Sāyam-utsava: The Evening Festival

सुर-रिपु-सुदृशां उरोज-कोकान् मुख-कमलानि च खेदयम् अखण्डः चिरम् अखिल-सुहृच्-चकोर-नन्दी दिशतु मुकुन्द-यशः-शसी मुदं वः

sura-ripu-sudṛśāṃ uroja-kokān mukha-kamalāni ca khedayam akhaṇḍaḥ ciram akhila-suhṛc-cakora-nandī diśatu mukunda-yaśaḥ-śasī mudaṃ vaḥ

अपि च: अष्टौ प्रोक्ष्य दिग्-अङ्गना घन-रसैः पत्राङ्कुराणां श्रिया कुर्वन् मष्जु लता-भरस्य च सदा रामावली-मण्डनम् यः पीने हृदि भानुजाम् अतुल-भां चन्द्राकृतिं चोज्ज्वलां रुन्धानः क्रमते तम् अत्र मुदिरं कृष्णं नमस् कुर्महे

api ca: aṣṭau prokṣya dig-aṅganā ghana-rasaiḥ patrāṅkurāṇāṃ śriyā kurvan maṣju latā-bharasya ca sadā rāmāvalī-maṇḍanam yaḥ pīne hṛdi bhānujām atula-bhāṃ candrākṛtiṃ cojjvalāṃ rundhānaḥ kramate tam atra mudiraṃ kṛṣṇaṃ namas kurmahe

नन्द्य्-अन्ते सूत्रधारः: अलम् अति-विस्तरेण. समन्ताद् अवलोक्य. हन्त भोः. सन्तत-वृन्दाटवी-निकुष्ज-वेदिका-निवास-दीक्षा-रसज्षस्य स्फुरद्-उद्दण्ड-पुण्डरीक-मण्डली-मण्डित-ब्रह्म-कुण्ड-तिरोपान्त-स्थली-महा-भौमिकस्य भगवतो गोपीश्वरतया प्रसिद्धस्य चन्द्रार्ध-मौलेः स्वप्नाव्रिभूतम् आदेशम् आसाद्य दीपावली-कौतुकारम्भे गोवर्धनाराधनाय राधा-कुण्ड-रोधसी माधवी-माधव-मन्दिरस्य पूर्वतः सङ्गतानि वैष्णव-वृन्दानि स्व-प्रबन्धेन ललित-माधव-नाम्ना नटकेनाहम् उपस्थातुं पर्युत्सुको ऽस्मि.

nandy-ante sūtradhāraḥ: alam ati-vistareṇa. samantād avalokya. hanta bhoḥ. santata-vṛndāṭavī-nikuṣja-vedikā-nivāsa-dīkṣā-rasajṣasya sphurad-uddaṇḍa-puṇḍarīka-maṇḍalī-maṇḍita-brahma-kuṇḍa-tiropānta-sthalī-mahā-bhaumikasya bhagavato gopīśvaratayā prasiddhasya candrārdha-mauleḥ svapnāvribhūtam ādeśam āsādya dīpāvalī-kautukārambhe govardhanārādhanāya rādhā-kuṇḍa-rodhasī mādhavī-mādhava-mandirasya pūrvataḥ saṅgatāni vaiṣṇava-vṛndāni sva-prabandhena lalita-mādhava-nāmnā naṭakenāham upasthātuṃ paryutsuko 'smi.

निज-प्रणयितां सुधाम् उदयम् आप्नुवं यः क्षितौ किरत्य् अलम् उरीकृत-द्विज-कुलाधिराज-स्थितिः स लुष्चित-तमस्-ततिर् मम शची-सुताख्यः शशी वशिकृत-जगन्-मनाः किम् अपि शर्म विन्यस्यतु

nija-praṇayitāṃ sudhām udayam āpnuvaṃ yaḥ kṣitau kiraty alam urīkṛta-dvija-kulādhirāja-sthitiḥ sa luṣcita-tamas-tatir mama śacī-sutākhyaḥ śaśī vaśikṛta-jagan-manāḥ kim api śarma vinyasyatu

(आकाशे) किं ब्रविषि. भोः हन्त कथम् अत्र महा- साहसे कृताध्यवसायो ऽस्/इति (सूत्रधारः:)भोः सत्यम् इदं विदन्-करवाणि तथापि परवान् अस्मि श्रुयताम्

(ākāśe) kiṃ braviṣi. bhoḥ hanta katham atra mahā- sāhase kṛtādhyavasāyo 's/iti (sūtradhāraḥ:)bhoḥ satyam idaṃ vidan-karavāṇi tathāpi paravān asmi śruyatām

क्वेयं सभा गुणवती बत मुग्ध-रूपः क्वाहं जितो ऽस्मि गुरुणा गुरु-गौरवेण आद्या ममाद्य शरणं शरणम्-गतानां दत्तोत्सवस्य करुणा करुणार्णवस्य

kveyaṃ sabhā guṇavatī bata mugdha-rūpaḥ kvāhaṃ jito 'smi guruṇā guru-gauraveṇa ādyā mamādya śaraṇaṃ śaraṇam-gatānāṃ dattotsavasya karuṇā karuṇārṇavasya

(पुरस्ताद् अवलोक्य) हन्त भोः कृष्ण-पदारविन्द-भृङ्गाः प्रसादं विदधत भवद्-विधानाम् एव कृपावलम्बनात्र निरातङ्कम् उद्यतो ऽस्मि.

(purastād avalokya) hanta bhoḥ kṛṣṇa-padāravinda-bhṛṅgāḥ prasādaṃ vidadhata bhavad-vidhānām eva kṛpāvalambanātra nirātaṅkam udyato 'smi.

यतः: शान्त-श्रियः परम-भागवताः समन्ताद् द्वैगुण्य-पुष्जम् अपि सद्-गुणतां नयन्ति दोषावलीम् अपरितापतया मृदूणि ज्योतींषि विष्णु-पद-भानि विभूषयन्ति

yataḥ: śānta-śriyaḥ parama-bhāgavatāḥ samantād dvaiguṇya-puṣjam api sad-guṇatāṃ nayanti doṣāvalīm aparitāpatayā mṛdūṇi jyotīṃṣi viṣṇu-pada-bhāni vibhūṣayanti

(इति मूर्धन्य् अष्जलिम् आदाय) वक्तुं पारमहंस्य-पद्धतिम् इह व्यक्तिं गतानां हि यः सिद्धानां भुवने बभूव सनकादीनां तृतीयः पुरा सङ्गं भक्ति-रसं रहस्यम् अधुना भक्तेषु सष्चारयन्न् एकः सो ऽवततार विश्व-गुरवे पूर्णाय तस्मै नमः

(iti mūrdhany aṣjalim ādāya) vaktuṃ pāramahaṃsya-paddhatim iha vyaktiṃ gatānāṃ hi yaḥ siddhānāṃ bhuvane babhūva sanakādīnāṃ tṛtīyaḥ purā saṅgaṃ bhakti-rasaṃ rahasyam adhunā bhakteṣu saṣcārayann ekaḥ so 'vatatāra viśva-gurave pūrṇāya tasmai namaḥ

यद् अहं निरवद्य-सङ्गीत-विद्यायां विद्याधरीं माननीयां मे नट-वृन्देश्वरीं वृद्धां रङ्गे सन्निधापयितुम् इच्छामि.

yad ahaṃ niravadya-saṅgīta-vidyāyāṃ vidyādharīṃ mānanīyāṃ me naṭa-vṛndeśvarīṃ vṛddhāṃ raṅge sannidhāpayitum icchāmi.

नटी: (प्रविश्य) वच्छ रङ्ग-मङ्गल-सम्विहाणे सम्पदं अण-हिणि-इट्ठ-मणी-सह्मि.

naṭī: (praviśya) vaccha raṅga-maṅgala-samvihāṇe sampadaṃ aṇa-hiṇi-iṭṭha-maṇī-sahmi.

सूत्रधारः: आर्ये किम् इत्य् एवम् उच्यते. पश्य पश्य. चकास्ति शरद्-उत्सवः स्फुरति वैष्णवानां सभा चिरस्य गिरिर् उद्गिरत्य् अमल-कीर्ति-धारां हरेः किम् अन्यद् इह माधवो मधुर-मूर्तिर् उद्भासते तद् एष परमोदयस् तव विशुद्ध-पुण्य-श्रियः

sūtradhāraḥ: ārye kim ity evam ucyate. paśya paśya. cakāsti śarad-utsavaḥ sphurati vaiṣṇavānāṃ sabhā cirasya girir udgiraty amala-kīrti-dhārāṃ hareḥ kim anyad iha mādhavo madhura-mūrtir udbhāsate tad eṣa paramodayas tava viśuddha-puṇya-śriyaḥ

नटी: वच्छ महानुभा-अ-जण-व्वसण-सम्भुदा एस मे आदङ्क-सिङ्खला ण क्खु लो-अ-चरीया साहारणी.

naṭī: vaccha mahānubhā-a-jaṇa-vvasaṇa-sambhudā esa me ādaṅka-siṅkhalā ṇa kkhu lo-a-carīyā sāhāraṇī.

सूत्रधारः: आर्ये नियमितम् अनैकान्तिकानि भवन्ति महानुभावानां व्यसनानि. तथा हि: विपिनं यदि वा दिग्-अन्तराणि त्रि-दिवं वा गमितं रसातलं वा स्व-पदान्तिकम् आनयत्य् अवश्यं भगवान् भक्त-जनं न मोक्तुम् इष्टे

sūtradhāraḥ: ārye niyamitam anaikāntikāni bhavanti mahānubhāvānāṃ vyasanāni. tathā hi: vipinaṃ yadi vā dig-antarāṇi tri-divaṃ vā gamitaṃ rasātalaṃ vā sva-padāntikam ānayaty avaśyaṃ bhagavān bhakta-janaṃ na moktum iṣṭe

नटी: पुत्त सच्चं भणासि; तहवि सिनेहाणं क्खु विवे-अ-हारिणी प-इ-दित्ति मुज्झह्मि.

naṭī: putta saccaṃ bhaṇāsi; tahavi sinehāṇaṃ kkhu vive-a-hāriṇī pa-i-ditti mujjhahmi.

