī.

(विमृश्य) अथवा धीरः प्रकृत्यापि जनः कदाचिद् धत्ते विकारं समयानुरोधात् क्षन्तिं हि मुक्त्वा बलवच् चलन्ती सर्वंसहा भूर् अपि भूरि दृष्टा

(vimṛśya) athavā dhīraḥ prakṛtyāpi janaḥ kadācid dhatte vikāraṃ samayānurodhāt kṣantiṃ hi muktvā balavac calantī sarvaṃsahā bhūr api bhūri dṛṣṭā

सुकण्ठी: (स्वगतम्) अलं इमिणा भत्तर-अ-पुरदो धिट्ठद-सहसेण. त जहत्थम् कहेमि. (प्रकाशम्) अज्ज सच्चभामा एसा. ण क्खु दे-ई.

sukaṇṭhī: (svagatam) alaṃ imiṇā bhattara-a-purado dhiṭṭhada-sahaseṇa. ta jahattham kahemi. (prakāśam) ajja saccabhāmā esā. ṇa kkhu de-ī.

मधुमङ्गलः: भो सुदो तु-ए दुम्मुहि-ए सोल्लुण्ठो पलवो.

madhumaṅgalaḥ: bho sudo tu-e dummuhi-e solluṇṭho palavo.

कृष्णः: सुकण्ठी वैदर्भी-प्रियत्वाद् गर्वेण तरलासि. किं ते गिरां दारिद्र्यम्.

kṛṣṇaḥ: sukaṇṭhī vaidarbhī-priyatvād garveṇa taralāsi. kiṃ te girāṃ dāridryam.

मधुमङ्गलः: (सन्स्कृतेन) असि विष-कण्ठी कठिने किम् इति सुकण्ठीती भण्यसे चेति अथवा कामम् अशस्ता भद्रेत्य् अभिधीयते विष्टिः

madhumaṅgalaḥ: (sanskṛtena) asi viṣa-kaṇṭhī kaṭhine kim iti sukaṇṭhītī bhaṇyase ceti athavā kāmam aśastā bhadrety abhidhīyate viṣṭiḥ

कृष्णः: (परिक्रम्य सानुनयम्) देवि प्रशिद प्रसीद.

kṛṣṇaḥ: (parikramya sānunayam) devi praśida prasīda.

राधा: (स-स्मितम्) णहम् दे-इ पेक्ख मनुसि म्हि.

rādhā: (sa-smitam) ṇaham de-i pekkha manusi mhi.

कृष्णः: (स-हर्षम्) सुकण्ठिके बाढम् अस्मिन्न् अर्थे दुष्करस् ते मया निष्क्रयः.

kṛṣṇaḥ: (sa-harṣam) sukaṇṭhike bāḍham asminn arthe duṣkaras te mayā niṣkrayaḥ.

मधुमङ्गलः: हि हि हष्जे तुरङ्ग-मुहि एस वङ्किम-विज्जवि किं क्खु दे-एसिणो पधिद.

madhumaṅgalaḥ: hi hi haṣje turaṅga-muhi esa vaṅkima-vijjavi kiṃ kkhu de-esiṇo padhida.

कृष्णः: प्रिये सन्निधाय चित्रं दृश्यताम्.

kṛṣṇaḥ: priye sannidhāya citraṃ dṛśyatām.

राधा: णूनं न-अ-वुन्द-गुरुणो कल-कोसलं एदं.

rādhā: ṇūnaṃ na-a-vunda-guruṇo kala-kosalaṃ edaṃ.

(प्रविश्य) नव-वृन्दा: सखि समीक्ष्यतां विचित्रम् इदं चित्रं यत्रानुक्रमिकी माथुरी साधु-रीतिर् लीला-मण्डली.

(praviśya) nava-vṛndā: sakhi samīkṣyatāṃ vicitram idaṃ citraṃ yatrānukramikī māthurī sādhu-rītir līlā-maṇḍalī.

मधुमङ्गलः: एसो णन्द-महुसवो पधमो.

madhumaṅgalaḥ: eso ṇanda-mahusavo padhamo.

नव-वृन्दा: क्षेपणे नव-नीतनं चित्र-बालस्य चेक्षया उहुः स्नेह-भरं सान्द्रं बहिर् अन्तश् च बल्लवः

nava-vṛndā: kṣepaṇe nava-nītanaṃ citra-bālasya cekṣayā uhuḥ sneha-bharaṃ sāndraṃ bahir antaś ca ballavaḥ

(पुनः प्रदेशिन्या प्रदर्श्य.) कः पूतना-गतिं गन्तुं पूतनापि क्षमो भवेत् कण्ठे बभूव हरिणा या हरिण्मणि-हारिणी

(punaḥ pradeśinyā pradarśya.) kaḥ pūtanā-gatiṃ gantuṃ pūtanāpi kṣamo bhavet kaṇṭhe babhūva hariṇā yā hariṇmaṇi-hāriṇī

कृष्णः: मत्-पादाङ्गुलि-दलेन खण्डिते भाण्ड-भाजि शकटे कुटी-जुषि चत्वरे पितरम् आर्ति-कातरं मातरं च नितरां स्मराम्य् अहम्

kṛṣṇaḥ: mat-pādāṅguli-dalena khaṇḍite bhāṇḍa-bhāji śakaṭe kuṭī-juṣi catvare pitaram ārti-kātaraṃ mātaraṃ ca nitarāṃ smarāmy aham

नव-वृन्दा: तृणावर्त-मरुण्-नर्तनम् इदम्.

nava-vṛndā: tṛṇāvarta-maruṇ-nartanam idam.

कृष्णः: समचेष्टत निष्ठुरं व्रजे स तथा दुष्ट-समीरणासुरः तमसी बत येन निर्मिते पिदधाते सुहृदां मनो-दृशौ

kṛṣṇaḥ: samaceṣṭata niṣṭhuraṃ vraje sa tathā duṣṭa-samīraṇāsuraḥ tamasī bata yena nirmite pidadhāte suhṛdāṃ mano-dṛśau

मधुमङ्गलः: एस स-अं जेव्व गो-उलेसरि मन्थिदुं आरद्ध.

madhumaṅgalaḥ: esa sa-aṃ jevva go-ulesari manthiduṃ āraddha.

राधा: अम्म गो-उलेसरि वन्दि-असि.

rādhā: amma go-ulesari vandi-asi.

