Bhāgavata 10.31 · Verses 1-19

जयति ते ऽधिकं जन्मना व्रजः श्रयत इन्दिरा शश्वद् अत्र हि / दयित दृश्यतां दिक्षु तावकास् त्वयि धृतासवस् त्वां विचिन्वते

jayati te 'dhikaṃ janmanā vrajaḥ śrayata indirā śaśvad atra hi / dayita dṛśyatāṃ dikṣu tāvakās tvayi dhṛtāsavas tvāṃ vicinvate

शरद्-उदाशये साधु-जात-सत्- सरसिजोदर-श्री-मुषा दृशा / सुरत-नाथ ते ऽशुल्क-दासिका वर-द निघ्नतो नेह किं वधः

śarad-udāśaye sādhu-jāta-sat- sarasijodara-śrī-muṣā dṛśā / surata-nātha te 'śulka-dāsikā vara-da nighnato neha kiṃ vadhaḥ

विष-जलाप्ययाद् व्याल-राक्षसाद् वर्ष-मारुताद् वैद्युतानलात् / वृष-मयात्मजाद् विश्वतो भयाद् ऋषभ ते वयं रक्षिता मुहुः

viṣa-jalāpyayād vyāla-rākṣasād varṣa-mārutād vaidyutānalāt / vṛṣa-mayātmajād viśvato bhayād ṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ

न खलु गोपीका-नन्दनो भवान् अखिल-देहिनाम् अन्तरात्म-दृक् / विखनसार्थितो विश्व-गुप्तये सख उदेयिवान् सात्वतां कुले

na khalu gopīkā-nandano bhavān akhila-dehinām antarātma-dṛk / vikhanasārthito viśva-guptaye sakha udeyivān sātvatāṃ kule

विरचिताभयं वृष्णि-धूर्य ते चरणम् ईयुषां संसृतेर् भयात् / कर-सरोरुहं कान्त काम-दं शिरसि धेहि नः श्री-कर-ग्रहम्

viracitābhayaṃ vṛṣṇi-dhūrya te caraṇam īyuṣāṃ saṃsṛter bhayāt / kara-saroruhaṃ kānta kāma-daṃ śirasi dhehi naḥ śrī-kara-graham

व्रज-जनार्ति-हन् वीर योषितां निज-जन-स्मय-ध्वंसन-स्मित / भज सखे भवत्-किङ्करीः स्म नो जलरुहाननं चारु दर्शय

vraja-janārti-han vīra yoṣitāṃ nija-jana-smaya-dhvaṃsana-smita / bhaja sakhe bhavat-kiṅkarīḥ sma no jalaruhānanaṃ cāru darśaya

प्रणत-देहिनां पाप-कर्षणं तृण-चरानुगं श्री-निकेतनम् / फणि-फणार्पितं ते पदाम्बुजं कृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्-छयम्

praṇata-dehināṃ pāpa-karṣaṇaṃ tṛṇa-carānugaṃ śrī-niketanam / phaṇi-phaṇārpitaṃ te padāmbujaṃ kṛṇu kuceṣu naḥ kṛndhi hṛc-chayam

मधुरया गिरा वल्गु-वाक्यया बुध-मनोज्ञया पुष्करेक्षण / विधि-करीर् इमा वीर मुह्यतीर् अधर-सीधुनाप्याययस्व नः

madhurayā girā valgu-vākyayā budha-manojñayā puṣkarekṣaṇa / vidhi-karīr imā vīra muhyatīr adhara-sīdhunāpyāyayasva naḥ

तव कथामृतं तप्त-जीवनं कविभिर् ईडितं कल्मषापहम् / श्रवण-मङ्गलं श्रीमद् आततं भुवि गृणन्ति ये भूरि-दा जनाः

tava kathāmṛtaṃ tapta-jīvanaṃ kavibhir īḍitaṃ kalmaṣāpaham / śravaṇa-maṅgalaṃ śrīmad ātataṃ bhuvi gṛṇanti ye bhūri-dā janāḥ

प्रहसितं प्रिय-प्रेम-वीक्षणं विहरणं च ते ध्यान-मङ्गलम् / रहसि संविदो या हृदि स्पृशः कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि

prahasitaṃ priya-prema-vīkṣaṇaṃ viharaṇaṃ ca te dhyāna-maṅgalam / rahasi saṃvido yā hṛdi spṛśaḥ kuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi

चलसि यद् व्रजाच् चारयन् पशून् नलिन-सुन्दरं नाथ ते पदम् / शिल-तृणाङ्कुरैः सीदतीति नः कलिलतां मनः कान्त गच्छति

calasi yad vrajāc cārayan paśūn nalina-sundaraṃ nātha te padam / śila-tṛṇāṅkuraiḥ sīdatīti naḥ kalilatāṃ manaḥ kānta gacchati

दिन-परिक्षये नील-कुन्तलैर् वनरुहाननं बिभ्रद् आवृतम् / घन-रजस्वलं दर्शयन् मुहुर् मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि

dina-parikṣaye nīla-kuntalair vanaruhānanaṃ bibhrad āvṛtam / ghana-rajasvalaṃ darśayan muhur manasi naḥ smaraṃ vīra yacchasi

प्रणत-काम-दं पद्मजार्चितं धरणि-मण्डनं ध्येयम् आपदि / चरण-पङ्कजं शन्तमं च ते रमण नः स्तनेष्व् अर्पयाधि-हन्

praṇata-kāma-daṃ padmajārcitaṃ dharaṇi-maṇḍanaṃ dhyeyam āpadi / caraṇa-paṅkajaṃ śantamaṃ ca te ramaṇa naḥ staneṣv arpayādhi-han

सुरत-वर्धनं शोक-नाशनं स्वरित-वेणुना सुष्ठु चुम्बितम् / इतर-राग-विस्मारणं नृणां वितर वीर नस् ते ऽधरामृतम्

surata-vardhanaṃ śoka-nāśanaṃ svarita-veṇunā suṣṭhu cumbitam / itara-rāga-vismāraṇaṃ nṛṇāṃ vitara vīra nas te 'dharāmṛtam

अटति यद् भवान् अह्नि काननं त्रुटि युगायते त्वाम् अपश्यताम् / कुटिल-कुन्तलं श्री-मुखं च ते जड उदीक्षतां पक्ष्म-कृद् दृशाम्

aṭati yad bhavān ahni kānanaṃ truṭi yugāyate tvām apaśyatām / kuṭila-kuntalaṃ śrī-mukhaṃ ca te jaḍa udīkṣatāṃ pakṣma-kṛd dṛśām

पति-सुतान्वय-भ्रातृ-बान्धवान् अतिविलङ्घ्य ते ऽन्त्य् अच्युतागताः / गति-विदस् तवोद्गीत-मोहिताः कितव योषितः कस् त्यजेन् निशि

pati-sutānvaya-bhrātṛ-bāndhavān ativilaṅghya te 'nty acyutāgatāḥ / gati-vidas tavodgīta-mohitāḥ kitava yoṣitaḥ kas tyajen niśi

रहसि संविदं हृच्-छयोदयं प्रहसिताननं प्रेम-वीक्षणम् / बृहद्-उरः श्रियो वीक्ष्य धाम ते मुहुर् अति-स्पृहा मुह्यते मनः

rahasi saṃvidaṃ hṛc-chayodayaṃ prahasitānanaṃ prema-vīkṣaṇam / bṛhad-uraḥ śriyo vīkṣya dhāma te muhur ati-spṛhā muhyate manaḥ

व्रज-वनौकसां व्यक्तिर् अङ्ग ते वृजिन-हन्त्र्य् अलं विश्व-मङ्गलम् / त्यज मनाक् च नस् त्वत्-स्पृहात्मनां स्व-जन-हृद्-रुजां यन् निषूदनम्

vraja-vanaukasāṃ vyaktir aṅga te vṛjina-hantry alaṃ viśva-maṅgalam / tyaja manāk ca nas tvat-spṛhātmanāṃ sva-jana-hṛd-rujāṃ yan niṣūdanam

यत् ते सुजात-चरणाम्बुरुहं स्तनेषु भीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु तेनाटवीम् अटसि तद् व्यथते न किं स्वित् कूर्पादिभिर् भ्रमति धीर् भवद्-आयुषां नः

yat te sujāta-caraṇāmburuhaṃ staneṣu bhītāḥ śanaiḥ priya dadhīmahi karkaśeṣu tenāṭavīm aṭasi tad vyathate na kiṃ svit kūrpādibhir bhramati dhīr bhavad-āyuṣāṃ naḥ