सूत्रधारः: आर्ये कथय कुत्र निबद्ध-स्नेहासि. नटी: पुत्त अत्थि चारण-उल-णन्दणो कोवि कलाणिही-नाम.

sūtradhāraḥ: ārye kathaya kutra nibaddha-snehāsi. naṭī: putta atthi cāraṇa-ula-ṇandaṇo kovi kalāṇihī-nāma.

सूत्रधारः: कस् तं न जानीयात्. यतः: वर-तण्डव-वीथि-पण्डितो गुण-शाली नव-यौवनोन्मुखः प्रथितो भुवि सङ्गराङ्गने रिपु-भङ्गोद्धुर-धीः कलानिधिः

sūtradhāraḥ: kas taṃ na jānīyāt. yataḥ: vara-taṇḍava-vīthi-paṇḍito guṇa-śālī nava-yauvanonmukhaḥ prathito bhuvi saṅgarāṅgane ripu-bhaṅgoddhura-dhīḥ kalānidhiḥ

नटी: विहिणो आणु-उल्लेण उवत्थिदो णत्तिणी बुड्ढि-ए मे ए सम्भाविदा. तारा णाम लो-अ-ओत्तरा कण्ण/-अ तस्स दादुं सङ्कप्पिदा.

naṭī: vihiṇo āṇu-ulleṇa uvatthido ṇattiṇī buḍḍhi-e me e sambhāvidā. tārā ṇāma lo-a-ottarā kaṇṇa/-a tassa dāduṃ saṅkappidā.

सूत्रधारः: लोके धिक्-कार-भिया विधिस् तथा साधु-वाद-लोभेन मिथुनं मिथो ऽनुरूपं घटयति दुर्घटम् अपि प्रसभम्

sūtradhāraḥ: loke dhik-kāra-bhiyā vidhis tathā sādhu-vāda-lobhena mithunaṃ mitho 'nurūpaṃ ghaṭayati durghaṭam api prasabham

नटी: णं क्खु अहिलसन्तेण देसाहि-आरिणा किराद-रा-एन णच्चण-विलो-अण-छलादो कलाणिहिं आ-आरि-अ इमस्स पराभवो अज्झवसीयदित्ति.

naṭī: ṇaṃ kkhu ahilasanteṇa desāhi-āriṇā kirāda-rā-ena ṇaccaṇa-vilo-aṇa-chalādo kalāṇihiṃ ā-āri-a imassa parābhavo ajjhavasīyaditti.

सूत्रधारः: आर्ये मां ज्योतिर्-विदं विद्धि. तद् अद्य वर्तमान-लग्नानुसारेण तत्त्वं ते वर्णयामीति. (विमृश्य स-हर्षम्) हन्त मा ते चिन्ता भूत्.

sūtradhāraḥ: ārye māṃ jyotir-vidaṃ viddhi. tad adya vartamāna-lagnānusāreṇa tattvaṃ te varṇayāmīti. (vimṛśya sa-harṣam) hanta mā te cintā bhūt.

तथा हि: नटता किरात-राजं निहत्य रङ्ग-स्थले कलानिधिना समये तेन विधेयं गुणवति तारा-कर-ग्रहणम्

tathā hi: naṭatā kirāta-rājaṃ nihatya raṅga-sthale kalānidhinā samaye tena vidheyaṃ guṇavati tārā-kara-grahaṇam

(नेपथ्ये) हन्त राधा-माधवयोः पाणि-बन्धं कंस-भूपतेर् भयाद् अभिव्यक्तम् उदाहर्तुम् असमर्थो नटता किरात-राजम् इत्य् अपदेशेन बोधयन् धन्यः को ऽयं चिन्ता-विक्लवां माम् आश्वासयति.

(nepathye) hanta rādhā-mādhavayoḥ pāṇi-bandhaṃ kaṃsa-bhūpater bhayād abhivyaktam udāhartum asamartho naṭatā kirāta-rājam ity apadeśena bodhayan dhanyaḥ ko 'yaṃ cintā-viklavāṃ mām āśvāsayati.

सूत्रधारः: (नेपथ्याभिमुखम् अवलोक्य) पश्य पश्य: अम्ब सान्दीपनि-मुनि-पतेर् अत्र शिष्येति साध्वी याता लोके परिचयम् ऋषेर् वल्लकी-वल्लभस्य काश-श्रेणी-धवल-चिकुरा व्याहरन्तीह गार्गीं रङ्गे धन्या प्रविशति पुरः सम्भ्रमात् पौर्णमासी तद् एहि तूर्णम् उत्तर-भूमिकं ग्रहितुं प्रयाव. (इति निष्क्रान्तौ) प्रस्तावना.

sūtradhāraḥ: (nepathyābhimukham avalokya) paśya paśya: amba sāndīpani-muni-pater atra śiṣyeti sādhvī yātā loke paricayam ṛṣer vallakī-vallabhasya kāśa-śreṇī-dhavala-cikurā vyāharantīha gārgīṃ raṅge dhanyā praviśati puraḥ sambhramāt paurṇamāsī tad ehi tūrṇam uttara-bhūmikaṃ grahituṃ prayāva. (iti niṣkrāntau) prastāvanā.

(ततः प्रविशति यथा-निर्दिष्टा पौर्णमासी), पौर्णमासी: (हन्त राधा-माधवयोर् इति पठित्वा) वत्से गार्गि श्रूयताम्: कृष्णापङ्ग-तरङ्गित-द्युमणिज-सम्भेद-वेणी-कृते राधायाः स्मित-चन्द्रिका-सुरधुनी-पूरे निपीयामृतम् अन्तस्-तोष-तुषार-सम्प्लव-लव-व्यालीढ-तापोच्चया क्रान्ताः सप्त जगन्ति सम्प्रति वयं सर्वोर्ध्व-मध्यास्महे

(tataḥ praviśati yathā-nirdiṣṭā paurṇamāsī), paurṇamāsī: (hanta rādhā-mādhavayor iti paṭhitvā) vatse gārgi śrūyatām: kṛṣṇāpaṅga-taraṅgita-dyumaṇija-sambheda-veṇī-kṛte rādhāyāḥ smita-candrikā-suradhunī-pūre nipīyāmṛtam antas-toṣa-tuṣāra-samplava-lava-vyālīḍha-tāpoccayā krāntāḥ sapta jaganti samprati vayaṃ sarvordhva-madhyāsmahe

गार्गी: अज्जे अहिमण्णुना राही-ए उव्वाहो तु-ए च्चे-अ करिदो त कित्ति पुणोवि हरिणा समं अहिलसिज्ज-इ.

gārgī: ajje ahimaṇṇunā rāhī-e uvvāho tu-e cce-a karido ta kitti puṇovi hariṇā samaṃ ahilasijja-i.

पौर्णमासी: पुत्रि माया-विवर्तो ऽयम्. न चेद् विरि २४चेर् वरामृतेन समृद्धेर् विध्यनगस्य तपः-प्रसूनैर् गुम्फितं माधव-हृन्-मेदुरता-कारि-माधुरी-मकरन्दं राधिका-वैजयन्तीं पृथग्-जनः पाणौ कुर्वीत.

paurṇamāsī: putri māyā-vivarto 'yam. na ced viri 24cer varāmṛtena samṛddher vidhyanagasya tapaḥ-prasūnair gumphitaṃ mādhava-hṛn-meduratā-kāri-mādhurī-makarandaṃ rādhikā-vaijayantīṃ pṛthag-janaḥ pāṇau kurvīta.

गार्गी: केरिसं तं वरामि-अं.

gārgī: kerisaṃ taṃ varāmi-aṃ.

पौर्णमासी: तद् अभिष्टम् एव धुर्जटेर् जित्वर-जामातृकं विन्ध्य गुण-विस्मापित-भुवनं भविता तव बालिका-युगलम्

paurṇamāsī: tad abhiṣṭam eva dhurjaṭer jitvara-jāmātṛkaṃ vindhya guṇa-vismāpita-bhuvanaṃ bhavitā tava bālikā-yugalam

गार्गी: पुत्तं मुक्कि-अ कण्ण-आ कहं विष्झस्स अहिट्ठा संवूत्ता.

gārgī: puttaṃ mukki-a kaṇṇa-ā kahaṃ viṣjhassa ahiṭṭhā saṃvūttā.

पौर्णमासी: जामातृ-सम्पद्-गर्वितस्य गौरी-पितुर् गिरीन्द्रस्य विस्पर्धया.

paurṇamāsī: jāmātṛ-sampad-garvitasya gaurī-pitur girīndrasya vispardhayā.

गार्गी: अम्महे स-गोत्तू-क्कुरिसं सोढुं एसो ण क्खमो यं पुरा मेरुं जेदु-कामो वि कुम्मजोणिं सम्माणि-अ उण न बड्ढिदो.

gārgī: ammahe sa-gottū-kkurisaṃ soḍhuṃ eso ṇa kkhamo yaṃ purā meruṃ jedu-kāmo vi kummajoṇiṃ sammāṇi-a uṇa na baḍḍhido.

पौर्णमासी: बढम् ईदृग् एव स्व-भावो मनस्विनाम्.

paurṇamāsī: baḍham īdṛg eva sva-bhāvo manasvinām.

गार्गी: केन राही विष्झादो गो-उलं लब्भिदा.

gārgī: kena rāhī viṣjhādo go-ulaṃ labbhidā.

पौर्णमासी: जात-हारिण्या पूतनया.

paurṇamāsī: jāta-hāriṇyā pūtanayā.

गार्गी: (स-भयम्) अज्जे जाद-हारिणीहि क्खु बाल-आ भु २४जी-अन्ति ता दिट्ठि-आ उव्वरिदा कल्लाणी.

gārgī: (sa-bhayam) ajje jāda-hāriṇīhi kkhu bāla-ā bhu 24jī-anti tā diṭṭhi-ā uvvaridā kallāṇī.

पौर्णमासी: पुत्रि लोकोत्तराणां कुमाराणं संहाराय कुमारीणां पुनर् अपहारयैव कंसेन सा नियुक्ता.

paurṇamāsī: putri lokottarāṇāṃ kumārāṇaṃ saṃhārāya kumārīṇāṃ punar apahārayaiva kaṃsena sā niyuktā.