कृष्णः: (स-करुणम्) कदर्थनाद् अप्य् उरु-बाल्य-चापलैर् उत्सर्पता प्रेम-भरेण विक्लवम् विलोक्यमानस्य ममाद्य मातरं हविर्-बिलायं ह्र्दयं विलीयते

kṛṣṇaḥ: (sa-karuṇam) kadarthanād apy uru-bālya-cāpalair utsarpatā prema-bhareṇa viklavam vilokyamānasya mamādya mātaraṃ havir-bilāyaṃ hrdayaṃ vilīyate

नव-वृन्दा: गुरुणा मे पद्यं विलिखितम्. तथा हि गुणैस् त्रिभिर् अनर्गलैः किल जगत्-त्रयी-वर्तिनश् चतुर्मुख-पुरःसरान् अपि बबन्ध यः प्राणिनः व्रजेन्द्र-महिषी ब्रुवे किम् इति ते प्रभावावलिम् अबन्धि तनुभिर् गुणैः स बलवान् मुकुन्दस् त्वया

nava-vṛndā: guruṇā me padyaṃ vilikhitam. tathā hi guṇais tribhir anargalaiḥ kila jagat-trayī-vartinaś caturmukha-puraḥsarān api babandha yaḥ prāṇinaḥ vrajendra-mahiṣī bruve kim iti te prabhāvāvalim abandhi tanubhir guṇaiḥ sa balavān mukundas tvayā

मधुमङ्गलः: एदं अज्जुण-जु-अल-भष्जणं.

madhumaṅgalaḥ: edaṃ ajjuṇa-ju-ala-bhaṣjaṇaṃ.

नव-वृन्दा: कथं गुह्यकाभ्याम् उदूखल-बद्धम् अविमुच्यैव प्रथितम्.

nava-vṛndā: kathaṃ guhyakābhyām udūkhala-baddham avimucyaiva prathitam.

कृष्णः: (सास्रम्) वात्सल्य-मण्डल-मयेन ममोरु-दाम्ना यः को ऽपि बन्ध-गरिमा निरमायि मात्रा तन्-मुक्तये परम-बन्ध-विमोक्षणो ऽपि नाहम् क्षमे सखि परस्य तु का कथात्र

kṛṣṇaḥ: (sāsram) vātsalya-maṇḍala-mayena mamoru-dāmnā yaḥ ko 'pi bandha-garimā niramāyi mātrā tan-muktaye parama-bandha-vimokṣaṇo 'pi nāham kṣame sakhi parasya tu kā kathātra

नववृन्दा: त्वं वत्सामृत-दायी युक्तं वत्सामृतत्वम् आचरसि विदधद् अमित्राबकतां मित्राबकतां कथं तनुषे

navavṛndā: tvaṃ vatsāmṛta-dāyī yuktaṃ vatsāmṛtatvam ācarasi vidadhad amitrābakatāṃ mitrābakatāṃ kathaṃ tanuṣe

कृष्णः: सखिभिर् अलघुनाति-वाहितेभ्यस् तट-भुवि तर्णक-चारणोत्सवेन गुरुम् इह कुरुते ममाद्य तेभ्यः शशिमुखी चित्तम् अहो स्पृहाम् अहोभ्यः

kṛṣṇaḥ: sakhibhir alaghunāti-vāhitebhyas taṭa-bhuvi tarṇaka-cāraṇotsavena gurum iha kurute mamādya tebhyaḥ śaśimukhī cittam aho spṛhām ahobhyaḥ

नव-वृन्दा: तासाम् पादावलिम् अविरतं बल्लवीनां गवां च न्यष्चत्-काया वयम् इह नमस्कुर्महे शर्म-हेतोः यासाम् अन्तः-प्रणय-मधुर-क्षीर-पानाय लुब्धो दुग्धाम्भोधेः पतिर् अपि मुदा पुत्र-भावं बभार

nava-vṛndā: tāsām pādāvalim avirataṃ ballavīnāṃ gavāṃ ca nyaṣcat-kāyā vayam iha namaskurmahe śarma-hetoḥ yāsām antaḥ-praṇaya-madhura-kṣīra-pānāya lubdho dugdhāmbhodheḥ patir api mudā putra-bhāvaṃ babhāra

कृष्णः: अघस्य पवनाशिनः पशुप-डिम्भ-केलि-स्थली पुरो गिरि-दरी-निभा तनुर् इयं दरीदृश्यते मुखादि-कुहरेण या विरचित-प्रवेशैः सदा मृतापि पवनैर् अभूद् वन-रुहाक्षि कुक्षिं भरिः

kṛṣṇaḥ: aghasya pavanāśinaḥ paśupa-ḍimbha-keli-sthalī puro giri-darī-nibhā tanur iyaṃ darīdṛśyate mukhādi-kuhareṇa yā viracita-praveśaiḥ sadā mṛtāpi pavanair abhūd vana-ruhākṣi kukṣiṃ bhariḥ

नव-वृन्दा: पश्य पश्य सखि वेद-चतुष्टयस्य सारैश् चतुरो ऽयं चातुराननी-निसृष्टैः जनकं जन-चक्षुषाम् अभीष्टं परमेष्ठी प्रमदाद् अभिष्टवीति

nava-vṛndā: paśya paśya sakhi veda-catuṣṭayasya sāraiś caturo 'yaṃ cāturānanī-nisṛṣṭaiḥ janakaṃ jana-cakṣuṣām abhīṣṭaṃ parameṣṭhī pramadād abhiṣṭavīti

मधुमङ्गलः: एदं सु-अन्धि तलवनं पेक्खि-अ जि-इदोम्हि.

madhumaṅgalaḥ: edaṃ su-andhi talavanaṃ pekkhi-a ji-idomhi.

नव-वृन्दा: (रामम् अवेक्ष्य) त्वम् अद्भुतो ऽसि धेनूनां पातापि हत-धेनुकः तलङ्को ऽपि किलोत्तुङ्ग- तल-भङ्गाय रङ्गवान्

nava-vṛndā: (rāmam avekṣya) tvam adbhuto 'si dhenūnāṃ pātāpi hata-dhenukaḥ talaṅko 'pi kilottuṅga- tala-bhaṅgāya raṅgavān

कृष्णः: न्यग्रोध-रोधसि सेयम् आर्यस्य विक्रमाडम्बर- सम्व्भाविनी प्रलम्ब-पशोर् आलम्भ-वेदी.

kṛṣṇaḥ: nyagrodha-rodhasi seyam āryasya vikramāḍambara- samvbhāvinī pralamba-paśor ālambha-vedī.

