The Longing Lotus-Eyed Lord

अहम् इह निवसामि याहि राधाम् अनुनय मद्-वचनेन चानयेथाः । इति मधु-रीपुणा सखी नियुक्ता स्वयम् इदम् एत्य पुनर् जगाद राधाम्

aham iha nivasāmi yāhi rādhām anunaya mad-vacanena cānayethāḥ | iti madhu-rīpuṇā sakhī niyuktā svayam idam etya punar jagāda rādhām

वहति मलय-समीरे मदनम् उपनिधाय । स्फुटति कुसुम-निकरे विरहि-हृदय-दलनाय तव विरहे वन-माली सखि सीदति । ध्रुव-पदम् ॥

vahati malaya-samīre madanam upanidhāya | sphuṭati kusuma-nikare virahi-hṛdaya-dalanāya tava virahe vana-mālī sakhi sīdati | dhruva-padam ||

दहति शिशिर-मयूखे मरणम् अनुकरोति । पतति मदन-विशिखे विलपति विकलतरोऽति

dahati śiśira-mayūkhe maraṇam anukaroti | patati madana-viśikhe vilapati vikalataro'ti

ध्वनति मधुप-समूहे श्रवणम् अपिदधाति । मनसि कलित-विरहे निशि निसि रुजम् उपयाति

dhvanati madhupa-samūhe śravaṇam apidadhāti | manasi kalita-virahe niśi nisi rujam upayāti

वसति विपिन-विताने त्यजति ललित-धाम । लुठति धरणि-शयने बहु विलपति तव नाम

vasati vipina-vitāne tyajati lalita-dhāma | luṭhati dharaṇi-śayane bahu vilapati tava nāma

भणति कवि-जयदेवे विरह-विलसितेन । मनसि रभस-विभवे हरिर् उदयतु सुकृतेन

bhaṇati kavi-jayadeve viraha-vilasitena | manasi rabhasa-vibhave harir udayatu sukṛtena

पूर्वं यत्र समं त्वया रति-पतेर् आसादिताः सिद्धयस् तस्मिन्न् एव निकुञ्ज-मन्मथ-महा-तीर्थे पुनर् माधवः । ध्यायंस् त्वाम् अनिशं जपन्न् अपि तवैवालाप-मन्त्रावलिं भूयस् त्वत्-कुच-कुम्भ-निर्भर-परीरम्भामृतं वाञ्छति

pūrvaṁ yatra samaṁ tvayā rati-pater āsāditāḥ siddhayas tasminn eva nikuñja-manmatha-mahā-tīrthe punar mādhavaḥ | dhyāyaṁs tvām aniśaṁ japann api tavaivālāpa-mantrāvaliṁ bhūyas tvat-kuca-kumbha-nirbhara-parīrambhāmṛtaṁ vāñchati

रति-सुख-सारे गतम् अभिसारे मदन-मनोहर-वेशम् । न कुरु नितम्बिनि गमन-विलम्बनम् अनुसर तं हृदयेशम् ॥ धीर-समीरे यमुना-तीरे वसति वने वन-मलि ॥ध्रुव॥

rati-sukha-sāre gatam abhisāre madana-manohara-veśam | na kuru nitambini gamana-vilambanam anusara taṁ hṛdayeśam || dhīra-samīre yamunā-tīre vasati vane vana-mali ||dhruva||

नाम-समेतं कृत-सङ्केतं वादयते मृदु-वेणुम् । बहु मनुतेऽतनु ते तनु-सङ्गत-पवन-चलितम् अपि रेणुम् ॥

nāma-sametaṁ kṛta-saṅketaṁ vādayate mṛdu-veṇum | bahu manute'tanu te tanu-saṅgata-pavana-calitam api reṇum ||

पतति पतत्रे विचलति पत्रे शङ्कित-भवद्-उपयानम् । रचयति शयनं सचकित-नयनं पश्यति तव पन्थानम् ॥

patati patatre vicalati patre śaṅkita-bhavad-upayānam | racayati śayanaṁ sacakita-nayanaṁ paśyati tava panthānam ||

मुखरम् अधीरं त्यज मञ्जीरं रिपुम् इव केलि-सुलोलम् । चल सखि कुञ्जं सतिमिर-पुञ्जं शीलय नील-निचोलम् ॥

mukharam adhīraṁ tyaja mañjīraṁ ripum iva keli-sulolam | cala sakhi kuñjaṁ satimira-puñjaṁ śīlaya nīla-nicolam ||

उरसि मुरारेर् उपहित-हारे घन इव तरल-बलाके । तडिद् इव पीते रति-विपरीते राजसि सुकृत-विपाके ॥

urasi murārer upahita-hāre ghana iva tarala-balāke | taḍid iva pīte rati-viparīte rājasi sukṛta-vipāke ||