गार्गी: कथं एत्थ उहयस्मिं रण्णा प-उत्तं.

gārgī: kathaṃ ettha uhayasmiṃ raṇṇā pa-uttaṃ.

पौर्णमासी: देव्या देवकी-बालिकाया व्याहारेण.

paurṇamāsī: devyā devakī-bālikāyā vyāhāreṇa.

गार्गी: केरिसो व्याहारो.

gārgī: keriso vyāhāro.

पौर्णमासी: यस् तुङ्गेन पुरोत्तमङ्गम् अहरच् चक्रेण ते सङ्गरे यं वृन्दारक-वृन्द-वन्दित-पद-द्वन्द्वारविन्दं विदुः आनन्दामृत-सिन्धुभिः प्रणयिनां सन्दोहम् आनन्दयन् प्रादुर्भावम् अविन्दद् एष जगती-कन्दो ऽद्य चन्द्रोदये

paurṇamāsī: yas tuṅgena purottamaṅgam aharac cakreṇa te saṅgare yaṃ vṛndāraka-vṛnda-vandita-pada-dvandvāravindaṃ viduḥ ānandāmṛta-sindhubhiḥ praṇayināṃ sandoham ānandayan prādurbhāvam avindad eṣa jagatī-kando 'dya candrodaye

किं च: मत्तः सत्तम-माधुरीभिर् अधिकाः स्वो वा परश्वो ऽथवा गन्तारः क्षिति-मण्डले प्रकटताम् अष्टौ महा-सक्तयः वृन्दिष्ठे गुण-वृन्द-मन्दिरतया तत्र स्व-साराव् उभे राजेन्द्रो भविता हरस्य च जयी पाणौ गृहीत ययोः

kiṃ ca: mattaḥ sattama-mādhurībhir adhikāḥ svo vā paraśvo 'thavā gantāraḥ kṣiti-maṇḍale prakaṭatām aṣṭau mahā-saktayaḥ vṛndiṣṭhe guṇa-vṛnda-mandiratayā tatra sva-sārāv ubhe rājendro bhavitā harasya ca jayī pāṇau gṛhīta yayoḥ

गार्गी: का प-उत्ती दुदी-ए वहणी-ए.

gārgī: kā pa-uttī dudī-e vahaṇī-e.

पौर्णमासी: रक्षो-घ्न-मन्त्र-कृतिनाद्रि-पुरोहितेन वित्रास-विक्लव-मतेः समनुद्रुतायाः अद्य ततः कर-तलात् किल पूतनायाः नद्यः प्लवो परिपपात विदर्भ-गायाः

paurṇamāsī: rakṣo-ghna-mantra-kṛtinādri-purohitena vitrāsa-viklava-mateḥ samanudrutāyāḥ adya tataḥ kara-talāt kila pūtanāyāḥ nadyaḥ plavo paripapāta vidarbha-gāyāḥ

गार्गी: अज्जे दुव्वाससो वरेण उप्पण विसहाणुणो ओरसी कण्णा राहि त्ति कहं सव्वण्णो वि तादो भणादि.

gārgī: ajje duvvāsaso vareṇa uppaṇa visahāṇuṇo orasī kaṇṇā rāhi tti kahaṃ savvaṇṇo vi tādo bhaṇādi.

पौर्णमासी: चन्द्रभानु-वृषभानु-रमण्योर् गर्भतः किल विकृष्य निनाय बालिके कमलजार्थनया ते विन्ध्य-दार-जठरे हरि-माया

paurṇamāsī: candrabhānu-vṛṣabhānu-ramaṇyor garbhataḥ kila vikṛṣya nināya bālike kamalajārthanayā te vindhya-dāra-jaṭhare hari-māyā

गार्गी: (साश्चर्यम्) किं पिदरेहिं इदं जाणी-अदि.

gārgī: (sāścaryam) kiṃ pidarehiṃ idaṃ jāṇī-adi.

पौर्णमासी: अथ किम्. स दुर्वासाः कथं निजोपकारम् अनावेद्य विश्राम्यतु.

paurṇamāsī: atha kim. sa durvāsāḥ kathaṃ nijopakāram anāvedya viśrāmyatu.

गार्गी: एदं सव्वं तु-ए कधं विण्णादम्.

gārgī: edaṃ savvaṃ tu-e kadhaṃ viṇṇādam.

पौर्णमासी: गुरोर् उपदेश-प्रसादेन येनाहं राधायां आसष्जितास्मि.

paurṇamāsī: guror upadeśa-prasādena yenāhaṃ rādhāyāṃ āsaṣjitāsmi.

गार्गी: नूनं णिहदा-ए रक्खसी-ए से कले एक्का राहि-आ तु-ए लब्धा.

gārgī: nūnaṃ ṇihadā-e rakkhasī-e se kale ekkā rāhi-ā tu-e labdhā.

पौर्णमासी: न केवलम् एका राधिका. पष्चाप्य् अपराः.

paurṇamāsī: na kevalam ekā rādhikā. paṣcāpy aparāḥ.

गार्गी: का-ओ क्खु ता-ओ.

gārgī: kā-o kkhu tā-o.

पौर्णमासी: राधा-सखीह ललिता ललितास्यचन्द्रा चन्द्रावली-सहचरी रुचिरा च पद्मा भद्रा च भद्र-चरिता शिवदा च शैब्या श्यामा च धाम-मुदिता विविदस् तवेमाः

paurṇamāsī: rādhā-sakhīha lalitā lalitāsyacandrā candrāvalī-sahacarī rucirā ca padmā bhadrā ca bhadra-caritā śivadā ca śaibyā śyāmā ca dhāma-muditā vividas tavemāḥ

गार्गी: इमा-ओ केन गो-इणं सम्प्पिदा-ओ.

gārgī: imā-o kena go-iṇaṃ samppidā-o.

पौर्णमासी: कुमारीणाम् आसां निभृतम् अभितः पष्चकम् अहं विभज्याभीरीभ्यस् त्वरितम् अथ राधाम् अधि-गुणाम् सुता ते जामातुर् जरति वृषभानोर् इति मुदा यशोदाया धात्र्यां रहसि मुखरायाम् अघटयम्

paurṇamāsī: kumārīṇām āsāṃ nibhṛtam abhitaḥ paṣcakam ahaṃ vibhajyābhīrībhyas tvaritam atha rādhām adhi-guṇām sutā te jāmātur jarati vṛṣabhānor iti mudā yaśodāyā dhātryāṃ rahasi mukharāyām aghaṭayam

गार्गी: फुडं राहि-आ-ए दुदि-आ सही विसाहा च्चे-अ गो-उलुप्पण्ण.

gārgī: phuḍaṃ rāhi-ā-e dudi-ā sahī visāhā cce-a go-uluppaṇṇa.

पौर्णमासी: न हि न हि. यद् एषा कालिन्दी-पूरेण वह्यमाना जटिलया लेभे.

paurṇamāsī: na hi na hi. yad eṣā kālindī-pūreṇa vahyamānā jaṭilayā lebhe.

गार्गी: न जाणे. ण-इ-पूरेण वाहिदा सा जेट्ठा विष्झ-कण्ण-आ केण लद्भा.

gārgī: na jāṇe. ṇa-i-pūreṇa vāhidā sā jeṭṭhā viṣjha-kaṇṇa-ā keṇa ladbhā.

पौर्णमासी: भीष्मकेण.

paurṇamāsī: bhīṣmakeṇa.

गार्गी: अव्वो दोणं वहिणीणं विहडण-करिणी-ए भविदव्वदा-ए निट्ठुरदा.

gārgī: avvo doṇaṃ vahiṇīṇaṃ vihaḍaṇa-kariṇī-e bhavidavvadā-e niṭṭhuradā.

पौर्णमासी: पुत्रि पुनः-सङ्गम-करिण्यास् तस्याः करुणा चावधार्यताम्.

paurṇamāsī: putri punaḥ-saṅgama-kariṇyās tasyāḥ karuṇā cāvadhāryatām.

गार्गी: कहं वि-अ.

gārgī: kahaṃ vi-a.

पौर्णमासी: सैवेयं करलाया नाप्त्री चन्द्रावली. या खलु पष्च-वर्षिकी गोवर्धन-विन्ध्ययोः कन्दरावस्तव्येन जाम्बवता विन्ध्य-वासिन्या निदेशेन कुण्डिनाद् आकृष्टा.

paurṇamāsī: saiveyaṃ karalāyā nāptrī candrāvalī. yā khalu paṣca-varṣikī govardhana-vindhyayoḥ kandarāvastavyena jāmbavatā vindhya-vāsinyā nideśena kuṇḍinād ākṛṣṭā.

गार्गी: (स्वगतम्) सुदं म-ए ताद-मुहादो जं चन्दहाणु-पहुदीणं कन्न-आ भिस्स-पहुदीणं कन्न-आ एक्क-तत्ता वि विग्गहादिहिं भिण्णा जेव्व त्ति. त वाढं एक्क-विग्गहदा-सम्विहाणं मा-आ-ए च्चे-अ पबष्चिदम्. होदु पच्छादो जाणिस्सम्. किं दाणिं तस्स रहस्सस्स उत्तङ्कणेण. (प्रकाशम्) नूनं गो-अड्ढणादि-गो-ए-हिं चन्दा-अली-पहुदीणं उव्वाहो वि मा-आ-ए णिव्वाहिदो.

gārgī: (svagatam) sudaṃ ma-e tāda-muhādo jaṃ candahāṇu-pahudīṇaṃ kanna-ā bhissa-pahudīṇaṃ kanna-ā ekka-tattā vi viggahādihiṃ bhiṇṇā jevva tti. ta vāḍhaṃ ekka-viggahadā-samvihāṇaṃ mā-ā-e cce-a pabaṣcidam. hodu pacchādo jāṇissam. kiṃ dāṇiṃ tassa rahassassa uttaṅkaṇeṇa. (prakāśam) nūnaṃ go-aḍḍhaṇādi-go-e-hiṃ candā-alī-pahudīṇaṃ uvvāho vi mā-ā-e ṇivvāhido.

पौर्णमासी: अथ किम्. पति-मन्यानां बल्लवानां ममता-मात्रावेशा कुमारीषु दारता यद् एषं प्रेक्षणम् अपि ताभिर् अति-दुर्घटम्.

paurṇamāsī: atha kim. pati-manyānāṃ ballavānāṃ mamatā-mātrāveśā kumārīṣu dāratā yad eṣaṃ prekṣaṇam api tābhir ati-durghaṭam.