नव-वृन्दा: (स्वगतम्) शङ्के राधिका-खेदम् अवधार्यदेवेनावधीरिता कालिय-दामन-लीला.

nava-vṛndā: (svagatam) śaṅke rādhikā-khedam avadhāryadevenāvadhīritā kāliya-dāmana-līlā.

कृष्णः: मुष्जाटवी स्फुरति मष्जुल-कण्ठि सेयं यत्र क्षणाद् अनुसरन्तम् इषीक-तूलैः दावं विलोक्य कृपयाम्बुज-माला-भारिण्य् आभीर-वीथीर् अभितो ऽभवद् आवृतिर् मे

kṛṣṇaḥ: muṣjāṭavī sphurati maṣjula-kaṇṭhi seyaṃ yatra kṣaṇād anusarantam iṣīka-tūlaiḥ dāvaṃ vilokya kṛpayāmbuja-mālā-bhāriṇy ābhīra-vīthīr abhito 'bhavad āvṛtir me

नव-वृन्दा: पुरस्ताद् इदं वसो-हरण-तीर्थम्.

nava-vṛndā: purastād idaṃ vaso-haraṇa-tīrtham.

कृष्णः: प्रिये विशाखायाः पृष्ठतो मूर्ध्नि कृतष्जलिर् अवस्थिता केयम्. न परिचीयते.

kṛṣṇaḥ: priye viśākhāyāḥ pṛṣṭhato mūrdhni kṛtaṣjalir avasthitā keyam. na paricīyate.

राधा: (स-लज्जम् आत्म-गतम्) मं लिहिदं जाणन्तो च्चे-अ परिहसेदि. (प्रकाशम्) एसा प-उमा.

rādhā: (sa-lajjam ātma-gatam) maṃ lihidaṃ jāṇanto cce-a parihasedi. (prakāśam) esā pa-umā.

कृष्णः: पद्माक्षि पद्मायाः सव्यतः.

kṛṣṇaḥ: padmākṣi padmāyāḥ savyataḥ.

राधा: (सासूयम्) अलं अत्तणो गुणं वित्थरि-अ.

rādhā: (sāsūyam) alaṃ attaṇo guṇaṃ vitthari-a.

कृष्णः: शिरसि कुरुत पाणि-द्वन्द्वम् आदत्त मुग्धः सिचयम् इति मद्-उक्त्या भुग्न-दृष्टि-स्थितायाः स्फुरद्-अधरम् उदष्चन्-मन्द-हास्यं तवास्यं स-रुदितम् अनुबन्ध-भ्रू-विभेदं स्मरामि

kṛṣṇaḥ: śirasi kuruta pāṇi-dvandvam ādatta mugdhaḥ sicayam iti mad-uktyā bhugna-dṛṣṭi-sthitāyāḥ sphurad-adharam udaṣcan-manda-hāsyaṃ tavāsyaṃ sa-ruditam anubandha-bhrū-vibhedaṃ smarāmi

राधा: क-ओ एत्थ मत्थ-अप्पिद-हन्दि-अ-ओ चिट्ठन्ति.

rādhā: ka-o ettha mattha-appida-handi-a-o ciṭṭhanti.

नव-वृन्दा: यज्ष-पत्न्यो भविष्यन्ति. यज्न-पत्न्यह् - थे wइवेस् ओफ़् थे ब्रह्मनस् wहो पेर्फ़ोर्मेद्

nava-vṛndā: yajṣa-patnyo bhaviṣyanti. yajna-patnyah - the wives of the brahmanas who performed

कृष्णः: मन्द-स्मितं प्रकृति-सिद्धम् अपि व्युदस्तं सङ्गोपितश् च सहजो ऽपि दृशोस् तरङ्गः धूमायिते द्विज-वधू-गण-राग-वह्न- वह्नाय कापि गतिर् अङ्कुरिताम् अयासीत्

kṛṣṇaḥ: manda-smitaṃ prakṛti-siddham api vyudastaṃ saṅgopitaś ca sahajo 'pi dṛśos taraṅgaḥ dhūmāyite dvija-vadhū-gaṇa-rāga-vahna- vahnāya kāpi gatir aṅkuritām ayāsīt

मधुमङ्गलः: (स-तृष्णम् शङ्कृतेन) इदं स्मरति किं भवान् प्रिय-वयस्य लप्स्यामहे महीसुर-वधू-कुलाद् विविधम् अन्नम् आस्वादनम् वयं किम् अपि कुण्डली-कृत-शिखण्ड-कण्डोपमं क्रमेण किल कुण्डली-पटलम् अत्र भोक्ष्यामहे

madhumaṅgalaḥ: (sa-tṛṣṇam śaṅkṛtena) idaṃ smarati kiṃ bhavān priya-vayasya lapsyāmahe mahīsura-vadhū-kulād vividham annam āsvādanam vayaṃ kim api kuṇḍalī-kṛta-śikhaṇḍa-kaṇḍopamaṃ krameṇa kila kuṇḍalī-paṭalam atra bhokṣyāmahe

नव-वृन्दा: पश्य गोवर्धनोद्धारणम् इदम्.

nava-vṛndā: paśya govardhanoddhāraṇam idam.

राधा: (सन्स्कृतेन) शिखरि-भर-वितर्कतः प्रतप्तं स-महम् अहर्-निशम् इक्षया प्रियस्य हृदयम् इह समस्त-बल्लवीनां युगपद्-अपूर्व-विधं द्विधा बभूव

rādhā: (sanskṛtena) śikhari-bhara-vitarkataḥ prataptaṃ sa-maham ahar-niśam ikṣayā priyasya hṛdayam iha samasta-ballavīnāṃ yugapad-apūrva-vidhaṃ dvidhā babhūva

नव-वृन्दा: गिरि-मेखलायां लिखितम् इदं पद्यम् दरोदष्चद्-गोपी-स्तन-परिसर-प्रेक्षण-भरात् करोत्कम्पद्-ईषत् चलति किल गोवर्धन-गिरौ भयात् तैर् आरब्भ-स्तुतिर् अखिल-गोपैः स्मित-मुखं पुरो दृष्ट्वा रामं जयति नमितास्यो मधुरिपुः

nava-vṛndā: giri-mekhalāyāṃ likhitam idaṃ padyam darodaṣcad-gopī-stana-parisara-prekṣaṇa-bharāt karotkampad-īṣat calati kila govardhana-girau bhayāt tair ārabbha-stutir akhila-gopaiḥ smita-mukhaṃ puro dṛṣṭvā rāmaṃ jayati namitāsyo madhuripuḥ

