Chapter 66

अथ षटुषष्टितमोऽध्यायः नारायण उवाच अथ रासेश्वरीयुक्तो रासे रासेश्वरः स्वयम् । स च रेमे तया सार्धंमतीव रमणोत्सुकः ।। १ ।। सुखसंभोगमात्रेण ययौ निद्रां च राधिका । दृष्ट्वा स्वप्नं समुत्वाय दीनोवाच प्रियं दिने ।। २ ।। राधिकोवाच अहो स्वामिन्निहाऽऽगच्छ त्वां करोमि स्ववक्षसि । परिणामे विधाता मे न जाने किं करिष्यति ।। ३ ।। इत्युक्त्वा का महाभागा प्रियं कृत्वा स्ववक्षसि । दुःस्वप्नं कथायामास हृदयेन विदूयता ।। ४ ।। राधिकोवाच रत्नसिंहासनेऽहं च रत्नच्छत्रं च बिभ्रती । तदातपत्रं जग्राह रुषटो विप्रश्च मे प्रभो ।। ५ ।। सागरे कज्जलाकारे महाघोरे च दुस्तरे । गभीरे प्रेरयामास मामेव दुर्बलां स च ।। ६ ।। तत्र स्रोतसि शोकार्ता भ्रमामि च मुहुर्मुहुः । महोर्मीणां च वेगेन व्याकुला नक्रसंकुले ।। ७ ।। त्राहि त्राहीति हे नाथ त्वां वदामि पुनः पुनः । त्वां न दृष्ट्वा महाभीता करोमि प्रार्थनां सुरम् ।। ८ ।। कृष्ण तत्र निमज्जन्ती पश्यामि चन्द्रमण़्डलम् । निपतन्तं च गगनाच्छतखण्डं च भूतले ।। ९ ।। क्षणान्तरे च पश्यामि गगनात्सूर्यंमण्डलम् । बभूव च चतुःखण्डं निपत्य धरणीतले ।। १० ।। एककाले च गगने मण्डलं चन्द्रसूर्ययोः । अतीव कज्जलाकारं सर्वं ग्रस्तं च राहुणा ।। ११ ।। क्षणान्तरे च पश्यामि ब्रह्मणो दीप्तिमानिति । सत्क्रोडस्थं सुधाकुम्भं बभञ्ज च रुषेति च ।। १२ ।। क्षणान्तरे च पश्यामि महारुष्टं च ब्राह्मणम् । गृहीत्वा च व्रजन्तं च चक्षुषोः पुरुषं मम ।। १३ ।। क्रीडाकमलदण्डं च हस्ताद्ध्वस्तं मम प्रभो । सहसा खण्डशण्डं च बभूव सह हेतुना ।। १४ ।। हस्ताद्ष्वस्तश्च सहसा सद्रत्नसारदर्पणः । निर्मलः कज्जलाकारः खण्डकण्डो बभूव ह ।। १५ ।। हारो मे रत्नमाराणां छिन्नो भूत्वा च वक्षसः । अतीव मरिनं पद्मं पपात धरणीतले ।। १६ ।। सौधपुत्तलिकाः सर्वा नृत्यन्ति च हसन्ति च । आस्फोटयन्ति गायन्ति रुदन्ति य क्षणं क्षणम् ।। १७ ।। कृष्णवर्णं बृहच्चक्रं खे भ्रमन्तं मुहुर्मुहुः । निपतन्तं चोत्पतन्तं पश्यामि च भयंकरम् ।। १८ ।। प्राणाधिदेवः पुरुषो निःसृत्याम्यन्तरान्मम । राधे विदायं देहीति ततो यामीत्युवाच ह ।। १९ ।। कृष्णवर्णा च प्रतिमा मामाश्लिष्यति चुम्बति । कृष्णवस्त्रपरीधाना चेति पश्यामि सांप्रतम् ।। २० ।। इतीदं विपरीतं च दृष्टावा च प्राणावल्लभ । नृत्यन्ति तक्षिणाङ्गानि प्राणा आन्दोलयन्ति मे ।। २१ ।। रुदन्ति शोकात्कर्षन्ति समुद्विग्नं च मानसम् । किमिदं किमिदं नाथ वद वेदविदां वर ।। २२ ।। इत्युक्त्वा राधिका देवी शुष्ककण्ठोष्ठतालुका । पपात तत्पदाम्भोजे भीता स शोकविङ्वला ।। २३ ।। श्रुत्वा स्वप्नं जगन्नाथो देवीं कृत्वा स्ववक्षमि । आध्यात्मिकेन योगेन वोधयामास तत्क्षणम् ।। २४ ।। त्तयाच शोकं स देवी ज्ञानं संप्राप्य निर्मलम् । शान्तं च भगवंतं च कृत्वा कान्तं स्ववक्षसि ।। २५ ।। इतिo श्रीब्रह्मo महाo श्रीकृष्णजान्मखo उत्तo नारदनाo राधाशोका- पनोदने षट्षष्टितमोऽध्यायः ।। ६६ ।।