गार्गी: अदो ण क्खु अच्चरि-ओ अट्ठाणं कण्हे गरिट्टो अनुरा-ओ.

gārgī: ado ṇa kkhu accari-o aṭṭhāṇaṃ kaṇhe gariṭṭo anurā-o.

पौर्णमासी: अष्टानाम् इति किम् उच्यते गोकुले कस्याः खलु कुरङ्गी-दृशस् तत्र नानुरागः.

paurṇamāsī: aṣṭānām iti kim ucyate gokule kasyāḥ khalu kuraṅgī-dṛśas tatra nānurāgaḥ.

गार्गी: सच्चं भणासि. जं दाणिं सद्-उत्तरा-इं सोलह-गो-उल-कण्ण-आ-सहस्सा-इं. कात्यायनि महा-माये महा-योगिन्य् अधीश्वरि नन्द-गोप-सुतं देवि पतिं मे कुरु ते नमः एदं मन्तं जपन्तीहिं पष्चेहिं चन्दा-अली-पहुदीहिं सङ्गमि-अ उण चण्डि-अं अच्चन्ति.

gārgī: saccaṃ bhaṇāsi. jaṃ dāṇiṃ sad-uttarā-iṃ solaha-go-ula-kaṇṇa-ā-sahassā-iṃ. kātyāyani mahā-māye mahā-yoginy adhīśvari nanda-gopa-sutaṃ devi patiṃ me kuru te namaḥ edaṃ mantaṃ japantīhiṃ paṣcehiṃ candā-alī-pahudīhiṃ saṅgami-a uṇa caṇḍi-aṃ accanti.

पौर्णमासी: सा कामान् परिचारिका कुमारिकाभिः कामाख्या वितरति काम-रूप-देवी इत्य् एनं व्रज-हारिणी-दृशाम् उपास्ते वर्गो ऽयं गुणवति गर्ग-भाषितेन

paurṇamāsī: sā kāmān paricārikā kumārikābhiḥ kāmākhyā vitarati kāma-rūpa-devī ity enaṃ vraja-hāriṇī-dṛśām upāste vargo 'yaṃ guṇavati garga-bhāṣitena

गार्गी: केन सुराराहणे राही नि-उत्ता. पौर्णमासी: तव तातेनैव.

gārgī: kena surārāhaṇe rāhī ni-uttā. paurṇamāsī: tava tātenaiva.

गार्गी: अज्जे सुदं म-ए ताद-मुहादो जं कण्णानं भाविणा कन्तेन सङ्गमो विप्प-ओ-अं उप्पादे-इ त्ति.

gārgī: ajje sudaṃ ma-e tāda-muhādo jaṃ kaṇṇānaṃ bhāviṇā kantena saṅgamo vippa-o-aṃ uppāde-i tti.

पौर्णमासी: वत्से सम्यग् इदम् उक्तम्. तेन मयापि ते किशोरिका-शिरो-रत्ने निरोद्धुम् अभिमन्यु-गोवर्धनयोर् जनन्यौ जटिला-भरुण्डे निर्बन्धेन नियुक्ते.

paurṇamāsī: vatse samyag idam uktam. tena mayāpi te kiśorikā-śiro-ratne niroddhum abhimanyu-govardhanayor jananyau jaṭilā-bharuṇḍe nirbandhena niyukte.

गार्गी: कहं दुवे सो-अरे तुमं न सङ्घडेसि. पौर्णमासी: सदा सष्चरतां दुष्ट-कंस-चराणां वितर्क-शङ्कया.

gārgī: kahaṃ duve so-are tumaṃ na saṅghaḍesi. paurṇamāsī: sadā saṣcaratāṃ duṣṭa-kaṃsa-carāṇāṃ vitarka-śaṅkayā.

गार्गी: णं अपुव्वं वुत्तन्तं अण्णो को वि जणो जाण-इ. पौर्णमासी: न हि न हि. किन्तु मद्-उपदेश-बलाद् एव केवलं हरि-रामयोर् जनन्यौ जानीतः.

gārgī: ṇaṃ apuvvaṃ vuttantaṃ aṇṇo ko vi jaṇo jāṇa-i. paurṇamāsī: na hi na hi. kintu mad-upadeśa-balād eva kevalaṃ hari-rāmayor jananyau jānītaḥ.

(नेपथ्ये) मष्चेद् उत्तिष्ठ पद्मे मुकुट-विरचनं मुष्च पिष्छेन भद्रे श्यामे दामानुबन्धं परिहर ललिते पिण्टि मा जागुडानि शारी-पाठाद् विशाखे व्युपरम कवरी-सङ्क्रियाम् उज्झ शैब्ये पूर्वं वेवेष्टि काष्ठां सुरभि-खुर-पुटी-पांशु-पिष्टात-पुष्जः

(nepathye) maṣced uttiṣṭha padme mukuṭa-viracanaṃ muṣca piṣchena bhadre śyāme dāmānubandhaṃ parihara lalite piṇṭi mā jāguḍāni śārī-pāṭhād viśākhe vyuparama kavarī-saṅkriyām ujjha śaibye pūrvaṃ veveṣṭi kāṣṭhāṃ surabhi-khura-puṭī-pāṃśu-piṣṭāta-puṣjaḥ

पौर्णमासी: पश्य पश्य हरिम् उद्दिशते रजो-भरः पुरतः सङ्गमयत्य् अमुं तमः व्रजवाम-दृशां न पद्धतिः प्रकटा सर्व-दृशः श्रुतेर् अपि

paurṇamāsī: paśya paśya harim uddiśate rajo-bharaḥ purataḥ saṅgamayaty amuṃ tamaḥ vrajavāma-dṛśāṃ na paddhatiḥ prakaṭā sarva-dṛśaḥ śruter api

ह्रियम् अवगृह्य गृहेभ्यः कर्षति राधां वनाय या निपुणा सा जयति निसृटार्था वर-वंशज-काकली दूती

hriyam avagṛhya gṛhebhyaḥ karṣati rādhāṃ vanāya yā nipuṇā sā jayati nisṛṭārthā vara-vaṃśaja-kākalī dūtī

(नेपथ्ये) धन्ये कज्जल-मुक्त-वाम-नयना पद्मे पदोढाङ्गदा सारङ्गि ध्वनदेक-नूपुर-धरा पालि स्खलन्-मेखला गण्डोद्यत्-तिलका लवङ्गि कमले नेत्रार्पितालक्तका मा धावोत्तरलं त्वम् अत्र मुरली दूरे कलं कूजति

(nepathye) dhanye kajjala-mukta-vāma-nayanā padme padoḍhāṅgadā sāraṅgi dhvanadeka-nūpura-dharā pāli skhalan-mekhalā gaṇḍodyat-tilakā lavaṅgi kamale netrārpitālaktakā mā dhāvottaralaṃ tvam atra muralī dūre kalaṃ kūjati

गार्गी: णीलम्बर-रु-इ-धारी फुडिदो गोबोडु-चक्क-बालेण सिद-गो-मण्डल-महुरो माहुर-चन्दो परिप्फुर-इ

gārgī: ṇīlambara-ru-i-dhārī phuḍido goboḍu-cakka-bāleṇa sida-go-maṇḍala-mahuro māhura-cando paripphura-i

पौर्णमासी: (सानन्दम्) बिभ्रन्-नील-च्छविम् अविषमाम् अग्र-हस्तेन यष्टिं जुष्ट-श्रोनि-तट-रुचिर् असौ पीत-पत्तांशुकेन निन्दन्न् इन्दीवरम् अविरलोत्सर्पिभिः कान्ति-पूरैर् आभीरीणाम् इह विहरति प्रेम-लक्ष्मी-विवर्तः तदावां यशोदाम् आसादयाव (इति निष्क्रान्ते). अङ्क-मुखम्.

paurṇamāsī: (sānandam) bibhran-nīla-cchavim aviṣamām agra-hastena yaṣṭiṃ juṣṭa-śroni-taṭa-rucir asau pīta-pattāṃśukena nindann indīvaram aviralotsarpibhiḥ kānti-pūrair ābhīrīṇām iha viharati prema-lakṣmī-vivartaḥ tadāvāṃ yaśodām āsādayāva (iti niṣkrānte). aṅka-mukham.

(ततः प्रविशति वयस्यैर् उपास्यमानः कृष्णह्.) कृष्णः: सखे मधुमङ्गल पश्य पश्य अतनु-तृण-कदम्बास्वाद-शैठिल्य-भाजाम् अविरल-तर-हम्बारम्भ-ताम्यन्-मुखीयम् चटुलित-नयन-श्रीर् आवली नैचिकीनां पथि सु-वलित-कण्ठी गोकुलोत्कण्ठिताभूत्

(tataḥ praviśati vayasyair upāsyamānaḥ kṛṣṇah.) kṛṣṇaḥ: sakhe madhumaṅgala paśya paśya atanu-tṛṇa-kadambāsvāda-śaiṭhilya-bhājām avirala-tara-hambārambha-tāmyan-mukhīyam caṭulita-nayana-śrīr āvalī naicikīnāṃ pathi su-valita-kaṇṭhī gokulotkaṇṭhitābhūt

मधुमङ्गल: दित्थि-आ वच्छलाहिं सुरहीहिं कन्तार-ब्भमण-खिण्णे एत्थ बम्हणे कारुण्णं विर-इदम्.

madhumaṅgala: ditthi-ā vacchalāhiṃ surahīhiṃ kantāra-bbhamaṇa-khiṇṇe ettha bamhaṇe kāruṇṇaṃ vira-idam.