कृष्णः: (शैलेन्द्र-कन्दरम् अवेक्ष्य स-स्मितम्) सरोरुहाक्षि स्मरसीदम् अद्भुतं त्वम् छद्मना द्यूत-विधौ विनिर्जिता इतः सखी-सक्षितया फणी-कृतं स्वयाङ्ग्रहाश्लेष-युगं विधास्यसि

kṛṣṇaḥ: (śailendra-kandaram avekṣya sa-smitam) saroruhākṣi smarasīdam adbhutaṃ tvam chadmanā dyūta-vidhau vinirjitā itaḥ sakhī-sakṣitayā phaṇī-kṛtaṃ svayāṅgrahāśleṣa-yugaṃ vidhāsyasi

राधा: (सापत्रपं पुरो दृष्ट्वा) कधं एत्थ गिरि-सिहरे निसण्णणं दोण्हं अम्हणं कण्ठे हरो नत्थि.

rādhā: (sāpatrapaṃ puro dṛṣṭvā) kadhaṃ ettha giri-sihare nisaṇṇaṇaṃ doṇhaṃ amhaṇaṃ kaṇṭhe haro natthi.

कृष्णः: कथम् इदं विस्मृतं भवत्या सखि तव कुण्ड-तटी-निकुष्ज-धाम्नि रति-परिमल-लब्ध-निद्रयोर् नौ यद् अवहिता ललिता जहार हारौ

kṛṣṇaḥ: katham idaṃ vismṛtaṃ bhavatyā sakhi tava kuṇḍa-taṭī-nikuṣja-dhāmni rati-parimala-labdha-nidrayor nau yad avahitā lalitā jahāra hārau

नव-वृन्दा: यैर् वीक्ष्यसे विपक्षन् अपि तन् भव-बन्धतो विमोक्षयसि वरुण-बन्धान् नन्दं मोक्षयतस् ते किम् आश्चर्यम्

nava-vṛndā: yair vīkṣyase vipakṣan api tan bhava-bandhato vimokṣayasi varuṇa-bandhān nandaṃ mokṣayatas te kim āścaryam

(इत्य् अग्रतो दर्शयन्ति) भूमौ भारतम् उत्तमं मधु-पुरी तत्रापि तत्राप्य् अलं वृन्दारण्यम् इहापि हन्त पुलिनं तत्रापि रास-स्थली गोपी-कान्तपद-द्वयी-परिचय-प्राचुर्य-पर्याचिता यस्यां सन्ति महा-मुनेर् अपि मनो-राज्यार्चिता रेणवः

(ity agrato darśayanti) bhūmau bhāratam uttamaṃ madhu-purī tatrāpi tatrāpy alaṃ vṛndāraṇyam ihāpi hanta pulinaṃ tatrāpi rāsa-sthalī gopī-kāntapada-dvayī-paricaya-prācurya-paryācitā yasyāṃ santi mahā-muner api mano-rājyārcitā reṇavaḥ

राधा: (स-चमत्कारम्) हन्त हन्त कधं स वेणु-सद्द- मथुरी सुनि-अदि.

rādhā: (sa-camatkāram) hanta hanta kadhaṃ sa veṇu-sadda- mathurī suni-adi.

(इत्य् आनन्द-भरावेशेन कतिचित् पदानि गत्वा सोन्मादम्.) वंशीं मातर् वन-भुवि जगन् मोहयन्तीम् निशम्य प्रोद्यद्-घूर्णा-भर-तरल-धीर् गन्तुम् अस्मि प्रवृता द्वारि स्थूलं निहितम् अचिराद् अर्गलं चेत् त्वयाग्रे केनेदं वा मद्-असु-पदवी-सीम्नि शक्यम् निधातुम् (इत्य् उद्घूर्णते.)

(ity ānanda-bharāveśena katicit padāni gatvā sonmādam.) vaṃśīṃ mātar vana-bhuvi jagan mohayantīm niśamya prodyad-ghūrṇā-bhara-tarala-dhīr gantum asmi pravṛtā dvāri sthūlaṃ nihitam acirād argalaṃ cet tvayāgre kenedaṃ vā mad-asu-padavī-sīmni śakyam nidhātum (ity udghūrṇate.)

कृष्णः: (सौत्सुक्यम्) निमज्जति निमज्जति प्रणय-केलि-सिन्धौ मनो विघूर्णति विघूर्णति प्रमद-चक्र-कीर्णं शिरः अहो किम् इदम् आवयोः सपदि रास-नामाक्षर- द्वयी-जनुषि निस्वने श्रवण-वीथिम् आरोहति

kṛṣṇaḥ: (sautsukyam) nimajjati nimajjati praṇaya-keli-sindhau mano vighūrṇati vighūrṇati pramada-cakra-kīrṇaṃ śiraḥ aho kim idam āvayoḥ sapadi rāsa-nāmākṣara- dvayī-januṣi nisvane śravaṇa-vīthim ārohati

नव-वृन्दा: सखि चित्र-गतो ऽपि रासोत्सवस् तव सत्यो बभूव.

nava-vṛndā: sakhi citra-gato 'pi rāsotsavas tava satyo babhūva.

राधा: हद्धी हद्धी. कधं क्खु चित्तम् जेव्व एदं.

rādhā: haddhī haddhī. kadhaṃ kkhu cittam jevva edaṃ.

कृष्णः: नव-मदन-विनोदैः केलि-कुष्जेषु राधे निमिषवद् उपरामं कामम् आसेदुषीणाम् उपचित-परितोष-प्रोषितापत्रपाणां स्मरसि किम् इव तासां शारदीनां क्षपाणाम्

kṛṣṇaḥ: nava-madana-vinodaiḥ keli-kuṣjeṣu rādhe nimiṣavad uparāmaṃ kāmam āseduṣīṇām upacita-paritoṣa-proṣitāpatrapāṇāṃ smarasi kim iva tāsāṃ śāradīnāṃ kṣapāṇām

(इत्य् उत्कम्पम् अभिनीय.) यमुनोपवने भवद्-विधाभिर् विविधैः केलिभिर् अस्मृता-पराणि पुनर् अप्य् अतुलोत्सवानि राधे भवितारः किम् उ तानि वासराणि

(ity utkampam abhinīya.) yamunopavane bhavad-vidhābhir vividhaiḥ kelibhir asmṛtā-parāṇi punar apy atulotsavāni rādhe bhavitāraḥ kim u tāni vāsarāṇi

नव-वृन्दा: विद्योतते तस्य सुदर्शनस्य प्रसाद-तीर्थं वनम् अम्बिकायाः नीतस् तनुं कुण्डलिनीं हरिर् यां विमोक्षयन् कुण्डलि-कायतो ऽपि

nava-vṛndā: vidyotate tasya sudarśanasya prasāda-tīrthaṃ vanam ambikāyāḥ nītas tanuṃ kuṇḍalinīṃ harir yāṃ vimokṣayan kuṇḍali-kāyato 'pi

मधुमङ्गलः: एसो शङ्ख-उडो.

madhumaṅgalaḥ: eso śaṅkha-uḍo.