atha ṣaṭuṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ nārāyaṇa uvāca atha rāseśvarīyukto rāse rāseśvaraḥ svayam | sa ca reme tayā sārdhaṃmatīva ramaṇotsukaḥ || 1 || sukhasaṃbhogamātreṇa yayau nidrāṃ ca rādhikā | dṛṣṭvā svapnaṃ samutvāya dīnovāca priyaṃ dine || 2 || rādhikovāca aho svāminnihā''gaccha tvāṃ karomi svavakṣasi | pariṇāme vidhātā me na jāne kiṃ kariṣyati || 3 || ityuktvā kā mahābhāgā priyaṃ kṛtvā svavakṣasi | duḥsvapnaṃ kathāyāmāsa hṛdayena vidūyatā || 4 || rādhikovāca ratnasiṃhāsane'haṃ ca ratnacchatraṃ ca bibhratī | tadātapatraṃ jagrāha ruṣaṭo vipraśca me prabho || 5 || sāgare kajjalākāre mahāghore ca dustare | gabhīre prerayāmāsa māmeva durbalāṃ sa ca || 6 || tatra srotasi śokārtā bhramāmi ca muhurmuhuḥ | mahormīṇāṃ ca vegena vyākulā nakrasaṃkule || 7 || trāhi trāhīti he nātha tvāṃ vadāmi punaḥ punaḥ | tvāṃ na dṛṣṭvā mahābhītā karomi prārthanāṃ suram || 8 || kṛṣṇa tatra nimajjantī paśyāmi candramaṇa़ḍalam | nipatantaṃ ca gaganācchatakhaṇḍaṃ ca bhūtale || 9 || kṣaṇāntare ca paśyāmi gaganātsūryaṃmaṇḍalam | babhūva ca catuḥkhaṇḍaṃ nipatya dharaṇītale || 10 || ekakāle ca gagane maṇḍalaṃ candrasūryayoḥ | atīva kajjalākāraṃ sarvaṃ grastaṃ ca rāhuṇā || 11 || kṣaṇāntare ca paśyāmi brahmaṇo dīptimāniti | satkroḍasthaṃ sudhākumbhaṃ babhañja ca ruṣeti ca || 12 || kṣaṇāntare ca paśyāmi mahāruṣṭaṃ ca brāhmaṇam | gṛhītvā ca vrajantaṃ ca cakṣuṣoḥ puruṣaṃ mama || 13 || krīḍākamaladaṇḍaṃ ca hastāddhvastaṃ mama prabho | sahasā khaṇḍaśaṇḍaṃ ca babhūva saha hetunā || 14 || hastādṣvastaśca sahasā sadratnasāradarpaṇaḥ | nirmalaḥ kajjalākāraḥ khaṇḍakaṇḍo babhūva ha || 15 || hāro me ratnamārāṇāṃ chinno bhūtvā ca vakṣasaḥ | atīva marinaṃ padmaṃ papāta dharaṇītale || 16 || saudhaputtalikāḥ sarvā nṛtyanti ca hasanti ca | āsphoṭayanti gāyanti rudanti ya kṣaṇaṃ kṣaṇam || 17 || kṛṣṇavarṇaṃ bṛhaccakraṃ khe bhramantaṃ muhurmuhuḥ | nipatantaṃ cotpatantaṃ paśyāmi ca bhayaṃkaram || 18 || prāṇādhidevaḥ puruṣo niḥsṛtyāmyantarānmama | rādhe vidāyaṃ dehīti tato yāmītyuvāca ha || 19 || kṛṣṇavarṇā ca pratimā māmāśliṣyati cumbati | kṛṣṇavastraparīdhānā ceti paśyāmi sāṃpratam || 20 || itīdaṃ viparītaṃ ca dṛṣṭāvā ca prāṇāvallabha | nṛtyanti takṣiṇāṅgāni prāṇā āndolayanti me || 21 || rudanti śokātkarṣanti samudvignaṃ ca mānasam | kimidaṃ kimidaṃ nātha vada vedavidāṃ vara || 22 || ityuktvā rādhikā devī śuṣkakaṇṭhoṣṭhatālukā | papāta tatpadāmbhoje bhītā sa śokaviṅvalā || 23 || śrutvā svapnaṃ jagannātho devīṃ kṛtvā svavakṣami | ādhyātmikena yogena vodhayāmāsa tatkṣaṇam || 24 || ttayāca śokaṃ sa devī jñānaṃ saṃprāpya nirmalam | śāntaṃ ca bhagavaṃtaṃ ca kṛtvā kāntaṃ svavakṣasi || 25 || itio śrībrahmao mahāo śrīkṛṣṇajānmakhao uttao nāradanāo rādhāśokā- panodane ṣaṭṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ || 66 ||