रमः: पश्यत पश्यत गत्वा पुरस् त्रि-चतुराणि जवत् पदानि पाश्चाद् विलोकयति हन्त तिरः-शिरोधि वत्सोत्कराद् अपि बकी-मथने गरिष्ठ- प्रेमानुबन्ध-विधुरं पथि धेनु-वृन्दम्

ramaḥ: paśyata paśyata gatvā puras tri-caturāṇi javat padāni pāścād vilokayati hanta tiraḥ-śirodhi vatsotkarād api bakī-mathane gariṣṭha- premānubandha-vidhuraṃ pathi dhenu-vṛndam

कृष्णः: (प्रतीचीम् अवेक्ष्य) विचलितुम् असमर्थं व्योम्नि मुक्त-प्रतिष्ठे समय-विपरिणामाद् वीर्य-विश्रांसनेन शिठिलतर-करेणालम्ब्य भण्डीर-चूडां चरम-गिरि-शिखायां लम्बते भानु-बिम्बम्

kṛṣṇaḥ: (pratīcīm avekṣya) vicalitum asamarthaṃ vyomni mukta-pratiṣṭhe samaya-vipariṇāmād vīrya-viśrāṃsanena śiṭhilatara-kareṇālambya bhaṇḍīra-cūḍāṃ carama-giri-śikhāyāṃ lambate bhānu-bimbam

रमः: पश्यत पश्यत विपुलोत्पलिका-कूटैर् गिरि-कूट-विडम्बिभिर् निविडम् वयम् अभजाम करीष- क्षोद-परीतं व्रजाभ्यर्णम् तद् अद्य कालिन्दीम् अवगाढाः प्रगाढ-परिश्रान्तिम् उत्सारयामः. (इति सखिभिः सह निष्क्रान्तः)

ramaḥ: paśyata paśyata vipulotpalikā-kūṭair giri-kūṭa-viḍambibhir niviḍam vayam abhajāma karīṣa- kṣoda-parītaṃ vrajābhyarṇam tad adya kālindīm avagāḍhāḥ pragāḍha-pariśrāntim utsārayāmaḥ. (iti sakhibhiḥ saha niṣkrāntaḥ)

कृष्णः: सखे मधुमङ्गल पश्य पश्य द्रवन्-नव-विधूपल-प्रकर-दत्त-पद्यः शशी स-रत्न-तरलोच्छलज्-जलधि-कल्पितार्घ-क्रियः हरित्-परिजनेरित-स्फुटतरोडु-पुस्पष्जलिः स्फुरत्-तनुर् उदष्चित-स्मर-रसोर्मिर् उन्मीलति

kṛṣṇaḥ: sakhe madhumaṅgala paśya paśya dravan-nava-vidhūpala-prakara-datta-padyaḥ śaśī sa-ratna-taralocchalaj-jaladhi-kalpitārgha-kriyaḥ harit-parijanerita-sphuṭataroḍu-puspaṣjaliḥ sphurat-tanur udaṣcita-smara-rasormir unmīlati

मधुमङ्गल: पि-अ-व-अस्स किं इमिणा वरा-एण कलङ्किणा चन्देण. पेक्ख लदा-जालम्बरे निक्कलङ्का-इं सोलह-चन्द-मण्डल-सहस्सा-इं उन्मीलिदा-इम्.

madhumaṅgala: pi-a-va-assa kiṃ imiṇā varā-eṇa kalaṅkiṇā candeṇa. pekkha ladā-jālambare nikkalaṅkā-iṃ solaha-canda-maṇḍala-sahassā-iṃ unmīlidā-im.

कृष्णः: (समीक्ष्य) सखे सम्यग् अत्थ. बहुधा सम्ये ऽपि बाढम् एकेन कर्मणा मुषितो ऽयम् ओषधीशः. तथा हि नव-नव-सुधा-सम्बाधो ऽपि प्रियो ऽपि दृशां सदा सरसिज-वनीं म्लानां कुर्वन्न् अपि प्रभया स्वया शुचिर् अपि कला-पूर्णो ऽप्य् उच्चैः करङ्ग-धरः शशी व्रज-मृग-दृशां वक्त्रैर् एभिः सुरङ्ग-धरैर् जितः

kṛṣṇaḥ: (samīkṣya) sakhe samyag attha. bahudhā samye 'pi bāḍham ekena karmaṇā muṣito 'yam oṣadhīśaḥ. tathā hi nava-nava-sudhā-sambādho 'pi priyo 'pi dṛśāṃ sadā sarasija-vanīṃ mlānāṃ kurvann api prabhayā svayā śucir api kalā-pūrṇo 'py uccaiḥ karaṅga-dharaḥ śaśī vraja-mṛga-dṛśāṃ vaktrair ebhiḥ suraṅga-dharair jitaḥ

मधुमङ्गल: भो व-अस्स जुत्तं उक्कणो ऽसि जं दक्खिणेण कलम्ब-कुडुङ्गं कवि आकड्ढ-मन्तं पधेति.

madhumaṅgala: bho va-assa juttaṃ ukkaṇo 'si jaṃ dakkhiṇeṇa kalamba-kuḍuṅgaṃ kavi ākaḍḍha-mantaṃ padheti.

कृष्णः: सेयं दिव्यति शैब्यायाः पाविका विश्व-पाविका वेणुर् यद् विभ्रमारम्भे स्तम्भम् आलम्बते मम

kṛṣṇaḥ: seyaṃ divyati śaibyāyāḥ pāvikā viśva-pāvikā veṇur yad vibhramārambhe stambham ālambate mama

(इत्य् अग्रतो गत्वा सौत्सुक्यम्) तुम्बी-फल-स्तनीयं प्रबल-सुषमाधरा कलोल्लसिता हरति धृतिं मम भद्रा नव-वल्लरी वल्लकी चास्याः

(ity agrato gatvā sautsukyam) tumbī-phala-stanīyaṃ prabala-suṣamādharā kalollasitā harati dhṛtiṃ mama bhadrā nava-vallarī vallakī cāsyāḥ

मधुमङ्गल: व-अस्स अच्चरि-अं अच्चरि-अं मष्झे जमुणं कावि कच्छबी कुङ्कुणा-एदि.

madhumaṅgala: va-assa accari-aṃ accari-aṃ maṣjhe jamuṇaṃ kāvi kacchabī kuṅkuṇā-edi.

कृष्णः: (स-स्मितन्) स्मर-केलि-नाट्य-नान्दीं शब्द-ब्रह्म-श्रियं मुहुर् दधाति वहति मुदं मे महतीम् इह महिता श्यामल-महती

kṛṣṇaḥ: (sa-smitan) smara-keli-nāṭya-nāndīṃ śabda-brahma-śriyaṃ muhur dadhāti vahati mudaṃ me mahatīm iha mahitā śyāmala-mahatī

(इति परिक्रम्य स-हर्षम्) कल-सिष्जित-कलयाराद् अविकलया मे प्रेमोद-कल्लोलम् पद्मा-कलवी निलया वलयाः कलयां बभूवुर् अलम्

(iti parikramya sa-harṣam) kala-siṣjita-kalayārād avikalayā me premoda-kallolam padmā-kalavī nilayā valayāḥ kalayāṃ babhūvur alam

(इति परितो दृष्टिं क्षिपन्) सखे कथम् अत्राद्य नोन्मीलति चन्द्रावली-परिमलः. तद् वाम् अतः कराला-गृहोपान्त-वाटिकाम् आसादयावह्. (इति परिक्रमति)

(iti parito dṛṣṭiṃ kṣipan) sakhe katham atrādya nonmīlati candrāvalī-parimalaḥ. tad vām ataḥ karālā-gṛhopānta-vāṭikām āsādayāvah. (iti parikramati)

मधुमङ्गल: (पुरो ऽवलोक्य) एष उबणन्द-पुतस्स सुहद्दस्स वहु कुण्डलदि-आ इदो आ-अच्छदि.

madhumaṅgala: (puro 'valokya) eṣa ubaṇanda-putassa suhaddassa vahu kuṇḍaladi-ā ido ā-acchadi.

कुन्दलता: कण्ह अ-आले पफुल्लं वष्जुलं किस ण सलहसि.

kundalatā: kaṇha a-āle paphullaṃ vaṣjulaṃ kisa ṇa salahasi.

कृष्णः: (दृशं क्षिपन्न् आत्म-गतम्) नूनं चन्द्रावली-चरण-चातुरी-चमत्कारो ऽयम्. (इति सोत्कण्ठम् अबिनन्द्य) एतानि वष्जुल-वनान्तर्-उदष्चितानि कादम्ब-कूजित-कदम्ब-विडम्बितानि मन्त्रानि कर्ण-कुहरं मम नन्दयन्ति चन्द्रावली-कनक-नूपुर-सिष्जितानि

kṛṣṇaḥ: (dṛśaṃ kṣipann ātma-gatam) nūnaṃ candrāvalī-caraṇa-cāturī-camatkāro 'yam. (iti sotkaṇṭham abinandya) etāni vaṣjula-vanāntar-udaṣcitāni kādamba-kūjita-kadamba-viḍambitāni mantrāni karṇa-kuharaṃ mama nandayanti candrāvalī-kanaka-nūpura-siṣjitāni

कुन्दलता: सुन्दर भारुण्डा-ए गब्भ-घरे णिरुद्धावि चन्दा-अली म-ए चादुरी-पबन्धेन कड्ढिडो.

kundalatā: sundara bhāruṇḍā-e gabbha-ghare ṇiruddhāvi candā-alī ma-e cādurī-pabandhena kaḍḍhiḍo.

कृष्णः: भरुण्डया कथम् अकाण्डे कार्कश्यम् आरब्धम्

kṛṣṇaḥ: bharuṇḍayā katham akāṇḍe kārkaśyam ārabdham

कुन्दलता: ण के-अलं भरुण्डा-ए जडिला-पहुदीहिं वि सव्व-वुद्धि-आहिं.

kundalatā: ṇa ke-alaṃ bharuṇḍā-e jaḍilā-pahudīhiṃ vi savva-vuddhi-āhiṃ.