राधा: (स-भयम्) परित्तहि परित्तहि. (इति कृष्णम् आलिङ्गति.)

rādhā: (sa-bhayam) parittahi parittahi. (iti kṛṣṇam āliṅgati.)

कृष्णः: (परिरम्भ-सुखम् अभिनीय) साधु रे भ्रातः शङ्खचूड-सम्रम्भाद् उन्मथितो ऽपि मे त्वम् अलब्ध-पूर्वं प्रमोदम् एव कृतवान्.

kṛṣṇaḥ: (parirambha-sukham abhinīya) sādhu re bhrātaḥ śaṅkhacūḍa-samrambhād unmathito 'pi me tvam alabdha-pūrvaṃ pramodam eva kṛtavān.

नव-वृन्दा: पश्य पश्य शम्भुर् वृषं नयति मन्दर-कन्दरान्तर् भीतः स-लीलम् अपि यत्र शिरो धुनाने आः कौतुकं कलय केलि-लवाद् अरिष्टं तं दैत्य-पुङ्गवम् असौ हरिर् उन्ममाथ

nava-vṛndā: paśya paśya śambhur vṛṣaṃ nayati mandara-kandarāntar bhītaḥ sa-līlam api yatra śiro dhunāne āḥ kautukaṃ kalaya keli-lavād ariṣṭaṃ taṃ daitya-puṅgavam asau harir unmamātha

(पुनः प्रदर्श्य) स्कन्धेष्व् इन्दीवराक्षीणां यः किलेन्दीवरायते चित्रं भुजः स ते केशि- भिदायं भिदुरायते

(punaḥ pradarśya) skandheṣv indīvarākṣīṇāṃ yaḥ kilendīvarāyate citraṃ bhujaḥ sa te keśi- bhidāyaṃ bhidurāyate

कृष्णः: एतद् व्योमासुरं वृण्वत्या मुक्ति-पतिंवराया रङ्ग- स्थलम्.

kṛṣṇaḥ: etad vyomāsuraṃ vṛṇvatyā mukti-patiṃvarāyā raṅga- sthalam.

मधुमङ्गलः: एसो अक्कुरओ. (इत्य् अर्धोक्ते.)

madhumaṅgalaḥ: eso akkurao. (ity ardhokte.)

राधा: हा हा किं करिस्सं. (इति मूर्छति.)

rādhā: hā hā kiṃ karissaṃ. (iti mūrchati.)

कृष्णः: (स-सम्भ्रमम् आश्लिष्य) कोमले मा कतरी- भूः. इदं खलु चित्रम्.

kṛṣṇaḥ: (sa-sambhramam āśliṣya) komale mā katarī- bhūḥ. idaṃ khalu citram.

राधा: (सावहित्थम्) अव्वो दरुणद पसङ्गस्स. जो हि चित्त- गदोवि सन्तवेदि.

rādhā: (sāvahittham) avvo daruṇada pasaṅgassa. jo hi citta- gadovi santavedi.

नव-वृन्दा: एषा मथुरा-प्रस्थानोपक्रमः.

nava-vṛndā: eṣā mathurā-prasthānopakramaḥ.

कृष्णः: विरमतु नव-वृन्दे गान्दिनेयस्य यात्रा- विवृतिर् अनुसरेमाम् अग्रिमालेख्य-लक्ष्मिम् स्मृति-पथम् अधिरूढैर् भूरिभिस् तैः प्रियायाः करुण-विलपितैर् मे विस्फुटत्य् अन्तरात्मा

kṛṣṇaḥ: viramatu nava-vṛnde gāndineyasya yātrā- vivṛtir anusaremām agrimālekhya-lakṣmim smṛti-patham adhirūḍhair bhūribhis taiḥ priyāyāḥ karuṇa-vilapitair me visphuṭaty antarātmā

नव-वृन्दा: हत-राजकीय-राजकं वायक-वार-दायकम् देवम् धृत-दमनक-दामानं सुदाम-दयितं नमस्यामि

nava-vṛndā: hata-rājakīya-rājakaṃ vāyaka-vāra-dāyakam devam dhṛta-damanaka-dāmānaṃ sudāma-dayitaṃ namasyāmi

कृष्णः: (स्मित्वा) प्रिये पश्य पश्य ताम्बूलिकानाम् अनुरागम्. यैर् उभयथा रष्जितो ऽस्मि.

kṛṣṇaḥ: (smitvā) priye paśya paśya tāmbūlikānām anurāgam. yair ubhayathā raṣjito 'smi.

राधा: कीस एदं उल्लङ्घिदम्.

rādhā: kīsa edaṃ ullaṅghidam.

कृष्णः: (स्वगतम्) कथम् अपह्नोतुं न शक्तो ऽस्मि. यद् इयं सैरिन्ध्रीम् एव विलोकते.

kṛṣṇaḥ: (svagatam) katham apahnotuṃ na śakto 'smi. yad iyaṃ sairindhrīm eva vilokate.

राधा: ण-अ-वुन्दे का एसा रा-अ-माग्गे गो-उल-णाहस्स पीदम्सु-अष्चलम् अ-अद्धदि.

rādhā: ṇa-a-vunde kā esā rā-a-māgge go-ula-ṇāhassa pīdamsu-aṣcalam a-addhadi.

(नव-वृन्दा स्मितं कृत्वा मुखं नमयति.)

(nava-vṛndā smitaṃ kṛtvā mukhaṃ namayati.)

कृष्णः: (किष्चिद् विहस्य) अनियुक्तापि निपुणा दूतीयं त्वयि वत्सला माम् अभ्यर्थयते धृता पटे गोष्ठ-निनीषया

kṛṣṇaḥ: (kiṣcid vihasya) aniyuktāpi nipuṇā dūtīyaṃ tvayi vatsalā mām abhyarthayate dhṛtā paṭe goṣṭha-ninīṣayā

राधा: एसा मुहरी-किद-बम्हण्डा कित्ति-मण्डली. त केत्ति-अं ढक्किस्ससि.

rādhā: esā muharī-kida-bamhaṇḍā kitti-maṇḍalī. ta ketti-aṃ ḍhakkissasi.