विगलित-वसनं परिहृत-रशनं घटय जघनम् अपिदानम् । किसलय-शयने पङ्कज-नयने निधिम् इव हर्ष-निधानम् ॥

vigalita-vasanaṁ parihṛta-raśanaṁ ghaṭaya jaghanam apidānam | kisalaya-śayane paṅkaja-nayane nidhim iva harṣa-nidhānam ||

हरिर् अभिमाणी रजनिर् इदानीम् इयम् अपि याति विरामम् । कुरु मम वचनं सत्वर-रचनं पूरय मधु-रिपु-कामम् ॥

harir abhimāṇī rajanir idānīm iyam api yāti virāmam | kuru mama vacanaṁ satvara-racanaṁ pūraya madhu-ripu-kāmam ||

श्री-जयदेवे कृत-हरि-सेवे भणति परम-रमणीयम् । प्रमुदित-हृदयं हरिम् अतिसदयं नमत सुकृत-कमनीयं ॥

śrī-jayadeve kṛta-hari-seve bhaṇati parama-ramaṇīyam | pramudita-hṛdayaṁ harim atisadayaṁ namata sukṛta-kamanīyaṁ ||

विकिरति मुहुः श्वासान् आशाः पुरो मुहुर् ईक्षते प्रविशति मुहुः कुञ्जं गूञ्जन् मुहुर् बहु ताम्यति । रचयति मुहुः शय्यां पर्याकुलं मुहुर् ईक्षते मदन-कदन-क्लान्तः कान्ते प्रियस् तव वर्तते

vikirati muhuḥ śvāsān āśāḥ puro muhur īkṣate praviśati muhuḥ kuñjaṁ gūñjan muhur bahu tāmyati | racayati muhuḥ śayyāṁ paryākulaṁ muhur īkṣate madana-kadana-klāntaḥ kānte priyas tava vartate

त्वद्-वाम्येन समं समग्रम् अधुना तिग्मांशुर् अस्तं गतो गोविन्दस्य मनोरथेन च समं प्राप्तं तमः सान्द्रताम् । कोकानां करुण-स्वनेन सदृशी दीर्घ-मद्-अभ्यर्थना तन् मुग्धे विफलं विलम्बनम् असौ रम्योऽभिसार-क्षणः

tvad-vāmyena samaṁ samagram adhunā tigmāṁśur astaṁ gato govindasya manorathena ca samaṁ prāptaṁ tamaḥ sāndratām | kokānāṁ karuṇa-svanena sadṛśī dīrgha-mad-abhyarthanā tan mugdhe viphalaṁ vilambanam asau ramyo'bhisāra-kṣaṇaḥ

आश्लेषाद् अनु चुम्बनाद् अनु नखो-लेखाद् अनु स्वान्तज- प्रोद्बोधाद् अनु सम्भ्रमाद् अनु रतारम्भाद् अनु प्रीतयोः । अन्यार्थं गतयोर् भ्रमान् मिलितयोः सम्भाषणैर् जानतोर् दम्पत्योर् इह को न को न तमसि व्रीडा-विमिश्रो रसः

āśleṣād anu cumbanād anu nakho-lekhād anu svāntaja- prodbodhād anu sambhramād anu ratārambhād anu prītayoḥ | anyārthaṁ gatayor bhramān militayoḥ sambhāṣaṇair jānator dampatyor iha ko na ko na tamasi vrīḍā-vimiśro rasaḥ

स-भय-चकितं विन्यस्यन्तीं दृशं तिमिरे पथि प्रतितरु मुहुः स्थित्वा मन्दं पदानि वितन्वतीम् । कथम् अपि रहः प्राप्ताम् अङ्गैर् अनङ्ग-तरण्गिभिः सुमुखि सुभगः पश्यन् स त्वाम् उपैतु कृतार्थताम्

sa-bhaya-cakitaṁ vinyasyantīṁ dṛśaṁ timire pathi pratitaru muhuḥ sthitvā mandaṁ padāni vitanvatīm | katham api rahaḥ prāptām aṅgair anaṅga-taraṇgibhiḥ sumukhi subhagaḥ paśyan sa tvām upaitu kṛtārthatām

राधा-मुग्ध-मुखारविन्द-मधुपस् त्रैलोक्य-मौलि-स्थली नेपथ्योचित-नील-रत्नम् अवनी-भारावतारान्तकः । स्वच्छन्दं व्रज-सुन्दरी-जन-मनस्-तोष-प्रदोषोदयः कंस-ध्वंसन-धूम-केतुर् अवतु त्वां देवकी-नन्दनः

rādhā-mugdha-mukhāravinda-madhupas trailokya-mauli-sthalī nepathyocita-nīla-ratnam avanī-bhārāvatārāntakaḥ | svacchandaṁ vraja-sundarī-jana-manas-toṣa-pradoṣodayaḥ kaṁsa-dhvaṁsana-dhūma-ketur avatu tvāṁ devakī-nandanaḥ