(पद्मया सह प्रविश्य) चन्द्रावली: (सन्स्कृतेन) रचयतु मम वृद्धा तर्जनं दुर्जनी सा कवलयतु कुलेन्दुं को ऽपि दुर्वाद-राहुः सहचरि-परिहर्तुं नाक्षि-भृङ्गौ क्षमेते मधुरिपु-मुख-पद्मालोक-माध्वीक-लोभम्

(padmayā saha praviśya) candrāvalī: (sanskṛtena) racayatu mama vṛddhā tarjanaṃ durjanī sā kavalayatu kulenduṃ ko 'pi durvāda-rāhuḥ sahacari-parihartuṃ nākṣi-bhṛṅgau kṣamete madhuripu-mukha-padmāloka-mādhvīka-lobham

कृष्णः (चन्द्रावलीम् आसाद्य सानन्दम्) नीतस् तन्वि मुखेन ते परिभवं भ्रू-क्षेप-विक्रिडया विभ्यद् विष्णु-पदं जगाम शरणं तत्राप्य् अधैर्यं गतः आसाद्य द्विज-राजितां विजयिनः सेवार्थम् अस्योज्ज्वलश् चन्द्रो ऽयं द्विज-राजता-पदम् अगात् तेनासि चन्द्रावली

kṛṣṇaḥ (candrāvalīm āsādya sānandam) nītas tanvi mukhena te paribhavaṃ bhrū-kṣepa-vikriḍayā vibhyad viṣṇu-padaṃ jagāma śaraṇaṃ tatrāpy adhairyaṃ gataḥ āsādya dvija-rājitāṃ vijayinaḥ sevārtham asyojjvalaś candro 'yaṃ dvija-rājatā-padam agāt tenāsi candrāvalī

कुन्दलता: मोत्तिम-सर-मज्झ-ट्ठि-अ र-अणे पडिबिम्ब-दम्भ-सम्वलिदा तुह हि-अ-अं णि-अ-उ-णा मे ज-अ चन्दा-अली जादा

kundalatā: mottima-sara-majjha-ṭṭhi-a ra-aṇe paḍibimba-dambha-samvalidā tuha hi-a-aṃ ṇi-a-u-ṇā me ja-a candā-alī jādā

कृष्णः: (स्मितं कृत्वा) कुण्डलतिके कथं ते याता चन्द्रावली.

kṛṣṇaḥ: (smitaṃ kṛtvā) kuṇḍalatike kathaṃ te yātā candrāvalī.

कुन्दलता: गो-उल-जु-अ-र-अ गो-अ-उ-धनो क्खु इम-ए अलि-ओ समि. अम्ह दे-अरो च्चे-अ सच्चो.

kundalatā: go-ula-ju-a-ra-a go-a-u-dhano kkhu ima-e ali-o sami. amha de-aro cce-a sacco.

चन्द्रावली: (स-भ्रू-भङ्गं अपवर्य) धिट्ठे कुन्दलदा च्चे-अ भमराकड्ढिणी होदि.

candrāvalī: (sa-bhrū-bhaṅgaṃ apavarya) dhiṭṭhe kundaladā cce-a bhamarākaḍḍhiṇī hodi.

कुन्दलता: दे-अर एस णि-उष्ज-घरिणि कधेदि. छ-इल्लो ण क्खु एसो वुन्द-अन-भमरो. जं पफुल्लं प-उ-मलिं न पिबेदि.

kundalatā: de-ara esa ṇi-uṣja-ghariṇi kadhedi. cha-illo ṇa kkhu eso vunda-ana-bhamaro. jaṃ paphullaṃ pa-u-maliṃ na pibedi.

पद्मा: अलि-आ-संसिनि चिट्ठ चिट्ठ जङ्गल-सष्चरिणो भमरस्स विसाहा-सह-अरी च्चेअ सुलहा. ण क्खु अमि-अ-उप्पन्न प-उ-माली.

padmā: ali-ā-saṃsini ciṭṭha ciṭṭha jaṅgala-saṣcariṇo bhamarassa visāhā-saha-arī ccea sulahā. ṇa kkhu ami-a-uppanna pa-u-mālī.

कुन्दलता: चन्दा-अली विडिड-उदसि. किस लज्जेसि. त अलङ्करेहि पिणुत्तुङ्ग-थण-बन्धुन अप्पनो हरेण हरि-वक्ख-थलम्.

kundalatā: candā-alī viḍiḍa-udasi. kisa lajjesi. ta alaṅkarehi piṇuttuṅga-thaṇa-bandhuna appano hareṇa hari-vakkha-thalam.

चन्द्रावली: (साभ्यसूयम्) कुन्दलदि-ए णि-अ-कण्ठ-त्थिद-ए एक्क-अलि-ए तुमं च्चे-अ अलङ्करेहि.

candrāvalī: (sābhyasūyam) kundaladi-e ṇi-a-kaṇṭha-tthida-e ekka-ali-e tumaṃ cce-a alaṅkarehi.

कुन्दलता: माधव स्थव-इणिं करेहि चन्दा-अली-ए कण्णलदि-आम्.

kundalatā: mādhava sthava-iṇiṃ karehi candā-alī-e kaṇṇaladi-ām.

चन्द्रावली: हल पि-अ-जण-पेक्खन-पज्जु-स्सु-अस्स व-इन्द-णन्दनस्स मग्गे न क्खु पदिबन्धिनि होहि.

candrāvalī: hala pi-a-jaṇa-pekkhana-pajju-ssu-assa va-inda-ṇandanassa magge na kkhu padibandhini hohi.

कुन्दलता: सहि का अण्णा तु-अत्तो इमस्स पि-अ.

kundalatā: sahi kā aṇṇā tu-atto imassa pi-a.

पद्मा: अ-इ राहा-सहि विरमेहि.

padmā: a-i rāhā-sahi viramehi.

कृष्णः: सरोजाक्षि परोक्षं ते कदापि हृदयं मम न स्प्रष्टुम् अप्य् अलं बाधा राधा त्व् आक्रम्य गाहते (इति स-सङ्कं बाधा-राधायोर् विपर्यासं पठति)

kṛṣṇaḥ: sarojākṣi parokṣaṃ te kadāpi hṛdayaṃ mama na spraṣṭum apy alaṃ bādhā rādhā tv ākramya gāhate (iti sa-saṅkaṃ bādhā-rādhāyor viparyāsaṃ paṭhati)

पद्मा: महा-पुरिस क्खु ण जदु असच्च-भसिणो होन्ति.

padmā: mahā-purisa kkhu ṇa jadu asacca-bhasiṇo honti.

(नेपथ्ये) कुन्दलदे साहु साहु. सच्चं ण जणसि पत्थर-पुष्ज-कठोरं गो-अ-धनम्.

(nepathye) kundalade sāhu sāhu. saccaṃ ṇa jaṇasi patthara-puṣja-kaṭhoraṃ go-a-dhanam.

कुन्दलता: हधी हधी. भरुण्डा चण्डी चण्डिमानं कुणदि.

kundalatā: hadhī hadhī. bharuṇḍā caṇḍī caṇḍimānaṃ kuṇadi.

चन्द्रावली: (स-त्रासम्) सहि प-उमे सद्दुलिव्व गज्जदि वुद्धि-अ. त अवसप्पम्ह. (इति पद्मया सह निष्क्रान्ता)

candrāvalī: (sa-trāsam) sahi pa-ume saddulivva gajjadi vuddhi-a. ta avasappamha. (iti padmayā saha niṣkrāntā)

कुन्दलता: अहम् गो-उलेसरिं अनुसरिस्सम्. (इति निष्क्रान्ता)

kundalatā: aham go-ulesariṃ anusarissam. (iti niṣkrāntā)

कृष्णः: (पुरो गत्वा सौत्सुक्यम्) मनस्य् अयं सौमनसस्य धान्वनस् तनोति तङ्कार-कदम्ब-सम्भ्रमम् अनङ्ग-खेला-खुरली-विशृङ्खलः स्खलद्-विशाखा-कल-मेखला-रवः

kṛṣṇaḥ: (puro gatvā sautsukyam) manasy ayaṃ saumanasasya dhānvanas tanoti taṅkāra-kadamba-sambhramam anaṅga-khelā-khuralī-viśṛṅkhalaḥ skhalad-viśākhā-kala-mekhalā-ravaḥ

(सव्यतो निभल्य) सखे सत्यम् आह कुन्दलता. यद् अद्य राधा-माधुर्यम् अपि. नानुभूयते. तद् अहम् अम्बम् एव सम्भावयेयम्. (इति निष्क्रान्तः.)

(savyato nibhalya) sakhe satyam āha kundalatā. yad adya rādhā-mādhuryam api. nānubhūyate. tad aham ambam eva sambhāvayeyam. (iti niṣkrāntaḥ.)

(ततः प्रविशति पौर्णमासी-गार्गी-रोहिण्य्-आदिभिर् आवृता यशोदा) यशोदा: हन्त सहि रोहिणि ण जाणे किस विलम्ब-इ वच्छ.

(tataḥ praviśati paurṇamāsī-gārgī-rohiṇy-ādibhir āvṛtā yaśodā) yaśodā: hanta sahi rohiṇi ṇa jāṇe kisa vilamba-i vaccha.

(प्रविश्य) कुन्दलता: (स-स्मितम्) अम्ब म विसिद. सो क्खु सु-विमणहिं अम्बरलम्बिणिहिं विन्द-अर-रमणिहिं हसिद-पुप्फ-वरिसेण उवसिजन्तो विलम्बदि.

(praviśya) kundalatā: (sa-smitam) amba ma visida. so kkhu su-vimaṇahiṃ ambaralambiṇihiṃ vinda-ara-ramaṇihiṃ hasida-puppha-variseṇa uvasijanto vilambadi.

रोहिणि: दिट्ठं म-ए तहिं दि-अहे दोणं कुमारीणं सोन्देरं पेक्खि-अ विन्दर-अ-सुन्दरी-ओ अच्छरा-ओ वि विमच्छरा-ओ होन्ति.

rohiṇi: diṭṭhaṃ ma-e tahiṃ di-ahe doṇaṃ kumārīṇaṃ sonderaṃ pekkhi-a vindara-a-sundarī-o accharā-o vi vimaccharā-o honti.

यशोदा: अ-अवदि चन्दा-अली ण-अ-मालि-आ राहा माहवी अ सव्व-ओ मह आसा-ओ गुण-सोरह-पुरेण पुरे-इ. तत्थवि वच्छो वि-अ वच्छा लहु-इ नेत्त-भिङ्गं सोन्देर-म-अरन्देन आनन्दे-इ.

yaśodā: a-avadi candā-alī ṇa-a-māli-ā rāhā māhavī a savva-o maha āsā-o guṇa-soraha-pureṇa pure-i. tatthavi vaccho vi-a vacchā lahu-i netta-bhiṅgaṃ sondera-ma-arandena ānande-i.