नव-वृन्दा: पश्य पश्य वन-मालां भजमानैर् गुरुर् अपि पोष्टापि दान-पूरेण अलिभिर् अमोचि करीन्द्रो हरि-सेवा धर्मतो हि वरा

nava-vṛndā: paśya paśya vana-mālāṃ bhajamānair gurur api poṣṭāpi dāna-pūreṇa alibhir amoci karīndro hari-sevā dharmato hi varā

अहह भोः पश्यत त्रसित-मल्ल-मरालः कृष्ण-घनो ऽयम् निराकृतोत्तापः जगतो जीवन-दायी न हि कंसस्योदयं कुरुते

ahaha bhoḥ paśyata trasita-malla-marālaḥ kṛṣṇa-ghano 'yam nirākṛtottāpaḥ jagato jīvana-dāyī na hi kaṃsasyodayaṃ kurute

राधा: को एसो केसवेण केसे अ-अद्धि-अ मष्चदो पदिदो.

rādhā: ko eso kesaveṇa kese a-addhi-a maṣcado padido.

नव-वृन्दा: एष दुष्टो भूपतिः.

nava-vṛndā: eṣa duṣṭo bhūpatiḥ.

राधा: (सानन्दम्) पि-अम् मे पि-अम्.

rādhā: (sānandam) pi-am me pi-am.

कृष्णः: नूनम् अतिक्रान्तो यामिन्याः प्रथमो यामः. यद् एष छाया-प्रपष्चः सष्चुकोच. तत् कालिन्दी-तीरम् अनुसरामः.

kṛṣṇaḥ: nūnam atikrānto yāminyāḥ prathamo yāmaḥ. yad eṣa chāyā-prapaṣcaḥ saṣcukoca. tat kālindī-tīram anusarāmaḥ.

(इति सर्वे निष्क्रान्तिं नाटयन्ति.)

(iti sarve niṣkrāntiṃ nāṭayanti.)

कृष्णः: नेदिष्ठेयं मद्-अङ्ग-प्रतिमायाः पिण्डिका. यद्- उपकण्ठे महा-विलास-विद्या-सिद्धि-भूमिस् तमाल-रसालयोर् अन्तराल-वर्तिणी सा मे कुष्ज-शालिका.

kṛṣṇaḥ: nediṣṭheyaṃ mad-aṅga-pratimāyāḥ piṇḍikā. yad- upakaṇṭhe mahā-vilāsa-vidyā-siddhi-bhūmis tamāla-rasālayor antarāla-vartiṇī sā me kuṣja-śālikā.

(सव्यतो विलोक्य) माणिक्य-कुट्टिम-तटेषु कलिन्दजायाः पूरे च कौस्तुभ-मणाव् अपि बिम्बितेन एकेन चन्द्रमुखि ते मुख-मण्डलेन चन्द्रावली वन-भुवि प्रकटी-कृतास्ति

(savyato vilokya) māṇikya-kuṭṭima-taṭeṣu kalindajāyāḥ pūre ca kaustubha-maṇāv api bimbitena ekena candramukhi te mukha-maṇḍalena candrāvalī vana-bhuvi prakaṭī-kṛtāsti

(प्रविश्य माधव्या सह चन्द्रावली.) चन्द्रावली: हला माहवि विरहुब्भमिद वुन्दावनं प- इत्थम्हि जं इन्दणील-पडिमं विना दाणिं अण्णो मे ओलम्बो नत्थि.

(praviśya mādhavyā saha candrāvalī.) candrāvalī: halā māhavi virahubbhamida vundāvanaṃ pa- itthamhi jaṃ indaṇīla-paḍimaṃ vinā dāṇiṃ aṇṇo me olambo natthi.

माधवी: भट्टि-दारि-ए सुदं मे-ए सुह क्खणे पत्थणं कदु-अ इध जेव्व कहिं वि चिट्ठदि भत्त ण क्खु एन्हिं वि इदो बम्ह-लो-अम् पत्थिदो.

mādhavī: bhaṭṭi-dāri-e sudaṃ me-e suha kkhaṇe patthaṇaṃ kadu-a idha jevva kahiṃ vi ciṭṭhadi bhatta ṇa kkhu enhiṃ vi ido bamha-lo-am patthido.

चन्द्रावली: सहि सच्चं भणसि. जं एदं तस्स सोरब्भं पसरेदि. ता एत्थ च्चे-अ हुविस्सदि.

candrāvalī: sahi saccaṃ bhaṇasi. jaṃ edaṃ tassa sorabbhaṃ pasaredi. tā ettha cce-a huvissadi.

कृष्णः: (कुष्ज-देहलीम् उपलभ्य) प्रिये क्षिप्रम् इहोपेहि. क्षणम् अनुभवावो विश्राम-सुखम्.

kṛṣṇaḥ: (kuṣja-dehalīm upalabhya) priye kṣipram ihopehi. kṣaṇam anubhavāvo viśrāma-sukham.

नव-वृन्दा: (स्वगतम्) प्रणयाभ्यसूयया भ्रुवौ भङ्गुरी-कृत्य नम्र-मुखी कथं रसालान्तरिता बभूव राधा.

nava-vṛndā: (svagatam) praṇayābhyasūyayā bhruvau bhaṅgurī-kṛtya namra-mukhī kathaṃ rasālāntaritā babhūva rādhā.

चन्द्रावली: (सोद्ग्रीविकम्) हला पेक्ख पेक्ख. कुष्ज-घर- दु-अरे अज्ज-उत्तो.

candrāvalī: (sodgrīvikam) halā pekkha pekkha. kuṣja-ghara- du-are ajja-utto.

कृष्णः: अत्र भावि निरातङ्कं आरामे रमणं मम स्फुरत्य् अन्ते कुशस्थल्या यद् विदर्भाङ्गभूर् इयम्

kṛṣṇaḥ: atra bhāvi nirātaṅkaṃ ārāme ramaṇaṃ mama sphuraty ante kuśasthalyā yad vidarbhāṅgabhūr iyam

चन्द्रावली: माहवि णूनं दिट्ठम्हि जं विदब्भङ्गभु त्ति वहरि-अदि.

candrāvalī: māhavi ṇūnaṃ diṭṭhamhi jaṃ vidabbhaṅgabhu tti vahari-adi.