पौर्णमासी: गोकुलेश्वरि सर्वेषां गोकुल-वासिनाम् ईदृग् एव समुदाचारः.

paurṇamāsī: gokuleśvari sarveṣāṃ gokula-vāsinām īdṛg eva samudācāraḥ.

गार्गी: कुन्दलदे किस तुम्हेहिं सदा ग्-उलेसरि-घरे राही णिज्ज-इ.

gārgī: kundalade kisa tumhehiṃ sadā g-ulesari-ghare rāhī ṇijja-i.

यशोदा: ता-ए सक्कि-आ-इं वत्थु-इं उबभुष्जणो जणो दिह-उ हो-इ त्ति दुव्वसेण दिण्ण-वरम्

yaśodā: tā-e sakki-ā-iṃ vatthu-iṃ ubabhuṣjaṇo jaṇo diha-u ho-i tti duvvaseṇa diṇṇa-varam

पौर्णमासी: गोकुलेश्वरि कृष्णम् आसङ्क्य जटिला खिद्यते.

paurṇamāsī: gokuleśvari kṛṣṇam āsaṅkya jaṭilā khidyate.

यशोदा: थनन्ध-अम्मि वच्छे को क्खु त-ए शङ्क-ए ओसरो.

yaśodā: thanandha-ammi vacche ko kkhu ta-e śaṅka-e osaro.

कुन्दलता: (नीचैः) सच्चं च्चे-अ थनन्ध-ओ र-उलनि-ए पुत्त-ओ; जं गिरिन्दं कन्दु-एदि.

kundalatā: (nīcaiḥ) saccaṃ cce-a thanandha-o ra-ulani-e putta-o; jaṃ girindaṃ kandu-edi.

पौर्णमासी: (दृष्ट्वा स-हर्षम्) प्रथयन् जगद्-अण्ड-मण्डली मुकुटारोहणायोग्यताम् असौ स्फुरति व्रज-राज-गेहिनी- खनि-जन्म पुरतो हरिण्मणिः

paurṇamāsī: (dṛṣṭvā sa-harṣam) prathayan jagad-aṇḍa-maṇḍalī mukuṭārohaṇāyogyatām asau sphurati vraja-rāja-gehinī- khani-janma purato hariṇmaṇiḥ

(प्रविश्य) कृष्णः: मातः. उन्मर्जय साश्रुनि लोचने. पुरस्ताद् एषो ऽस्मि.

(praviśya) kṛṣṇaḥ: mātaḥ. unmarjaya sāśruni locane. purastād eṣo 'smi.

रोहिणी: (दीपावल्या निरज्य सन्स्कृतेन) विन्यस्य वर्त्मनि गवां नयने कथष्चिन् नीताति-दीर्घ-दिवसोत्तर-याम-युग्मम् हा वत्स वत्सलतरं भवद् एक-बन्धुं सन्धुक्षयस्व जननीम् उपगूहनेन

rohiṇī: (dīpāvalyā nirajya sanskṛtena) vinyasya vartmani gavāṃ nayane kathaṣcin nītāti-dīrgha-divasottara-yāma-yugmam hā vatsa vatsalataraṃ bhavad eka-bandhuṃ sandhukṣayasva jananīm upagūhanena

कृष्णः: (मातुर् उत्सङ्गे उत्तमाङ्गम् आधाय) अम्ब देहि मे मणि-मण्डनम्. (इति बाल्य-विलासं प्रपष्चयति)

kṛṣṇaḥ: (mātur utsaṅge uttamāṅgam ādhāya) amba dehi me maṇi-maṇḍanam. (iti bālya-vilāsaṃ prapaṣcayati)

पौर्णमासी: निचुलित-गिरि-धातु-स्फीत-पत्रावलीका- नखिल-सुरभि-रेणून् क्षालयद्भिर् यशोदा कुच-कलस-विमुक्तैः स्नेह-माध्वीक-मध्यैस् तव नवम् अभिषेकं दुग्ध-पूरैः करोति

paurṇamāsī: niculita-giri-dhātu-sphīta-patrāvalīkā- nakhila-surabhi-reṇūn kṣālayadbhir yaśodā kuca-kalasa-vimuktaiḥ sneha-mādhvīka-madhyais tava navam abhiṣekaṃ dugdha-pūraiḥ karoti

कुन्दलता: (स-नर्म-स्मितम्) कण्ह पिबेहि रा-उलाणी-ए थण्णामि-अम्. जं कुदुङ्गे कुदुङ्गे वहुणां केलीणं पसङ्गेण किलिन्तोसि.

kundalatā: (sa-narma-smitam) kaṇha pibehi rā-ulāṇī-e thaṇṇāmi-am. jaṃ kuduṅge kuduṅge vahuṇāṃ kelīṇaṃ pasaṅgeṇa kilintosi.

यशोदा: वच्छे किस हससि. प्रेक्ख अज्जवि कोमारं ण अदिक्कन्तम्. त को क्खु दोसो थण-पाणे.

yaśodā: vacche kisa hasasi. prekkha ajjavi komāraṃ ṇa adikkantam. ta ko kkhu doso thaṇa-pāṇe.

कुन्दलता: भ-अवदि सच्चं कधेदि रा-उलाणी. जं अज्ज एसो बालाणं मण्डलेण महा-रासे कीलदि.

kundalatā: bha-avadi saccaṃ kadhedi rā-ulāṇī. jaṃ ajja eso bālāṇaṃ maṇḍaleṇa mahā-rāse kīladi.

यशोदा: भ-अवदि को क्खु महा-रासो णाम. (कृष्णः सापत्रपं भ्रू-भङ्गेन कुन्दलताम् अवलोकते.) पौर्णमासी: (स्मितं कृत्वा) गोपेश्वरि लास्य-लीला-विशेषः.

yaśodā: bha-avadi ko kkhu mahā-rāso ṇāma. (kṛṣṇaḥ sāpatrapaṃ bhrū-bhaṅgena kundalatām avalokate.) paurṇamāsī: (smitaṃ kṛtvā) gopeśvari lāsya-līlā-viśeṣaḥ.

कुन्दलता: (अपवर्य) तिन्ह-उल च-ओरि पष्जरि-अ-सम्जद चिरं जल-इ प-अं वष्जुल-कुष्जे तरहिस पसरेहि (कृष्णः भ्रू-सम्ज्षया स्वीकारं नटयति.)

kundalatā: (apavarya) tinha-ula ca-ori paṣjari-a-samjada ciraṃ jala-i pa-aṃ vaṣjula-kuṣje tarahisa pasarehi (kṛṣṇaḥ bhrū-samjṣayā svīkāraṃ naṭayati.)

(नेपथ्ये) त्वन्-मुखेन्द्व्-अनवलोकनोद्गत- स्फार-ताप-भर-धूपितात्मनः एहि वत्स मम देहि शीतलं क्षिप्रम् अद्य परिरम्भ-चन्दनम्

(nepathye) tvan-mukhendv-anavalokanodgata- sphāra-tāpa-bhara-dhūpitātmanaḥ ehi vatsa mama dehi śītalaṃ kṣipram adya parirambha-candanam

कृष्णः: पुरस्ताद् एष मद्-भावुकम् अशंसन् नावुकस् तिष्ठति. तद् एनम् आनन्दयामि. (इति यशोदादिभिर् आवृतो निष्क्रान्तः)

kṛṣṇaḥ: purastād eṣa mad-bhāvukam aśaṃsan nāvukas tiṣṭhati. tad enam ānandayāmi. (iti yaśodādibhir āvṛto niṣkrāntaḥ)

कुन्दलता: (परिक्रम्य) दिट्ठि-अ वाणीर-वने ललिदा-ए राही आणी-अदि.

kundalatā: (parikramya) diṭṭhi-a vāṇīra-vane lalidā-e rāhī āṇī-adi.

(ततः प्रविशति तथा-विध राधा.) राधा: हल ललिदे. पसंसि-अदु एसा तु-ए उबत्थिदा क्खणद. ज-ए तुम्हाणं का वि सुहासा अङ्कुरी-अदि.

(tataḥ praviśati tathā-vidha rādhā.) rādhā: hala lalide. pasaṃsi-adu esā tu-e ubatthidā kkhaṇada. ja-e tumhāṇaṃ kā vi suhāsā aṅkurī-adi.

ललिता: रष्जेदि त्ति र-अणी भणी-अदि.

lalitā: raṣjedi tti ra-aṇī bhaṇī-adi.

कुन्दलता: (उपसृत्य) ललिदे. अज्ज र-अणी-मुहे इसि-हसिदेण कदक्ख-कुवल-एन फुदं तुम्हेहीं ण अच्चिदो कण्हो.

kundalatā: (upasṛtya) lalide. ajja ra-aṇī-muhe isi-hasideṇa kadakkha-kuvala-ena phudaṃ tumhehīṃ ṇa accido kaṇho.

राधा: (स-रोमष्चम्) ललिदे को क्खु कण्हो त्ति सुणी-अदि. जेण के-अलं कण्णस्य च्चे-अ अदिधि-होन्तेण उम्मत्ति-किज्जम्हि.

rādhā: (sa-romaṣcam) lalide ko kkhu kaṇho tti suṇī-adi. jeṇa ke-alaṃ kaṇṇasya cce-a adidhi-honteṇa ummatti-kijjamhi.

कुन्दलता: सहि एसो लो-ओत्तरस्स वत्थुणो निसग्गो. जं क्खु सव्वदा उबभुष्जिज्जन्तं वि अभूत्त-पूव्वं जेव्व होदि.

kundalatā: sahi eso lo-ottarassa vatthuṇo nisaggo. jaṃ kkhu savvadā ubabhuṣjijjantaṃ vi abhūtta-pūvvaṃ jevva hodi.

ललिता; कुन्दलदे न के-अलं लो-ओत्तरस्स वत्थुणो. किन्तु गधणुर-अस्स वि. जेण नि-अ-गो-अरो जणो क्खणे क्खणे अपूरवो अपूरवो करी-अदि.

Lalitā; kundalade na ke-alaṃ lo-ottarassa vatthuṇo. kintu gadhaṇura-assa vi. jeṇa ni-a-go-aro jaṇo kkhaṇe kkhaṇe apūravo apūravo karī-adi.

राधा: ललिदे अदिण्नुत्तरो कीस अण्णं भनसि.

rādhā: lalide adiṇnuttaro kīsa aṇṇaṃ bhanasi.

ललिता: नवाम्बुधर-मण्डली-मद-विदम्बि-देह-द्युतिर् व्रजेन्द्र-कुल-नण्डनः स्फुरति को ऽपि नव्यो युवा सखि स्थिर-पति-व्रत-निकर-नीवि-बन्धार्गल- च्छिदा-करण-कौतुकी जयति यस्य वंशी-ध्वनिः

lalitā: navāmbudhara-maṇḍalī-mada-vidambi-deha-dyutir vrajendra-kula-naṇḍanaḥ sphurati ko 'pi navyo yuvā sakhi sthira-pati-vrata-nikara-nīvi-bandhārgala- cchidā-karaṇa-kautukī jayati yasya vaṃśī-dhvaniḥ

राधा (साश्रम्) कुन्दलदे अवि णाम इमस्स एकस्स वि हद-णेत्तस्स मग्गं क्खणं पि नरोहिस्सदि सो मे धण्णस्स कण्णस्स अदिधी.

rādhā (sāśram) kundalade avi ṇāma imassa ekassa vi hada-ṇettassa maggaṃ kkhaṇaṃ pi narohissadi so me dhaṇṇassa kaṇṇassa adidhī.

कुन्दलता: अ-इ तिण्हा-उले कल्लं-पदोसरम्भे विसाहा-ए तुमं तिणा सङ्गमिदा सि.

Kundalatā: a-i tiṇhā-ule kallaṃ-padosarambhe visāhā-e tumaṃ tiṇā saṅgamidā si.

राधा: साहु सुमरा-इदं पि-अ-सही-ए. जं एक्क-वरं च्चे-अ विज्जुलि-आ-विलासो वि-अ सो तुम्हाणं गो-उल-जु-अ-रा-ओ णेत्त-चमत्क्कार-आरि सम्वुत्तो इमस्स मन्द-भा-इणो जनस्स.

rādhā: sāhu sumarā-idaṃ pi-a-sahī-e. jaṃ ekka-varaṃ cce-a vijjuli-ā-vilāso vi-a so tumhāṇaṃ go-ula-ju-a-rā-o ṇetta-camatkkāra-āri samvutto imassa manda-bhā-iṇo janassa.

(ततः प्रविशति कृष्णह्) कृष्ण: कलविङ्क-कलं कलङ्कयन्ती ललिता-कङ्कन-झङ्कृतिर् वरेयम् मम चेतसि वेतसि-निकुष्जं समय सङ्गमयं चकार रागम्

(tataḥ praviśati kṛṣṇah) kṛṣṇa: kalaviṅka-kalaṃ kalaṅkayantī lalitā-kaṅkana-jhaṅkṛtir vareyam mama cetasi vetasi-nikuṣjaṃ samaya saṅgamayaṃ cakāra rāgam

(पुनर् उत्कर्णो भवन् स-पुलकम्) मधुरिम-लहरीभिः स्तम्भयत्य् अम्बरे या स्मर-मद-सरसानां सारसानां रुतानि इयम् उदयति राधा-किङ्किनी-झङ्कृतिर् मे हृदि परिणमयन्ति विक्रिया-दम्बराणि

(punar utkarṇo bhavan sa-pulakam) madhurima-laharībhiḥ stambhayaty ambare yā smara-mada-sarasānāṃ sārasānāṃ rutāni iyam udayati rādhā-kiṅkinī-jhaṅkṛtir me hṛdi pariṇamayanti vikriyā-dambarāṇi

राधा: (स-चमत्कारं सन्स्कृतेन) कुल-वरतनु-धर्म-ग्राव-वृन्दानि भिन्दन् सुमुखि निशित-दीर्घापाङ्ग-टङ्क-च्छटाभिः युगपद् अयम् अपूर्वः कः पुरो विश्व-कर्मा मरकत-मणि-लक्षैर् गोष्ठा-कक्षां चिनोति

rādhā: (sa-camatkāraṃ sanskṛtena) kula-varatanu-dharma-grāva-vṛndāni bhindan sumukhi niśita-dīrghāpāṅga-ṭaṅka-cchaṭābhiḥ yugapad ayam apūrvaḥ kaḥ puro viśva-karmā marakata-maṇi-lakṣair goṣṭhā-kakṣāṃ cinoti

ललिता: हल सो एसो दे परण-णाधो.

lalitā: hala so eso de paraṇa-ṇādho.

राधा: (सोन्मादं पुनः सन्स्कृतेन) स एष किम् उ गोपिका-कुमुदिनी-सुधादीधितिः स एष किइम् उ गोकुल-स्फुरित-यौव-राज्योत्सवः स एष किम् उ मन्-मनः-पिक-विनोद-पुष्पाकरः कृशोदरि दृशोर् द्वयीम् अमृत-वीचिभिः सिष्चति

rādhā: (sonmādaṃ punaḥ sanskṛtena) sa eṣa kim u gopikā-kumudinī-sudhādīdhitiḥ sa eṣa kiim u gokula-sphurita-yauva-rājyotsavaḥ sa eṣa kim u man-manaḥ-pika-vinoda-puṣpākaraḥ kṛśodari dṛśor dvayīm amṛta-vīcibhiḥ siṣcati

कृष्णः: (साश्चर्यम्) असकृद् असकृद् एषा का चमत्कार-विद्या मम रस-लहरीभिस् तर्षम् अन्तस् तनोति विदितम् अहह सेयं व्यायतापङ्ग-लीला- मधुरिम-परिवाहा कापि कल्याण-वापी

kṛṣṇaḥ: (sāścaryam) asakṛd asakṛd eṣā kā camatkāra-vidyā mama rasa-laharībhis tarṣam antas tanoti viditam ahaha seyaṃ vyāyatāpaṅga-līlā- madhurima-parivāhā kāpi kalyāṇa-vāpī

(पुनर् निरूप्य) कथं सत्यम् एव. तथा हि यस्यां शैवल-मष्जरी विरचितासङ्गं रथाङ्ग-द्वयं फुल्लं पङ्कज-पष्चकं च बिसयोर् युग्मं च मूलेन तम् उन्मीलत्य् अति-चष्चलं च शफरी-द्वन्द्वं व्रजे भ्राजते सेयं शुद्धतरानुराग-पयसा पूर्णा पुरो दीर्घिका

(punar nirūpya) kathaṃ satyam eva. tathā hi yasyāṃ śaivala-maṣjarī viracitāsaṅgaṃ rathāṅga-dvayaṃ phullaṃ paṅkaja-paṣcakaṃ ca bisayor yugmaṃ ca mūlena tam unmīlaty ati-caṣcalaṃ ca śapharī-dvandvaṃ vraje bhrājate seyaṃ śuddhatarānurāga-payasā pūrṇā puro dīrghikā

राधा: हला ण जाणे कीस घुण्णिदम्हि. त देहि मे हत्थवलम्बं.

rādhā: halā ṇa jāṇe kīsa ghuṇṇidamhi. ta dehi me hatthavalambaṃ.

ललिता: सहि वीसद्धा होहि. (इति राधा-भुजं स्कन्धे निदधाति.)

lalitā: sahi vīsaddhā hohi. (iti rādhā-bhujaṃ skandhe nidadhāti.)

कृष्णः: (सन्निधाय) समीक्ष्य तव राधिके वदन-बिम्बम् उद्भासुरं त्रपा-भर-परीत-धीः श्रयितुम् अस्य तुल्य-श्रियम् शशी किल कृषी-भवन् सुरधुनी-तरङ्गोक्षितस् तपस्यति कपर्दिनः स्फुट-जटाटवीम् अश्रितः (इत्य् उपसर्पति)

kṛṣṇaḥ: (sannidhāya) samīkṣya tava rādhike vadana-bimbam udbhāsuraṃ trapā-bhara-parīta-dhīḥ śrayitum asya tulya-śriyam śaśī kila kṛṣī-bhavan suradhunī-taraṅgokṣitas tapasyati kapardinaḥ sphuṭa-jaṭāṭavīm aśritaḥ (ity upasarpati)

राधा: (दृग्-अन्तेनाभिसूच्य) ललिदे रक्खेदि मं.

rādhā: (dṛg-antenābhisūcya) lalide rakkhedi maṃ.

कृष्णः: मीलितं मीलितेनयां विन्दन् फुल्लेन फुल्लताम् अपङ्गेनाति-कृष्णेन कृष्णस् तव वशी-कृतः

kṛṣṇaḥ: mīlitaṃ mīlitenayāṃ vindan phullena phullatām apaṅgenāti-kṛṣṇena kṛṣṇas tava vaśī-kṛtaḥ

राधा: (स-गद्गदम्) कुन्दलदे निवारी-अदौ एसो सुन्दरुत्तंसो. जं गुरु-पराहीणम्हि मन्द-भा-इणी.

rādhā: (sa-gadgadam) kundalade nivārī-adau eso sundaruttaṃso. jaṃ guru-parāhīṇamhi manda-bhā-iṇī.

(प्रविश्य) जटिला: अरे महा-मोहन धम्म-मग्गादो पाडिदं तु-ए सव्वं च्चे-अ गो-उल-बाला-उलं के-अलं मह पुत्त-पुण्णेण वहुदि-अ उर्व्वरिदत्थि. त णाम-गहणस्स वि एक्कं रक्खेहि. (इति राधाम् आदाय द्वाभ्यां सह निष्क्रान्ता.)

(praviśya) jaṭilā: are mahā-mohana dhamma-maggādo pāḍidaṃ tu-e savvaṃ cce-a go-ula-bālā-ulaṃ ke-alaṃ maha putta-puṇṇeṇa vahudi-a urvvaridatthi. ta ṇāma-gahaṇassa vi ekkaṃ rakkhehi. (iti rādhām ādāya dvābhyāṃ saha niṣkrāntā.)

कृष्ण: प्रस्थिता प्रिया. तद् अहं गवां सम्भालनाय प्रयाव. (इति निष्क्रान्ताः सर्वे)

kṛṣṇa: prasthitā priyā. tad ahaṃ gavāṃ sambhālanāya prayāva. (iti niṣkrāntāḥ sarve)