माधवी: लदन्तरिदासि. कुदो दंसण-सम्भवण. णूणं उक्कण्ठिदो एसो भ-अण-ए तुमम् पेक्खदि. ता अतक्किदं एक्कि-अगदु-अ आणन्देहि णम्.

mādhavī: ladantaridāsi. kudo daṃsaṇa-sambhavaṇa. ṇūṇaṃ ukkaṇṭhido eso bha-aṇa-e tumam pekkhadi. tā atakkidaṃ ekki-agadu-a āṇandehi ṇam.

कृष्णः: उचिता हृदयार्पणाय गौरी तरलालोक-मयी गुणोज्ज्वलात्मा नव-हार-लतेव रुक्मिणी मे किम् इयं कण्ठ-तटे न सन्निधत्ते

kṛṣṇaḥ: ucitā hṛdayārpaṇāya gaurī taralāloka-mayī guṇojjvalātmā nava-hāra-lateva rukmiṇī me kim iyaṃ kaṇṭha-taṭe na sannidhatte

(चन्द्रावली उपसृत्य कृष्णम् अपङ्गेन पश्यन्ति पुरो ऽवतस्थे.)

(candrāvalī upasṛtya kṛṣṇam apaṅgena paśyanti puro 'vatasthe.)

कृष्णः: (स-विस्मयानन्दम्) अहो रसाल-तरुणा तिरोधाय कथं तमाल-मूलाद् उपस्थितासि.

kṛṣṇaḥ: (sa-vismayānandam) aho rasāla-taruṇā tirodhāya kathaṃ tamāla-mūlād upasthitāsi.

(चन्द्रावली स-शङ्कं नव-वृन्दा-मुखम् ईक्षते.)

(candrāvalī sa-śaṅkaṃ nava-vṛndā-mukham īkṣate.)

नव-वृन्दा: देव देवि साक्षाद् इयम् दिव्यति.

nava-vṛndā: deva devi sākṣād iyam divyati.

कृष्णः: नववृन्दे न केवलम् आकल्पेन. यद् इयम् तादृशीम् एव गम्भीरताम् अवलम्बते.

kṛṣṇaḥ: navavṛnde na kevalam ākalpena. yad iyam tādṛśīm eva gambhīratām avalambate.

चन्द्रावली: (स्वगतम्) इमिणा वहरेण सुट्ठु सन्दिहणम्हि किद.

candrāvalī: (svagatam) imiṇā vahareṇa suṭṭhu sandihaṇamhi kida.

कृष्णः: (नव-वृन्दाम् अवेक्ष्य) सत्यभामा मयि कथम्. (इत्य् अर्धोक्ते नव-वृन्दा दृशं कूणयति.)

kṛṣṇaḥ: (nava-vṛndām avekṣya) satyabhāmā mayi katham. (ity ardhokte nava-vṛndā dṛśaṃ kūṇayati.)

चन्द्रावली: (स-खेदं नीचैः) हुं विण्णदं पेम्म-ग- उरवं.

candrāvalī: (sa-khedaṃ nīcaiḥ) huṃ viṇṇadaṃ pemma-ga- uravaṃ.

कृष्णः: (निभल्य स्वगतम्) हन्त कथम् असौ देवी. भवतु सम्वरितुं प्रयतिष्ये.

kṛṣṇaḥ: (nibhalya svagatam) hanta katham asau devī. bhavatu samvarituṃ prayatiṣye.

(प्रकाशम्) सती कथम् अभामा मे देवी नाद्य प्रसीदति निदानम् अविदत् सद्यः खिद्यते हृदयं मम

(prakāśam) satī katham abhāmā me devī nādya prasīdati nidānam avidat sadyaḥ khidyate hṛdayaṃ mama

चन्द्रावली: माहवि कुदोसि.

candrāvalī: māhavi kudosi.

माधवी: (उपसृत्य) एसम्हि.

mādhavī: (upasṛtya) esamhi.

कृष्णः: (स-शङ्कम् आत्म-गतम्) निज-तनोर् वितनोतु सखे भवान् सपदि बाल-रसाल-विशालताम् वर-तनुं पुरतस् तव तस्थुषीं न हि यथा परिपश्यति रुक्मिणी

kṛṣṇaḥ: (sa-śaṅkam ātma-gatam) nija-tanor vitanotu sakhe bhavān sapadi bāla-rasāla-viśālatām vara-tanuṃ puratas tava tasthuṣīṃ na hi yathā paripaśyati rukmiṇī

माधवी: भट्टि-दारि-ए रसाल-मूले पेक्ख अप्पणो दुदि-अं तनु-अं.

mādhavī: bhaṭṭi-dāri-e rasāla-mūle pekkha appaṇo dudi-aṃ tanu-aṃ.

चन्द्रावली: (साचि समीक्ष्य) जुत्तं क्खु एदं. (इति नम्री-भवति.)

candrāvalī: (sāci samīkṣya) juttaṃ kkhu edaṃ. (iti namrī-bhavati.)

कृष्णः: (स्वगतम्) सहकारस्य नात्र सहकारिता जाता. भवतु. कैतवम् एव सहायं करिष्ये.

kṛṣṇaḥ: (svagatam) sahakārasya nātra sahakāritā jātā. bhavatu. kaitavam eva sahāyaṃ kariṣye.

(प्रकाशम्) तुण्डम् उन्नमय ताण्डविकाक्षं लज्जतां दिवि कुरङ्ग-कलङ्कः म्लानतां तव समीक्ष्य विदूये जीविताद् अपि ममाभ्यधिकासि

(prakāśam) tuṇḍam unnamaya tāṇḍavikākṣaṃ lajjatāṃ divi kuraṅga-kalaṅkaḥ mlānatāṃ tava samīkṣya vidūye jīvitād api mamābhyadhikāsi

माधवी: दे-अ इमणं पेम्म-कोमलणं अक्खरणं मा क्खु णं अहिरुवं जाणहि. जं एसा सच्चा न होदि.

mādhavī: de-a imaṇaṃ pemma-komalaṇaṃ akkharaṇaṃ mā kkhu ṇaṃ ahiruvaṃ jāṇahi. jaṃ esā saccā na hodi.

कृष्णः: साधु माधविके साधु मदीय-हृदयाशङ्का त्वया निरस्ता. तद्-इन्द्रजालाभिज्षया नव- वृन्दयैव निर्मितेयं मायिकी देवी. रसाल-मूल-वर्तिनी खलु सत्या. (इति स-सम्भ्रमेणाम्रम् उपेत्य सानुनयम्.)

kṛṣṇaḥ: sādhu mādhavike sādhu madīya-hṛdayāśaṅkā tvayā nirastā. tad-indrajālābhijṣayā nava- vṛndayaiva nirmiteyaṃ māyikī devī. rasāla-mūla-vartinī khalu satyā. (iti sa-sambhrameṇāmram upetya sānunayam.)

अन्तः-प्रसाद-सुधया प्लवनाद् विशुद्धा शुद्धान्ततस् त्वम् अभितः स्वयम् आगतासि एतां वृथा प्रथयसि प्रबलम् अकाण्डे किं कुण्डिनेश्वर-सुतेमयि मान-मुद्राम्

antaḥ-prasāda-sudhayā plavanād viśuddhā śuddhāntatas tvam abhitaḥ svayam āgatāsi etāṃ vṛthā prathayasi prabalam akāṇḍe kiṃ kuṇḍineśvara-sutemayi māna-mudrām

नव-वृन्दा: देव माधवी-पार्श्वे देवी.

nava-vṛndā: deva mādhavī-pārśve devī.

कृष्णः: नव-वृन्दे तर्हि किम् इयं रसाल-मूले मायिकी.

kṛṣṇaḥ: nava-vṛnde tarhi kim iyaṃ rasāla-mūle māyikī.

नव-वृन्दा: न मायिकी. किन्तु देव्या काचिद् एषा प्रिय- सखी सत्या नाम.

nava-vṛndā: na māyikī. kintu devyā kācid eṣā priya- sakhī satyā nāma.

कृष्णः: अहो गभीरता देवी-कारुण्य-निर्झराणां यैर् अलि- जने ऽपि सारूप्यामृतम् प्रणीय बाढं भ्रामितो ऽस्मि.

kṛṣṇaḥ: aho gabhīratā devī-kāruṇya-nirjharāṇāṃ yair ali- jane 'pi sārūpyāmṛtam praṇīya bāḍhaṃ bhrāmito 'smi.

राधा: (स्वगतम्) इदो निसरणं क्खु सरणं. (इति नव-वृन्दा सह निष्क्रान्ता.)

rādhā: (svagatam) ido nisaraṇaṃ kkhu saraṇaṃ. (iti nava-vṛndā saha niṣkrāntā.)

चन्द्रावली: (सोत्प्रास-स्मितम्) कज्जल-समाल-मज्झं पल्ल-असोनुज्जलं म-उन्दस्स गुष्जा-फलं व्व अहरं माहवि दट्ठुण णन्देमि

candrāvalī: (sotprāsa-smitam) kajjala-samāla-majjhaṃ palla-asonujjalaṃ ma-undassa guṣjā-phalaṃ vva aharaṃ māhavi daṭṭhuṇa ṇandemi

कृष्णः: देवि मा शङ्किष्ठाः समाघ्रायमाणाद् आमोदिनःशैल- शिला-खाण्दात् कास्तुरी-विलग्ना.

kṛṣṇaḥ: devi mā śaṅkiṣṭhāḥ samāghrāyamāṇād āmodinaḥśaila- śilā-khāṇdāt kāsturī-vilagnā.

चन्द्रावली: दे-अ आकोमारं सुट्ठु अज्झविदम्हि. ता अलं इमिणा अज्झवण-परिस्समेण.

candrāvalī: de-a ākomāraṃ suṭṭhu ajjhavidamhi. tā alaṃ imiṇā ajjhavaṇa-parissameṇa.

माधवी: भट्टि-दारि-ए ओसरे उवसप्पणिज्ज इसर होन्ति. ता अणहिण्णणं अम्हणं निदि-प्पबन्धदिक्कमं क्खमरेहि दु-अरवदि- णाधं.

mādhavī: bhaṭṭi-dāri-e osare uvasappaṇijja isara honti. tā aṇahiṇṇaṇaṃ amhaṇaṃ nidi-ppabandhadikkamaṃ kkhamarehi du-aravadi- ṇādhaṃ.

कृष्णः: माधवि चित्र ते प्रकृतिः या धृत-जिह्मगी-भावापि न कुलिनं चर्याम् उद्गिरति.

kṛṣṇaḥ: mādhavi citra te prakṛtiḥ yā dhṛta-jihmagī-bhāvāpi na kulinaṃ caryām udgirati.

(इत्य् अष्जलिं बद्ध्वा) अद्य प्रसीद देवि प्राणाधिक-वल्लभे सहसा स्पृशति न चन्द्र-कलां च त्वं चन्द्रावली तमः किम् उत

(ity aṣjaliṃ baddhvā) adya prasīda devi prāṇādhika-vallabhe sahasā spṛśati na candra-kalāṃ ca tvaṃ candrāvalī tamaḥ kim uta

माधवी: अलं इमिणा सम्बोहणेण. जं एसा न सच्चभामा.

mādhavī: alaṃ imiṇā sambohaṇeṇa. jaṃ esā na saccabhāmā.

कृष्णः: सखि सत्यम् आत्थ. यद् एसा न सत्या-कोपा देवी.

kṛṣṇaḥ: sakhi satyam āttha. yad esā na satyā-kopā devī.

चन्द्रावली: दे-अ तुम्ह शङ्कु-इदं पेक्खि-अ च्चे-अ दु-एमि. ता पसीद. निसङ्कं किलेहि. एसा अन्ते-उरं गच्छेमि. (इति स-परिजना निष्क्रान्ता.)

candrāvalī: de-a tumha śaṅku-idaṃ pekkhi-a cce-a du-emi. tā pasīda. nisaṅkaṃ kilehi. esā ante-uraṃ gacchemi. (iti sa-parijanā niṣkrāntā.)

कृष्णः: गतावरोधं देवी. तद् वयम् अपि गच्छामः.

kṛṣṇaḥ: gatāvarodhaṃ devī. tad vayam api gacchāmaḥ.

राधा मद्-आनन-तरङ्गद्-अपङ्ग-कोटिः क्रीडा-प्रसङ्ग-भर-भङ्ग-विवर्ण-वक्त्रा देवीं विलोक्य सहसा नमितोत्तमाङ्गा माकन्द-गूढ-तनुर् आश्रयते मनो मे (इति निष्क्रान्तः.)

rādhā mad-ānana-taraṅgad-apaṅga-koṭiḥ krīḍā-prasaṅga-bhara-bhaṅga-vivarṇa-vaktrā devīṃ vilokya sahasā namitottamāṅgā mākanda-gūḍha-tanur āśrayate mano me (iti niṣkrāntaḥ.)

(इति निष्क्रान्ताः सर्वे.)

(iti niṣkrāntāḥ sarve.)